Ώρα για επιστροφή των θωρηκτών στο θαλάσσιο «παιχνίδι»;

Το Ελληνικό Θωρηκτό Αβέρωφ

Τα θωρηκτά επιστρέφουν στις θάλασσες; Ίσως είναι μια καλή ιδέα, υποστηρίζει ο Αμερικανός καθηγητής Ρόμπερτ Φάρλεϊ, όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ που δημοσίευσε το ρωσικό πρακτορείο «Sputnik». 

Αν και τα μεγάλα πλοία επιφανείας, πλην των αεροπλανοφόρων, έχουν εδώ καιρό εξαφανιστεί, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ο καθηγητής Φάρλεϊ του Patterson School of Diplomacy and International Commerce, πιστεύει πως έχει έρθει η ώρα να επιστρέψουν.

«Εδώ και δεκαετίες οι ναυπηγοί κατασκευάζουν πλοία που με τα δεδομένα των δύο παγκοσμίων πολέμων, θα θεωρούντο εξαιρετικά εύθραυστα. Τα πλοία αυτά μπορούν να πλήξουν σε μεγάλες αποστάσεις, μεγαλύτερες αυτών των αρχών του 20ου αιώνα, αλλά δεν μπορούν να αντέξουν σε πλήγματα. Ίσως, λοιπόν, ήρθε ή ώρα να ξανασκεφτούμε μήπως πρέπει να κατασκευάσουμε και πάλι θωρακισμένα πλοία», ανέφερε ο Αμερικανός καθηγητής.

Η θωράκιση εφαρμόστηκε στα πλοία από την αρχαιότητα. Ωστόσο, το αρχέτυπο των «σύγχρονων» θωρηκτών θεωρούνται τα πλοία της κλάσης Royal Sovereign, που ναυπηγήθηκαν για το Βρετανικό Ναυτικό, στη δεκαετία του 1890.

Βρεττανικά θωρηκτά

Τα σκάφη αυτά έφεραν τυποποιημένο οπλισμό, συγκείμενο από τέσσερα πυροβόλα των 12in σε έναν πρωραίο και έναν πρυμναίο πύργο, ισχυρό δευτερεύοντα οπλισμό και ισχυρή, για την εποχή, θωράκιση, με εκτόπισμα περίπου 15.000 τόνων. Για τα επόμενα, σχεδόν 20 χρόνια, με παρόμοιο τρόπο ήταν ναυπηγημένα όλα τα θωρηκτά του κόσμου.

«Η φονικότητα και η επιβιωσιμότητα των πλοίων αυξήθηκε δραματικά τα επόμενα χρόνια. Το 1915 τα θωρηκτά πρώτης γραμμής του Royal Navy είχαν εκτόπισμα 27.000 τόνων. Στη δεκαετία του 1920 το καταδρομικό μάχης Hood είχε εκτόπισμα 45.000 τόνων. Το 1921 υπήρξε μια διεθνής συμφωνία για τον περιορισμό του μεγέθους των θωρηκτών.

Ιαπωνία και Γερμανία σχεδίαζαν πλοία εξωπραγματικών διαστάσεων», λέει ο καθηγητής.
Ωστόσο, οι ναυτικές συγκρούσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου απέδειξαν πως και τα μεγάλα πολεμικά δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν επιθέσεις από υποβρύχια ή αεροσκάφη, πόσο μάλλον να αντεπιτεθούν σε αεροσκάφη και υποβρύχια. Έτσι μετά τον πόλεμο, τα μεγάλα πλοία, σιγά-σιγά, χάθηκαν στη λήθη.

Τα «θωρηκτά», με την έννοια των φερόντων θωράκιση πλοίων, επανεμφανίστηκαν στη δεκαετία του 1970, όταν το τότε Σοβιετικό Ναυτικό ναυπήγησε τα καταδρομικά της κλάσης Kirov. Απαντώντας, οι Αμερικανοί, επανέφεραν σε υπηρεσία τα θωρηκτά της κλάσης Iowa, του Β’ ΠΠ.

«Πρόσφατα ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα αρχίζουν να ξανασκέφτονται την κατασκευή μεγάλων πλοίων επιφανείας. Το αμερικανικό πρόγραμμα CG (X) αφορά ένα πυρηνοκίνητο καταδρομικό εκτοπίσματος 25.000 τόνων», ανέφερε ο Φάρλεϊ.

Το γερμανικό θωρηκτό Βίσμαρκ

Την ίδια ώρα η Κίνα δοκιμάζει τα, χαρακτηριζόμενα ως αντιτορπιλικά Type 055, τα οποία θα έχουν εκτόπισμα άνω των 10.000 τόνων, ενώ το Ρωσικό Ναυτικό ανακοίνωσε πως προτίθεται να ξεκινήσει την ναυπήγηση των «αντιτορπιλικών» της κλάσης Lider.

Τα σκάφη αυτά, με εκτόπισμα 17.500 τόνων, θα είναι εξοπλισμένα με 60 πυραύλους cruise, 128 πυραύλους επιφανείας-αέρος, 16 πυραύλους επιφανείας-επιφανείας και πυροβόλα. Θα μπορεί να αναπτύσσει ταχύτητα 30 knots και θα έχει αυτονομία 90 ημερών.

Έτσι φαίνεται πως η θεωρία του καθηγητή Φάρλεϊ επιβεβαιώνεται: «Τα μεγάλα πλοία μπορούν να μεταφέρουν περισσότερους πυραύλους, για άμυνα και επίθεση. Προηγμένα συστήματα πυροβολικού θα παρέχουν στα σκάφη αυτά τη δυνατότητα να πλήττουν μακρύτερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια, όσο ποτέ άλλοτε.

»Τα μεγάλα πλοία θα έχουν αυξημένη φονικότητα, αλλά και επιβιωσιμότητα», τόνισε ο καθηγητής και συμπλήρωσε λέγοντας πως τα σύγχρονα θωρηκτά θα μπορούν να εξουδετερώνουν και εχθρικές παράκτιες δυνάμεις. 

πηγή

Δύο νέες εκπληκτικές φωτογραφίες της ελληνικής τριήρης από τον κ. Κων. Λάππα.

Απολαύστε τις δύο νέες φωτογραφίες της ναυπηγημένης μικρογραφίας αρχαιοελληνικής τριήρους του καλλιτέχνη ναυπηγού κ. Κων Λάππα. Μπορείτε να δείτε και το παλαιότερο αφιέρωμά μας στην εκπληκτική δουλειά του ΕΔΩ

Βομβαρδισμός ενός ακόμη πλοίου στη Λιβύη.

Ένα ακόμη εμπορικό πλοίο δέχτηκε επίθεση ανοικτά της Λιβύης, καθώς ο εμφύλιος πόλεμος εξακολουθεί να μαίνεται στη χώρα.

Σύμφωνα με Διεθνή Ειδησεογραφικά Πρακτορεία, το πλοίο “Anwar Afriqya”, το οποίο μετέφερε 25.000 τόνους πετρελαίου για το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας στη Σύρτη της Λιβύης, δέχθηκε επίθεση από αέρος, με αποτέλεσμα να τυλιχθεί στις φλόγες. Αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν ο τραυματισμός ενός μέλους του πληρώματος και ενός λιμενεργάτη.

Όπως ανακοίνωσε ο Saqer al-Joroushi, επικεφαλής της Πολεμικής Αεροπορίας της Λιβύης, το πλοίο δέχτηκε προειδοποίηση, την οποία και αγνόησε, με αποτέλεσμα τον βομβαρδισμό του. Σύμφωνα με τη λιβυκή κυβέρνηση, το πλοίο φέρεται να εκφόρτωνε μαχητές και πολεμοφόδια για την υποστήριξη των ανταρτών που δραστηριοποιούνται στη Λιβύη.

Αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για το τέταρτο περιστατικό βομβαρδισμού εμπορικού πλοίου από τη λιβυκή αεροπορία εντός του 2015. Είναι προφανές πως όλες οι εμπορικές δραστηριότητες στην περιοχή έχουν καταστεί επισφαλείς ενώ τα πλοία που προσεγγίζουν τη Λιβύη θα πρέπει να βρίσκονται σε διαρκή επιφυλακή.

Πηγη: Ναυτικά Χρονικά

Εν πλω ώρα: 00:26.

