19 Σεπτεμβρίου 2020

Η Εκκλησία στο πλευρό των Ελλήνων ναυτικών

Μπορεί η αποφασιστική παρέμβαση του καπεταν Παναγιώτη Τσάκου και του γιου του Νίκου να «τάραξε τα νερά» και να συνέβαλε αποφασιστικά στην πρόσκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά η δυναμική επανάκαμψη της πανδημίας, δεν επιτρέπει αισιοδοξία… 

Tου Δημήτρη Καπράνου 
«ΕΣΤΙΑ» 

Έτσι, την σκυτάλη πήρε ο Μητροπολίτης Χίου, Ψαρρών και Οινουσσών κ.κ. Μάρκος, εκφράζοντας την μεγάλη ναυτική κοινότητα της Μητροπόλεώς του, καθώς οι Χιώτες και Αιγνουσιώτες εφοπλιστές και ναυτικοί, αποτελούν την μεγαλύτερη και δυναμική αρτηρία της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας. 

Ο Μητροπολίτης απέστειλε προς τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας επιστολή, στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων τα εξής: 

«Ως Επίσκοπος της κατ’ εξοχήν ναυτικής Μητροπόλεως της πατρίδας μας , της Χίου, της πρωτοπόρου σε όλο τον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, με τα πλοία και τους ναυτικούς της, αλλά και ο ίδιος ως υιός ναυτικού, απευθυνόμεθα σε εσάς για να μεταφέρουμε την αγωνία των ναυτικών μας, οι οποίοι από τον Φεβρουάριο που ξεκίνησε η απαγόρευση μετακινήσεων εξαιτίας του COVID-19 αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα. (…) Είναι απαραίτητο όλοι οι υπεύθυνοι φορείς και οι ναυτιλιακοί οργανισμοί να ενεργοποιηθούν αμέσως , να ακούσουν τς απεγνωσμένες φωνές των ναυτικών μας και να ενδιαφερθούν για την επίλυση των πρωτοφανών καταστάσεων που βιώνουν.(…) 

Η Ελληνική ναυτιλία αποτελεί τον βασικό μοχλό αναπτύξεως της ελληνικής οικονομίας. Οι εν ενεργεία ναυτικοί μας μαζί με τους συνταξιούχους και τους σπουδαστές των σχολών του Εμπορικού Ναυτικού με την παρουσία τους και τη διαβίωσή τους στα ακριτικά νησιά, ενισχύουν και ουσιαστικά συντηρούν την τοπική κοινωνία. Το επάγγελμα του ναυτικού είναι ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια αλυσίδα μεταφορών, τα ναυτιλιακά κράτη, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια. Είναι λοιπόν απαραίτητο να βελτιωθεί η επικοινωνία τους μεταξύ στεριάς και θάλασσας, να βρεθούν οι κατάλληλες διαδικασίες ασφαλείας για την μετακίνηση των πληρωμάτων επιτρέποντας σε όποιους επιθυμούν να επαναπατρισθούν και στους υπολοίπους να ναυτολογηθούν. 

Όλοι έχουμε την υποχρέωση να ενώσουμε τη φωνή μας με τους ναυτικούς μας, τους ανθρώπους εκείνους που μοχθούν και αγωνίζονται μέσα σε αντίξοες συνθήκες για την πρόοδο και την προβολή της πατρίδας μας. 

Με την πεποίθηση ότι θα βοηθήσετε στην επίλυση των προβλημάτων των ναυτικών μας και στην υλοποίηση των αιτημάτων τους, σας ευχόμεθα ο Κύριος να σας χαρίζει δύναμη για την επιτέλεση των καθηκόντων σας για το καλό της πατρίδας και του έθνους μας». 

Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Ιούνιο, ο Όμιλος Εταιρειών Τσάκου, με μια δυναμική παρέμβαση, έφερε το θέμα των εγκλωβισμένων ναυτικών στην επικαιρότητα, με αποτέλεσμα να συγκληθεί «φόρουμ» υπουργών Μεταφορών ναυτιλιακών χωρών και να παρατηρηθεί κινητικόπητα στο θέμα της αντικαταστάσεως των πληρωμάτων. Η επανάκαμψη, όμως, του κορωνοϊού και μάλιστα με ενδείξεις περαιτέρω επιδεινώσεως, περιπλέκει και πάλι την κατάσταση, προκαλώντας αναταραχή όχι μόνο στις πλοιοκτήτριες εταιρείες και στα πληρώματά τους, αλλά και στον χώρο των ασφαλιστικών οργανισμών. Θεωρείται βέβαιο,ότι αν συνεχισθεί αυτή η κατάσταση, οι ναυτικοί- και οι εταιρείες- θα αναζητήσουν διέξοδο μέσω των ασφαλιστικών τους συμβολαίων!

πηγή

21 Ιουνίου 2020

Οι Οφθαλμοί στις πλώρες των αρχαίων πλοίων – Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου (βίντεο)

από το κανάλι Φρυκτωρίες διαδικτυακό κανάλι 

Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ σε συνεργασία με την Ε.Μ.Α.Ε.Μ. παρουσιάζουν μία νέα σειρά διαλέξεων αποκλειστικά διαδικτυακών, σεβόμενες τα ισχύοντα μέτρα για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Δεύτερη διάλεξη "Οι Οφθαλμοί στις πλώρες των αρχαίων πλοίων". Εισηγήτρια: ΚΡΙΣΤΥ ΕΜΙΛΙΟ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ, Συγγραφεύς - Ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας. Η διάλεξη κινηματογραφήθηκε την Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΟΜΙΛΙΑΣ 

Μια εντυπωσιακή λεπτομέρεια στις απεικονίσεις των αρχαίων πλοίων και ιδιαιτέρως στην αγγειογραφία αποτελούσαν τα μάτια, οι οφθαλμοί, οι οποίοι συνήθως βρίσκονταν στις δύο πλευρές της πλώρης (μάσκες, παρειές). Οι οφθαλμοί συμβόλιζαν τον έλεγχο του πλοίου και λειτουργούσαν ως αποτρεπτικά στοιχεία από τις κακές δυνάμεις. Ωστόσο πολλά ερωτήματα γεννήθηκαν και τα ευρήματα μαρμάρινων οφθαλμών στον Πειραιά προβλημάτισαν. Ήταν οι πρωραίοι οφθαλμοί ζωγραφισμένοι ή ένθετοι; Πως προέκυψε η συνήθεια αυτή; Προέρχονταν οι μαρμάρινοι οφθαλμοί που βρέθηκαν στον Πειραιά από τριήρεις; Με το πέρασμα των χρόνων πολλές ερμηνείες δόθηκαν για τους πρωραίους οφθαλμούς και η συγκεκριμένη ομιλία θα προσπαθήσει να καλύψει όλα τα παραπάνω.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑΣ 

Η Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου γεννήθηκε και ζει στην Πόλη των Αθηνών. Σπούδασε ψυχολογία, ετυμολογία και ιστορία. Είναι συγγραφεύς - Ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας (πρώην ναυτικός Ε.Ν.) με εξειδίκευση σε θέματα και μελέτες που αφορούν τη ναυτιλία στην αρχαία Ελλάδα (εμπορικό / πολεμικό ναυτικό, στρατηγική, τακτική σχεδίαση και ανάλυση ναυτικών επιχειρήσεων, ναυτική τεχνολογία και ναυπηγική). Έχει αναπτύξει αξιόλογη συγγραφική δραστηριότητα εκδίδοντας βιβλία και δημοσιεύοντας περισσότερα από 200 άρθρα-μελέτες, μονογραφίες και αναλύσεις σε περιοδικά του ειδικού Τύπου, σε πανεπιστημιακά περιοδικά της Ελλάδος και του εξωτερικού καθώς και σε περιοδικά που εκδίδουν ειδικευμένοι φορείς όπως το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ). 

Έχει μετάσχει σε ελληνικά και ξένα ντοκυμαντέρ καθώς και σε ημερίδες, διαλέξεις και συνέδρια [μεταξύ άλλων στη Σχολή Διοικήσεως Επιτελών Πολεμικού Ναυτικού (ΣΔΕΠΝ), Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΜΥΝ), Υπηρεσία Ιστορίας Ναυτικού (ΥΙΝ), Σχολή Διαβιβάσεων (ΣΔΒ) του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ), καθώς και στο Πανεπιστήμιο PULTUSK Academy of Humanities της Πολωνίας]. Έχει τιμηθεί κατά καιρούς με διάφορα βραβεία και επαίνους για την έρευνά της στην ναυτική Ιστορία. 

Είναι δημιουργός και διαχειρίστρια του ιστολογίου "Περί Αλός" (www.perialos.blogspot.gr), ιδρυτικός μέλος και μέλος του Δ.Σ. του Ελληνικού Ινστιτούτου Ναυτικής Ιστορίας (ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ.), μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου Υποβρυχίων (ΕΛΣΥΒ) και του Συλλόγου Ιστορικών Μελετών «Κορύβαντες». Είναι παντρεμένη με τον δημοσιογράφο και αμυντικό αναλυτή Ιωάννη Σ. Θεοδωράτο με τον οποίο έχει αποκτήσει μία κόρη.

20 Ιουνίου 2020

Οι ναυτικοί δεν είναι παρίες της θάλασσας – 300.000 εγκλωβισμένοι στα πλοία

Τριακόσιες χιλιάδες ναυτικοί σε όλο τον κόσμο παραμένουν παγιδευμένοι στα πλοία, λόγω της διακοπής των πτήσεων ἐξ αἰτίας της πανδημίας! 

Τά προβλήματα στήν ἀντικατάσταση πληρωμάτων συνεχίζονται, καί ἡ Intercargo τονίζει ὅτι «δέν μπορεῖ νά ἀποκατασταθεῖ ἡ εὐρυθμία ὅσο οἱ ναυτικοί δέν ἀναγνωρίζονται ὡς «key workers».

«Χωρίς ἀποδοτικές ἀλλαγές πληρωμάτων, ἡ ἁλυσίδα ἐφοδιασμοῦ θά καταρρεύσει ὁδηγώντας σέ βασικές ἐλλείψεις προϊόντων καί μεγαλύτερες δυσκολίες γιά τούς ἀνθρώπους σέ ὅλο τόν κόσμο» δήλωσε ὁ πρόεδρος τοῦ διεθνοῦς ὀργανισμοῦ Δημήτρης Φαφαλιός.

«Σήμερα μιά ἀόρατη ἀνθρωπιστική κρίση ἐκτυλίσσεται γύρω μας, μέ 300.000 ναυτικούς παγιδευμένους στή θάλασσα, τῶν ὁποίων οἱ συμβάσεις ἔχουν ὁλοκληρωθεῖ καί δέν μποροῦν νά ἐπιστρέψουν στά σπίτια καί στίς οἰκογένειές τους. Βιώνοντας ἤδη κόπωση καί ἄγχος καί χωρίς κανένα τρόπο νά φύγουν ἀπό τά πλοῖα καί κανέναν νά τούς ἀνακουφίσει, εἶναι ἀνίκανοι νά προβλέψουν πότε θά τελειώσει ἡ ταλαιπωρία τους.

Ὀφείλουμε νά κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε γιά νά γίνουν ἀποδεκτά τά πρωτόκολλα τοῦ ΙΜΟ καί ζητοῦμε ἀπό τά μέλη νά κάνουν ἔκκληση στίς ἑκάστοτε κυβερνήσεις νά τελειώσουν τούς περιορισμούς γιά τίς μετακινήσεις τῶν ναυτικῶν προκειμένου νά ἐπιστρέψουν σπίτια τους καί ἄλλοι ναυτικοί νά μποροῦν νά τούς ἀντικαταστήσουν» ἀνέφερε ὁ Δημ. Φαφαλιός, μέ τήν εὐκαιρία ἑνός βίντεο πού δημοσιοποίησε ἡ Intercargo, γιά νά ἐπισημάνει τό τεράστιο πρόβλημα.

Ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς Intercargo Σπυρίδων Ταράσης προχώρησε ἀκόμη περισσότερο, ὑποδεικνύοντας μία σειρά ἐνεργειῶν οἱ ὁποῖες πρέπει νά γίνουν: «Ὅλα τά λιμάνια καί τά ἀεροδρόμια τῶν ναυτιλιακῶν κρατῶν πρέπει –μέ ἀναγωγή τοῦ ζητήματος ὡς ἐπείγοντος– νά ἐπιτρέψουν τά ταξίδια, τό sign-off/sign-on τῶν ναυτικῶν καί τόν ἐπαναπατρισμό στούς τόπους διαμονῆς τους. Οἱ κυβερνήσεις πρέπει νά ἀναγνωρίσουν τήν δέσμευση τῶν ναυτικῶν κατά τή διάρκεια τῆς πανδημίας, νά ἀναγνωρίσουν τούς ναυτικούς ὡς key workers καί νά ἀνοίξουν τά σύνορα γιά νά τούς ἐπιτρέψουν νά ἐπιστρέψουν στά σπίτια τους».

Ἡ Intercargo (Διεθνής Ἕνωση Πλοιοκτητῶν Πλοίων Μεταφορᾶς Χύδην Ξηροῦ φορτίου) ἐκπροσωπεῖ τά συμφέροντα τῶν ἀνεξάρτητων πλοιοκτητῶν ξηροῦ φορτίου καί διαδραματίζει σημαντικό ρόλο τόσο στούς κόλπους τοῦ Διεθνοῦς Ναυτιλιακοῦ Ὀργανισμοῦ (IMO) ὅσο καί στά διεθνῆ ναυτιλιακά καί ναυτικά φόρα.

Σήμερα ὁ στόλος τῶν φορτηγῶν –dry bulkers ἀριθμεῖ 11.500 πλοῖα. Ἀπό αὐτά 2.300 εἶναι μέλη τῆς Intercargo ἀντιροσωπεύοντας τό 20% τοῦ παγκόσμιου στόλου φορτηγῶν πλοίων, ἤτοι τό 20% τῆς παγκόσμιας μεταφορᾶς ἄνθρακα, μεταλλευμάτων καί σιτηρῶν. 

Ὁ ἀποκλεισμός –ἀκούσιος– τῶν ναυτικῶν λόγω τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ, ἀποσυντονίζει τίς διεθνεῖς μεταφορές, σέ μιά περίοδο μέ τίς τιμές τοῦ πετρελαίου στό ναδίρ. Καί ἐνῶ ἡ ναυτιλία θά ἔπρεπε νά «πετάει τήν σκούφια της», ὅπως ἀναφέρουν οἱ ἐνδείξεις, τό ἑπόμενο τρίμηνο ἀναμένεται δύσκολο ἀλλά καί καθοριστικό. 

Φυσικά, δέν πλήττονται μόνο τά ἐμπορικά πλοῖα. Ἑταιρεῖες-κολοσσοί τῆς κρουαζιέρας ἀναμένεται νά «βάλουν λουκέτο» καθώς ἀπέτυχε τό μεγάλο «πρότζεκτ» μέ τά πλοῖα-γίγαντες, τά ὁποῖα ἔπεσαν ἀπό τήν πρώτη ἡμέρα θύματα τῆς ἐπιδημίας. Ἡ Ναυτιλία ὑφίσταται τίς ὀδυνηρές συνέπειες. Ἄς τήν βοηθήσουν οἱ κυβερνήσεις. 

από την εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» 
πηγή

23 Μαΐου 2020

Το κυπριακό Πολεμικό Ναυτικό στην Μαρίνα Αγίας Νάπας (βίντεο)

από το κανάλι Sigmalive 

Η προχθεσινή, 21 Μαΐου 2020, παρουσία σκαφών της Διοίκησης Ναυτικού της Εθνικής Φρουράς αποτελεί θετική εξέλιξη για την άμυνα της νοτιοανατολικής Κύπρου. Η ναυτική παρουσία σε αυτή την νευραλγική περιοχή είναι σημαντική αφού το ακρωτήρι Κάβο Γκρέκο αποτελεί το νοτιοανατολικότερο χερσαίο άκρο της Κύπρου, των κρατών του Ελληνισμού αλλά και της Ευρώπης.

Η ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου και τα Κοκκινοχώρια θεωρούνται «ακριτική» περιοχή, όχι μόνο λόγω γεωγραφίας, αλλά και λόγω της απομόνωσής τους από τις υπόλοιπες περιοχές όπου ασκεί έλεγχο η Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς παρεμβάλλεται από δυσμάς η βρετανική βάση Δεκέλειας και από βορρά η βρετανική βάση Αγίου Νικολάου και ο τουρκικός στρατός κατοχής.

Η Μαρίνα Αγίας Νάπας, που πρόσφατα ξεκίνησε τη λειτουργία της, έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετεί όλους του τύπους πλοίων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του Πολεμικού Ναυτικού και η επίσκεψη εντάσσεται στο πλαίσιο εκπαίδευσης και εξοικείωσης των πληρωμάτων με τους διαθέσιμους λιμενικούς χώρους στην ελεύθερη επαρχία Αμμοχώστου.

Τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού που συμμετείχαν στη δραστηριότητα ήταν τα σκάφη των ΟΥΚ “ΝΗΡΕΑΣ” 1 και Π.Π “ΤΣΟΜΑΚΗΣ”, Π.Π “ΓΕΩΡΓΙΟΥ”, ΠΑΘ “ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ” και Π.Π “ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ”. Τα πληρώματα είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στους χώρους των σκαφών της Μαρίνας Αγίας Νάπας και να διαπιστώσουν από κοντά τις υψηλού επιπέδου υπηρεσίες που παρέχονται για τον ανεφοδιασμό καυσίμων, επισκευών κλπ.

15 Μαΐου 2020

Το «Αβέρωφ» πλέει προς τα Δωδεκάνησα (Μάιος 1945): το προοίμιο της ένωσης

Γράφει ο Μανώλης Πέπονας 

Η ένωση των Δωδεκανήσων με το ελληνικό κράτος έλαβε χώρα υπό ιδιαίτερα περίπλοκες συνθήκες, επιτεύχθηκε δε μόνο μετά την κατάρρευση του ιταλικού φασιστικού καθεστώτος και τη νίκη των Συμμάχων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρά τα σοβαρά εσωτερικά προβλήματα που αντιμετώπιζε εκείνη την περίοδο, η ελληνική κυβέρνηση επιθυμούσε διακαώς την ενσωμάτωση των εν λόγω νησιών του Αιγαίου και αποφάσισε να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο με στόχο την επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού. 

Έτσι, το θωρακισμένο καταδρομικό «Αβέρωφ», ένα ζωντανό μνημείο της ναυτικής ιστορίας, εστάλη στη Ρόδο το 1945, για να υπογραμμίσει τα δικαιώματα του ελληνικού κράτους στην περιοχή. Στο πλοίο επέβαινε ο Αντιβασιλεύς-Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, συνοδευόμενος από δημοσιογράφους και εκπροσώπους των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός λειτουργούσε εκείνη την εποχή ως σημαντικός πολιτικός παράγοντας. 

Σε αυτό το πλαίσιο, η δημοφιλής εφημερίδα «Εμπρός» κατέγραφε σχετικά σε πρωτοσέλιδό της:
«Από την εποχή του Αλβανικού έπους του που συνέγραψεν η ελληνική λόγχη και επροβάλλετο και υψούτο η Ελλάς εις παγκόσμιον θαυμασμόν και προσκήνυμα’ από την εποχήν των ενδόξων απελευθερωτικών μας πολέμων και των ενδόξων συνθηκών με τας οποίας επεσφραγίζετο η εθνική μας ολοκλώρωσις, είχεν η ελληνική ψυχή να δοκιμάση τον κραδασμόν της συγκινήσεως που δοκιμάζει από προχθές. Τί σημαίνει εάν καμμία διεθνής συνθήκη δεν επεκύρωσε τα Δωδεκάνησα εις τη μητέρα Ελλάδα; Τα Δωδεκάνησα είνε ελεύθερα και είναι τμήμα αναπόσπαστον της Ελλάδος, είναι επαρχία ελληνική. Αυτήν την έννοιαν, αυτήν την σημασίαν, αυτήν την ερμηνείαν, έχει η μετάβασις του Αρχηγού του Κράτους. (…) καθ΄ην στιγμήν ο Έλλην Αντιβασιλεύς, επιβαίνων του «Αβέρωφ», που αποτελεί τον ωραιότερον θρύλον του ελληνικού ναυτικού και όπου περιίπταται η ψυχή του Νικητού-Ναυάρχου, θα διασχίζη το γαλανόν Αιγαίον, αι ψυχαί οκτώ εκατομμυρίων Ελλήνων συνοδεύουν την ιεράν πομπήν. Και όταν το σχήμα του ιερού σκάφους θα διαγραφή εις τον ορίζοντα των Δωδεκανήσων και αι καρδιαί θα κτυπούν, και τα μάτια θα βουρκώνουν και τα χείλη θα τρέμουν από συγκίνησιν, ας βεβαιωθούν οι Δωδεκανήσιοι ότι ο Ελληνισμός είναι μαζί τους και τους στέλλει νοερώς τον θερμότερον αδελφικόν ασπασμόν»
(«Εμπρός», 13 Μαΐου 1945, σ. 1)


Όπως εξαρχής διαφαίνεται, η πλεύση του «Αβέρωφ» προς την Ρόδο έλαβε σημαντικότατες συμβολικές διαστάσεις. Εξάλλου επρόκειτο ίσως για το πλέον ιστορικό πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού, μια ζωντανή υπενθύμιση της ελληνικής θαλάσσιας ισχύος. Αυτό κυβερνούσε ο περίφημος «Νικητής-Ναύαρχος» -δηλαδή ο Παύλος Κουντουριώτης- όταν καταναυμαχούσε τον τουρκικό στόλο κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και αυτό διέθετε ένα βάρος φήμης κατά πολύ ανώτερο του εκτοπίσματός του.

Βολές από το «Αβέρωφ». Η αποστολή του στη Ρόδο διέθετε σπουδαίες συμβολικές διαστάσεις. 

Παράλληλα, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, οι ελληνικές Αρχές δεν παρέλειψαν να τιμήσουν του πεσόντες του Βασιλικού Ναυτικού. Πράγματι, τηλεγράφημα απεσταλμένου της εφημερίδας την επόμενη ημέρα ανέφερε:

«Ενώ έδυεν ο Ήλιος την 7ην εσπερινήν της χθες και ο «Αβέρωφ» με τα δύο συνοδεύοντα αυτόν αντιτορπιλλικά εισέπλεον εις τα ύδατα της Δωδεκανήσου, εγένετο συγκινητική τελετή εις μνήμην των πεσόντων εις τα ύδατα της Δωδεκανήσου υπέρ Πατρίδος. Ετελέσθη τρισάγιον υπό του ιερέως του «Αβέρωφ», ενώ τα πολεμικά έπλεον βραδέως. Υπό πένθιμον εμβατήριον η Α. Μ. Ο Αντιβασιλεύς επροχώρησεν εις την κλίμακα του σκάφους και ενώ ο δύων Ήλιος εχρύσιζε τα ύδατα του Αιγαίου, έρριψεν εις την θάλασσαν στέφανον επί της ταινίας του οποίου ανεγράφετο η φράσις: «Εις μνήμην των πεσόντων εις τα ύδατα της Δωδεκανήσου υπέρ Πατρίδος”»
(«Εμπρός», 16 Μαΐου 1945, σ. 1).


Ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης υπογράφει το πρωτόκολλο παράδοσης των Δωδεκανήσων. 

Τέλος, με την ίδια ανταπόκριση μεταδίδεται το θετικό κλίμα που επικρατούσε στη Ρόδο. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, επιτροπή που συνόδευε τον Αντιβασιλέα διαβεβαίωσε τον βασιλιά Γεώργιο Β’ για την αφοσίωση του τοπικού πληθυσμού προς το ελληνικό κράτος και την ελπίδα του για «ταχείαν ολοκλήρωσιν των εθνικών δικαίων». Όπως βέβαια αποδείχθηκε, η πολυπόθητη για τους κατοίκους ένωση με την Ελλάδα επρόκειτο να λάβει επίσημα χώρα ένα και πλέον έτος μετά.

Συγκεκριμένα, από τις 29 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου 1946 πραγματοποιήθηκε η Συνδιάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού. Στη γαλλική πρωτεύουσα η πλειοψηφία των ελληνικών διεκδικήσεων (Βόρεια Ήπειρος, ελληνοβουλγαρικά σύνορα, Κύπρος) δεν αντιμετωπίστηκε θετικά από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Αντίθετα, ευνοϊκότερες υπήρξαν οι συνθήκες για το ζήτημα των Δωδεκανήσων, λόγω τόσο της μεταπολεμικής κατάστασης της Ιταλίας όσο και των γενικότερων γεωπολιτικών συσχετισμών. 

Έτσι, στην ίδια πόλη στις 10 Φεβρουαρίου 1947, η Ιταλία αναγκάστηκε να παραχωρήσει τα εν λόγω νησιά στην Ελλάδα, καθώς επίσης να αποζημιώσει την τελευταία με το ποσό των 105 εκατομμυρίων δολαρίων. Η επίσημη τελετή ενσωμάτωσης της περιοχής στο ελληνικό κράτος σημειώθηκε τον Μάρτιο του 1947, με τον αντιναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη να ορίζεται ως ο πρώτος Διοικητής Δωδεκανήσων. Δύο περίπου έτη νωρίτερα, το «Αβέρωφ» είχε προσημάνει τις επερχόμενες εξελίξεις, διενεργώντας ένα ταξίδι με σπουδαίες συμβολικές νοηματοδοτήσεις. 

ΠΗΓΕΣ

Εφημερίδα «Εμπρός», 15 και 16 Μαΐου 1945
Γέροντας, Παναγιώτης, Μεθ’ Ορμής Ακαθέκτου. Επίτομη Ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού 1821 – 1945, Υπηρεσία Ιστορίας Ναυτικού, Αθήνα 2016
Φακάλου, Αικατερίνη. Τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού 1828-2000, ΥΙΝ (ηλεκτρονική περιληπτική έκδοση)
Paizis-Paradellis, C. Hellenic Warships 1829-2001, The Society for the study of Greek History, Αθήνα 2002
“Θ/Κ ΑΒΕΡΩΦ-100 Χρόνια”, στο: Ναυτική Επιθεώρηση, τόμος 171, τεύχος 576, Μάρτιος-Απρίλιος Μάιος 2011 


Πηγή: storia95 
ΑΒΕΡΩΦ

23 Ιανουαρίου 2020

Ιτέα: Το “Καρτερία”, το πρώτο “Αβέρωφ” της Ελλάδας κομματιάζει Τούρκους

Το 1827 η ελληνική επανάσταση έπνεε τα λοίσθια. Οι αβελτηρίες της ηγεσίας είχαν επιτρέψει την εγκατάσταση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Ο Μεσολόγγι είχε πέσει και τα αιγυπτιακά στρατεύματα ισοπέδωναν τον Μωριά. Την ίδια ώρα ο Κιουταχής έκαιγε την Ρούμελη. Ελάχιστα μέρη κρατούσαν ακόμα οι Έλληνες επαναστάτες.

Μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα έλαβε χώρα η ναυμαχία της Ιτέας ή Αγκάλης από τον ομώνυμο κόλπο. Στα τέλη Σεπτεμβρίου 1827 το πρώτο ελληνικό ατμοκίνητο πλοίο, το «Καρτερία», διατάχθηκε να πλεύσει στον Κορινθιακό κόλπο με στόχο την υποστήριξη των χερσαίων ελληνικών τμημάτων. Κυβερνήτης του σκάφους ήταν ο Βρετανός φιλέλληνας Frank Abney Hastings τον οποίο οι Έλληνες ονόμαζαν Άστιγξ.

Ο Βρετανός φιλέλληνας, βετεράνος του Royal Navy, Φρανκ Άστιγξ.
Στον κόλπο της Αγκάλης είχε εισέλθει νωρίτερα ελληνική μοίρα τριών σκαφών, η οποία όμως δεν μπορούσε να πλήξει, μόνη, τα εχθρικά πλοία και τα παράκτια πυροβολεία που Τούρκοι και Αιγύπτιοι διέθεταν. Οι Τουρκοαιγύπτιοι διέθεταν 10 σκάφη – τα τρία μεταγωγικά – ενώ στην ακτή είχαν δημιουργήσει πυροβολοστάσια για να αποτρέψουν τυχόν ελληνική επίθεση.

Ελληνική επίθεση

Στις 30 Σεπτεμβρίου 1827 η ελληνική μοίρα πλησίασε τα εχθρικά σκάφη. Οι Τουρκοαιγύπτιοι όταν είδαν τέσσερα μόνο ελληνικά πλοία δεν πίστεψαν ότι οι αντίπαλοί τους θα ήταν τόσο τρελοί ώστε να τους επιτεθούν. Ο Άστιγξ όμως είχε άλλη άποψη. Βασιζόμενος στην ισχύ πυρός του «Καρτερία» πλησίασε σε απόσταση 500 μ. από τα εχθρικά σκάφη και διέταξε τα πλοία του να ρίξουν τις άγκυρες.

Το ατμοκίνητο “Καρτερία”.
Κατόπιν το «Καρτερία» έριξε μια βολή για να εκτιμηθεί η απόσταση. Οι Τουρκοαιγύπτιοι απάντησαν αμέσως με το σύνολο των πυροβόλων τους συγκεντρώνοντας τα πυρά τους στο «Καρτερία». Το ελληνικό πλοίο όμως απάντησε με βολιδοφόρες οβίδες θερίζοντας, κυριολεκτικά, τα πληρώματα των εχθρικών σκαφών και τους υπηρέτες των παράκτιων πυροβόλων.

Σύντομα στα εχθρικά πλοία εκτυλίχθηκαν σκηνές αλλοφροσύνης καθώς τα βλήματα του «Καρτερία» του βρικίου «Σωτήρ» και των άλλων δύο ελληνικών σκαφών κομμάτιαζαν πλοία και άνδρες. Με την χρήση εκρηκτικών βλημάτων καταστράφηκαν τρία τουρκοαιγυπτιακά πλοία. Τα παράκτια πυροβολεία είχαν σιγήσει επίσης και όσοι υπηρέτες τους δεν κείτονταν κομματιασμένοι δίπλα στα πυροβόλα τους είχαν τραπεί σε φυγή.

Σε λίγο οι Έλληνες κυρίευσαν δύο εχθρικά πλοία και έκαψαν τα υπόλοιπα. Ήταν μια χρήσιμη για το ηθικό και όχι μόνο των Ελλήνων νίκη. Ο Ιμπραήμ όταν έμαθε τι είχε συμβεί ορκίστηκε να καταστρέψει το «Καρτερία». Αντί να συμβεί αυτό όμως, αντίθετα, η ναυμαχία ήταν ο καταλύτης που προκάλεσε την περιώνυμη ναυμαχία του Ναυαρίνου, μερικές ημέρες αργότερα, όπου ο στόλος του Αιγύπτιου δυνάστη αφανίστηκε.

Το «Καρτερία»

Το «Καρτερία» ήταν το πρώτο ατμοκίνητο πολεμικό που έλαβε μέρος σε ναυμαχία παγκοσμίως. Ναυπηγήθηκε το 1825 στη Βρετανία βάσει οδηγιών του Άστιγξ ακριβώς για να ενισχύσει το ελληνικό επαναστατικό ναυτικό. Η ναυπήγησή του έγινε με χρήματα από το δάνειο που η Βρετανία έδωσε στη Ελλάδα, αλλά και με προσωπικούς πόρους του Άστιγξ.

Το σκάφος είχε εκτόπισμα 233 τόνων, τέσσερις ιστούς και διέθετε δύο μικρές ατμομηχανές που κινούσαν ισάριθμους τροχούς στα πλευρά του. Διέθετε μόλις 4 πυροβόλα και 4 καρονάδες (βραχύκαννα πυροβόλα που έβαλλαν βολιδοφόρα βλήματα), όλα βαριά, των 68 λιβρών.

Το σκάφος εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1826 και σύντομα έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων. Μόνο το 1827 το σκάφος έβαλλε 18.000 βολές κατά των εχθρών, αριθμός που δείχνει το εύρος της δράσης του. Η ναυμαχία της Ιτέας ήταν η κορωνίδα της δράσης του. 

πηγή

6 Νοεμβρίου 2019

Πειρατεία σε ελληνικό τάνκερ και όμηρος Ελληνας δόκιμος μηχανικός!!!

Πειρατές επιτέθηκαν σε ελληνικό πλοίο που έπλεε στα ανοιχτά του Τόγκο, συλλαμβάνοντας ως ομήρους τέσσερα μέλη του πληρώματος. 

Ανάμεσά τους κι ένας Ελληνας, για την απαγωγή του οποίου υπάρχει μεγάλη αγωνία και οι ελληνικές αρχές βρίσκονται σε πλήρη εγρήγορση. 

Ειδικότερα, από την πρώτη στιγμή ενημερώθηκε ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Γιάννης Πλακιωτάκης, ο οποίος και έδωσε εντολή στις αρμόδιες Διευθύνσεις του ΥΝΑΝΠ να παρακολουθούν στενά το θέμα σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών, ενώ ανακοίνωση εξέδωσε και η πλοιοκτήτρια. 

Σε αυτή αναφέρεται, μεταξύ άλλων, πως η ασφάλεια του πληρώματος είναι υψίστης σημασίας και πως γίνεται ό,τι είναι δυνατόν για να διασφαλιστεί η τάχιστη και ασφαλής απελευθέρωση των ανθρώπων της. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ελληνας απηχθής είναι δόκιμος μηχανικός, με την πλοιοκτήτρια εταιρεία να βρίσκεται σε άμεση επαφή με την οικογένεια του νεαρού ώστε να μη διατρέξει κάποιο κίνδυνο. 

πηγή 

Για δεύτερη μέρα το θρίλερ με τον 20χρονο δόκιμο μηχανικό που βρίσκεται όμηρος πειρατών συνεχίζεται. 

Η οικογένειά του από τα ξημερώματα της Δευτέρας περιμένει με αγωνία ένα ίχνος ζωής από τον δόκιμο ναυτικό που απήχθη στο Τόνγκο, περίπου 18 χλμ ανοιχτά του λιμανιού του Λόμε στη δυτική Αφρική.

Ο πατέρας του νεαρού ναυτικού μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha και η αγωνία του για την τύχη του γιου του είναι εμφανής.