Γράφει ο Αρίσταρχος

Βαραίνουν τα βλέφαρα, σφαλίζουν κι αφήνουν  τα στοιχειά του ύπνου Φάντασο και Φοβήτορα με αρχηγό τον Μορφέα να εισβάλουν στον ονειρικά εικαστικό μου κόσμο. Να τον κάνουν άνω κάτω με μορφές και τοπία σ’ ότι απόχρωση γκρίζου αφήνει η φαντασία. Γέρνει το κεφάλι στο πλάϊ κι ακουμπά πάνω στην Γκορτσιά. Ξεγλιστράει από τα χέρια μου το φύλλο χαρτιού με γραμμένα επάνω του τα συναισθήματα του μικρού καπετάνιου.

Τότε, όταν τον έπιανε η νοσταλγία της επιστροφής καθώς άκουγε τον μονότονο βόμβο της τεράστιας μηχανής να σπρώχνει το θεριό καταμεσής του ωκεάνιου Ατλαντικού. Στη μέση του πουθενά! Φορτωμένη συναίσθημα η φαντασία να ονειρεύεται και να ζωγραφίζει “Ωραία η θάλασσα, μπαμπά! Θηλυκιά, γεμάτη μυρουδιές, χρώματα κι αισθήματα. Κι εγώ χαμένος στην αγκαλιά της χωρίς στεριά. Ένα άλλο μου είναι, αλλιώτικο από αυτό που άφησα πίσω μου να παραδίνεται στην σαγήνη της και να βγάζει από τα εσώτερα ότι πιο δυνατό μπορεί να μου ανεβάσει δάκρυα και γρήγορο χτύπο καρδιάς. Παλεύουν τα δυό μου πρόσωπα στεριανό και θαλάσσιο. Αντιμάχονται νοσταλγία και θέλω. Ντύνονται με πρόσωπα αγαπημένα και αδειάζουν το στομάχι χωρίς να φαίνεται ο νικητής. Κι ύστερα πάλι την μυρίζω, την ακούω και παίρνω τ’ απάνω μου. Αυτή την πλανεύτρα και πιστή διάλεξα να αγαπήσω, αυτή… ”

Η υγρασία με τυλίγει, η γκορτσιά με πληγώνει. Το γράμμα σαν πανί ξυλάρμενου κρατιέται από ένα Αρμυρίκι κι εγώ μόλις που το προλαβαίνω πριν να απαγκιστρωθεί και πετάξει πάνω από τα γαλανά νερά.  Μαλακό από την υγρασία και τα ξεβαμμένα γράμματα από… δάκρια; Έτσι το νιώθω στο χέρι μου ζεστό. Αυτό έχει πάνω του ζωή, κατάθεση ψυχής. Λαίμαργα τα μάτια μου περνούν να συναντήσουν την συνέχεια από το όνειρο στην πραγματικότητα.
“… αυτή που πάντα θάναι εκεί να με περιμένει σαν Πηνελόπη που υφαίνει και ξυφαίνει.

Φεύγει το πουλί από μέσα μου και χτυπάει τις φτερούγες του πάνω από την γέφυρα. Ακούω το δικό μου κρούξιμο να μένω ήσυχος. Κρέμασα στο ποδαράκι του την ψυχή μου κι αυτή θα τους πει, εκεί στην στεριά. Σας αγαπώ, μπαμπά, μαμά, αδέλφια. Σε λατρεύω βασίλισσα της καρδιάς μου. Πάντα θα με συντροφεύετε στο καλό και στο κακό. Να ξέρετε, σας αγαπώ κι εύχομαι νάμαι κοντά σας αν με χρειαστείτε. Εν πλω ώρα: 00:26  ”

Δίπλωσα το γράμμα προσεκτικά και τόβαλα στην αριστερή τσέπη της καρδιάς. Η θάλασσα ήρεμη μπροστά σβήνεται σε μια αχνή γραμμή. Μια κουκίδα στο βάθος βγάζει καπνό και σφύριγμα.

Καλό σου ταξίδι και καλές θάλασσες. Φιλιά στο παλικάρι μου. 

Στον Νικόλα μου 

πηγή αιέν αριστεύειν

Συγκλονίζει η νέα τραγωδία στη Μεσόγειο.

Μια ακόμη ανείπωτη τραγωδία με θύματα απελπισμένους μετανάστες εκτυλίσσεται ως αυτήν την ώρα βόρεια της Λιβύης, όταν το πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν ναυάγησε. Φόβους για εκατοντάδες νεκρούς εκφράζει αξιωματούχος του ΟΗΕ, καθώς μόλις 28 μετανάστες έχουν μέχρι στιγμής διασωθεί, ενώ στο πλοιάριο επέβαιναν περίπου 700 άτομα. Μετά και τη νέα τραγωδία, η ΕΕ ανακοίνωσε την διεξαγωγή έκτακτης Συνόδου για την άμεση λήψη μέτρων. 

Το ναυάγιο, την ύπαρξη του οποίου επιβεβαίωσε λίγο πριν τις 2 το μεσημέρι και η ιταλική Ακτοφυλακή, η οποία συντονίζει την μεγάλη επιχείρηση διάσωσης, σημειώθηκε στα ανοικτά των λιβυκών ακτών, 190 χιλιόμετρα νότια του ιταλικού νησιού Λαμπεντούζα. 

Στην επιχείρηση συμμετέχουν συνολικά 20 πλοία και τρία ελικόπτερα. Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με την ακτοφυλακή, μόλις 28 μετανάστες έχουν διασωθεί, ενώ έχουν περισυλλεγεί 23 πτώματα. Η ιταλική τηλεόραση, ωστόσο, ανεβάζει τον αριθμό των διασωθέντων στους 49.

Τόσο οι διασωθέντες όσο και οι σοροί πρόκειται να μεταφερθούν στην Κατάνη της Σικελίας, ενώ οι διασωθέντες, στις πρώτες τους συνομιλίες με τους άνδρες της ιταλικής Ακτοφυλακής, συνεχίζουν να κάνουν λόγο για περισσότερους από 700 νεκρούς. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, το πλοιάριο ανατράπηκε όταν οι μετανάστες που επέβαιναν σε αυτό συγκεντρώθηκαν στη μία πλευρά του μόλις είδαν ότι τους πλησιάζει ένα εμπορικό πλοίο. Ο συναγερμός δόθηκε γύρω στα μεσάνυχτα του Σαββάτου (τοπική ώρα, 01:00 της Κυριακής ώρα Ελλάδας), σύμφωνα με εκπρόσωπο του Πολεμικού Ναυτικού της Μάλτας. 

«Προς το παρόν φοβόμαστε ότι πρόκειται για μια τραγωδία τεράστιων διαστάσεων», σχολίασε η Καρλότα Σάμι εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) μιλώντας στο ιταλικό τηλεοπτικό δίκτυο SkyTG24.

Αν επιβεβαιωθεί, η τραγωδία αυτή θα είναι η χειρότερη που έχει σημειωθεί ποτέ στη νότια Μεσόγειο και θα ανεβάσει τον αριθμό των νεκρών μεταναστών από την αρχή του έτους σε 1.500. 

Υπενθυμίζεται δε πως η νέα αυτή τραγωδία στη Μεσόγειο σημειώνεται έπειτα από δύο ναυάγια την περασμένη εβδομάδα, το ένα από τα οποία είχε 400 και το άλλο περισσότερους από 40 αγνοουμένους, όπως αφηγήθηκαν επιζώντες στο Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης και σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. 

Εκτακτη σύνοδο κορυφής εξετάζει η ΕΕ 

Το ενδεχόμενο σύγκλισης έκτακτης συνόδου κορυφής των ηγετών της ΕΕ εξετάζει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ εξετάζει με θέμα την μεταναστευτική κρίση στη Μεσόγειο και θα λάβει τη σχετική απόφαση κατόπιν διαβουλεύσεων, ανακοίνωσε σήμερα ο εκπρόσωπός του. 

Ο ίδιος ο Τουσκ έγραψε στο Twitter ότι είχε επικοινωνία με ηγέτες χωρών της ΕΕ και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τα μέσα "αντιμετώπισης της κατάστασης" έπειτα και από το τελευταίο ναυάγιο σήμερα στα ανοικτά των λιβυκών ακτών που ενδέχεται να έχει στοιχίσει τη ζωή σε 700 μετανάστες. 

Μετά τις διαβουλεύσεις, ο Τουσκ--όπως είπε ο εκπρόσωπός του--θα αποφασίσει για την πιθανή διεξαγωγή έκτακτης συνόδου.

Νωρίτερα, η Κομισιόν ανακοίνωσε την σύγκλιση έκτακτης Συνόδου των υπουργών Εξωτερικών και Εσωτερικών της ΕΕ με στόχο την άμεση λήψη μέτρων. Νωρίτερα, το αίτημα αυτό είχε εκφράσει ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ. 

Ακύρωσε προεκλογική εκδήλωση ο Ρέντσι 

Στο μεταξύ, ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι ακύρωσε προγραμματισμένη προεκλογική εκδήλωσή του στη βόρεια Ιταλία ενόψει των τοπικών εκλογών της 31ης Μαίου για να παρακολουθήσει από το πρωθυπουργικό γραφείο στη Ρώμη, την εξέλιξη της κατάστασης. 

Λίγο αργότερα δήλωσε πως η Ευρώπη είναι μάρτυρας «μιας συστηματικής σφαγής στη Μεσόγειο». «Πώς μπορούμε να παραμείνουμε απαθείς, όταν βλέπουμε πληθυσμούς ολόκληρους να πεθαίνουν σε μια εποχή που τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε τα πάντα;», τόνισε ο Ρέντσι μιλώντας σε μια πολιτική εκδήλωση στη Μάντοβα. Ο ιταλός πρωθυπουργός διέκοψε την προεκλογική εκστρατεία του στη βόρεια Ιταλία και επέστρεψε στη Ρώμη όπου συγκάλεσε συνεδρίαση με τους αρμόδιους υπουργούς της κυβέρνησής του για να συζητήσουν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την αντιμετώπιση του φαινομένου, που χαρακτηρίζεται από τα ιταλικά μμε «πρωτοφανής κατάσταση έκτακτης ανάγκης».

Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρσησε μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου ο Ρέντσι δήλωσε ότι δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει τον αριθμό των νεκρών από το σημερινό ναυάγιο. 

Ο ιταλός πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι η χώρα του αναλαμβάνει μόνη της τη διάσωση των μεταναστών στη Μεσόγειο και ζήτησε τη βοήθεια άλλων χωρών για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις διάσωσης αλλά και στον τερματισμό της διακίνησης ανθρώπων. 

Υπογράμμισε ακόμη ότι οι μετανάστες θα διασώζονται με το να παρεμποδίζεται η διακίνηση ανθρώπων και να μην επιτρέπεται σε πλοιάρια να αποπλέουν από τη Λιβύη. 

Νωρίτερα, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι υπογράμμισε σήμερα στη διάρκεια προεκλογικής ομιλίας του στο Αλικάντε, στη νοτιοανατολική Ισπανία, πως "καμιά χώρα στον κόσμο, όσο ισχυρή κι αν είναι και όποια κι αν είναι τα μέσα που διαθέτει, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη τέτοια γεγονότα", τα οποία χαρακτήρισε "καθημερινές τραγωδίες". 

"Η απάντηση πρέπει να έρθει από την Ευρώπη και οι λέξεις πλέον δεν αρκούν. Πρέπει να δράσουμε. Εμείς οι Ευρωπαίοι, διακινδυνεύουμε την αξιοπιστία μας, αν δεν είμαστε ικανοί να αποτρέπουμε αυτές τις δραματικές καταστάσεις που συμβαίνουν καθημερινά", πρόσθεσε ο ισπανός πρωθυπουργός. 

Η Ισπανία αντιμετωπίζει επίσης συρροή μεταναστών οι οποίοι διαφεύγουν από τον πόλεμο ή τη φτώχεια και συγκεντρώνονται εδώ και χρόνια στους ισπανικούς θυλάκους της Θέουτα και της Μελίγια στο Μαρόκο. 

Όπως ανέφερε η ιταλική δημόσια τηλεόραση Rai, ο Ιταλός πρωθυπουργός είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ με θέμα μια κοινή, ουσιαστική, ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. 

Αν ο απολογισμός αυτός επιβεβαιωθεί, «θα είναι η χειρότερη καταστροφή των τελευταίων ετών στη Μεσόγειο», δήλωσε ο Ολάντ στο γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο Canal+. Πρέπει «να ενισχύσουμε τον αριθμό των πλοίων», «να πραγματοποιούνται περισσότερες υπερπτήσεις» στην περιοχή «και να αγωνισθούμε πολύ πιο έντονα εναντίον των λαθρεμπορίων διότι αυτοί που βάζουν τους ανθρώπους στα πλοία, είναι λαθρέμποροι, ακόμη και τρομοκράτες», δήλωσε ο γάλλος πρόεδρος. 

«Μια τραγωδία εκτυλίσσεται στη Μεσόγειο και, αν η ΕΕ και ο κόσμος συνεχίσουν να κλείνουν τα μάτια, θα κριθούν με τον χειρότερο τρόπο, όπως κρίθηκαν και στο παρελθόν όταν έκλεισαν τα μάτια τους σε γενοκτονίες, όταν οι βολεμένοι δεν έκαναν τίποτε», δήλωσε ο πρωθυπουργός της Μάλτας Τζόζεφ Μάσκατ. 

Ο περιφερειάρχης της Σικελίας, Ροζάριο Κροτσέτα ζήτησε εξάλλου από την Ευρώπη «να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της, διότι ο απολογισμός των ναυτικών αυτών τραγωδιών μπορεί να παραλληλισθεί μόνον με τις τραγωδίες που σημειώνονται σε εμπόλεμες καταστάσεις». 

Εκκληση από τον Πάπα 

Έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα να μην σημειωθούν άλλα ναυάγια μεταναστών απηύθυνε ο πάπας Φραγκίσκος, μιλώντας πριν από λίγο στους πιστούς που είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία του Αγίου Πέτρου. 

«Εκφράζω τον βαθύτατο πόνο μου. Απευθύνω έκκληση προς την διεθνή κοινότητα να δράσει με ταχύτητα και αποφασιστικότητα ώστε να μην επαναληφθούν άλλες παρόμοιες τραγωδίες. Είναι άνδρες και γυναίκες σαν εμάς, αδέλφια που πεινάνε, κατατρεγμένα, τραυματισμένα, θύματα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή, αναζητούσαν την ευτυχία», τόνισε ο ποντίφικας και κάλεσε τους πιστούς να προσευχηθούν υπέρ των θυμάτων.

Ε.Σ. (Πηγές: ΑΠΕ - ΜΠΕ, ΒΒC)
πηγή

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Σας εύχομαι Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά.
Και καλές θάλασσες στους συναδέλφους ναυτικούς.
Ο Κύριος να χαρίζει υγεία και ευλογία σε όλους.

Η ναυτική απειλή του Ισλαμικού Κράτους και η Ελλάδα.

Έφθασε η ώρα των τζιχαντιστών της θάλασσας;

Περί Αλός

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος

Δημοσιογράφος-Αμυντικός αναλυτής

To αμερικανικό Υπουργείο των

Εξωτερικών παραδέχθηκε ότι έχουν

κλαπεί περί τους 15.000 πυραύλους

για φορητά α/α όπλα (MANPADS),

όπως το εικονιζόμενο Igla από

στρατιωτικές αποθήκες στη Λιβύη.

ΦΩΤΟ: ΕΔΩ

Η πρόσφατη κατάληψη του λιμένος της Ντέρνα στην ανατολική Λιβύη (5-10-2014) από ομάδες οπλοφόρων, οι οποίες δηλώνουν πίστη στο Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), έφερε στην επιφάνεια ένα σοβαρό ερώτημα που σχετίζεται με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Μεσόγειο. Για πρώτη φορά μετά τον 19^ο αιώνα
αναδύεται η απειλή της πειρατείας.
  Εξαιτίας της γεωγραφικής εγγύτητας της Κυρηναϊκής με τον ελληνικό νησιωτικό χώρο, θα ήταν έγκαιρο και χρήσιμο να εξετασθούν και να αξιολογηθούν οι πιθανότητες πρόκλησης βλαβών στα εθνικά συμφέροντα, από μια ενδεχόμενη πραγματοποίηση μεμονωμένων ή  μη επιθέσεων δια θαλάσσης από σκάφη, τα οποία θα επιχειρούν από βάσεις του ΙΚ στην Λιβύη.       