«Η ώρα είναι ένας χρόνος. Θα δώσουμε όσα μας ζητήσουν για να πάρουμε ασφαλές το παιδί πίσω. Πιστεύω ότι όταν το παιδί είναι σε σχολή είναι το κράτος στη μέση, πιστεύω ότι θα πηγαίνει τα παιδιά αυτά σε ασφαλές σημείο. Γιατί είναι δόκιμος, δεν είναι επαγγελματίας να πεις ότι πήγε μόνος του και υπέγραψε να πάει σε μια ζούγκλα» ανέφερε και πρόσθεσε: «Ανέβηκαν οι πειρατές στο πλοίο, έγινε ανταλλαγή πυροβολισμών, χτύπησαν έναν φύλακα του πλοίου στο πόδι. Τα παιδιά πρέπει να κοιμόντουσαν δυο η ώρα τη νύχτα. Χτύπησε ο συναγερμός και με το που χτύπησε, τα παιδιά πετάχτηκαν να δουν τι γίνεται. Και φαίνεται με το που βγήκαν έξω από τα δωματιάκια τους, τους άρπαξαν αυτοί» 


Στην πατρίδα του, στο Μεσολόγγι, οι κάτοικοι, προσεύχονται για τον 20χρονο που στην αρχή της καριέρας του ήρθε αντιμέτωπος με τον μεγαλύτερο φόβο των ναυτικών, την πειρατεία. 

πηγή 

Συγγενείς και φίλοι του 20χρονου Δημήτρη Γκιάτη από το Μεσολόγγι περιμένουν ένα σημάδι ζωής και μια επικοινωνία μαζί του για να ηρεμήσουν, ενώ ο πατέρας του θέτει το ερώτημα πως οι δράστες κατάφεραν να φτάσουν μέχρι να πάρουν τα παιδιά από τα δωμάτια.

Οι πειρατές επιτέθηκαν τις πρωινές ώρες της Δευτέρας στο ελληνόκτητο δεξαμενόπλοιο «Elka Aristotle» στο Τόγκο και απήγαγαν τέσσερα άτομα μεταξύ των οποίων και ο 20χρονος Έλληνας. 

Σύμφωνα με πληροφορίες ήταν το παρθενικό ταξίδι του νεαρού ναυτικού ως δόκιμου μηχανικού. 

Ο 20χρονος είχε μεγαλώσει στο Μεσολόγγι και φοίτησε στο 1ο ΕΠΑΛ, ενώ σπούδασε στη Σχολή Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού. 

πηγή

21 Οκτωβρίου 2019

Οι Ελληνες εφοπλιστές έδωσαν 2,5 δισ. δολάρια για την αγορά 173 πλοίων (πρώτοι στον κόσμο το πρώτο δέκαμηνο του 2019)

Μάχη «πλοίο με πλοίο» δίνουν οι Έλληνες πλοιοκτήτες με τους Κινέζους συναδέλφους τους όσο αφορά στις αγορές μεταχειρισμένων πλοίων. Ενώ στα τέλη του 9μηνου οι κινεζικών συμφερόντων ναυτιλιακές εταιρείες είχαν πάρει κεφάλι στον κατάλογο, οι Έλληνες πέρασαν στην αντεπίθεση και στα μέσα Οκτωβρίου προσπέρασαν.

Βέβαια, οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν ξοδέψει τα περισσότερα χρήματα γιατί αγοράζουν πλοία μεγάλης χωρητικότητας. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Allied Shipping Research, από την αρχή του χρόνου και έως τα μέσα Οκτωβρίου οι Έλληνες έχουν αγοράσει 173 πλοία έναντι 168 των Κινέζων. 

Οι ελληνόκτητες ναυτιλιακές έχουν δώσει 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια έναντι 1,828 των Κινέζων, οι οποίοι έχουν ρίξει το βάρος τους στα φορτηγά πλοία λόγω της καλής ναυλαγοράς. 

Οι Έλληνες έχουν αγοράσει 97 φορτηγά πλοία έναντι 132 των Κινέζων, 55 δεξαμενόπλοια έναντι 28, 18 πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων έναντι επτά και τρία υγραεριοφόρα έναντι ενός. 

Στην τρίτη θέση, με βάση τον αριθμό πλοίων, πέρασαν οι Σιγκαπουριανές εταιρείες με 33 πλοία, συνολικής αξίας 467,2 εκατομμυρίων. Όμως αν υπολογίζει κανείς τα χρήματα που έχουν δοθεί, οι Νορβηγοί έρχονται τρίτοι με 31 πλοία και 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια.

Από την αρχή του χρόνου σύμφωνα με τα στοιχεία της Allied Shipping Research, έχουν πωληθεί συνολικά 965 πλοία συνολικής αξίας 14,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Από αυτά, τα 448 είναι φορτηγά, τα 379 δεξαμενόπλοια, τα 97 containers και τα 27 υγραεριοφόρα.

Οι Έλληνες έχουν αγοράσει μέσα στο 2019 το 17,9% των πωληθέντων μεταχειρισμένων πλοίων παγκοσμίως δίνοντας το 17 % του συνολικού ποσού που έχει δαπανηθεί.


πηγή

8 Οκτωβρίου 2019

Stril Neptun για το Πολεμικό Ναυτικό: Πολύ περισσότερα από ένα “απλό” Πλοίο Γενικής Υποστήριξης

Η πρόσφατα ανακοινωθείσα από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ) αποδοχή δωρεάς του κ. Παναγιώτη Λασκαρίδη ενός Πλοίου Γενικής Υποστήριξης ανοικτής θαλάσσης, για τις ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού, είναι εξαιρετικά σημαντική όχι μόνο ως πράξη φιλοπατρίας αλλά και λόγω καινοτομίας γιατί εισαγάγει την υποστήριξης της αποστολής και των έργων του Πολεμικού Ναυτικού σε μία νέα εποχή. Υπενθυμίζεται ότι με σχετική ανάρτηση του το defence-point.gr αναφέρθηκε στα γενικά τεχνικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά του πλοίου Stril Neptun.

Ας σημειωθεί ότι το πλοίο βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση, με όλα τα πιστοποιητικά του σε ισχύ και στο άμεσο μέλλον αναμένεται να αφιχθεί στην Ελλάδα με την ενδιάμεση ονομασία «ΓΛΑΡΟΣ» και ελληνικό πλήρωμα με μέριμνα του δωρητή.

Στη συνέχεια προβλέπεται η βαφή του στο χαρακτηριστικό γκρι χρώμα των μονάδων επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού και η υλοποίηση κάποιων τροποποιήσεων ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις επιχειρησιακές απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Μεταξύ των τροποποιήσεων περιλαμβάνεται και η τοποθέτηση νέου, αυξημένης ανυψωτικής ικανότητας (10 τόνων) γερανού με τηλεσκοπικό βραχίονα στη θέση του υφιστάμενου ανυψωτικής ικανότητας 3,5 τόνων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το Stril Neptun / ΓΛΑΡΟΣ καταβάλλεται προσπάθεια να παραδοθεί στο Πολεμικό Ναυτικό στις 6 Δεκεμβρίου 2019, ανήμερα της εορτής του Αγίου Νικολάου, του προστάτη του Πολεμικού Ναυτικού.

Εξαιρετικά μεγάλης σημασίας σε ό,τι αφορά την επιχειρησιακή αξιοποίηση του πλοίου από το Πολεμικό Ναυτικό, είναι τρία χαρακτηριστικά του πλοίου: το κατάστρωμα πολλαπλών χρήσεων συνολικής έκτασης 580 τετραγωνικών μέτρων (με διαστάσεις 44,3 μέτρα X 13,1 μέτρα) και δυνατότητας μεταφοράς φορτίου βάρους 655 τόνων, το υψηλής ακρίβειας, δυναμικό σύστημα ακινησίας σε επιλεγμένη θέση Kongsberg SDP 21 (Dynamic Positioning) και η δυνατότητα στατικής δύναμης συνεχούς ρυμούλκησης (bollard pull) 100 τόνων (μέγιστη 112 τόνων). 

Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών το πλοίο κατά βάση αποτελεί πλατφόρμα πολλαπλών χρήσεων που μπορεί να αναλάβει ποικιλία επιχειρησιακών αποστολών. 

Ως ρυμουλκό λόγω της μεγάλης δυνατότητας στατικής δύναμης συνεχούς ρυμούλκησης (bollard pull) 100 τόνων (μέγιστη 112 τόνων), που είναι σημαντικά μεγαλύτερη οποιουδήποτε άλλου ρυμουλκού που έχει σε υπηρεσία το Πολεμικό Ναυτικό. 

Ως πλοίο διάσωσης υποβρυχίων (κατάστρωμα πολλαπλών χρήσεων + δυναμικό σύστημα ακινησίας σε επιλεγμένη θέση). Επί του καταστρώματος μπορούν να τοποθετηθούν συσκευασμένα εντός τυποποιημένων εμπορευματοκιβωτίων (container) μέσα, υλικά και εξοπλισμός διάσωσης υποβρυχίων ικανοποιώντας μία επιχειρησιακή απαίτηση του Πολεμικού Ναυτικού στρατηγικού επιπέδου. 

Υπενθυμίζεται ότι από το 2008 η απόκτηση πλοίου διάσωσης υποβρυχίων αποτελούσε προτεραιότητα του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού σε εθνικό αλλά και συμμαχικό / διεθνές επίπεδο. Σημειώνεται ότι σήμερα στην Ανατολική Μεσόγειο / Αιγαίο μόνο η Τουρκία διαθέτει σύγχρονο πλοίο διάσωσης υποβρυχίων το τουρκικής σχεδίασης, του ομώνυμου τύπου, TCG Alemdar (A-582). Γίνεται εύκολα αντιληπτό πόσο μεγάλη σημασία έχει το «σπάσιμο» του τουρκικού μονοπωλίου τόσο σε εθνικό όσο και συμμαχικό / διεθνές επίπεδο.

Ως πλοίο ανεφοδιασμού μονάδων επιφανείας του Στόλου εν πλω και εν όρμω σε κύριες και προκεχωρημένες θέσεις. Με δεξαμενές συνολικής χωρητικότητας 6.000 κυβικών μέτρων το πλοίο μπορεί να εφοδιάσει με καύσιμα (diesel) και πόσιμο ύδωρ τις μονάδες επιφανείας όλων των τύπων και υποβρύχια που διαθέτει σε υπηρεσία το Πολεμικό Ναυτικό.

Μάλιστα η χωρητικότητα των δεξαμενών του είναι υπερδιπλάσια αυτής των τύπου Luneberg 701C Πλοίων Γενικής Υποστήριξης ΠΓΥ ΑΞΙΟΣ (Α-464) και ΠΓΥ ΑΛΙΑΚΜΩΝ (Α-470), που έχουν συμπληρώσει περισσότερα από 50 χρόνια σε υπηρεσία με το Γερμανικό (αρχικά) και το Πολεμικό Ναυτικό στη συνέχεια.

Επίσης η χωρητικότητα δεξαμενών του Stril Neptune / ΓΛΑΡΟΣ υπολείπεται ελαφρώς αυτής του πολλαπλά μεγαλύτερου εκτοπίσματος (13.400 τόνοι), τύπου Etna ΠΓΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ (Α-374). Ταυτόχρονα, το κατάστρωμα πολλαπλών χρήσεων επιτρέπει τη μεταφορά σημαντικών ποσοτήτων πυρομαχικών (συσκευασμένων σε παλέτες), τορπιλών, τροφίμων, ανταλλακτικών, αναλωσίμων, ελαιολιπαντικών και γενικά εφοδίων και τον ανεφοδιασμό των φίλιων πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων με τη βοήθεια του αυξημένης ανυψωτικής ικανότητας (10 τόνων) γερανού με τηλεσκοπικό βραχίονα.

Ως κινητή βάση επισκευών, με την εγκατάσταση εξοπλισμού συνεργείων επισκευών σε τυποποιημένα εμπορευματοκιβώτια (container). 