   Ξαναζωντανεύει ο θρύλος των πειρατών της Μπαρμπαριάς; Επέρχεται το τέλος της ειρήνης και της ασφάλειας στον τομέα της ναυσιπλοΐας εντός της Μεσογείου; Αυτά τα ερωτήματα δημιουργήθηκαν αρχικώς σε διεθνείς και ελληνικούς ναυτιλιακούς κύκλους, όταν τα διεθνή ΜΜΕ γνωστοποίησαν μια πολύ μεγάλη τοπική επιτυχία του ΙΚ, τον έλεγχο του στρατηγικής σημασίας λιμένος της Ντέρνα.
  
   Για πρώτη φορά δυνάμεις του Χαλιφάτου (σ.σ. Η αποδοχή της εξουσίας του ΙΚ σε άλλες περιοχές, π.χ. Λιβύη, Νιγηρία, με τις οποίες δεν υπάρχει γεωγραφική συνέχεια, πραγματοποιείται με απλή διαδικασία), ύψωσαν την σημαία τους – όχι σε κάποια μακρινή αφρικανική ή ασιατική ακτή – εντός του γεωπολιτικώς ευαίσθητου χώρου της κεντρικής Μεσογείου. Η ευκολία με την οποία οι τζιχαντιστές βρήκαν «διέξοδο προς τη θερμή θάλασσα», οφείλεται εν πολλοίς στο γεγονός ότι η Ντέρνα αποτελούσε παραδοσιακό πυρήνα των σκληροπυρηνικών μουσουλμάνων της Λιβύης [1]. Οι εξελίξεις στο Ιράκ και στη Συρία αποκάλυψαν – σε επίπεδο πληροφοριών – μεταξύ άλλων ότι η συγκεκριμένη πόλη συνείσφερε με εκατοντάδες μαχητές στον αγώνα του ΙΚ. Περισσότεροι από 800 μαχητές από την Ντέρνα στρατεύθηκαν υπό την σημαία των τζιχαντιστών [2], γεγονός που κατέταξε και ανέδειξε την περιοχή ως το πλέον σημαντικό κέντρο στρατολόγησης ισλαμιστών και το μεγαλύτερο (σε επίπεδο ποσόστωσης) στον σουνιτικό αραβικό κόσμο [3]. Λόγω της επικείμενης αποσταθεροποιητικής δραστηριότητας του ΙΚ με βάση την Ντέρνα, οι ΗΠΑ σε συνεργασία με την Ιταλία ξεκίνησαν από τον περασμένο Δεκέμβριο τακτικές πτήσεις UAV [4] τύπου MQ-1Β Predator επιτήρησης και αναγνώρισης (σ.σ. Σύμφωνα με πληροφορίες μετέχει και αριθμός UCAV MQ-9 Reaper), με σκοπό την παροχή πληροφοριών και έγκαιρης προειδοποίησης.

    Η κατοχή της Ντέρνα και των λιμενικών εγκαταστάσεων είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Οι λιβυκές αρχές που ελέγχουν ακόμη μεγάλο μέρος του ανατολικού τμήματος της χώρας, εξαπέλυσαν αεροπορικές επιδρομές στις 12 Νοεμβρίου. Η εντολή εκτέλεσης χερσαίων επιχειρήσεων ανακατάληψης της πόλης μπορεί μεν να εγκρίθηκαν πέρυσι τον Δεκέμβριο, ωστόσο η ανάληψη ουσιαστικής δράσης καθυστέρησε αρκετά [5]. Τον Φεβρουάριο του 2015 μετά από την απαγωγή και τον αποκεφαλισμό 21 Αιγυπτίων Κοπτών από δυνάμεις του ΙΚ της Λιβύης, η Αιγυπτιακή Αεροπορία προσέβαλε στόχους στην Ντέρνα προκαλώντας τον θάνατο δεκάδων τζιχαντιστών. Στις 25 Μαρτίου αραβόφωνα ΜΜΕ ανέφεραν ότι ξεκίνησε ευρεία επιχείρηση με σκοπό την ανακατάληψη της Ντέρνα. Μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχει επιτευχθεί κάποια αξιόλογη πρόοδος. Το ΙΚ στο μεταξύ διάστημα έθεσε υπό τον έλεγχό του ένα μεγάλο τμήμα του παραλιακού αυτοκινητόδρομου μεταξύ Τρίπολης και Βεγγάζης, με τελευταίο έπαθλο την παράκτια πόλη Νοφαλίγια (8/9-02-2015). Δυτικές υπηρεσίες εκτιμούν ότι επειδή το ΙΚ διαθέτει πυρήνες περισσότερο ή λιγότερο ισχυρούς και σε άλλες πόλεις της χώρας, θα πρέπει να αναμένεται η κατάληψη και άλλων παράκτιων περιοχών, γεγονός που θα μεγεθύνει τις δυνατότητες χρήσης πλωτών μέσων κατά της ναυσιπλοΐας.    

 

Απειλή από την θάλασσα - Είναι υλοποιήσιμη;

   Αναφορές διαφόρων ευρωπαϊκών και μη πηγών ασφαλείας συνεκτιμούν ότι το ΙΚ δεν διαθέτει κάποιο πολεμικό σκάφος του Λιβυκού Ναυτικού (μεγάλη ναυτική μονάδα, ΤΠΚ ή υποβρύχιο), το οποίο να μπορεί να θέσει άμεσα σε επιχειρησιακή ετοιμότητα. Ακόμη και αν το κατόρθωνε τα μαχητικά του ΝΑΤΟ σε συνεργασία με το Αμερικανικό Ναυτικό θα εξουδετέρωναν πολύ γρήγορα, όποιο πολεμικό εμφανιζόταν με τη σημαία του χαλιφάτου ή με την υποψία ότι μπορεί να έχει τεθεί υπό τον έλεγχό του. Όμως η μη ύπαρξη Ισλαμικού Ναυτικού (ΙΝ) δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταται καμία απειλή. Οι οπαδοί του ΙΚ μπορούν να συγκροτήσουν στολίσκους ελαφρών βενζινοκίνητων σκαφών, μετατρέποντας κάθε λογής πλοιάρια σε πειρατικές πλατφόρμες εφόδου, με τα οποία θα απειλήσουν κάθε στόχο ευκαιρίας που πλέει βορείως του Κόλπου της Σύρτης, εξορμώντας από την ακτογραμμή της Κυρηναϊκής. Από το Σουέζ προς την Μάλτα και το Γιβραλτάρ, από την Κύπρο, το Ισραήλ, τα ελληνικά λιμάνια, από και προς τα γεωστρατηγικά σημεία εισόδου και εξόδου στην Μεσόγειο, διέρχονται χιλιάδες πλοία κάθε μεγέθους, τύπου και είδους (π.χ. κρουαζιερόπλοια, LNG, φορτηγά, μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, δεξαμενόπλοια, αλιευτικά κ.α.) [6], τα οποία πλέουν απροστάτευτα, χωρίς συνοδεία, καθιστώντας τα ελκυστικούς στόχους.

Οι τζιχαντιστές της θάλασσας δεν θα έχουν απολύτως καμία

σχέση με τους Σομαλούς πειρατές, καθώς θα είναι πολύ

καλύτερα εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι, με κίνητρο τον

θρησκευτικό φανατισμό. ΦΩΤΟ: 

http://www.boston.com/bigpicture/2009/03/pirates_of_somalia.html

   Εξετάζοντας τα δυνητικά σενάρια πειρατικών επιθέσεων διαπιστώνουμε ότι δεν απαιτείται κάποιος πολυδάπανος εξοπλισμός. Απλώς χρειάζονται τυφέκια εφόδου, οπλοπολυβόλα, εκτοξευτές RPG, ελαφρά α/τ όπλα και φορητοί α/α εκτοξευτές τύπου Stinger, Grail ή Strela. Ο υποναύαρχος ε.α. του Βασιλικού Ναυτικού Christopher J. Parry με ειδίκευση στους τομείς ανάλυσης γεωπολιτικού ρίσκου και μελλοντικών μορφών πολέμου, επεσήμανε σε συνεντεύξεις τον Φεβρουάριο ότι οι πειρατές του ΙΚ δεν θα έχουν καμία σχέση με εκείνους της Σομαλίας, καθώς θα είναι καλύτερα εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι. Θα μπορούν να φέρουν φορητούς α/α εκτοξευτές, καθιστώντας ιδιαίτερα επικίνδυνη την προσέγγιση ελικοπτέρων. Η πρόσβαση των τζιχαντιστών σε άνδρες όπλα και εφόδια θα είναι απεριόριστη, προειδοποίησε ο Parry, καθώς θα υποστηρίζονται από τις μάζες του πληθυσμού και τα οπλοστάσια που ελέγχουν σε Λιβύη, Συρία και Ιράκ.  