Ως κινητή βάση διεξαγωγής και υποστήριξης επιχειρήσεων ειδικών δυνάμεων, καθώς διαθέτει επαρκή επιφάνεια και δυνατότητα μεταφοράς φορτίου για τη μεταφορά και ενδιαίτηση όχι μόνο του προσωπικού αλλά και ποικιλίας εξοπλισμού και μέσων. 

Ως πυροσβεστικό λόγω του σχετικού εξοπλισμού τον οποίο διαθέτει. 

Με βάση τα ανωτέρω και τη δυνατότητα συνδυασμού περισσότερων από μία λειτουργίες, το νέο Πλοίο Γενικής Υποστήριξης αποτελεί πολλαπλασιαστή δύναμης για το Πολεμικό Ναυτικό, προσφέροντας πρωτόγνωρες επιχειρησιακές δυνατότητες σε ποικιλία τομέων. Αβίαστα μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η επιλογή του πλοίου που δωρίζεται στο Πολεμικό Ναυτικό έγινε στη βάση ολοκληρωμένης μελέτης από τον δωρητή και το επιτελείο του που είναι προφανές ότι αναζήτησαν καινοτόμες λύσεις.

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΜΙΜΗΤΕΣ

Η νέα δωρεά Λασκαρίδη αποτελεί συνέχεια της δωρεάς του προγράμματος ΚΥΚΝΟΣ στο πλαίσιο του οποίου ήδη αντικαταστάθηκαν τα ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη στην τύπου Standard Φ/Γ ΑΙΓΑΙΟΝ (F-460) και στις 2 Μαΐου 2019 συμβασιοποιήθηκε η αντικατάσταση και των ηλεκτροπαραγωγών ζευγών στην τύπου Standard Φ/Γ ΕΛΛΗ (F-450).

Ειδικότερα, οι συμβάσεις στο πλαίσιο του προγράμματος ΚΥΚΝΟΣ περιλαμβάνουν για κάθε μία φρεγάτα την παράδοση τεσσάρων ηλεκτροπαραγωγών ζευγών, κατασκευής των εταιρειών “SOCIETE INTERNATIONALE DES MOTEURS BAUDOUIN” και “LEROY SOMER”, αριθμού ανταλλακτικών, εργαλείων και υποστήριξης και την εγκατάσταση τους (συμπεριλαμβανομένης της εκτέλεσης των απαραίτητων σωληνουργικών και ηλεκτρολογικών εργασιών διασύνδεσης και λειτουργίας) αλλά και την εκτέλεση των αναγκαίων δοκιμών, με το συνολικό κόστος (περί το 1 εκατ. ευρώ ανά φρεγάτα) να αναλαμβάνεται εξ ολοκλήρου από τον δωρητή. 


Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι τα οφέλη δεν περιορίζονται μόνο στις δύο φρεγάτες στις οποίες εγκαθίστανται τα νέα ηλεκτροπαραγωγή ζεύγη αλλά επεκτείνονται στο σύνολο των εννέα φρεγατών του τύπου καθώς τα αποσυρόμενα ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη χρησιμοποιούνται ως πηγή ανταλλακτικών. 

Εδώ επίσης θα πρέπει να επισημανθεί ότι κοινό χαρακτηριστικό των δωρεών Λασκαρίδη είναι ότι πρόκειται για έργα που παραδίδονται έτοιμα προς χρήση («turnkey project»). Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται οι γραφειοκρατικές καθυστερήσεις του δημόσιου λογιστικού και η γνωστή έλλειψη πιστώσεων και διασφαλίζεται η ολοκλήρωση των έργων σε αυστηρά χρονοδιαγράμματα.

Ελπίζουμε η φιλοπατρία και πρωτοποριακή συλλογιστική του δωρητή να αποτελέσει έναυσμα για μιμητές που τη συγκεκριμένη περίοδο τόσο μεγάλη ανάγκη έχουν το Πολεμικό Ναυτικό και οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και η χώρα μας γενικότερα.

Πλέον θα πρέπει να έχει γίνει από όλους μας αντιληπτό ότι η διασφάλιση (ή ακρωτηριασμός) των ζωτικών συμφερόντων της χώρας διακυβεύονται σήμερα και όχι σε μερικά χρόνια από σήμερα. Άρα απαιτούνται πρωτοβουλίες που θα επιφέρουν ΑΜΕΣΟ αποτέλεσμα. 

πηγή

21 Σεπτεμβρίου 2019

ΣΑΛΑΜΙΝΙΑ 2019, Η συγγραφεύς-ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας κα Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου μίλησε για την ΤΡΙΗΡΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΑΛΑΜΙΝΙΑ 2019, Η συγγραφεύς-ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας κα Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου μίλησε για την ΤΡΙΗΡΗ με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες 

Στη κατάμεστη αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Αμπελακίων πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η ομιλία της συγγραφέως-ερευνήτριας Ναυτικής Ιστορίας κας Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου. Η συγγραφεύς παρουσίασε το θέμα «ΤΡΙΗΡΗΣ Το πλοίο που άλλαξε την ιστορία» με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες και με την παραστατικότητα που την διακρίνει, μάγεψε το ενθουσιώδες κοινό. Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Σαλαμίνια 2019 παρουσία του Δημάρχου Σαλαμίνας κου Γιώργου Θ. Παναγόπουλου! Προλόγισε ο Αντιδήμαρχος Παιδείας και Πολιτισμού Παντελής Διολέτης.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους: Εκ μέρους του Αρχηγού Στόλου ο Αρχιεπιστολεύς Στόλου, Αρχιπλοίαρχος Ιωάννης Καλογερόπουλος, ο Αντιδήμαρχος Κοινότητας Αμπελακίων Κωνσταντίνος Λένης, ο πρώην Α/ΓΕΝ Ναύαρχος ε.α. Δημήτριος Ελευσινιώτης, ο τ. Αντιπεριφερειάρχης Νήσων και Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α. κ. Παναγιώτης Χατζηπέρος, ο Αντιπρόεδρος του Διεθνούς Ιδρύματος Σαλαμίς Κυριάκος Μαριδάκης, η Πρόεδρος Λαογραφικού Μουσείου Ελένη Μπιλια, η Πρόεδρος Κοινότητας Αμπελακίων Σταυρούλα Μαγιάτη, ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Κρητών Σαλαμίνας Κώστας Τσουβαλάς, ο Πρόεδρος της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος του Παραρτήματος Σαλαμίνας Κώστας Ραπατζίκος , ο Πρόεδρος του Αρχαιοπρεπούς Οπλιτικού Εκπαιδευτικού Αγήματος «Λεωνίδας» Διονύσιος Σάκης Βαρδίκος, ο Δημοσιογράφος Αμυντικός Αναλυτής Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος, φορείς, σύλλογοι, αγαπητοί φίλοι. 

ΦΩΤΟ: Γιώργος Δρακόπουλος

Απονομή αναμνηστικού στην συγγραφέα-ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας κα Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου από τον Δήμαρχο Σαλαμίνας Γιώργο Θ. Παναγόπουλο.

Απονομή αναμνηστικού στον Αρχιεπιστολέα Στόλου, Αρχιπλοίαρχο Ιωάννη Καλογερόπουλο από τον Δήμαρχο Σαλαμίνας Γιώργο Θ. Παναγόπουλο.


Κατάμεστη η αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Αμπελακίων


Η συγγραφεύς - ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας κα Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου και ο ο Αντιδήμαρχος Παιδείας και Πολιτισμού Παντελής Διολέτης.

 
(ευχαριστούμε την αγαπητή μας φίλη Κρίστυ για την αποστολή του Δελτίου Τύπου και των φωτογραφιών)

9 Αυγούστου 2019

Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών: Η ελληνική ναυτιλία κατέχει το 21% του παγκόσμιου στόλου

Η ελληνική ναυτιλία εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει το 53% του στόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σχεδόν το 21% του παγκόσμιου στόλου, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών. 

Σύμφωνα με τα βασικά συμπεράσματα της ετήσιας έκθεσης, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, οι προκλήσεις στο εμπόριο το προηγούμενο δωδεκάμηνο σήμερα ήταν συνεχείς και πολυδιάστατες, με περιορισμένες χρηματοδοτικές πηγές για δανεισμό και κυρίως, μεγάλες πολιτικές πιέσεις για την περιβαλλοντική απόδοση των πλοίων.

«Ο στόχος πρέπει να είναι η επίτευξη καλύτερης νομοθεσίας, "better regulation" και αυτό ανάγεται σε πρωταρχική και μέγιστη πρόκληση για τους υπεύθυνους χάραξης της ναυτιλιακής πολιτικής», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση. 

«Σε εθνικό επίπεδο, η ελληνόκτητη ναυτιλία αυταπόδεικτα έχει αναγορευθεί σε εθνικό κεφάλαιο υπερκομματικού χαρακτήρα για τη χώρα μας και παραμένει κοινός στόχος Πολιτείας και εφοπλισμού να διατηρηθούν οι στενοί δεσμοί της με τον τόπο. Η προϋπόθεση είναι μία: να παραμείνει διεθνώς ανταγωνιστική και άρα βιώσιμη», τονίζει η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών στην έκθεσή της, ζητώντας από την πολιτεία να εκμεταλλευτεί τη δυναμική της ποντοπόρου ναυτιλίας και του ευρύτερου ναυτιλιακού πλέγματος για να δημιουργήσει μία ευρύτερη, αναπτυξιακή πλατφόρμα, επιχειρηματικά ελκυστική, η οποία θα ισχυροποιήσει σημαντικά τη θέση της Ελλάδας ως διεθνούς ναυτιλιακού κόμβου, με δυνατές προοπτικές ενίσχυσης της προστιθέμενης αξίας για την οικονομία. 

Επιπλέον, στην έκθεση τονίζεται πως οι ευκαιρίες που ανοίγονται για την Ελλάδα από την ελληνική εμπορική ναυτιλία είναι ποικίλες «και επιβάλλεται να τις εκμεταλλευτεί, αξιοποιώντας αποφασιστικά και σε όλα τα επίπεδα την καίρια γεωπολιτική της θέση και τη μεγάλη σύγχρονη ναυτιλιακή δύναμη που διαθέτει -αναπόσπαστο στοιχείο της εθνικής της ταυτότητας και διακριτικό γνώρισμα του λαού της». 

Σε ό,τι αφορά τη συμβολή της ελληνικής ναυτιλίας στη χώρα, η έκθεση σημειώνει πως αυτή «περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, έμμεσες οικονομικές επενδύσεις, ευκαιρίες απασχόλησης και την προβολή της εικόνας της χώρας σε διεθνές επίπεδο, ως σημαντικού εμπορικού και στρατηγικού εταίρου σημαντικών οικονομικών και πολιτικών δυνάμεων, με το 22,5% και το 20,3% της δραστηριότητας του ελληνικού στόλου να εξυπηρετεί το εμπόριο από/προς τις ΗΠΑ και την Ευρώπη αντίστοιχα και με το μεγαλύτερο μερίδιο της δραστηριότητας του ελληνικού στόλου, δηλαδή το 31,8%, να εξυπηρετεί τις ταχέως αναπτυσσόμενες ασιατικές οικονομίες». 

naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ
το είδαμε ΕΔΩ

27 Ιουλίου 2019

Εντυπωσιακός χαιρετισμός Νήσος Σάμος στην Αγία Παρασκευή Καστέλλο Χίος (βιντεο)

από το κανάλι Chiosphotos.gr

Ο καπετάνιος του Νήσος Σάμος Γιώργος Αρβανίτης αποδίδει χαιρετισμό στην Αγία Παρασκευή Καστέλο, στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Χίο.  