   Εμείς θα προσθέσουμε ότι στην περίπτωση των α/α όπλων εδάφους-αέρος θα έχουμε την ναυτική έκδοση επί πλοιαρίου (σ.σ. μια εντελώς πρόχειρη navalized έκδοση) και την μετατροπή από εδάφους-αέρος σε επιφανείας αέρος, των γνωστών εποχούμενων συστημάτων μικρής εμβέλειας. Η ένταξη στην ζώνη πειρατείας τέτοιων συστημάτων θα σημάνει την αναβάθμιση της απειλής, καθώς οι τζιχαντιστές της θάλασσας θα μπορούν να καταρρίψουν τα οργανικά ελικόπτερα των πολεμικών πλοίων, αλλά και τα εντός εμβέλειας UAV που θα περιπολούν. Επίσης η χρήση ασυρμάτων, κινητών, αλλά και πολλών πληροφοριοδοτών θα επιτρέψει τον καλύτερο συντονισμό, την συνεργασία μεταξύ των πειρατικών ομάδων, μειώνοντας τον χρόνο εκδήλωσης μιας επίθεσης, ή αποφυγής εχθρικής αντίδρασης.

   Πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι η ένδεια που μαστίζει τον τοπικό πληθυσμό σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη κατάρρευση της νομιμότητας, είναι εξαιρετικά πιθανό να οδηγήσει πολλούς στη συνεργασία με το ΙΚ – στις πειρατικές επιθέσεις – ή ακόμη και να δημιουργήσει μιμητές αυτών των ενεργειών, οι οποίοι δεν θα διέπονται κατ’ ανάγκη από θρησκευτικό ή άλλο κίνητρο, αλλά από απόγνωση και δυστυχία. 

  Οι πειρατές του ΙΚ (σ.σ. τους αποδίδουμε «νωρίς» τον τίτλο για τις ανάγκες του άρθρου-ανάλυσης) αρχικά θα είναι σε θέση να εκτελέσουν τριών ειδών επιχειρησιακές αποστολές: α) Εκτέλεση επιθέσεων κατά πλοίων για την κατάληψη και στη συνέχεια ρυμούλκησή τους σε ελεγχόμενη περιοχή του ΙΚ, με τελικό σκοπό την καταβολή λύτρων για το φορτίο, το σκάφος και ειδικά για το πλήρωμα, β) Εκτέλεση επιθέσεων αυτοκτονίας κατά πλοίων ειδικού ρόλου π.χ. LNG, μεταφοράς κοντέινερ, ή δεξαμενόπλοια με σκοπό την πρόκληση μεγάλων περιβαλλοντολογικών καταστροφών και γ) Εκτέλεση ένοπλης επίθεσης σε κρουαζιερόπλοια, θαλαμηγούς, ιστιοπλοϊκά, με σκοπό την δολοφονία αδιακρίτως ατόμων, ή επισημασμένων στόχων. Οι «ναυτικοί του ΙΚ» εκτός των σκληρών κτυπημάτων θα χρησιμοποιούσαν και άλλους τρόπους μεγέθυνσης των προβλημάτων και προώθησης των σκοπών του χαλιφάτου. Παράνομες δραστηριότητες όπως το λαθρεμπόριο (διαφόρων ειδών και όπλων), η σωματεμπορία ανθρώπων και κυρίως ο έλεγχος του κυκλώματος διακίνησης λαθρομεταναστών, θα προηγηθούν και θα μπορούσαν κάλλιστα να συνεχισθούν παράλληλα με άλλες δράσεις. Σε ένα ακραίο σενάριο δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί ο σχεδιασμός μεταφοράς μελών του ΙΚ σε ικανούς αριθμούς, με πολύ πιθανό προορισμό τα ελληνικά νησιά και πρωτευόντως την Γαύδο και την Κρήτη. Αν προσθέσουμε την αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας σε 16 νησιά κλπ εύκολα αντιλαμβανόμαστε πως η συνεργασία μεταξύ ΙΚ και τουρκικής εξωτερικής πολιτικής μπορεί αν αποβεί ιδιαιτέρως αγαστή και επωφελής [7].

   Αν δεν υπάρξει αναχαίτιση και λήψη προληπτικών μέτρων και το φαινόμενο λάβει διαστάσεις, οι ισλαμιστές θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν επιχειρήσεις διείσδυσης με πολύ πιο φιλόδοξους στόχους, όπως λιμάνια και αγκυροβόλια, πολιτικών και στρατιωτικών στόχων. Η ένταση και η συχνότητα επιθέσεων θα μπορεί να κλιμακώνεται ανάλογα με τους τακτικούς και στρατηγικούς στόχους του χαλιφάτου. Συνεπώς βρισκόμαστε ενώπιον της ανάδειξης μιας άκρως επικίνδυνης ναυτικής απειλής, της οποίας ακόμη και ένα απλό πλήγμα θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρότατες επιπλοκές, επηρεάζοντας τις κοινωνίες και τα κράτη της κεντροανατολικής Μεσογείου (Μάλτα, Ιταλία, Ελλάδα) αλλά και της βορείου Αφρικής (Αίγυπτος, Αλγερία, Τυνησία).  

 

Επιπτώσεις – Ένα ουσιαστικό πρόβλημα ζητά λύση

   Η επίθεση σε ένα πλοίο π.χ. κοντέινερ ή σε κάποιου άλλου τύπου, θα επιφέρει ραγδία αύξηση των ναύλων και της ασφάλισης προκαλώντας κρίση και αναταραχή στη ναυτιλιακή αγορά. Το γεγονός και μόνον ότι η γραμμή δρομολογίων από και προς το Γιβραλτάρ και το Σουέζ θα τεθεί άμεσα σε κίνδυνο, θα θέσει σε κίνηση τους μηχανισμούς μιας πολυεπίπεδης κρίσης (οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής) πλήττοντας ανάλογα όλες τις χώρες της ΕΕ. Σε αυτό το σημείο πρέπει να επισημάνουμε ότι στον «αγαθό και αγγελικό» κόσμο που ζούμε, θα υπάρξουν αρκετοί κερδοσκόποι που θα θελήσουν να επωφεληθούν – ή και ακόμη να υποθάλψουν και να διευκολύνουν – την εκδήλωση των πειρατικών επιθέσεων. Υπάρχουν πρόσωπα αλλά και οργανωμένα συμφέροντα που για τους δικούς τους λόγους και σκοπούς (επαγγελματικούς, εθνικούς) ή ευρύτερους γεωπολιτικούς, θα επιθυμούσαν την εκδήλωση τέτοιων αποσταθεροποιητικών δράσεων.

   Η Τουρκία για παράδειγμα, η οποία έχει πολλάκις κατηγορηθεί ότι διατηρεί προνομιακές και όχι μόνον σχέσεις με το ΙΚ, δεν θα έβλεπε αρνητικά την εμφάνιση των τζιχαντιστών της θάλασσας, με την προϋπόθεση ότι δεν θα απειλείτο η τουριστική ζώνη στα παράλια του Αιγαίου. Υπό αυτό το πρίσμα η απειλή ενός κτυπήματος εντός του «τουριστικού κέντρου του Αιγαίου» συγκεντρώνει ελάχιστες πιθανότητες (σ.σ. χωρίς να αποκλείεται), καθώς θα έπληττε αμοιβαία τα συμφέροντα Ελλάδας και Τουρκίας [8]. Η Άγκυρα ωστόσο αναζητώντας ευκαιρίας ανάδειξής της ως περιφερειακής ναυτικής δύναμης, θα άρπαζε την ευκαιρία προκειμένου να αποστείλει πολεμικά σε μια θαλάσσια έκταση στο «μαλακό υπογάστριο» της ελληνικής ΑΟΖ, ακριβώς σε μια περιοχή όπου έχουν ορισθεί οικόπεδα προς εκμετάλλευση και αναμένεται η περάτωση των συζητήσεων με την Λιβύη. Η εμφάνιση των τζιχαντιστών της θάλασσας θα μπορούσε με έμμεσο τρόπο να καθυστερήσει τη διεξαγωγή ερευνών στα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης ή ακόμη και να προσθέσει επιπλέον προβλήματα (στο οικονομικό πεδίο) για όσες κοινοπραξίες ή εταιρείες στόχευαν να επενδύσουν. Μια τέτοια εξέλιξη θα εξυπηρετούσε σαφέστατα τα τουρκικά συμφέροντα…

Χάρτης των περιοχών που ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος.