Λίγα λόγια για τον Ναό 

Στο Καστέλλο της Χίου, ακριβώς από τα μικρασιατικά παράλια, οι πρώτοι πρόσφυγες από την Κρήνη έφτασαν το 1922 μετά την Καταστροφή. Ένα από τα κειμήλια που κατάφεραν να διασώσουν ήταν η εικόνα της Αγίας Παρασκευής, που θεωρείται θαυματουργή.

Όπως συνέβη και σε πολλές άλλες περιοχές που εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τον Πόντο, οι εκκλησίες ήταν ένα από τα πρώτα δημόσια κτήρια που αναγέρθηκαν, συχνά με πολλή προσωπική δουλειά.

Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο Καστέλλο ολοκληρώθηκε το 1936, και εκτός από την εικόνα σε αυτήν φυλάσσονται σκεύη και κειμήλια από τη Μικρά Ασία. Πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας μια σπάνια φωτογραφία από το χτίσιμο του ναού. Τη δημοσίευσε ο καπετάνιος Στέλιος Κουμπιάς, απόγονος Μικρασιατών προσφύγων και μόνιμος κάτοικος της περιοχής.  

Με πληροφορίες από το politischios.gr

πηγή

3 Ιουλίου 2019

Αυτά είναι τα πλοία που ύψωσαν την ελληνική Σημαία το τελευταίο διάστημα

Νεότευκτα δεξαμενόπλοια αλλά και μεταχειρισμένα φορτηγά πλοία, συνολικά 13 τον αριθμό, ύψωσαν το προηγούμενο διάστημα την ελληνική σημαία, σύμφωνα με αποφάσεις των συναρμοδίων υπουργών που αναρτήθηκαν στη «Διαύγεια».

Μεταξύ των Ελλήνων εφοπλιστών που επέλεξαν το ελληνικό νηολόγιο αυτή την περίοδο περιλαμβάνεται ο κ. Γιάννης Αγγελικούσης, ο κ. Ανδρέας Μαρτίνος, η οικογένεια Γουλανδρή, όπως και η ναυτιλιακή εταιρεία Eletson, η οποία ανήκει στις οικογένειες Καρασταμάτη, Κέρτσικοφ και Χατζηελευθεριάδη, και άλλοι.

Ειδικότερα, την ελληνική σημαία ύψωσαν δύο νεότευκτα δεξαμενόπλοια της Maran Tankers του Ομίλου Αγγελικούση. Πρόκειται για το ναυπηγούμενο στην Κορέα στα ναυπηγεία της Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering, με Hull No. 5436, περίπου 161.287 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 110.896 κόρων, που θα φέρει το όνομα Maran Atalanta.

Επίσης το δεξαμενόπλοιο με Hull No. 5435 που θα ονομασθεί κατά τη νηολόγησή του Maran Aphrodite, το οποίο είναι 161.287 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 110.896 κόρων.

Σε δύο νεότευκτα πλοία της ύψωσε την ελληνική σημαία και ο όμιλος της ναυτιλιακής Eletson. Πρόκειται για το πλοίο μεταφοράς υγραερίου (LPG Carrier) Kithira που ναυπηγείται στα ναυπηγεία της Κορέας Hyundai Μipo Dockyard, με τον αριθμό Hull No. 8209, περίπου 13.794 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 4.138 κόρων.

Το δεύτερο νεότευκτο πλοίο είναι το δεξαμενόπλοιο με Hull No. H1423 που ναυπηγείται στα ναυπηγεία της Κίνας Shanghai Waigaoqiao Shipbuilding, και θα ονομασθεί κατά τη νηολόγησή του Salamina, περίπου 62.393 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 37.226 κόρων.

Και η Andriaki Shipping της οικογένειας Γουλανδρή σήκωσε την ελληνική σημαία σε δύο νεότευκτα δεξαμενόπλοιά της. Πρόκειται για το ναυπηγούμενο στα ναυπηγεία της Κορέας STX Offshore & Shipbuilding, με Hull No. S-1587, που θα ονομασθεί κατά τη νηολόγησή του Antipolis, περίπου 42.983 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 21.505, και το ναυπηγούμενο στα ίδια ναυπηγεία δεξαμενόπλοιο με Hull No. S-1586 που θα ονομασθεί κατά τη νηολόγησή του Νeapolis, ίδιας ολικής και καθαρής χωρητικότητας.

Η Minerva Μarine

Την ελληνική σημαία επέλεξε για δύο ακόμη νεότευκτα δεξαμενόπλοιά της και η Minerva Μarine του Ανδρέα Μαρτίνου.

Πρόκειται για το νεότευκτο Minerva Eleftheria, 63.500 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 35.025 κόρων, που ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία της Iαπωνίας Sasebo Heavy Industries, και το Minerva Evropi περίπου 81.400 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 52.100, που κατασκευάσθηκε στα ναυπηγεία της Kορέας Hyundai Heavy Ιndustries.

Η Polembros Shipping

Η ναυτιλιακή Polembros Shipping της οικογένειας Σπύρου Πολέμου ύψωσε την ελληνική σημαία στο νεότευκτο Ithaki Warrior.
Το δεξαμενόπλοιο κατασκευάσθηκε στα ναυπηγεία της Κίνας Shanghai Waigaoqiao Shipbuilding και είναι 82.779 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 51.588 κόρων.

Η Hermes Marine

Την ελληνική σημαία ύψωσε και το δεξαμενόπλοιο Chloe της ναυτιλιακής εταιρείας Hermes


Marine Management, το οποίο ναυπηγήθηκε το 2011 και πριν έφερε τη σημαία Παναμά. Το πλοίο είναι περίπου 162.203 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 112.192 κόρων.

Επίσης ένα ακόμη second hand δεξαμενόπλοιο, το με σημαία Παναμά OANA, μετονομάσθηκε σε Seaven Voyager και ύψωσε την ελληνική σημαία. Το πλοίο ανήκει στην εταιρεία Seaven Tanker Management της οικογένειας Τσαλαμάνιου και ναυπηγήθηκε το 2008.
Είναι περίπου 5.031 κόρων ολικής χωρητικότητας και καθαρής 1.681.

Paloma και Sea Pearl

Τέλος, την ελληνική σημαία ύψωσαν πρόσφατα και δύο φορτηγά πλοία, το με σημαία Μπαχαμών φορτηγό πλοίο CS Soraya που μετονομάσθηκε σε AVRA Ι και ανήκει στην Paloma Shipping της οικογένειας Φωτεινής Καραμανλή, και το με σημαία Σιγκαπούρης φορτηγό πλοίο ΑΟΜΙ που μετονομάσθηκε σε Sea Pearl, το οποίο ναυπηγήθηκε το 2007 και ανήκει στη ναυτιλιακή εταιρεία Sea Pearl Enterprises. 

πηγή

2 Ιουνίου 2019

Το χαμένο ιστίο της τριήρους – Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου (βίντεο)

από το κανάλι Φρυκτωρίες διαδικτυακό κανάλι 

Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ παρουσιάζουν την ομιλία «ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΙΣΤΙΟ ΤΗΣ ΤΡΙΗΡΟΥΣ». Γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί ιστίο από αρχαίο πολεμικό πλοίο; Ομιλήτρια: ΚΡΙΣΤΥ ΕΜΙΛΙΟ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ, συγγραφεύς - ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας. 

Η ομιλία εντάσσεται στο πλαίσιο της εσπερίδας: «ΜΕ ΤΗΝ ΠΝΟΗ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ… Το ιστίο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα» που διοργάνωσε το «Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας» (ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ.) την Παρασκευή 19 Απριλίου 2019 στην Ιστορική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη (2ας Μεραρχίας 36 & Ακτής Μουτσοπούλου, Πειραιάς).

1 Ιουνίου 2019

Το Πολεμικό Ναυτικό, περήφανο, στο Ανατολικό Αιγαίο

Πλοία του Πολεμικού Ναυτικού πρόκειται να καταπλεύσουν σε λιμάνια νησιών του Αιγαίου με την ευκαιρία των εκδηλώσεων για το «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» ώστε να δοθεί η ευκαιρία στο κοινό να τα επισκεφθεί.

Συγκεκριμένα στις 7 και 8 Ιουνίου πλοία που συμμετέχουν στην άσκηση «ΚΑΤΑΙΓΙΣ 2019», πρόκειται να καταπλεύσουν στα λιμάνια: Αγαθονησίου, Αμοργού, Αστυπάλαιας, Καλύμνου, Καρπάθου, Κάσου, Κω, Λειψών, Μεγίστης, Νάξου, Νισύρου, Πάτμου, Ρόδου, Σητείας, Σύρου, Σύμης, Τήλου, Φούρνων και Χάλκης.

Επίκεντρο του φετινού εορτασμού είναι η Σύρος όπου το Σάββατο 8 και την Κυριακή 9 Ιουνίου θα πραγματοποιηθούν ιδιαίτερες εκδηλώσεις, παρουσία της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Οι εκδηλώσεις για το «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» θα κορυφωθούν την Παρασκευή 14 Ιουνίου με την επιθεώρηση του Στόλου εν πλω στο Σαρωνικό Κόλπο, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. 

πηγή

25 Μαρτίου 2019

Η Ναυμαχία του Γέροντα

Μία από τις σημαντικότερες ναυτικές επιχειρήσεις της Επανάστασης του ’21, που τελείωσε νικηφόρα για τα ελληνικά όπλα.

Διεξήχθη στις 29 Αυγούστου 1824 στ’ ανοιχτά του ακρωτηρίου Ποσείδιο ή Γέροντας της Μικράς Ασίας (νυν Didim Τουρκίας), απέναντι από τα νησιά Λειψοί και Λέρος της Δωδεκανήσου. Αντιμέτωποι τέθηκαν ο ελληνικός στόλος υπό τον Ανδρέα Μιαούλη, που αριθμούσε γύρω στα 70 πλοία και ο υπέρτερος (τεχνολογικά και ποσοτικά) τουρκοαιγυπτιακός στόλος υπό τους πασάδες Χοσρέφ και Ιμπραήμ, με πάνω από 250 πλοία.

Μετά την καταστροφή της Κάσου (30 Μαΐου 1824) και των Ψαρών (21 Ιουνίου 1824), το ηθικό του ελληνικού ναυτικού είχε καταπέσει. Η βοήθεια που παρείχε ο χεβίδης της Αιγύπτου Μοχάμετ Άλι στον Σουλτάνο Μαχμούτ έθετε σε κίνδυνο την Ελληνική Επανάσταση. Στόχος του Μοχάμετ Άλι ήταν να συντρίψει το ελληνικό ναυτικό για να μπορέσει ο γιος του Ιμπραήμ Πασάς να αποβιβασθεί με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια στη Πελοπόννησο και να καταστείλει την ελληνική επανάσταση. Άλλωστε, το έπαθλο για τον πανέξυπνο Αλβανό εκ Καβάλας ήταν μεγάλο. Αν επιτύγχανε τον στόχο του, ο σουλτάνος θα τον επιβράβευε με την παραχώρηση της Κρήτης και της Πελοποννήσου.

Στο πλαίσιο του κοινού τουρκοαιγυπτιακού σχεδίου, ο Τούρκος ναύαρχος Χοσρέφ Πασάς επιχείρησε στις αρχές Αυγούστου του 1824 να καταλάβει τη Σάμο. Ο ελληνικός στόλος, που αποτελείτο από υδραίικα, σπετσιώτικα και λίγα ψαριανά πλοία, τον εμπόδισε να πλησιάσει το νησί με μια σειρά συγκρούσεων, που κράτησαν περίπου μία εβδομάδα. Ο Χοσρέφ δεν είχε άλλη επιλογή από το να καταφύγει με τον στόλο του ανάμεσα στην Κω και την Αλικαρνασσό και να περιμένει ενισχύσεις από τον στόλο του Ιμπραήμ, που κατέφθασε στην περιοχή στις 19 Αυγούστου.