Κάτω αριστερά εικονίζεται η Ντέρνα στην Κυρηναϊκή

(κόκκινο χρώμα). ΦΩΤΟ: 

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Territorial_control_of_the_ISIS.svg

   Η αντιμετώπιση των πειρατών προσκρούει σε ένα ιδιαίτερα λεπτό ζήτημα, όπως απέδειξε η εμπειρία στην Σομαλία. Παρά την εμπλοκή ισχυρών ναυτικών δυνάμεων από διάφορες χώρες, ελάχιστα περιστατικά καταγράφηκαν στα οποία χρησιμοποιήθηκαν στοχευμένα πυρά κατά των πειρατών, όχι όμως από σκάφη χωρών του ΝΑΤΟ. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και η νομική πλευρά του ζητήματος αντιμετώπισης παρανόμων πράξεων στη θάλασσα θα δοκιμαστούν σοβαρά καθώς το φαινόμενο των τζιχαντιστών αποτελεί μια καινούρια δυσάρεστη πραγματικότητα. Εάν ξεκινήσουν πειρατικές επιδρομές από την Λιβύη, οι διωκτικές αρχές θα πρέπει να γνωρίζουν ότι θα έχουν απέναντί τους όχι τους επυλίδες ή τυχοδιώκτες ανατολικο-αφρικανούς, αλλά έμπειρα φανατισμένα στελέχη του χαλιφάτου. Συνεπώς η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να ξεκαθαρίσει άμεσα τι σκοπεύει να πράξει και υπό ποιες συνθήκες θα δοθεί άδεια χρήσης φονικών πυρών με στόχο τους τζιχαντιστές. Ιδιαίτερα η ΕΕ οφείλει το ταχύτερο δυνατό να λάβει σειρά μέτρων, εξετάζοντας ακόμη και σε επίπεδο αποτροπής, προκειμένου να μην αιφνιδιαστεί δυσάρεστα από τις εξελίξεις. Η γενίκευση χρήσης ένοπλων φρουρών στα σκάφη όπως και η τοποθέτηση μη φονικών όπλων εντάσσονται στα προληπτικά μέτρα.    

Η ελληνική παράμετρος – ΠΝ και ΛΣ

   Η ελληνική κυβέρνηση και ειδικά τα Υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Ναυτιλίας, δεν πρέπει να αγνοούν ότι η Κυρηναϊκή βρίσκεται ακριβώς νοτίως της Κρήτης. Γεωγραφικά είναι εγγύτερα της Γαύδου και πολύ μακρύτερα από την Σικελία, την Παντελερία ή την Λαμπεδούσα. Συνεπώς οι αποστάσεις οδηγούν στην εμπλοκή μας – σε περίπτωση συμβάντος – σε μια περιοχή όπου αναζητούμε τρόπο να συμφωνήσουμε και να οριοθετήσουμε ΑΟΖ με την Λιβύη, εάν θέλουμε να εννοούμε (σ.σ. όταν το διατυπώνουμε λεκτικά) πως στοχεύουμε αποφασιστικά να προστατεύσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα στις θαλάσσιες ζώνες που μας αφορούν. Η γεωστρατηγική θέση της Κρήτης και της Γαύδου παρέχουν έδαφος για την οργάνωση και την προετοιμασία για όλα τα ενδεχόμενα. Το ΠΝ δεν διατηρεί μεγάλες μονάδες νοτίως της Κρήτης και είναι ιδιαίτερα δυσμενές για την ελληνική πλευρά ότι το ΛΣ δεν διαθέτει την κατάλληλη υποδομή για να αναλάβει αντιπειρατικές επιχειρήσεις. Είναι βέβαιο ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ θα αντιδράσουν άμεσα μετά από κάποιο κτύπημα αποστέλλοντας αεροναυτικές δυνάμεις στην περιοχή. Αυτός όμως δεν είναι λόγος για να «κρυφτούμε» πίσω από το Αμερικανικό ή το Ιταλικό Ναυτικό. Όταν μάλιστα είναι αναμενόμενη η ισχυρή παρουσία του Τουρκικού Ναυτικού κοντά σε θαλάσσιες ζώνες νοτίως της Γαύδου (σ.σ. το καθεστώς της οποίας πρόσφατα αμφισβήτησε η Αγκυρα) θα ήταν σοβαρό σφάλμα και κίνδυνος για τα εθνικά ζωτικά συμφέροντα να αποδεχθούμε – επικαλούμενη την κρίση – την ανάληψη υποδεέστερου ρόλου ή ακόμη χειρότερα θέση παρατηρητή. Το ΠΝ και το ΛΣ οφείλουν άμεσα να συγκροτήσουν ομάδα εργασίας με σκοπό την μελέτη της κατάστασης και την κατάστρωση σχεδίων για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε μορφής απειλής. Η συμβολή αεροσκαφών της ΠΑ, η ετοιμότητα επιλέκτων μονάδων του στρατεύματος, όπως η αξιοποίηση επιθετικών ελικοπτέρων, θα πρέπει να εξετασθεί και να προβλεφθεί η επιχειρησιακή τους αξιοποίηση στο όλο πλαίσιο, το οποίο για αρτιότερη απόδοση καλό θα ήταν να μην αποκλείει το ενδεχόμενο ανάληψης προληπτικής δράσης, σε συνεργασία πάντα με το ΝΑΤΟ και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ.

Επίλογος

  Σε μερικές εβδομάδες ξεκινά η τουριστική περίοδος για όλη τη νότια Ευρώπη, από τις ακτές της Ισπανίας μέχρι και τα νησιά του νοτιοανατολικού Αιγαίου. Ο «καιρός γαρ εγγύς» προκειμένου να διαπιστωθεί αν θα υπάρξει εκδήλωση πειρατικής δράσης και σε ποιο επίπεδο κλιμάκωσης μπορεί να φθάσει. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να υπενθυμίσω μια ιστορική λεπτομέρεια. Από το 20 π.Χ έως το 296 μ.Χ η Κυρηναϊκή μαζί με την Κρήτη αποτέλεσαν τμήμα της Επαρχίας Κρήτης και Κυρηναϊκής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με έδρα την Γόρτυνα. Είναι μια πρόταση από την ιστορία η οποία συνδέει την Κρήτη με την βορειοαφρικανική ακτή. Επί αυτής της βάσης η Αθήνα θα μπορούσε να διεκδικήσει τη δημιουργία κέντρου για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών στη Ντέρνα. Να ζητήσει από τις ΗΠΑ την αποστολή UAV και UCAV στο Καστέλι ή και στη Σούδα. Να αρχίσει να αποσπά επί το μονιμότερο ναυτικές μονάδες στην Κρήτη (σ.σ. ο γράφων από χρόνια αρθρογραφεί υπέρ της αλλαγής της σχεδίασης του ΠΝ σε διοικητικό και επιχειρησιακό επίπεδο, έχοντας ως νέο επίκεντρο το Ναύσταθμο Κρήτης). Να συζητήσει με την Αίγυπτο και να μελετήσει μαζί με επιτελείς από τις δύο χώρες το θέμα. Να ενημερώσει και να συνεργασθεί με τις ενώσεις Ελλήνων Εφοπλιστών, τουριστικών σκαφών που έχουν έδρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το άκρως σημαντικό ΚΕΝΑΠ (μαζί με το ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ), μπορεί να γίνει ακόμη πιο χρήσιμο και να ηγηθεί αν απαιτηθεί του αντιπειρατικού αγώνα, αρκεί να ληφθούν έγκαιρα πρωτοβουλίες. Η Ναυτική Σχολή Πολέμου (ΣΔΙΕΠΝ) επίσης μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην παραγωγή σκέψης και επιχειρησιακής διανόησης. Άρα το βάρος πέφτει στους ώμους ΓΕΕΘΑ και ΓΕΝ σε συνεργασία με το ΛΣ.