Πέντε ημέρες αργότερα έγιναν οι πρώτες αψιμαχίες μεταξύ των δύο στόλων, οι οποίες συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες. Η αποφασιστική ναυμαχία δόθηκε στις 29 Αυγούστου, ημέρα Παρασκευή. Τα εχθρικά πλοία προσπάθησαν να κυκλώσουν τα ελληνικά, αλλά ο Μιαούλης με εννέα πλοία και δύο πυρπολικά προχώρησε προς τον κόλπο του Γέροντα. Τα αιγυπτιακά πλοία, που κάλυπταν το δεξιό άκρο του εχθρικού στόλου, αποφάσισαν να τα χτυπήσουν, καθώς ήταν απομονωμένα. Ο Παπανικολής προσπάθησε να τα εμποδίσει να πλησιάσουν τα πλοία του Μιαούλη, αλλά δέχθηκε ομαδικό πυρ και αναγκάστηκε να υποχωρήσει, αφού έκαψε πρώτα το πυρπολικό του. Η νηνεμία που επικρατούσε στη θάλασσα δεν επέτρεψε τη δράση των πυρπολικών του Ματρόζου, του Πιπίνου και του Νικόδημου.

Η κατάσταση μεταβλήθηκε γύρω στο μεσημέρι, όταν ο άνεμος έγινε ευνοϊκός για τον ελληνικό στόλο. Τα ελληνικά πλοία διείσδυσαν ανάμεσα στα εχθρικά, με αποτέλεσμα να μην πρόκειται πλέον για ναυμαχία εκ παρατάξεως (θα ήταν χαμένη υπόθεση για τον ελληνικό στόλο, λόγω της ποιοτικής και ποσοτικής υπεροχής του εχθρού), αλλά για μια σύγκρουση, όπου όλα μαζί τα πλοία μάχονταν ανακατεμένα. Η κίνηση τακτικής του Μιαούλη ευνοούσε τα πυρπολικά, που ανέλαβαν δράση, κρίνοντας την έκβαση της ναυμαχίας.

Ο σπετσιώτης μπουρλοτιέρης Λάζαρος Μουσούς κατόρθωσε να προσκολλήσει το πυρπολικό του σ’ ένα αιγυπτιακό μπρίκι. Έντρομοι οι 300 άνδρες που αποτελούσαν το πλήρωμά του έπεσαν στη θάλασσα και το μπρίκι ακυβέρνητο παρασύρθηκε από το ρεύμα και λίγο πιο κάτω ανατινάχθηκε. Δύο πυρπολικά υπό τους Παπαντώνη και Βατικιώτη κατόρθωσαν να κολλήσουν σε μια μεγάλη αιγυπτιακή φρεγάτα με 44 κανόνια, η οποία κάηκε μέσα σε λίγα λεπτά, παρασύροντας στον βυθό τούς περισσότερους από τους 1.100 άνδρες του πληρώματός της.

Μετά τη δυσμενή γι’ αυτόν εξέλιξη, ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος άρχισε να υποχωρεί προς την Κω, ενώ ο ελληνικός αγκυροβόλησε και πάλι στον Γέροντα. Η επιτυχία αυτή του ελληνικού ναυτικού αναπτέρωσε το ηθικό των ανδρών του, διέσωσε τη Σάμο και καθυστέρησε την απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο.

Η ναυμαχία του Γέροντα (ή της Μανδαλιάς, ή Ναυμαχία της Κω) είναι μία από τις λαμπρότερες σελίδες της Επανάστασης του ’21. Οι αντίπαλες δυνάμεις ήταν τόσο πολύ άνισες, που η θετική έκβαση της ναυμαχίας για τους Έλληνες προκάλεσε τον θαυμασμό των ξένων. Ο Γάλλος ναύαρχος Εντμόν Ζιριέν ντε λα Γκραβιέρ (1812-1892), αναφερόμενος στη ναυμαχία του Γέροντα, παρατηρεί: «Η ναυτική ιστορία ίσως να μην έχει σελίδα περισσότερο ενδιαφέρουσα από αυτήν για έναν ναυτικό». 

πηγή

8 Μαρτίου 2019

Σε ελληνικά χέρια 4.017 πλοία, με ρεκόρ εξόδου από την γαλανόλευκη

Του Γιώργου Σ. Σκορδίλη 

Μειωμένος κατά 131 πλοία είναι ο εμπορικός στόλος των Ελλήνων (πλοία άνω των 1.000 τόνων gross), τον τρέχοντα Μάρτιο, έναντι του Μαρτίου του 2018, σύμφωνά με τα στοιχεία του οργανισμού IHS Merkit, που παρέχονται προς την Ελληνική Επιτροπή Ναυτιλιακής Συνεργασίας του Λονδίνου (Committee).

Συγκεκριμένα τον μήνα που διανύουμε ο εμπορικός στόλος που ελέγχουν οι Έλληνες αριθμεί τις 4.017 μονάδες, συνολικής χωρητικότητας 339,6 εκατ. τόνων dw ή 198,1 εκατ. τόνων gross. Την ίδια περίοδο του 2018 ο στόλος των Ελλήνων αριθμούσε τις 4.148 μονάδες, συνολικής χωρητικότητας 341,9 εκατ. τόνων dw ή 199,2 εκατ. τόνων gross.

Ρεκόρ μείωσης όμως σημείωσε το εθνικό νηολόγιο πλοίων, στο οποίο τον τρέχοντα Μάρτιο εμφανίζονται εγγεγραμμένα 671 εμπορικά πλοία, συνολικής χωρητικότητας 68.2 εκατ. τόvων dw ή 39,9 εκατ. τόνους gross, έχοντας χάσει σε σύγκριση με τον Μάιο του 2018, 52 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 6,3 εκατ. τόνων gross ή 3,4 εκατ. τόνων gross.

Με βάσει τα παραπάνω νούμερα ο εμπορικός στόλος των Ελλήνων καλύπτει το 7,2% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου σε αριθμό πλοίων, το 13,4% σε τόνους gross και το 15,9% σε τόνους dw.

Εξάλλου, από τα 4.017 εμπορικά πλοία των Ελλήνων, τα 1.859 είναι φορτηγά, τα 798 δεξαμενόπλοια, τα 523 μεταφοράς χημικών, τα 343 μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, τα 208 φυσικού αερίου, τα 162 γενικού φορτίου, τα 85 επιβατηγά/κρουαζιερόπλοια και τα υπόλοιπα διαφόρων άλλων τύπων.

Η ανάλυση των στοιχείων δεν καταγράφει τις αιτίες της μείωσης, τόσο σε διεθνές, όσο και σε εθνικό επίπεδο, ωστόσο πηγές του Liberal αναφέρουν πως δύο είναι οι βασικοί λόγοι στους οποίους οφείλεται η παρούσα εικόνα.

Η πρώτος λόγος συνδέεται με τις θετικές προβλέψεις για τις ναυλαγορές κάτι που ωθεί αρκετούς διαχειριστές στο να σπεύδουν να αγοράσουν πλοία με τους Έλληνες να είναι οι πρώτοι που πουλάνε και μάλιστα ψηλά.

Τα πλοία αυτά τα απέκτησαν οι Έλληνες πριν από δύο ή τρία χρόνια σε ιδιαίτερα ελκυστικές τιμές, λόγω της πτώσης των ναυλαγορών.

Η κίνηση αυτή επιβεβαιώνει το διαχρονικό αξίωμα πως οι αγοραπωλησίες πλοίων αποτελούν σταθερά το τυχερό αστέρι των Ελλήνων διαχειριστών που γνωρίζουν πότε πρέπει να αγοράσουν φθηνά και πότε να πουλήσουν ακριβά.

Ο δεύτερος λόγος συνδέεται με την απόφαση αρκετών Ελλήνων διαχειριστών να αποσύρουν από την ενεργό δράση παλαιότερης ηλικίας μονάδες με σκοπό την διάλυση τους.

Με τον τρόπο αυτό και ζεστό χρήμα βάζουν στο ταμείο τους και βελτιώνουν την συνολική απόδοση της κατηγορίας των πλοίων που διαλύουν σε σχέση με τις αντίστοιχες ναυλαγορές.

Τέλος, όσον αφορά τις απώλειες του εθνικού νηολογίου, παράγοντες της αγοράς αποδίδουν και την φετινή πτώση στο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής σημαίας και στην γραφειοκρατία.

(πατήστε την εικόνα για μεγέθυνση)
πηγή

20 Δεκεμβρίου 2018

Ο ελληνικός λαός αξίζει ένα σύγχρονο Πολεμικό Ναυτικό


Του Δημήτρη Τσαϊλά* 

Τα διάφορα είδη και οι μορφές της αποτροπής, είναι απαραίτητο να εξετασθούν, ώστε να γίνουν αντιληπτές οι επιπτώσεις τους για την ανάπτυξη στρατηγικών αποτελεσματικής αποτροπής. Να τονίσουμε τη σημασία της αντίληψης και της στρατηγικής κουλτούρας στη διαδραστική φύση τους στην αποτροπή. Με μια διαδικασία, όπου θα απαιτείται να εστιάσουμε την προσοχή μας στον τρόπο στο οποίο, όταν απειλούμαστε, η λήψης αποφάσεων να παρουσιάζεται συνήθως ως βαθμιαία κλιμακούμενη, συγκριτική επιλογή κάτω από τους πολλούς περιορισμούς που διαμορφώνονται στη γεωπολιτική σκηνή. Η διαδικασία αυτή μας οδηγεί σε τρεις κρίσιμες προϋποθέσεις, στην κατανόηση του φάσματος της αποτροπής ώστε να οικοδομήσουμε αποτελεσματικές στρατηγικές. 

Πρώτον, η λήψη απόφασης για εφαρμογή μιας στρατηγικής με στοιχεία αποτροπής, κατά μιας απειλής, δεν είναι αποτελεσματική χωρίς να λαμβάνεται ιδιαίτερη προσοχή και ανάλυση στο ευρύτερο γεωστρατηγικό περιβάλλον. Η αποτροπή προσπαθεί να τροποποιήσει το λογισμό “κόστους-οφέλους” των συγκρουόμενων σε μια δυναμική εμπλεκομένων της επιθέσεως, συμμάχων και εταίρων, στην ευρεία και σφαιρική γεωστρατηγικήεικόνα. Ακόμα και στις πιο αξιόπιστες πολιτικές απειλές, η αποτροπή συνήθως πρέπει να είναι ένθετη μιας ευρύτερης στρατηγικής που θα αποσκοπεί να καταστήσει την επιθετικότητα, ως περιττή σε έναν πιθανό εισβολέα καθώς θα είναι δαπανηρή με εμπλοκή και διεθνών παραγόντων.

Δεύτερον, η αποτροπή πρέπει να εκλαμβάνεται κυρίως ως μια αξιόπιστος προσπάθεια να μετασχηματίσει τη σκέψη του, ένας επιτιθέμενος. Αποτρεπτικές πολιτικές αντιμετωπίζονται συχνά μέσω ενεργειών που χρειάζονται για να αυξήσουν το κόστος και τους κινδύνους μιας επίθεσης, με τρόπους και μέτρα που τα πιθανά επιχειρησιακά αποτελέσματα μέσα από μια εκστρατεία να είναι καταφανώς εις βάρους του επιτιθεμένου.

Αλλά τα αποτελέσματα από αυτά τα βήματα εξαρτώνται εξ ολοκλήρου από την επίδρασή τους, στις αντιλήψεις και την αναδυόμενη κατάσταση, λαμβάνοντας υπόψη την επιθετικότητα του αντιπάλου. Κάθε στρατηγική για την πρόληψη της επιθετικότητας, πρέπει να αρχίσει με την εκτίμηση καταστάσεως, για τα συμφέροντα, τα κίνητρα, τις δυνατότητες και τις επιταγές του επιτιθέμενου.

Τρίτον, προηγείται η επιθετικότητα (λεκτική και πρακτική), από την έναρξη των εντάσεων, κρίσεων και τελικά των συγκρούσεων, μέσω συνήθως, μιας διαδικασίας λήψεως αποφάσεων που κλιμακώνεται σταδιακά και δεν χαρακτηρίζεται από ένα σημείο μιας και μόνο απόφασης. 

Πέραν των παραπάνω, τα κράτη, κάποιες φορές, αποφασίζουν να λύσουν τις διαφορές τους με πόλεμο. Αυτό που προκύπτει, από τη μελέτη ιστορικών παραδειγμάτων είναι, ότι και οι ευκαιριακοί τυχοδιωκτισμοί μπορούν να προκαλέσουν εντάσεις, στη συνέχεια κρίσεις που τελικά οδηγούνται σε συγκρούσεις, είτε σημειακές ή ολοκληρωτικές. Επίσης, πολλά κράτη καταλήγουν σε επιθετικές ενέργειες, επειδή αισθάνονται ότι δεν έχουν άλλη επιλογή, και αναλαμβάνουν το τεράστιο ρίσκο, σε εκείνο το σημείο, μέσω μιας παρανοϊκής διαδικασίας σκέψης που δεν είναι αποτέλεσμα μιας ορθολογιστικής απόφασης. 

Η αποτροπή, πρέπει να γίνει κατανοητή σε αυτό το πλαίσιο, όχι ως μια στρατηγική για να επηρεάσει εκείνη τη μια συγκεκριμένη στιγμή, τον ορθολογικό λογισμό κόστους-οφέλους, αλλά ως ένα ικανό δυναμικό μέσο για τη διαμόρφωση των αντιλήψεων του επιτιθέμενου μέσα από μια συγκεκριμένη, βασανιστική διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει για μια ικανή χρονική περίοδο. Κατά μία έννοια, αυτή η χρονική περίοδος δεν είναι εύκολο να καθοριστεί, διότι επηρεάζεται από τη ρευστότητα των διεθνών προκλήσεων. 

Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις πρακτικές περί αποτροπής, ο Ελληνισμός, πρέπει να αντιλαμβάνεται το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με μια στρατηγική αίσθηση, αναπτύσσοντας την ουσία της ναυτικής ισχύος ως συνδετική δύναμη της ενότητας των θαλασσών στα παγκόσμια κοινά, καθώς υπάρχουν ιστορικές, πολιτιστικές, πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές αιτίες για να σκεφτούμε για το καθένα ξεχωριστά αλλά και για όλα μαζί με στρατηγική άποψη στην περιοχή μας.

Ο ελληνισμός βρίσκεται σε όλο και πιο περίπλοκο περιβάλλον ασφαλείας που περιγράφεται από την επίμονη διαταραχή, στο λειτουργικό περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου όπου βρίσκονται η Κύπρος και η Κρήτη, τα δύο “αβύθιστα αεροπλανοφόρα του Ελληνισμού” με τεράστια γεωστρατηγική σημασία. Οπότε καλούμαστε να αναπτύξουμε μια στρατηγική για τη διατήρηση του γεωπολιτικού ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος σε σχέση με τον Τούρκο αμφισβητία, αφού οι Τούρκοι δεν στέκονται πλέον στην αδράνεια, όταν πρόκειται για θαλάσσια ισχύ, καθώς έχουν αυξήσει τις επενδύσεις τους στις αεροναυτικές δυνατότητές τους σε σημείο που αρχίζει να ανατρέπεται η ισορροπία ισχύος, εις βάρος μας. Οπότε είναι ξεκάθαρο πλέον ότι η ενίσχυση του Στόλου μας, καθώς και η διατήρηση μιας σταθερής αεροναυτικής παρουσίας στη Μεσόγειο, πρέπει να ξεχωρίζουν ως οι πιο κρίσιμες προτεραιότητες για τη μελλοντική ανάπτυξη του Πολεμικού Ναυτικού.

Η αποτροπή πρέπει να προβληθεί όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε περιφερειακό και μάλιστα με όρους συμβατικών και αντισυμβατικών μέσων (ανορθόδοξου πολέμου). Στο θέατρο επιχειρήσεων απαιτείται αποτελεσματική συνεργασία για την ασφάλεια, εφόσον οι δραστηριότητες που θα αναληφθούν θα είναι μια μορφή εκτεταμένης αποτροπής, δημιουργώντας ασφάλεια και στέρηση συνθηκών σύγκρουσης από το δυνητικό αντίπαλο. Αυτό απαιτεί μια αξιόπιστη αντιαεροπορική άμυνα ώστε να ενισχυθεί η αποτροπή, παρέχοντας μια ομπρέλα προστασίας “προς τα εμπρός” κατά την ανάπτυξη φίλιων και συμμαχικών δυνάμεων, συμβάλλοντας παράλληλα στην αρχιτεκτονική υπεράσπισης της στρατηγικής της Ελλάδος. Είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσουμε προκεχωρημένες εθνικές και συμμαχικές βάσεις, καθώς και κάθε τεχνολογικό μέσο ώστε να επιτύχουμε διαρκή πληροφόρηση, βασισμένη στη θαλάσσια στρατηγική αποτροπής.

Η ικανότητα μας να διατηρούμε ελεύθερη τη θάλασσα επιχειρήσεων και τις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας είναι μια από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις, καταλύτης για τις διακλαδικές επιχειρήσεις και τον θαλάσσιο έλεγχο που απαιτεί δυνατότητες σε τακτικό και σε επιχειρησιακό επίπεδο ελέγχου του γεωγραφικού χώρου και του κυβερνοχώρου.

Υπάρχουν πολλές προκλήσεις όσον αφορά την ικανότητά μας να ασκήσουμε θαλάσσιο έλεγχο, όμως εκτιμάται ότι για την ώρα η όλη προσπάθειά μας περιορίζεται στη λειτουργία των υποβρυχίων τύπου 214 “Παπανικολής” και των πυραυλακάτων“Vosper”, αφού ο υπόλοιπος στόλος πλέον είναι γερασμένος καθώς η μέση ηλικία των πλοίων μας υπερβαίνει τα τριάντα χρόνια και την επομένη πενταετία, εφόσον συνεχισθεί η αδράνεια ανανέωσης θα βρεθούμε σε πολύ δύσκολη θέση.

Πρέπει λοιπόν να μπορούμε να εξασκούμε επιχειρήσεις για να εξουδετερώσουμε τη κάθε λογής απειλή. Οφείλουμε να μην επιτρέψουμε συνθήκες υπό τις οποίες οι ναυτικές δυνάμεις μας θα εμποδιστούν από την ελευθερία ελιγμών και πρόσβασης, ούτε να επιτρέπουμε στον αντίπαλο να διαταράξει την εθνική εφοδιαστική αλυσίδα, εμποδίζοντας ζωτικής σημασίας θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας και ηλεκτρονικού εμπορίου.

Ασκώντας δόγμα ενιαίου χώρου του Ελληνισμού (Ελλάδα-Κύπρος) πρέπει να είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε τοπικό θαλάσσιο έλεγχο όπου κρίνεται αναγκαίο, συνεργαζόμενοι με τις φίλιες δυνάμεις και συμμάχους, αλλά και μόνοι μας εάν απαιτηθεί. Αυτό απαιτεί ικανότητά να ξεπεράσουμε τις προκλήσεις και να αποκτήσουμε ισχυρή αξιοπιστία με απόκτηση νέων μονάδων.

Συμπεράσματα

Για αιώνες τα σκάφη που πλέουν στη θάλασσα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ζωής του Ελληνισμού στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Όταν η εμβέλεια της Ελλάδας ιστορικά, είτε μέσω των ναυτικών δυνάμεων, των ακτοφυλάκων και του εμπορικού στόλου της, επιδιώκει την οικοδόμηση επιρροής και ισχύος, μέσω της συνεργασίας, της πειθούς και του εξαναγκασμού, η θαλάσσια ισχύς αποτελεί το κύριο πλεονέκτημα και κρίσιμη επένδυση για τον Ελληνισμό. Η διατήρηση της περιφερειακής ισορροπίας του Ελληνισμού με τη διαχείριση της θαλάσσιας ισχύος καθίσταται αναγκαία για την αντιμετώπιση μιας κατάστασης που αυξάνει τον ανταγωνισμό ακόμη και των μεγάλων δυνάμεων εκτός των κακότροπων γειτόνων μας.

Η δημιουργία και διατήρηση της ασφάλειας στη θάλασσα είναι απαραίτητη για να μπορούμε να μετριάζουμε όχι μόνο την απειλή ενός κεραυνοβόλου πολέμου, αλλά της πειρατείας, της τρομοκρατίας, του λαθρεμπορίου όπλων, ναρκωτικών και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων.

Πηγαίνοντας προς τα εμπρός, είναι ανάγκη να αξιολογήσουμε τις νέες τεχνολογίες, πως μπορούν να επηρεάσουν τις αποστολές στο Ναυτικό και τις προοπτικές τους για την επιτυχία των επιχειρήσεων, οπότε είναι απαραίτητος ο εκσυγχρονισμός των πεπαλαιωμένων μονάδων. Στα νικηφόρα σενάρια που αφορούν ιδιαίτερα την Τουρκία πρέπει να ληφθούν υπόψη οι λειτουργικές αλληλεπιδράσεις σε πολλαπλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένου του χώρου και του κυβερνοχώρου, βοηθώντας οι προβλέψεις μας να καταδείξουν πώς μια διένεξη ενδέχεται να ξετυλιχθεί μέσα από τις διάφορες φάσεις και πώς η Ελλάδα και οι σύμμαχοι μας μπορούν να τερματίσουν τις μάχες με ευνοϊκούς όρους πολιτικής.

Για την επίτευξη των στόχων, το Πολεμικό Ναυτικό χρειάζεται να οικοδομήσει μια ισορροπημένη δύναμη με απόκτηση νέων μονάδων, τόσο για τη διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων όσο και για την εκπλήρωση της αποστολής αποτροπής. Για την εκτέλεση αυτής της αποστολής, παράλληλα με την ετοιμότητα των μονάδων το Πολεμικό Ναυτικό χρειάζεται να προμηθευτεί με ένα πλήρες φάσμα ναυτικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των πολλαπλής χρήσεως πολεμικών πλοίων επιφανείας και ναυτικής αεροπορίας.

Τέλος, αλλά το κυριότερο που πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους μας, η φράση του Ηροδότου, ότι για να έχουμε πατρίδα χρειαζόμαστε πλοία στη θάλασσα. Για να αποφύγουμε τις περιπέτειες εθνικής ασφάλειας και κρατικής επιβίωσης, απαιτείται να βάλουμε βαθειά το χέρι στη τσέπη όλοι μας, για τον εκσυγχρονισμό του Στόλου μας. Κυρίως οι Έλληνες πλοιοκτήτες, εφοπλιστές, επιχειρηματίες και βιομήχανοι αλλά και οι απόδημοι πατριώτες για μια πανεθνική επένδυση στην Πατρίδα μας. Ένα σύγχρονο Πολεμικό Ναυτικό δεν αποτελεί πρόκληση για πόλεμο, είναι η πιο σίγουρη εγγύηση της ειρήνης. Ήρθε η ώρα να χρηματοδοτήσουμε όλοι μας οι πατριώτες για να ανεγερθεί η ναυτική μας ισχύ. Ο Ελληνικός λαός αξίζει ένα σύγχρονο Πολεμικό Ναυτικό.

* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ε.α., ΠΝ. 

liberal.gr