   Οι τζιχαντιστές έχουν από καιρό εντάξει την Ελλάδα στις υπό κατάκτηση περιοχές και όσο κι αν αυτό προκαλεί γέλιο, καλό θα είναι να είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο ή προβοκάτσια από κάποιον «φίλο και σύμμαχο». Η Ντέρνα βρίσκεται μερικές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από τα ερείπια της αρχαίας Κυρήνης. Έχοντας στο μυαλό μας τις εικόνες καταστροφής των αρχαίων μνημείων και μουσείων στο Ιράκ, είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε την επανάληψη τέτοιων σκηνών στην Κυρήνη, προσφιλή τουριστικό προορισμό τις καλές εποχές; Που τελειώνει και που αρχίζει η προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς; Πρέπει να σκεφθούμε τη λήψη μέτρων και τι είδους θα είναι αυτά, όταν μάλιστα διαπιστώσαμε τι σημαίνει χαλιφάτο; Μερικές ερωτήσεις που θα έπρεπε να μας απασχολούν αλλά βλέπετε δεν υφίσταται ακόμη Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας για να σκεφθεί και να προτείνει…

   Δύο επιφανείς προσωπικότητες της χώρας μας θα βρίσκονται σε στρατηγικούς θώκους (ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος [9] και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος) της ΕΕ και εφόσον επαληθευτούν τα σενάρια περί τζιχαντιστών της θάλασσας θα κληθούν να αναλάβουν δράση. Σε κάθε περίπτωση η πραγματικότητα δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Το Ισλαμικό Κράτος βρίσκεται ήδη μπροστά στο κατώφλι της Ευρώπης και της Ελλάδας.
ΠΗΓΗ: Περί Αλός http://perialos.blogspot.gr/2015/04/blog-post.html

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Το 2007 οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες εντόπισαν μεταξύ των ανδρών της ισλαμιστικής πολιτοφυλακής, η οποία μάχονταν τις δυνάμεις των ΗΠΑ, την ύπαρξη δεκάδων ανδρών λιβυκής υπηκοότητας, εκ των οποίων οι μισοί περίπου (52) προέρχονταν από την Ντέρνα.

[2] Σημειώνεται επίσης ότι ένας σημαντικός αριθμός ατόμων από την ίδια πόλη είχε ενταχθεί στις δυνάμεις της Αλ Κάιντα.

[3] Δημοσίευμα της Wall Street Journal αποκάλυψε ότι τον περασμένο Δεκέμβριο τα γραφεία στρατολόγησης μαχητών για το ΙΚ στην Τουρκία, άρχισαν να προτρέπουν τους Λίβυους τζιχαντιστές να προετοιμάζονται για δράση εντός της χώρας τους, αντί να ενισχύουν το ΙΚ στο Ιράκ και την Συρία, με στόχο την προσάρτηση της Λιβύης στο χαλιφάτο.

[4] Οι ΗΠΑ πραγματοποιούσαν ήδη από το 2012 πτήσης με UAV της CIA και της USAF, μετά από την δολοφονία του Αμερικανού πρέσβη στην Βεγγάζη. πάνω από την ευρύτερη περιοχή της Ντέρνα, γεγονός που ωστόσο ουδόλως απέτρεψε την πτώση της πόλης στους τζιχαντιστές.

[5] Στις 6 Δεκεμβρίου μετά από επιθέσεις αυτοκτονίας με παγιδευμένα αυτοκίνητα στην Βεγγάζη, στο Τομπρούκ και στο διεθνές αεροδρόμιο της Αλ Μπάυντα, κοντά στα ερείπια της αρχαίας ελληνικής πόλης Κυρήνη, μονάδες του Λιβυκού Στρατού επιχείρησαν να προελάσουν προς το λιμάνι αλλά αναχαιτίστηκαν στα περίχωρα.

[6] Σύμφωνα με στοιχεία του ΙΜΟ το 15% της παγκόσμιας ναυτιλιακής δραστηριότητας διέρχεται μέσω της Μεσογείου.

[7] Αρκεί κάποιοι στην Αθήνα, στην Ουάσιγκτον και στο Λονδίνο να το έχουν αντιληφθεί εγκαίρως καθώς στο Τελ Αβίβ ματαίως από καιρό προσπαθούν να προειδοποιήσουν φωνάζοντας σε ώτα μη ακουόντων, η πλειοψηφία των οποίων δυστυχώς είναι ελληνικά!

[8] Πιθανό κτύπημα σε ελληνικό νησί θα παρέλυε την τουριστική κίνηση και στις δύο ακτές, ενώ οποιοδήποτε μορφής κτύπημα στην μικρασιατική ακτή δεν επηρεάζει τις ελληνικές περιοχές (π.χ. επιθέσεις Κούρδων σε τουριστικά θέρετρα της Μεσογείου).

[9] Στις 13 Νοεμβρίου 2014 εκλέχτηκε ως Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με απόφαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ θα αναλάβει τα καθήκοντά του στις 6 Νοεμβρίου 2015.

από το Περι Αλός

Πυρπολικά: Οι "κατευθυνόμενες" βόμβες της Επανάστασης του 1821.

 

Το λεγόμενο πυρπολικό πλοίο υπήρξε το κατεξοχήν ιστιοφόρο καταδρομικό πλοίο στις θαλάσσιες πολεμικές επιχειρήσεις των Ελλήνων κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. 

 

Τα πυρπολικά ήταν παλιά πλοία, ή πλοία πολύ φτηνής κατασκευής, γεμάτα με εύφλεκτα υλικά. Χρησιμοποιούνταν για να βάλουν φωτιά σε εχθρικά πλοία ή να προκαλέσουν πανικό στο πλήρωμα τους. Αγκιστρώνονταν πάνω στα εχθρικά πλοία και κατόπιν το πλήρωμα έβαζε φωτιά με αποτέλεσμα να ακολουθήσει έκρηξη ή μεγάλη πυρκαγιά. Το πλήρωμα του πυρπολικού εγκατέλειπε το πλοίο λίγο πριν αυτό εκραγεί.

 

Ιστορική χρήση

 

Τα πυρπολικά πλοία, μεγάλα ή συνηθέστερα μικρά σκάφη, ήταν σε χρήση ήδη από τη αρχαιότητα, με πιο γνωστή περίπτωση εκείνη στην Τύρο, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της από τον Μέγα Αλέξανδρο. Εκεί όμως δεν χρησιμοποιήθηκαν εναντίον άλλων πλοίων, αλλά από τους κατοίκους της Τύρου για να κάψουν τον ξύλινο μώλο που κατασκεύαζαν στη θάλασσα οι Μακεδόνες προκειμένου να φτάσουν στην πόλη και να την καταλάβουν.

 

Η παλαιότερη αναφορά που έχουμε για χρήση πυρπολικών εναντίον εχθρικών πλοίων αφορά τη χρήση του από τους Συρακούσιους κατά του αθηναϊκού στόλου στην εκστρατεία στη Σικελία (415-413 π.Χ.). Μια άλλη γνωστή ιστορική περίπτωση έρχεται από το έτος 208 μ.Χ., όταν ο Κινέζος πολέμαρχος Χουάνγκ Γκάι χρησιμοποίησε ένα πυρπολικό γεμάτο με ξερά κλαδιά και λίπος για να καταστρέψει τον εχθρικό στόλο στη Ναυμαχία των Κόκκινων Λόφων.

 

Η εφεύρεση του υγρού πυρός από τους Βυζαντινούς το 673 μ.Χ. είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της χρήσης των πυρπολικών[εκκρεμεί παραπομπή]. Αργότερα, κι άλλοι λαοί χρησιμοποίησαν αυτοί την τεχνική, όταν διαδόθηκε. Τα χρόνια που ακολούθησαν τα πυρπολικά ήταν εφοδιασμένα με σκοινιά βουτηγμένα στο λίπος και το μπαρούτι. Θεωρούνταν αποτελεσματικά ενάντια στις γαλέρες. Κατά τις Σταυροφορίες η χρήση τους ήταν πολύ διαδεδομένη. Οι Ρώσοι κατέστρεψαν το Τουρκικό στόλο το 1770 στο Τσεσμέ με χρήση πυρπολικών. Τα πλοία αυτού του τύπου σταμάτησαν να χρησιμοποιούνται τον 19ο αιώνα.

 

Κατά την ελληνική επανάσταση

 

Το ελληνικό πυρπολικό κατά τον αγώνα του 1821 είναι πλέον σκάφος επανδρωμένο με «έδρα» είτε συγκεκριμένο λιμάνι στο οποίο παρέμενε, είτε ελεύθερο στο πέλαγος («πελαγίσιο») που αναζητούσε στόχο.

 

Κατά τη «πυρπόληση» έπρεπε να προσκολληθεί και να προσδεθεί άρρηκτα με το εχθρικό πλοίο πολύ πολύ γρήγορα, στη συνέχεια να τεθεί σ΄ αυτό «πυρ» και έγκαιρα να εγκαταλειφθεί από το πλήρωμά του. Είναι προφανές ότι σε τέτοια επιχείρηση εκτός του θάρρους, της αποφασιστικότητας αλλά και της ψυχραιμίας απαιτείτο και πλήρης συντονισμός ενεργειών Πλοιάρχου και πληρώματος.

 

Το Πυρπολικό του 21 οφείλει τη πρώτη του κατασκευή στον Παργινό Ιωάννη Δημουλίτσα με το παρωνύμιο «Πατατούκος», ο οποίος από μικρός δούλευε σε ψαριανά καράβια και στα ταξίδια του γνώρισε τα μυστικά της κατασκευής των πυρπολικών. Στον Κων. Νικόδημο το πυρπολικό πλοίο οφείλει την τελειοποίησή του.

 

Πρώτη επιτυχής χρήση του επανδρωμένου πυρπολικού έγινε στις 27 Μαΐου 1821 στην Ερεσσό όπου οι Τούρκοι απώλεσαν ένα αξιόλογο πλοίο «γραμμής». Αναδειχθείς πρώτος Πυρπολητής] ο Παπανικολής. Τότε ξένος παρατηρητής σημείωνε «...τελικά οι Έλληνες βρήκαν το όπλο της Επανάστασης!» Μετά από αυτό το γεγονός οι Πρόκριτοι εγκρίνανε μετατροπές παλαιών ιστιοφόρων σε πυρπολικά εξαγοραζόμενα από τη τότε κυβέρνηση αντί 25.000 και 45.000 γρόσια με ισόποση περίπου δαπάνη για τη μετατροπή τους.

 

Κατασκευή και τακτική

 

Η μετατροπή γινόταν ως εξής: άνοιγαν κατα μήκος του καταστρώματος σε κάθε πλευρά κυκλικά ανοίγματα («ρούμπους») και κάτω από το καθένα έβαζαν πωματισμένα βαρέλια γεμάτα εκρηκτικά. Ακόμα και τα ιστία του πλοίου ήταν εμποτισμένα με πίσσα και νάφθα ώστε να μεταπηδήσει γρήγορα η φωτιά.

 

Κατά μήκος των πλευρών του καταστρώματος και κάτω από αυτόν κατασκευάζονταν αγωγοί γεμάτοι με εύφλεκτα μίγματα, ονομαζόμενοι «μίνες του μπαρουτιού» για τη μετάδοση της φωτιάς από συγκεκριμένο σημείο (τη «μίνα της φωτιάς») στη πρύμη του σκάφους όπου και το άνοιγμα του «άβακα» (πηδαλίου). Από αυτό το σημείο γινόταν και η διαφυγή του πληρώματος (20-25 άνδρες) και η επιβίβασή τους σε ρυμουλκούμενη λέμβο όταν ο κυβερνήτης παραμένοντας τελευταίος έθετε το «πυρ».

 

Οι επιθέσεις των πυρπολικών δεν γίνονταν μόνο σε αγκυροβολημένους στόχους αλλά και μεσοπέλαγα, λόγω μεγαλύτερης ταχύτητας. Μετά το περίφημο σήμα της επίθεσης «Με τη βοήθεια του Σταυρού επιτεθείτε!» πλησίαζαν τον εχθρό με τη πλώρη από τη προσήνεμη πλευρά -δηλαδή από εκεί που φύσαγε ή ήταν ο κυματισμός ώστε να βοηθηθεί η προσκόλληση- και γρήγορα με «κόρακες» (=γάτζους) εξασφάλιζαν την αγκίστρωση. Το πλήρωμα του εχθρικού σκάφους καταλαμβάνονταν συνήθως από πανικό και καμία αντίσταση δεν πρόβαλε αλλά έτρεχε να σωθεί.

 

Από του 1824 όμως που άρχισε η παρέμβαση του αιγυπτιακού στόλου, οι συνθήκες χρήσης των πυρπολικών ήταν δυσμενέστερες και τούτο διότι τα αιγυπτιακά πληρώματα ήταν εκπαιδευμένα και συγκροτημένα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα κυρίως του γαλλικού στρατού και ναυτικού. Πάντως τα πυρπολικά εξακολούθησαν να χρησιμοποιούνται ακόμη και όταν η Ελλάδα απέκτησε τα πρώτα πραγματικά πολεμικά, τη φρεγάτα «Ελλάς» και το ατμοκίνητο «Καρτερία», τα οποία κατέστησαν το πυρπολικό δευτερεύον.

 

Πυρπολήσεις

 

Κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού αγώνα του 1821 έγιναν 59 επιθέσεις με πυρπολικά από τις οποίες οι 39 ήταν επιτυχείς, 19 απέτυχαν και 1 αμφισβητείται.

 

Επιτυχείς ήταν: - του Γέροντα, του Νταρ Μπογκάζ και της Σάμου (πλοίαρχος Γ. Βατικιώτης), - της Τενέδου (πλ. Γ. Βρατσάνος), - της Σούδας (πλ. Α. Βώκος), - Μεθώνης (Α. Δημαμάς), - Γέροντα (Γ. Θεοχάρης), - Μυτιλήνης (Δ. Καλογιάννης), - Αγ. Μαρίνας, Σάμου, Τενέδου και Χίου (Κ. Κανάρης), - Ιθάκης, Μεσολογγίου (Α. Καράβελας), - Κάβο ντ΄ Όρο, Καρπάθου (Γ. Ματρώζος), - Σάμου (Λέκας Ματρώζος), - Γέροντα, Κάβο ντ΄ Όρο, Μιλήτου και Σάμου (Λ. Μουσούς), - Αλεξάνδρειας, Κάβο ντ΄ Όρο, Μεσολογγίου (Μ. Μπούτης), - Στενά Μυτιλήνης (Κ. Νικόδημος), - Ερεσού (Δ. Παπανικολής), - Μεθώνης (Α. Παυλής ή Μπίκος), - Άθωνα, Γέροντα, Σπετσών, Χίου (Α. Πιπίνος), - Μεθώνης, Μεσολογγίου (Γ. Πολίτης), - Σάμου (Δ. Ραφαλιάς), - Αλεξάνδρειας, Μεθώνης, Μεσολογγίου (Μ. Σπαχής), - Μεθώνης, Νταρ Μπογκάζ (Δ. Τσάπελης).

 

Αποτυχούσες: - Κάβο-Μελέχα (Α. Βώκος), - Λέσβου και Γκλαρέντζας (Θ. Βώκος), - Μεσολογγίου (Α. Δημαμάς), - Ερεσού (Γ. Θεοχάρης), - Ερεσού (Γ. Καλαφάτης), - Κρήτης (Γ. Ματρώζος), - Κάβο Μελέχα, Κάβο Ματαπά (Μιχ. Μπουντούρης), - Λέσβου, Φωκαίας (Θ. Μπρέσκας), - Μεθώνης (Α. Πιπίνος), - Χίου, Σπετσών, Σάμου, Κρήτης και Μυτιλήνης (Α. Ρομπόσης), - Σάμου (Π. Σπαχής), και - Σάμου (Δ. Τσάπελης).

 

Αμφισβητήσιμες: Μία, κατά τη Ναυμαχία της Σούδας (Α. Δημαμάς)

 

Ευνόητο ότι στα επαναλαμβανόμενα παραπάνω μέρη οι επιχειρήσεις έγιναν σε διαφορετικές ημερομηνίες.

 

Από τους Πλοιάρχους των Πυρπολικών σκαφών περισσότερο τιμήθηκε ο Κωνσταντίνος Κανάρης ο οποίος και πέθανε ως Πρόεδρος της τότε Οικουμενικής Κυβέρνησης. Κάποτε όταν τον ρώτησαν πως έκανε το κατόρθωμα της Χίου, όπου πυρπόλησε την οθωμανική Ναυαρχίδα, απάντησε: «Είπα, Κωνσταντή, θα πεθάνεις»! 

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr