9 Φεβρουαρίου 2017

Νεότευκτο πλοίο σχεδιασμένο και ναυπηγημένο εξ' ολοκλήρου στην Ελλάδα.

Στα εγκαίνια του νεότευκτου πλοίου «Γλυκοφιλούσα 5» παρευρέθηκαν την Τρίτη 6 Φεβρουαρίου, ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Παναγιώτης Κουρουμπλής και ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, Αντιναύαρχος ΛΣ, Σταμάτης Ράπτης. 

Το «Γλυκοφιλούσα 5» είναι αμφίπλωρο οχηματαγωγό, ανοικτού τύπου, κατασκευασμένο από την αρχή ως το τέλος στο ναυπηγείο του Ομίλου Θεοδωρόπουλου, στα Αμπελάκια Σαλαμίνας, αποκλειστικά από Έλληνες τεχνίτες, σε σχέδια που εκπόνησε ελληνικό ναυπηγικό γραφείο.

Οι προδιαγραφές του είναι για να κινείται σε θάλασσα με πάγο έως 70 εκατοστά. Στην τελετή των εγκαινίων χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Σαλαμίνος και Μεγάρων, κκ Κωνσταντίνος.

Ο κ. Κουρουμπλής τόνισε ότι το «Γλυκοφιλούσα V» είναι ζωντανό παράδειγμα του τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα. «Με την κατασκευή του πλοίου αυτού, καταδεικνύεται η δύναμη που έχει ο αυτός ο τόπος και οι δυνατότητές του, μέσα από σωστές επιλογές και προσπάθειες, για να αντιμετωπιστεί αυτή η πολυεπίπεδη κρίση που δυστυχώς μαστίζει την πατρίδα», δήλωσε ο κ. Κουρουμπλής. Ο Υπουργός Ναυτιλίας τόνισε τις προσπάθειες που καταβάλλει το υπουργείο για την ενίσχυση της Ναυτιλίας και την αναζωογόνηση της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης. Περιέγραψε τις προσπάθειες που καταβάλλονται από τον εκσυγχρονισμό της ναυτικής εκπαίδευσης ως τη στήριξη της ποντοπόρου ναυτιλίας, από την οργάνωση νησιωτικής πολιτικής και την οργάνωση του Υπουργείου, ως την ακτοπλοΐα, την ενίσχυση της κρουαζιέρας και την οργάνωση της λιμενικής βιομηχανίας.

Ο κ. Κουρουμπλής είπε ότι το «Γλυκοφιλούσα V» δείχνει ότι «η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στην Ελλάδα διαθέτει και την παρουσία, και την τεχνογνωσία και την πείρα και τη δύναμη να ανταγωνιστεί άλλα ναυπηγεία, αφού μπορέσουμε να απελευθερώσουμε αυτό το χώρο από τους βρόχους, τις δεσμεύσεις και τις δουλείες που τον βαρύνουν σήμερα και τον καθηλώνουν. Αν εργαστούμε συλλογικά όλοι, θα μπορέσει η Ελλάδα να απαντήσει στις μεγάλες και καινούργιες προκλήσεις στον ναυπηγοεπισκευαστικό χώρο, όπως είναι οι ανάγκες από την επιβολή της Πράσινης Ενέργειας, από την παρουσία του 6ου Αμερικανικού Στόλου και από τη διεύρυνση της διώρυγας του Σουέζ για μεγαλύτερα πλοία», είπε ο Υπουργός.

Ο κ. Κουρουμπλής τόνισε ότι μεγάλες θα είναι οι ανάγκες για ναυπηγοεπισκευές, και από την αξιοποίηση και την ανάπτυξη των λιμανιών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης. Σημείωσε ότι ειδικά στον τομέα αυτό, οι πολιτικές ηγεσίες μπορούν να συνεννοηθούν και να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, ώστε «ο τομέας της ναυπηγοεπισκευής να ανθίσει και να ακτινοβολήσει πάλι, και μέσα από την άνθιση και την ακτινοβολία να έρθει και η ευημερία στους ανθρώπους που περιμένουν εδώ, για να δουλέψουν και να ζήσουν καλύτερες μέρες.»
Ανάδοχος του πλοίου είναι ο κ. Βασίλης Κορκίδης, πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά. Τα εγκαίνια έγιναν στο Πέραμα. Το πλοίο έχει δρομολογηθεί στη διαδρομή Πέραμα – Σαλαμίνα.

24 Ιανουαρίου 2017

«Έφυγε» ο Έλληνας ήρωας της απόβασης στη Νορμανδία Ναύαρχος Γρηγόρης Παυλάκης

Έφυγε από τη ζωή το πρωί της Κυριακής (22/1/2017), σε ηλικία 96 ετών, ο Ναύαρχος ε.α Γρηγόρης Παυλάκης. 

Ήταν ο τελευταίος Έλληνας επιζών αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, ο οποίος είχε λάβει μέρος στη Νορμανδία, στη μεγαλύτερη συμμαχική απόβαση του Β΄ΠΠ, ως ύπαρχος της κορβέτας «ΚΡΙΕΖΗΣ». 

Σύμφωνα με το militaire.gr, ο Υποναύαρχος ε.α Δημήτρης Τσάκωνας, ο Έλληνας ήρωας της Νορμανδίας «έφυγε» ήρεμος στον ύπνο του και η κηδεία του θα γίνει με όλες τις τιμές την Τετάρτη στο 1ο Νεκροταφείο Αθηνών. 

Το Κριεζής όταν ήταν πολεμικό του Βρετανικού Ναυτικού με το όνομα HMS Coreopsis
Στις 6 Ιουνίου του 2004, στις επετειακές εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 60 χρόνων από την ιστορική απόβαση, ο Γρηγόρης Παυλάκης ήταν ο μοναδικός Έλληνας, ο οποίος τιμήθηκε μαζί με 13 άλλους Βετεράνους της απόβασης της Νορμανδίας από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Ζακ Σιράκ. 

Γεννήθηκε το 1921 στην Πάτμο και καταγόταν από τα Χανιά. Μαθήτευσε επί τέσσερα χρόνια στο Γυμνάσιο Χανίων και το 1937 εισήχθη στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. 

Ονομάσθηκε σημαιοφόρος και τοποθετήθηκε αρχικά στη 13η Μοίρα Αεροσκαφών Ναυτικής Συνεργασίας, ως παρατηρητής με αποστολές συνοδείας νηοπομπών, επιτήρησης των Ελληνικών θαλασσών και βομβαρδισμό σκαφών. 

Τελετή πριν την απόβαση επί του Κριεζής
Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες στον αέρα και στη θάλασσα, με κορυφαία φυσικά αυτή της Συμμαχικής απόβασης στη Νορμανδία. 

Ήταν ο μοναδικός Έλληνας και από τους ελάχιστους παγκοσμίως επιζώντες βετεράνους πολεμιστές αυτής της ιστορικής απόβασης. 

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε τιμηθεί συνολικά με 15 μετάλλια και παράσημα και ήταν πρέσβης της Ελευθερίας της Ευρώπης. 

πηγή

Διαβάστε περισσότερα στην σχετική ανάρτηση του Περί Αλός ΕΔΩ 
και στο ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ για τα απόβαση ΕΔΩ 

2 Ιανουαρίου 2017

Nemesis: Ταχύπλοο σκάφος ελληνικής σχεδίασης και κατασκευής.

Εκτός από την Ελλάδα που «τρώει τις σάρκες της» και σκυβει το κεφάλι στους ξένους δανειστές ζητώντας καινούρια δανεικά, υπάρχει και η Ελλάδα που αντιστέκεται, κατασκευάζει πρωτοποριακά προϊόντα και κατακτά τις ξένες αγορές.

Δείτε ένα εντυπωσιακό βίντεο από το πρώτο ελληνικής σχεδίασης και ναυπήγησης ταχύπλοο σκάφος ειδικών επιχειρήσεων ΝΕΜΕΣΙΣ το οποίο μπορεί να θεωρηθεί το πρώτο «glass-cockpit» (!) όπως φαίνεται και στο βίντεο, φουσκωτό σκάφος άκαμπτης γάστρας τύπου RHΙΒ (Rigid-Hulled Inflatable Boat), παγκοσμίως.

Η πρώτη του παραγγελία αφορά ξένη χώρα, αφού το σχέδιο και οι προδιαγραφές από την αρχή προσέλκυσαν ξένη χρηματοδότηση.

Η γάστρα του σκάφους έχει κατασκευαστεί από Fiberglass με πυραντοχικό πολυεστέρα και ίνες Binaxial ενώ διαθέτει αλεξίσφαιρη προστασία η οποία αποτελείται από υλικό Dyneema της ολλανδικής εταιρείας DSM!

Το υλικό αυτό προστατεύει το πλήρωμα από πυρά όπλων όπως τα ΑΚ-47 7,62×39 FMC (ταχύτητα βλήματος 720 μέτρα το δευτερόλεπτο).

Το παραπάνω κατέστη δυνατό με την εφαρμογή της τεχνογνωσίας της ναυπηγού εταιρείας ELMON στο τομέα της αλεξίσφαιρης προστασίας και της συνεργασίας της με την ολλανδική DNM.

Οι διαστάσεις του σκάφους είναι μήκος 11,6 μέτρα με μήκος γάστρας 10,20 μέτρα, μέγιστο εξωτερικό πλάτος 3,44 μέτρα και βάρος 4,3 τόνους. Οι διαστάσεις του σκάφους μπορούν να μεγαλώσουν ανάλογα με τις απαιτήσεις του πελάτη

Το ΝΕΜΕΣΙΣ προωθείται από δύο εσω-έξω κινητήρες diesel D6-370 Α/DP PENTA της εταιρείας VOLVO (ΣΑΡΑΚΑΚΗΣ A.E). Ο 6κύλινδρος κινητήρας D6-370 Α/DP PENTA έχει βάρος 770 κιλά, απόδοση 370 ίππους έκαστος ενώ και οι δύο κινητήρες επιτρέπουν στο σκάφος να πετύχει μέγιστη ταχύτητα μέχρι και 65 κόμβους.

Η αυτονομία του σκάφους φτάνει τις 12 ώρες και η εμβέλεια του τα 480 ναυτικά μίλια.

Σε ότι αφορά τη μεταφορική του ικανότητα το σκάφος μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 10 οπλισμένους στρατιώτες, ενώ το πλήρωμα του αποτελείται από δύο άτομα και δύο πολυβολητές, ένα στην πλώρη και ένα στην πρύμνη.

Οι 10 στρατιώτες κάθονται σε δύο ξεχωριστές διατάξεις. Στο κέντρο του σκάφους και πίσω ακριβώς από το διμελές πλήρωμα. Στο κέντρο του σκάφους υπάρχουν δύο σειρές καθισμάτων με 4 καθίσματα έκαστη, με τους καθήμενους στρατιώτες να βρίσκονται πλάτη με πλάτη.

Οι υπόλοιποι δύο μεταφερόμενοι στρατιώτες κάθονται ακριβώς πίσω από τους δύο χειριστές του σκάφους.

Ο βασικός οπλισμός του σκάφους αποτελείται από δύο πολυβόλα των 12,7 χλστ της εταιρείας ΑΤΚ τα οποία είναι τοποθετημένα στην πλώρη και στην πρύμνη σε ειδικούς έστορες.

Επιπρόσθετα εάν ο χρήστης το επιθυμεί μπορεί να αντικαταστήσει το πρωραίο πολυβόλο των 12,7 χλστ. (μπορεί να εγκατασταθεί και τηλεχειριζόμενος πύργος) με ένα εκτοξευτή ρουκετών (απλές ή κατευθυνόμενες) καθώς και κατευθυνόμενων πυραύλων μικρής εμβέλειας δυτικής ή ρωσικής κατασκευής.

Επιπλέον για προστασία το σκάφος διαθέτει εκτοξευτές καπνογόνων τοποθετημένους στις δύο πλευρές του Roll Bar. Για την ασφαλέστερη ναυσιπλοΐα του σκάφους το ΝΕΜΕΣΙΣ διαθέτει το σχετικό ραντάρ με εμβέλεια 24 ναυτικά μίλια.

Η INTRACOM έχει τοποθετήσει το σύστημα ελέγχου και διοίκησης Spartan, με αποτέλεσμα ένα 100% ελληνικό προϊόν, πλην των δύο εσωλέμβιων μηχανών Penta της Volvo.

Στις 14 Ιουνίου το ΝΕΜΕΣΙΣ είχε πραγματοποιήσει ένα σπάνιο και αξιοζήλευτο ρεκόρ για σκάφος της κατηγορίας του όταν μετά από πλεύση 21 ωρών και με μόνο ανεφοδιασμό στην Μάλτα, έφτασε στην Λιβύη όπου επιδείχθηκε στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας καθώς ενδιαφέρονται για την προμήθειά του.

Το σκάφος είχε ξεκινήσει στις 02.30 τα ξημερώματα της Παρασκευής 14 Ιουνίου από το Πόρτο Ράφτη και με έναν ανεφοδιασμό στην Μάλτα, έφτασε στις 23.00 το βράδυ της ίδιας ημέρας στην Λιβύη!

Μάλιστα μεταξύ Μάλτας και αφρικανικών ακτών αντιμετώπισε κατάσταση θάλασσας 7 Μποφόρ, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Δείτε το εντυπωσιακό βίντεο για να γίνει καλύτερα αντιληπτό τί κατασκευάστηκε από ελληνικά χέρια, χωρίς την παραμικρή κρατική χρηματοδότηση και χωρίς η πορεία του στην διεθνή αγορά να εξαρτάται από εγχώριες παραγγελίες.

29 Δεκεμβρίου 2016

Καράβι με σημαία ξένη, που πας ταξίδι μακρινό!

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 129

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που οι Βαλλιάνοι, οι παλιοί Κεφαλλονίτες καραβοκυραίοι, είχαν στα πλοία τους σχεδόν αποκλειστικά Κεφαλλονίτες και Θιακούς, στο πνεύμα της ελληνικής συναδελφικής κοινότητας και τοπικότητας. Άλλωστε ήταν άλλοι καιροί και, παρά τις αντιφάσεις της και τους τυχοδιωκτισμούς της, εκείνη η μεταπρατική τάξη προσπαθούσε να ενταχθεί στις συνθήκες δημιουργίας μιας εθνικής αστικής τάξης.

Στις μέρες μας, με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, ο Έλληνας εργαζόμενος ναυτικός θα πληγεί ανεπανόρθωτα και μαζί του όλοι οι ναυτότοποι της χώρας μας, οι οποίοι κυριολεκτικά επιβίωναν από το ναυτιλιακό συνάλλαγμα των ανθρώπων της θάλασσας.

Μεγάλη η ναυτική παράδοσή μας και, ο ναυτικός, ξεχωριστή φιγούρα της εθνική μας ιδιοπροσωπίας. Δεμένος συναισθηματικά με τον τόπο και τις ρίζες του, σε αντίθεση με τα αεθνικά αφεντικά του, που απολαμβάνουν ειδική προστασία… φοροδιαφυγής, εισφοροδιαφυγής και λαθρεμπορίου στα καύσιμα!

Το νομοσχέδιο καταργεί το ειδικό φορολογικό καθεστώς του ναυτικού, αυξάνοντας την ήδη διογκωμένη φορολόγηση, τις κρατήσεις και, επακόλουθα, συρρικνώνοντας τις συντάξεις. Ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Παναγιώτης Κουρουμπλής, δήλωσε ότι δεν πρόκειται να γίνει εξίσωση με τους εργαζομένους της στεριάς, παραδεχόμενος όμως, ότι, η τελική έγκριση ανήκει στους θεσμούς.

Η εξέλιξη αυτή προστίθεται στον συνολικό πόλεμο των μνημονιακών κυβερνήσεων ενάντια σε ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους. Στους ναυτικούς θα οδηγήσει στον μεγαλύτερο ευτελισμό των συντάξεων, την απαλλοτρίωση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του ΝΑΤ και των ταμείων, τη διόγκωση της ανεργίας στο ναυτικό επάγγελμα, τη διεύρυνση της μαύρης εργασίας, την παραβίαση των όρων εργασίας, την υποβάθμιση των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων, το άνοιγμα στις νέες ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις με την κατάργηση των ΣΣΕ και την καθιέρωση των ατομικών συμβάσεων, κ.α.

Ταυτόχρονα, μια καθοριστική επίπτωση των μέτρων θα είναι η σταδιακή αποσύνθεση του ελληνικού ναυτεργατικού κλάδου και η αποσύνδεση της χώρας μας από μια παραδοσιακή οικονομία της. Μέσω του οικονομικού καταναγκασμού, θα καταργηθούν στην ουσία τους οι περιοριστικές διατάξεις που επιβάλλουν την ναυτολόγηση ελληνικών πληρωμάτων, προκειμένου ένα πλοίο να εκτελέσει δρομολόγιο εντός Ελλάδας (καμποτάζ), οι οποίες είχαν αρθεί για τα κρουαζιερόπλοια. 

Η επιλογή ενός φθηνού πολυεθνικού προσωπικού, με ελάχιστα δικαιώματα, χωρίς κοινωνική ασφάλιση και εθνικές συμβάσεις, ως ανταγωνιστικής εργατικής τάξης έναντι πολυετών εργασιακών κατακτήσεων, θα οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα που διαμορφώθηκε στην κρουαζιέρα μετά την άρση του προστατευτισμού του καμποτάζ: το τελευταίο κρουαζιερόπλοιο, με ελληνική σημαία, το 2012 σήκωσε σημαία Μάλτας, που θεωρείται σημαία ευκαιρίας. 

Σημαία ευκαιρίας θα ζητούν και οι Έλληνες ναυτικοί, εξωθούμενοι σε μόνιμη μετανάστευση, σε χώρες με ελάχιστη ή καθόλου φορολογία, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη την ένταξη της ναυτιλίας μας και της οικονομίας μας σε ένα εθνικό πλαίσιο αναγέννησης, μέσω των ανθρώπων του θαλασσινού μόχθου.

Δημήτρης Ναπ.Γιαννάτος

ardin-rixi.gr
το είδα ΕΔΩ 

28 Δεκεμβρίου 2016

Ηρωϊκοί κομάντος του πολεμικού μας ναυτικού με αυτοθυσία σώζουν ζωές σε τρομακτικές συνθήκες.

από τον χρήστη Αυγερινός Χατζηχρυσός

Tην δραματική διάσωση των εννέα ναυτικών που επέβαιναν στο φορτηγό πλοίο που προσάραξε τα ξημερώματα στην Άνδρο απεικονίζει ένα βίντεο που έδωσε στην δημοσιότητα το Πολεμικό Ναυτικό.

Μόνο η γέφυρα του πλοίου έχει μείνει έξω από το νερό, ενώ τεράστια κύματα απειλούν να το βουλιάξουν εντελώς – Οι ναυτικοί, φορώντας σωσίβια, προσπαθούν να σωθούν, ενώ το ελικόπτερο του ΠΝ τους τραβάει στον αέρα – Βροχή και άνεμοι 7 Μποφόρ δυσκόλεψαν την διάσωση. 

Στις δραματικές εικόνες, που αποδεικνύουν ότι οι εννέα άντρες σώθηκαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, πριν η μανιασμένη θάλασσα «καταπιεί» ολόκληρο το καράβι, φαίνεται η προσπάθεια των αντρών του Πολεμικού Ναυτικού να τους διασώσουν. 

Οι εικόνες δείχνουν τα φουρτουνιασμένα κύματα να έχουν σκεπάσει σχεδόν ολόκληρο το πλοίο. Μόνο η γέφυρα παραμένει πάνω από την επιφάνεια, ενώ στο κατάστρωμα έχουν ανέβει οι ναυτικοί φορώντας τα πορτοκαλί σωσίβια και περιμένουν να σωθούν. 

Το ελικόπτερο τύπου S70B, Aegean Hawk του ΠΝ έχει πλησιάσει κατά το δυνατόν περισσότερο και τραβά τους άντρες στον αέρα για να τους σώσει. 

από τον χρήστη Hellenic Navy

πηγή 

25 Δεκεμβρίου 2016

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Το ΤΡΙΗΡΗΣ μαζί με τα ιστολόγια της οικογενειακής μας ομάδας σας ευχεται ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

21 Δεκεμβρίου 2016

Το συγκλονιστικό μήνυμα του τελευταίου επιζώντα του Α/Τ ΑΔΡΙΑΣ Γ. Τασσά προς τους αξιωματικούς του ΠΝ

Συγκλονιστικό μήνυμα απηύθυνε ο τελευταίος επιζών του Α/Τ ΑΔΡΙΑΣ Γεώργιος Τασσάς προς τους αξιωματικούς και το Σώμα του Πολεμικού Ναυτικού. 

Ο κ. Τασσάς υπηρετούσε ως Ναύτης Μηχανικός, κατά την πρόσκρουση του πλοίου σε νάρκη, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

«Να είστε περήφανοι που υπερασπίζεστε αυτή τη μικρή χώρα», είπε εξιστορώντας το θρυλικό ταξίδι του αντιτορπιλικού που έφθασε χάρις τις ικανότητες του πληρώματος, από τα νησιά του Αιγαίου στην Αλεξάνδρεια χωρίς πλώρη.

Ο Γεώργιος Τασσάς, βρέθηκε στην τελετή ονοματοδοσίας  του νέου προσομοιωτή διαρροής της Σχολής Ελέγχου Βλαβών του Κέντρου Εκπαίδευσης Παλάσκας.

Το όνομα που δόθηκε στη Σχολή είναι “Πλοίαρχος (Μ) Κωνσταντίνος Αράπης”, ο οποίος ήταν ο Α΄ μηχανικός του Αντιτορπιλικού ΑΔΡΙΑΣ. 

Το θρυλικό ταξίδι του ΑΔΡΙΑΣ 

Στις 22 Οκτωβρίου 1943 το αντιτορπιλικό ΑΔΡΙΑΣ χτυπήθηκε από νάρκη ανοιχτά της Καλύμνου,Ο κυβερνήτης του Ι.Τούμπας και το πλήρωμά του, έπλευσαν 730 ναυτικά μίλια χωρίς πλώρη για να φθάσει μέχρι το λιμάνι της Αλεξάνδρειας!

Η ιστορία του από την επίσημη σελίδα του ΓΕΝ. Παραχωρήθηκε από το βρετανικό ναυτικό (δανεισμός) και η παραλαβή του έγινε από τον Ανπχο Ι. Τούμπα στο Νewcastle της Αγγλίας στις 20 Ιουλίου 1942.

Στις 26 Αυγούστου και μετά την εκπαίδευση του, ενώ έπλεε με ομίχλη και μόνο με την αριστερή μηχανή, προσάραξε κοντά στο Scapa Flow. Για την επισκευή του χρειάσθηκαν 4 μήνες. Για το ατύχημα του δεν καταλογίσθηκε ευθύνη στον κυβερνήτη. Μετά το τέλος της επισκευής του, αρχές Ιανουαρίου 1943, έπλευσε προς τη Μεσόγειο λαμβάνοντας μέρος σε συνοδείες νηοπομπών. Στις 27 Ιανουαρίου 1943 και ενώ βρισκόταν 360 μίλια ΒΔ του ακρωτηρίου Finisterre, βύθισε, σύμφωνα με σοβαρές ενδείξεις, το γερμανικό Υ/Β U-553 (το βρετανικό ναυαρχείο με σήμα του το θεώρησε πιθανώς βυθισθέν).

Μετά τον πόλεμο, η απώλειά του επίσημα επιβεβαιώθηκε την ημερομηνία αυτή, χωρίς να αναφέρεται ποιο πλοίο την προκάλεσε). Επίσης, κατά τη διάρκεια της ίδιας επιχείρησης, στις 13 Φεβρουαρίου 1943, ενδεχομένως να βύθισε ή να έβλαψε σοβαρά το U-623 (η τελευταία αναφορά του Υ/Β αυτού ήταν στις 9 Φεβρουαρίου 1943). Έλαβε μέρος σε συνοδείες πολλών νηοπομπών στη Μεσόγειο και στις επιχειρήσεις αποβάσεως στη Σικελία, όπου τη νύχτα της 20/21 Ιουλίου 1943 αντιμετώπισε επιτυχώς σε νυχτερινή συμπλοκή 3 τορπιλακάτους.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 1943, ο ιταλικός στόλος του Τάραντα πλέοντας προς τη Μάλτα παραδόθηκε σε δύναμη 4 πολεμικών μεταξύ των οποίων και ο ΑΔΡΙΑΣ. Κατά τις επιχειρήσεις της Δωδεκανήσου, στις 22 Οκτωβρίου 1943 και ενώ βρισκόταν κοντά στην Κάλυμνο με το βρετανικό Α/Τ HURWORTH, προσέκρουσε σε νάρκη και από την έκρηξη αποκόπηκε η πλώρη του. Το HURWORTH στην προσπάθειά του να πλεύσει προς βοήθεια του ΑΔΡΙΑΣ προσέκρουσε επίσης σε νάρκη και βυθίστηκε, με αποτέλεσμα να απολεσθούν 143 άνδρες. Το ΑΔΡΙΑΣ παρά τις ζημιές κατόρθωσε και έφθασε στην κοντινή τουρκική ακτή του Gumucluk (Γκιουμουσλούκ). Οι απώλειες του ήταν 21 νεκροί και 30 τραυματίες.

Έπειτα από μικρές επισκευές απέπλευσε την 1η Δεκεμβρίου 1943 και, μολονότι χωρίς πλώρη, κατόρθωσε να φθάσει στην Αλεξάνδρεια στις 6 Δεκεμβρίου, όπου του έγινε ενθουσιώδης υποδοχή από τον αγγλικό στόλο και τα άλλα συμμαχικά πλοία. Αυτό το κατόρθωμα αποτελεί λαμπρό παράδειγμα τόλμης και επιδεξιότητας του κυβερνήτη και του πληρώματος. Με την απελευθέρωση, έφθασε έπειτα από πρόχειρη επισκευή της πλώρης του και αυτό στην Ελλάδα μαζί με τα άλλα πλοία του Στόλου. Του ιδίου τύπου: ΑΔΡΙΑΣ (D-Ο6), ΑΣΤΙΓΞ, ΚΑΝΑΡΗΣ, ΜΙΑΟΥΛΗΣ, ΠΙΝΔΟΣ. 

Η πλήρης επισκευή του τελικά δεν πραγματοποιήθηκε λόγω του τερματισμού των πολεμικών επιχειρήσεων στην περιοχή της Μεσογείου.

πηγή

Διαβάστε την ιστορία του ενδόξου πολεμικού μας πλοίου:
 

ΑΝΤΙΤΟΡΠΙΛΙΚΟ ΑΔΡΙΑΣ: ΕΝΑ ΠΛΟΙΟ ΠΟΥ ΔΟΞΑΣΕ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

20 Δεκεμβρίου 2016

Εσπασε το «φράγμα» των 5.000 πλοίων.

Ακόμη πιο ισχυρή έγινε τη χρονιά που πέρασε η ελληνική ποντοπόρος ναυτιλία. Σύμφωνα με την ετήσια έρευνα της Petrofin Research, ο συνολικός αριθμός των πλοίων που ελέγχουν οι Έλληνες εφοπλιστές έφθασε αισίως στα 5.230 από 4.909 το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι (+321), και πλέον κατέχουν το 16,36% του παγκόσμιου στόλου απο 16,05% το 2015 και 15,41% το 2014. 
 
Παράλληλα, αύξηση κατά 10,26% σημείωσε η συνολική χωρητικότητα του ελληνόκτητου στόλου, φθάνοντας στα 361.934.047 DWT, ενώ μειωθηκε και ο μέσος όρος ηλικίας του στόλου στα 12,19 έτη από 12,73 έτη το 2015, ενδεικτικό της δυναμικής που εξακολουθεί να έχει η ελληνική ναυτιλία. 
 
Η μεγαλύτερη έμφαση, όπως προκύπτει από την ανάλυση της Petrofin δόθηκε στην κατηγορία του ξηρού φορτίου, η οποία ενισχύθηκε με 111 νέα πλοία, με αποτέλεσμα να μεγαλώσει και άλλο η χωρητικότητά του κατά 7,2 ετατομύρια τόνους DWT. Αξιοσημείωτη πρόοδος παρατηρήθηκε στον τομέα των πλοίων LPG (υγραέριο), ο στόλος των οποίων όχι μόνο διπλασιάστηκε αλλά εκσυγχρονίστηκε με την μέση ηλικία να καταγράφει ραγδαία πτώση στα 4,19 έτη από 11,9 έτη προηγουμένως. 
 
Την ίδια στιγμή, συνεχίζεται με αμείωση ένταση η τάση συγκέντρωσης του κλάδου στα χέρια λίγων και ισχυρών. Συγκεκριμένα σύμφωνα με την Petrofin Research ο αριθμός των ναυτιλιακών που είτε έχουν έδρα στην Ελλάδα είτε είναι ελληνικών συμφερόντων μειώθηκε κατά 10 εταιρείες και διαμορφώθηκε σε 638. 
 
Με δεδομένες τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες της χώρας, όπως επισημαίνουν οι αναλυτές της Petrofin, η πτώση αυτή είναι μάλλον μέτρια, αφήνοντας να εννοηθεί πως θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερη ενώ εκτιμάτα πως η τάση συγκέντρωσης θα συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια. Συνολικά, τα τελευταία 19 χρόνια που η εταιρεία διενεργεί έρευνες ο συνολικός αριθμός των ελληνικών ναυτιλιακών εχουν υποχωρήσει κατά 31%. 
 
Γ. Μανέττας 
Πηγή: imerisia.gr
το είδα ΕΔΩ

19 Δεκεμβρίου 2016

Εγκαινιάστηκε προσομοιωτή διαρροής για το ΠΝ που κατασκευάστηκε εγχώρια.

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Βίτσας, την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016, στις εγκαταστάσεις της Διοίκησης Ναυτικής Εκπαίδευσης του ΠΝ στου Σκαραμαγκά, εγκαινίασε τον προσομοιωτή διαρροής και παράλληλα πραγματοποιήθηκε η ονοματοδοσία της Σχολής Ελέγχου Βλαβών. Στην τελετή παρέστησαν ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ και ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Γεώργιος Γιακουμάκης ΠΝ.

Ο ΑΝΥΕΘΑ στο χαιρετισμό που απηύθυνε τόνισε:

«Το έργο το οποίο εγκαινιάζουμε σήμερα αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα των δυνατοτήτων που υπάρχουν στη χώρα μας για ανάπτυξη, μέσα από τη συνεργασία και τη σύμπραξη των Ενόπλων Δυνάμεων, εν προκειμένω του Πολεμικού Ναυτικού, της Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας και του ευρύτερου ιδιωτικού τομέα.

Τέτοιου είδους συνέργειες, θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη και θα βγάλουν τη χώρα μας και την ελληνική κοινωνία από το φαύλο κύκλο της ύφεσης και θα λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά σε πολλά επίπεδα. Έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό, έχουμε τις υποδομές, έχουμε την τεχνογνωσία και πάνω απ’ όλα έχουμε την πολιτική βούληση να ενισχύσουμε αυτές τις πρωτοβουλίες. Αυτή είναι και η βάση της αισιοδοξίας μας ότι θα τα καταφέρουμε.

Αισθανόμαστε υπερήφανοι για την ονοματοδοσία της Σχολής Ελέγχου Βλαβών ως σχολή «Πλοίαρχου Κωνσταντίνου Αράπη», αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο τη σημαίνουσα προσωπικότητα του πρώτου Μηχανικού του Αντιτορπιλικού  ΑΔΡΙΑΣ και τις ενέργειες του μαζί με το πλήρωμα στην εξασφάλιση της πλευστότητας και του ασφαλούς πλου προς την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κατά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Ο νέος προσομοιωτής δίνει τη δυνατότητα σε όλα τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων να εκπαιδεύονται συνεχόμενα, να εκπαιδεύονται ποιοτικά και ρεαλιστικά. Να εκπαιδεύονται όπως θα πολεμήσουν  (train as you fight), όπως λέγεται και στο Πολεμικό Ναυτικό.

Αυτή η δυνατότητα εκπαίδευσης, δεν μένει όμως περιορισμένη σε στεγανά, εντός του Πολεμικού Ναυτικού. Παρέχεται και μάλιστα εξίσου ποιοτικά στα πληρώματα των εμπορικών πλοίων, των οποίων οι εταιρείες, καταβάλλοντας τα δίδακτρα της εκπαίδευσης, δημιουργούν μία πηγή εσόδων διόλου ευκαταφρόνητη, άκρως ενθαρρυντικό στοιχείο ιδιαίτερα στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε.

Οι καιροί είναι δύσκολοι, στα δύσκολα οι άξιοι φαίνονται.
Ή καλύτερα …o καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται».

πηγή

Δείτε σχετικο βίντεο από την εκδήλωση

11 Δεκεμβρίου 2016

Η θαλάσσια ισχύς ως σταθεροποιητικός παράγοντας

Του Δημήτρη Τσαϊλά

Τον τελευταίο καιρό, έχουν γραφτεί πολλά εξαιρετικά άρθρα που αναλύουν τις τουρκικές διεκδικήσεις, την εθνικιστική ρητορική του Ερντογάν καθώς και την τακτική των τουρκικών παραβάσεων και παραβιάσεων στο χώρο του Αιγαίου, και έχουν καλύψει σε μεγάλη κλίμακα την θεωρία ενός «αδιέξοδου παιγνίου». Ωστόσο, πιστεύω ότι πρέπει να αναζητήσουμε τη στρατηγική επιρροή της ναυτικής δύναμης στον καθορισμό του αποτελέσματος αυτού του παιχνιδιού. Είναι πεποίθηση μου, ότι στα ελληνοτουρκικά ζητήματα η θαλάσσια ισχύς είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχία σε κάθε παιχνίδι της διπλωματίας, και ότι ο έλεγχος των θαλασσών τόσο στο Αιγαίο όσο και στην ανατολική Μεσόγειο είναι ο αποφασιστικός παράγοντας που τείνει να παραβλέπεται από πολλούς κυβερνώντες.

Η στρατηγική αξία της θαλάσσιας ισχύος

Εξ’ άλλου είναι γνωστό, ότι η στρατηγική αξία της θαλάσσιας ισχύος, είναι καθοριστικός παράγοντας στην επιβίωση ιδιαίτερα των παρακτίων και αρχιπελαγικών κρατών όπως ακριβώς είναι και η Ελλάδα. Η θαλάσσια ισχύς δημιουργείται και πρέπει να χρησιμοποιείται ως όργανο της κρατικής πολιτικής καθώς αποτελεί εθνικό συμφέρον ζωτικής σημασίας. Σε μια ιστορική αναδρομή θα διαπιστώσουμε ότι τα έθνη επιλέγουν να αποκτήσουν και να χρησιμοποιήσουν αυτή την ισχύ σε διάφορες καταστάσεις και μορφές, που οι επιλογές τους διέπονται από τη σημασία που δίδεται στη θάλασσα από το μεμονωμένο κράτος ως μια αμυντική αναγκαιότητα ή ως μια επιθετική ευκαιρία.

Επομένως η θαλάσσια ισχύς είναι η πεμπτουσία για να τον έλεγχο των θαλάσσιων χώρων, καθώς και για την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων προς όφελος της συνολικής στρατηγικής θέσης μιας χώρας. Αυτά τα οφέλη μεγιστοποιούνται εάν ένας παίκτης μπορεί να επιτύχει ναυτική υπεροχή σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Υπό το πρίσμα λοιπόν αυτό πρέπει να εξετάσουμε τον ακραίο ρεαλισμό και την προκλητική συμπεριφορά της Τουρκίας, καθώς και τη συνολική της αναθεωρητική στάση ως προς τις διεθνείς συνθήκες οι οποίες κατοχυρώνουν εν τοις πράγμασι τις Ελληνικές θέσεις.

Ο στρατηγικός σχεδιασμός της Τουρκίας

Τα ζητήματα της υφαλοκρηπίδας και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ δεν εμπλέκονται μόνο με τα ενεργειακά θέματα, αλλά κατά κύριο λόγο με τις νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες της Τουρκίας, που έχουσα πλήρη αντίληψη των απαιτήσεων έχει φροντίσει και φροντίζει για το αμυντικό σκέλος προβολής ισχύος καθώς και για το διπλωματικό που στην παρούσα φάση συνίσταται στην προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων και την αμφισβήτηση του status quo. Το πρόβλημα της Ελλάδος ιδιαίτερα τα χρόνια της κρίσεως, είναι η έλλειψη ρεαλισμού που έχει οδηγήσει στην πλήρη απουσία της χώρας από τον φυσικό γεωπολιτικό χώρο της, στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Δεν νοείται μια ναυτική δύναμη σαν την χώρα μας σε μια περιοχή σημαντικότατη για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα και εμπόριο να είναι απούσα ειδικά όταν κανείς άλλος στην περιοχή δεν έχει τις ίδιες δυνατότητες σε ναυτική ισχύ.

Αυτό το κενό, προσπαθεί, να καλύψει η Τουρκία, σε συνδυασμό με τον έλεγχο των Βαλκανίων με εργαλείο της, τους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς και με εκβιαστικές κινήσεις με τους μετανάστες, να προχωρήσει στον πλήρη έλεγχο της Ευρασίας έχοντας σχεδόν αποκλειστικά την διαχείριση των δρόμων του πετρελαίου. Όταν η Τουρκία θα πιστέψει ότι έχει ολοκληρώσει το στρατηγικό της σχεδιασμό, τότε εκτιμάται ότι, θα προχωρήσει στην απαραίτητη κρίση στο θαλάσσιο χώρο στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο μέσω του οποίου θα επιδιώξει την πλήρη αναθεώρηση του “status quo” της περιοχής με την διχοτόμηση του Αιγαίου και τον έλεγχο των θαλασσίων δρόμων. Για τους παραπάνω λόγους η ένταση και η προκλητικότητα θα βαίνουν αυξανόμενες καθώς οι τούρκοι θα χρησιμοποιούν την πολεμική τους ισχύ, για τη “διόρθωση” αυτού που θεωρούν ως ιστορική και γεωγραφική αδικία.

Η Ελληνική Ναυτική Ισχύς

Παρά το γεγονός ότι το Πολεμικό Ναυτικό μας που είναι βασικός συντελεστής της θαλάσσιας ισχύος, παραμένει πολλές τάξεις μεγέθους πιο ισχυρό από ότι του πλησιέστερου ανταγωνιστή μας, πρέπει να προσέξουμε τις προσαρμογές της παραδοσιακής τέχνης της ναυτικής στρατηγικής τονίζοντας ότι θα αποτελέσει θρίαμβο για την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού να διατηρήσει ισχυρό το στόλο κάτω από τις σημερινές συνθήκες μεγάλων εξωτερικών πιέσεων σε συνδυασμό με την δημοσιονομική αδυναμία. Αν επιτρέψουμε μια περαιτέρω φθορά στη ναυτική ισχύ μας, κινδυνεύουμε να επαναλάβουμε την εμπειρία των χρόνων του Βυζαντίου που είχε αποδυναμωθεί ο στόλος.

Μια ανησυχητική παράμετρος που σημειώνουμε είναι η συνεχής ανάπτυξη των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, επισημαίνοντας ότι το τουρκικό ναυτικό έχει ένα μεγάλο αριθμό αρματαγωγών, φρεγατών και ενός αυξανόμενου αριθμού υποβρυχίων. Πιο σοβαρή απ' όλα, περιγράφουμε την αυξανόμενη απειλή που ανοίγει μια νέα εποχή για τον τουρκικό ιμπεριαλισμό. Ο καθορισμός των ΑΟΖ, στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή έχει μετατρέψει την Τουρκία σε μια επεκτατική, περιφερειακή εξουσία.

Σε κάθε κατηγορία το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό συνδυάζει την τεκμαρτή αριθμητική ισορροπία με ένα σημαντικό ποιοτικό πλεονέκτημα από πλοίο σε πλοίο πάνω από το Τουρκικό ναυτικό. Αυτή η κατάσταση είναι απίθανο να αλλάξει σύντομα. Όμως καθώς αυξάνεται το ναυτικό της Τουρκίας και το δικό μας μειώνεται, στο μέλλον η ισορροπία ισχύος θα διαταραχθεί υπέρ του αντιπάλου. Αντί να αντιμετωπίσουμε αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση, εμείς οι ίδιοι πρέπει να προβούμε σε επανακαθορισμό της ναυτικής στρατηγικής αποκλείοντας τη σχετική ευκολία δράσεως των αντιπάλων τόσο με τη σύναψη συμμαχιών στο μέτωπο της Μεσογείου, όσο και με την απόκτηση και πρόσκτηση των νέων υποβρυχίων και πυραυλακάτων από τα ελληνικά Ναυπηγεία. Δεν μιλάω για μια αναλαμπή που θα μετακινήσει τον έλεγχο της θάλασσας με το μοντέλο του ισχυρού όψιμου ηγέτη που θα έχει ως αποτέλεσμα τον οπλικό ανταγωνισμό με τα αντίπαλα ναυτικά. Αν εμείς οι ίδιοι ξεπεταχτούμε ως όψιμοι ηγέτες, η Τουρκία θα οδηγηθεί ακόμη πιο γρήγορα στην κατασκευή ενός υπέρτερου ναυτικού με σκοπό να κυριαρχήσει στις θάλασσες, και το μόνο που θα πετύχουμε είναι μια πλήρη αντιστροφή του ποθητού αποτελέσματος.

Συμπεράσματα

Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι για τους οποίους η εθνική μας στρατηγική είναι σήμερα υποχρεωμένη να έχει προ οφθαλμών ένα ευρύτατο φάσμα πιθανών εξελίξεων και σεναρίων, εντελώς απλοϊκά πρέπει να γίνει απώτερος σκοπός της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ο πλήρης έλεγχος των θαλάσσιων δρόμων της ευρύτερης νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Στο πλαίσιο αυτής της κατεύθυνσης είναι αναπόφευκτο πως θα υπάρξουν στιγμές έντασης από τους βασικότερους παίκτες στη περιοχή δράσης.

Παρά την αναγκαιότητα, της μείωσης του ελλείμματος που δεν είναι το μόνο ή ακόμα και το πιο σημαντικό πράγμα σε σχέση πάντα με την εθνική μας ασφάλεια, δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον σταθεροποιητικό ρόλο στο Αιγαίο, παραμελώντας τη στρατιωτική ισορροπία, καθώς και να αρνηθούμε την παραίτηση από εθνικές θέσεις που είναι πλήρως ταυτισμένες με την επιβίωση μας.

Μόνο η θαλάσσια ισχύς θα συγκρατήσει τις επερχόμενες τεκτονικές ανακατατάξεις μεταξύ των εθνών της Μεσογείου. Κρίμα, αν παραμελήσουμε την θαλάσσια ισχύ μας.

* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α. 

Πηγή Liberal

7 Δεκεμβρίου 2016

Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη για επιστροφή των Ελλήνων ναυτικών στα καράβια

Οι Έλληνες ναυτικοί τα τελευταία 50-60 χρόνια κατάφεραν μαζί με τους Έλληνες εφοπλιστές να σηκώσουν την Ελληνική ναυτιλία στην κορυφή, και αυτό είναι κάτι που δεν αμφισβητείται από κανέναν. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες ναυτικοί στα ποντοπόρα συρρικνώθηκαν στο ελάχιστο, τόσο ώστε στα περισσότερα καράβια συναντάμε μόνο Έλληνα καπετάνιο, Α’ μηχανικό, υποπλοίαρχο, Β’ μηχανικό, έναν ανθυποπλοίαρχο και έναν Γ’ μηχανικό. Υπάρχουν και κάποιες εταιρείες που έχουν περισσότερους Έλληνες αλλά είναι η εξαίρεση στον κανόνα. Οι υπόλοιποι μέσα στο καράβι είναι κυρίως Φιλιπινέζοι και κάποιοι λίγοι Ουκρανοί. 

Τα καινούρια καράβια και οι μικρότερες απαιτήσεις 

Κυρίως την προηγούμενη δεκαετία τα νεόχτιστα πλοία που απέκτησαν οι Έλληνες εφοπλιστές ήταν 100δες! Οι ανάγκες των πλοίων αυτών για συντήρηση και δουλειά δεν είχαν καμία σχέση με πλοία τα οποία ήταν 15ετίας, 20αετίας και 25ετίας που οι Έλληνες ναυτικοί ταξίδευσαν παλαιότερα και κατά κοινή ομολογία έδωσαν ότι είχαν και δεν είχαν μέσα σε αυτά. Οι Φιλιπινέζοι μπορεί να κοστίζουν λιγότερο αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να δουλέψουν στον ρυθμό που δούλευαν οι Έλληνες, ούτε έχουν το φιλότιμο που έχουν οι Έλληνες.

Τα χρόνια περνάνε όμως και μεγάλες ναυτιλιακές αγοράζουν μεγάλο αριθμό πλοίων από δεύτερο χέρι, δηλαδή μεταχειρισμένα. Ταυτόχρονα τα καινούρια καράβια έχουν αρχίσει και παλιώνουν πλέον, με τις απαιτήσεις για δουλειά να αρχίζουν να αυξάνονται σημαντικά. Είναι πλέον ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι τα υπάρχον πληρώματα είχαν μάθει σε light δουλειά και τώρα δεν μπορούν να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα… 

Η μάστιγα των ανθυποπλοιάρχων και Γ΄μηχανικών τύπου «μαθουσάλα» 

Εντάξει, δεν θα διαφωνήσω ότι αρκετοί Α μηχανικοί και κυρίως καπετάνιοι πολλές φορές προτιμούν κάποιον «μαθουσάλα» αυτής της ειδικότητας λόγω εμπειρίας. Δηλαδή ένας αν ανθυποπλοίαρχος 50-60 χρονών (ή και περισσότερο…) είναι αλήθεια ότι στην βάρδια του έχει μεγαλύτερη εμπειρία σε σύγκριση με έναν νεαρό που μπαρκάρει πρώτη ή δεύτερη φορά στην ειδικότητα αυτή. Βέβαια η άλλη πλευρά του νομίσματος είναι τελείως διαφορετική. 

Ένας νεαρός έλληνας ανθυποπλοίαρχος έχει φιλοδοξίες, φιλότιμο, γνώση υπολογιστών που πλέον χρειάζονται σε μεγάλο βαθμό, δίψα για γνώση, περισσότερη όρεξη και πολλά άλλα. Ακόμη στο σημείο που υστερεί, την βάρδια δηλαδή, κάποια στιγμή θα αποκτήσει και την ανάλογη εμπειρία και γνώση ώστε θα μπορεί να ανταπεξέλθει άνετα στην δουλειά του. Ο φιλιπινέζος μαθουσάλας όμως ποτέ δεν θα αποκτήσει αυτά που ένα νεότερο Ελληνόπουλο έχει. Ούτε όρεξη θα του έρθει για δουλειά ούτε φιλοδοξίες έχει ούτε γνώση για τους υπολογιστές και τα νέα συστήματα που πλέον εγκαθίστανται στα πλοία πρόκειται να αποκτήσει. 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Υπάρχουν Φιλιπινέζοι ανθυποπλοίαρχοι σε μεγάλη ηλικία που πραγματικά άξιζαν τα λεφτά τους και ήταν άνθρωποι με φιλότιμο. Είναι δυστυχώς δυσεύρετοι αυτοί. Βέβαια οι απέξω δεν νοιάζονται αν όλοι αυτοί φορτώνονται στην καμπούρα του εκάστοτε πλοιάρχου, Α’ μηχανικού, υποπλοιάρχου και Β’ μηχανικού. Αυτοί απλά κοιτάνε πώς θα γεμίσουν τις θέσεις του καραβιού. Αξίζει να σημειώσω εδώ ότι έχουν φτάσει οι φιλιπινέζοι ανθυποπλοίαρχοι να παίρνουν 5.000 τον μήνα…. Δεν τα λες και λίγα, αν συνυπολογίσεις ότι είναι επιεικώς απαράδεκτοι στην δουλειά τους, με μόνη ίσως εξαίρεση μια βάρδια που κάνουν. 

Οι μάγειρες που δεν είναι μάγειρες και το φαγητό που δεν είναι φαγητό… 

Στην περίπτωση των μαγείρων αποτυπώνεται η αλήθεια για το πόσο νοιάζονται για τον Έλληνα ναυτικό αυτοί που τους «προμοτάρουνε» και τους στέλνουν μέσα στα καράβια. Το φαγητό που φτιάχνουνε τις περισσότερες φορές δεν τρώγεται και πετιέται στα μπουγέλα με τα σκουπίδια, κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα και να μην τρώμε και η τροφοδοσία να ανεβαίνει σε τέτοια επίπεδα τα οποία σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν την ποιότητα του φαγητού. Επίσης δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο εκτός από την κουζίνα. Δεν ασχολούνται με τις αποθήκες, δεν ασχολούνται με την καθαριότητα του ακομοδεσίου και δεν νοιάζονται ούτε και ασχολούνται με το να γίνουν καλύτεροι ώστε να ικανοποιήσουν τον Έλληνα ναυτικό. 

Από την άλλη, καταντήσαμε οι Έλληνες αξιωματικοί να τρώνε χειρότερα από τους φιλιπινέζους ναύτες και τζόβενα. Αν είναι δυνατόν! Και εντάξει, κάποιος θα πει ότι είναι δουλειά του υποπλοιάρχου ή και του πλοιάρχου ακόμη να «κυνηγάει» τον μάγειρα με σκοπό την βελτίωση του. Από την άλλη εγώ θα πω ότι ο Έλληνας αξιωματικός δεν είναι μάγειρας και ούτε ξέρει να μαγειρεύει και στο κάτω κάτω ούτε είναι υποχρεωμένος να το κάνει, την στιγμή μάλιστα που απέναντί του έχει έναν επαγγελματία μάγειρα (που λέει ο λόγος δηλαδή) και όχι κάνα παιδάκι 18 χρονών. 

Με έναν Έλληνα μάγειρα, ο οποίος θα μαγειρεύει για τους Έλληνες (και τους ουκρανούς ή άλλους ευρωπαίους) και ο οποίος θα οργανώνει την ομάδα της κουζίνας θα λύνονταν όλα αυτά τα προβλήματα. Ο έλεγχος των αποθηκών τροφίμων θα ήταν επαρκείς και δεν θα γινόταν το πλιάτσικο που όλοι γνωρίζουμε πως γίνεται… Ο έλληνας αξιωματικός θα ήταν σε καλύτερη μοίρα και τα πράγματα στο καράβι θα λειτουργούσαν όπως πρέπει. Βέβαια, είπαμε και παραπάνω, κάποιοι οι οποίοι «προμοτάρουν» αυτή την κατάσταση δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τον Έλληνα ναυτικό και ίσως να θέλουν να τον εξοντώσουν κιόλας ή να τον υποβαθμίσουν ακόμα περισσότερο. Μάλλον οι ανασφάλειες του παρελθόντος θα φταίνε, δεν εξηγείται αλλιώς, γιατί μπορεί ο εφοπλιστής να ξέρει και να βλέπει τον μισθό του φιλιπινέζου πολύ χαμηλότερου από του Έλληνα, είμαι σίγουρος όμως ότι κανείς δεν του εξήγησε τα θετικά ενός Έλληνα μάγειρα… Είπαμε κάποιοι έχουν κολλήματα. 

Λοστρόμοι και λοιποί συγγενείς… 

Εντάξει, τι να πούμε τώρα για τους λοστρόμους; Μπορούν αυτοί τώρα να συγκριθούν με τους Έλληνες λοστρόμους; Ούτε μία στο εκατομμύριο. Όσο περνάνε τα χρόνια βλέπουμε τους λοστρόμους με ένα πινέλο στα χέρια και τους εκάστοτε γραμματικούς να οργανώνουν τον κόσμο στην κουβέρτα. Πάνε οι εποχές δηλαδή που ο γραμματικός έδινε δουλειά στον λοστρόμο και αυτός αναλάμβανε να οργανώσει ανάλογα τον κόσμο στην κουβέρτα. Άσε δηλαδή που πολλές φορές τον καβαλάνε οι ναυτάρες τον λοστρόμο και αυτός φοβάται και να μιλήσει γιατί μπορεί και να σκέπτεται τι θα του κάνουν πίσω στην Μανίλα… Βέβαια η απάντηση των ανθρώπων έξω στα γραφεία είναι ότι πρέπει να ασχοληθούμε εμείς ΚΑΙ με αυτό. Εύκολες απαντήσεις και καθόλου λύσεις. 

Για τους ναύτες και τους λοδοκαθαρισταδες τι να πούμε τώρα; Οι περισσότεροι χορτασμένοι πλέον και γνωρίζοντας ότι ΤΙΠΟΤΑ δεν τους αγγίζει, πολλές φορές η αδιαφορία τους είναι απαράδεκτη. Φυσικά και αν γνώριζαν ότι μπορεί άμεσα και να χάσουν την δουλειά τους θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα, αλλά είπαμε κάποιο τους προμοτάρουν… 

Συμπέρασμα
Καταλήγουμε λοιπόν ότι οι έλληνες αξιωματικοί είναι υποχρεωμένοι να κάνουν την δουλειά των φιλιπινέζων ανθυποπλοιάρχων, των μαγείρων των λοστρόμων, των Γ’ μηχανικών και καμιά φορά των ναυτών και των λαδάδων… Είμαστε λένε υποχρεωμένοι λες και αυτοί όλοι δεν πληρώνονται και δεν είναι επαγγελματίες. Με την ασφάλεια που τους προσφέρουν κάποιοι ότι κανείς δεν τους αγγίζει αυτό θα διαιωνίζεται και θα γίνεται όλο και χειρότερο.

Πόσα καράβια ανά τον κόσμο δεν έχουν Έλληνες; Πολλά. Τα περισσότερα δηλαδή. Ταξιδεύουν αυτά; Ταξιδεύουνν. Θέλουν όμως οι εφοπλιστές μας τα καράβια τους να είναι στην κατάσταση που είναι όλα αυτά; Δεν το πιστεύω. Και τι παραπάνω δηλαδή έχουν τα καράβια τα δικά μας με τα άλλα; Είναι κάτι που κατάλαβα όταν ένας Ινδός πρώτος μηχανικός σε ένα STS (ship to ship) επισκέφτηκε το πλοίο μας και έμεινε έκπληκτος από την κατάσταση στο οποίο αυτό βρισκόταν. Έβλεπες το πόσο είχε ενθουσιαστεί στα μάτια του. Να σημειώσω ότι το δικό μας πλοίο ήταν 10ετίας και το δικό τους 5ετίας. Το καταλαβαίνω κάθε φορά που επιθεωρητές, αρχές και διάφοροί άλλοι επισκέπτονται τα πλοία μας και μας λένε για το πόσο διαφορετικά είναι σε σχέση με άλλα που δεν έχουν έλληνες αξιωματικούς.

Είμαστε όλοι οι Έλληνες τόσο τέλειοι; Και φυσικά όχι. Υπάρχουν και καλοί και κακοί στην δουλειά τους, τα ποσοστά όμως είναι πολύ μικρότερα σε σχέση με άλλες εθνικότητες.

Βάλτε περισσότερους Γ’ μηχανικούς και ανθυποπλοιάρχους στα καράβια, βάλτε Έλληνες μαγείρους και λοστρόμους, βάλτε κάνα Έλληνα ναύτη (για να μπορεί να γίνει λοστρόμος σε μερικά χρόνια) και θα δείτε μεγάλη διαφορά, και στην δουλειά και στις επιθεωρήσεις και σε όλα.

Άκουσα για να μπουν Έλληνες τζόβενα με 1000 ευρώ μισθό με την προοπτική να γίνουν ναύτες με 1400 ευρώ μισθό. 1400 κοντεύει να φτάσει ο φιλιπινέζος ο οποίος δεν κάνει ούτε τα μισά του Έλληνα. Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος δεν γίνεται…

Και όλοι μαζί ας σταματήσουμε να υποστηρίζουμε πάντα τους ξένους. Ας υποστηρίξουμε πρώτα τους Έλληνες, οι οποίοι έφτυσαν αίμα στα καράβια τις προηγούμενες δεκαετίες και ας παραδεχτούμε επιτέλους ότι είναι καλύτεροι. Δεν είναι θέμα ρατσισμού είναι απλά η αλήθεια ότι οι Έλληνες είναι καλύτεροι.

Τα καράβια παλιώνουν και θέλουν πληρώματα με φιλότιμο και όρεξη να δουλέψουν. Τα καράβια δεν έχουν ανάγκη από πληρώματα που δεν ενδιαφέρονται για το περιβάλλον που δουλεύουν και για τον εφοπλιστή που τους πληρώνει. Αυτή η δημοσιοϋπαλληλική σχέση των κατώτερων πληρωμάτων πρέπει να σταματήσει επιτέλους. Όποιος αξίζει θα πρέπει να δουλεύει και όποιος όχι θα πρέπει να φεύγει άμεσα. Ακόμα και κάποιο άξιοι φιλιπινέζοι ναυτικοί δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να φορτώνονται στην καμπούρα του κάποιους που δεν έχουν όρεξη για δουλειά και είναι αδιάφοροι.

Καλά ταξίδια σε όλους!
c.o.

πηγή

28 Οκτωβρίου 2016

Τα θρυλικά υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού βύθισαν 35 εχθρικά σκάφη κατά την διάρκεια των 18.885 ωρών πολεμικής δράσης τους.

Η δράση του Πολεμικού Ναυτικού κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν πολυμερής και ευρύτατη τόσο σε έκταση όσο και σε σημασία, με αποτέλεσμα να υπερβαίνει κατά πολύ τα στενά γεωγραφικά όρια της πατρίδας μας, συνεισφέροντας ουσιαστικά στον αγώνα ενάντια στον φασισμό και ναζισμό. Ενδεικτική του σημαίνοντος ρόλου που διαδραμάτισε το Ναυτικό μας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελεί η ρήση του Ουίστον Τσώρτσιλ: «Το Ελληνικό Ναυτικό, μικρό αριθμητικώς αλλά πολύ μεγάλης αξίας, διεκρίθη σε όλες τις επιχειρήσεις».

Κατά την διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου, όπου η αναλογία δυνάμεων των δύο ναυτικών από πλευράς πλήθους πολεμικών πλοίων, προσέγγιζε το 10 προς 1 εις βάρος της Ελλάδος, το Ναυτικό μας προστάτευσε με νηοπομπές την ασφαλή εκτέλεση των εν γένει μεταφορών επιστράτευσης και συγκέντρωσης, οι οποίες συμπεριέλαβαν μεταξύ άλλων την προώθηση στο μέτωπο της Αλβανίας συνολικά 60.000 ανδρών, καθώς και ανάλογου πολεμικού υλικού και ζώων, χωρίς να σημειωθεί οιαδήποτε απώλεια. Επιπλέον, το Πολεμικό Ναυτικό με συνεχείς περιπολίες και προσβολές των θαλασσίων συγκοινωνιών του εχθρού, δυσχέρανε τους ανεφοδιασμούς του και κατέστησε ευχερέστερο το έργο των ελληνικών δυνάμεων ξηράς.

Παπανικολής
Μετά την κατάληψη της χώρας μας από τις δυνάμεις του άξονα, το Πολεμικό Ναυτικό συνέχισε τον αγώνα στο πλευρό των Συμμάχων, έχοντας ως κύριο ορμητήριο το ναύσταθμο της Αλεξάνδρειας, στην Αίγυπτο, όπου τα καταστρώματα των πλοίων μας απετέλεσαν την προέκταση του Ελληνικού εδάφους, που παρέμεινε ελεύθερο, δίνοντας υπόσταση στην εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση του Καΐρου να διαπραγματεύεται με τις υπόλοιπες συμμαχικές αρχές ως ίσος προς ίσο.

Μία σειρά από λαμπρές πράξεις στον Ατλαντικό, την Μεσόγειο και τον Ινδικό Ωκεανό δόξασε τις Σημαίες του Ναυτικού μας. Την πλούσια δράση του Στόλου μας κατά τη διάρκεια 1941- 44 μαρτυρούν οι 189.157 ώρες πλεύσης των πλοίων μας, κατά τις οποίες διένυσαν 1.929.117 ναυτικά μίλια. 

Κατά μέσο όρο δηλαδή, κάθε πλοίο μας πραγματοποίησε υπό πολεμικές συνθήκες περί το 80% του περίπλου της γης. Το γεγονός ότι η Μεγάλη Βρετανία ενίσχυσε τον Ελληνικό Στόλο με πλοία από το 1942 έως το 1944 μαρτυρά την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη των Συμμάχων στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος με την απώλεια συνολικά 28 κύριων μονάδων του (1 Θωρηκτό, 1 Καταδρομικό, 6 Αντιτορπιλικά, 4 Υποβρύχια, 10 Τορπιλοβόλα και 6 Ναρκαλιευτικά).

ΑΔΡΙΑΣ
Η συμμετοχή ελληνικών Πολεμικών Πλοίων στις κατά θάλασσα επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτελεί μοναδική στα παγκόσμια χρονικά επίδοση πολεμικού ναυτικού, με κατεχόμενο το εθνικό του έδαφος, καταδεικνύοντας περίτρανα τον εξέχοντα ρόλο που διαδραμάτισε ο Στόλος μας. Στις πολυάριθμες πράξεις ηρωισμού των πληρωμάτων των πλοίων μας δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε την ένδοξη δράση του Αντιτορπιλικού ΑΔΡΙΑΣ με αποκορύφωμα το κατόρθωμά του να πλεύσει άνευ πλώρης διανύοντας συνολικά τετρακόσια ναυτικά μίλια κατά την επιστροφή του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, την πολεμική δράση του Αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα, το οποίο είχε χαρακτηρισθεί από τους Συμμάχους ως το πιο επιτυχημένο Αντιτορπιλικό της Μεσογείου, τις αξιοθαύμαστες επιδόσεις του γηραιού για την εποχή του Θωρηκτού Γεώργιος Αβέρωφ στην προστασία νηοπομπών από τις αεροπορικές επιδρομές και τέλος τα θρυλικά μας Υποβρύχια τα οποία βύθισαν με τις τορπίλες τους 35 εχθρικά σκάφη κατά την διάρκεια των 18.885 ωρών πολεμικής δράσης τους.

πηγή

Δείτε αφιέρωμα στο ΑΔΡΙΑΣ ΕΔΩ

Ο ρόλος του Λιμενικού Σώματος και του Εμπορικού Ναυτικού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Τέταρτο Οπλο του Πολέμου» αποκλήθηκε το Εμπορικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καθώς σε συνεργασία με το Λιμενικό Σώμα, έπαιξε πολύ σπουδαίο ρόλο στον αγώνα κατά του Αξονα, με τεράστιες απώλειες σε ανθρώπους και πλοία.

Το Ελληνικό Εμπορικό Ναυτικό σχεδόν αφανίστηκε, δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ναύαρχος σε αποστρατεία του Λιμενικού σώματος, ιστορικός και λογοτέχνης Κώστας Σταμάτης καθώς στο διάστημα από 1ης Σεπτεμβρίου 1939 μέχρι τις 31 Μαρτίου 1945 είχαμε απώλεια 429 πλοίων χωρητικότητας 1.346.500 τόνων, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτά τα ελληνόκτητα υπό ξένες σημαίες, που συμμετείχαν σε πολεμικές επιχειρήσεις και ήταν πάνω από 150.

Από αυτά, 334 πλοία χάθηκαν από πολεμικές αιτίες, 31 από θαλάσσια ατυχήματα, 32 κατακράτησε ο εχθρός και 32 διαγράφηκαν από τα ελληνικά νηολόγια, για διάφορους λόγους.

Απείρως ποιο οδυνηρές ήταν, φυσικά, οι ανθρώπινες απώλειες. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, έχασαν τη ζωή τους 2.150 Έλληνες ναυτικοί, χωρίς να υπολογίζονται αυτοί που χάθηκαν εκτός πλοίων. Για τη σωστή εκτίμηση του εύρους των απωλειών, τονίζει ο κ. Σταμάτης, πρέπει να υπολογίσουμε ότι στις 31 Αυγούστου 1939 στα 600 περίπου με ελληνική σημαία εμπορικά πλοία, υπηρετούσαν περισσότεροι από 20.000 Έλληνες ναυτικοί. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος των πληρωμάτων στα πάνω από 150 ελληνόκτητα υπό ξένες σημαίες πλοία, που ήταν ναυλωμένα από τις συμμαχικές δυνάμεις, ήταν Ελληνες. Μεγάλος αριθμός Ελλήνων Ναυτικών χάθηκε πάνω στα ανώνυμα ιστιοφόρα, που καταβυθίστηκαν σχεδόν όλα, στη Μέση Ανατολή, σε βομβαρδισμούς πόλεων και λιμανιών, μέσα και έξω από την Ελλάδα, σε πλοία κατασχεμένα από τον εχθρό ή ναυλωμένα στους συμμάχους.

Στους 2.150 νεκρούς ναυτικούς που συνήθως αναφέρονται, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Σταμάτης, πρέπει να προστεθούν και 850 τουλάχιστον νεκροί Έλληνες ναυτικοί, των οποίων η απώλεια προήλθε από άλλες πολεμικές αιτίες καθώς και 18 αύτανδρες απώλειες. Ο τελικός πίνακας των απωλειών των Ελλήνων ναυτικών στον πόλεμο είναι 2.150 νεκροί ναυτικοί σε πλοία από πολεμικές αιτίες, 850 νεκροί εκτός πλοίων, από διάφορες πολεμικές αιτίες και 18 σε αύτανδρες απώλειες, σύνολο 3.018.

Είχαμε, επίσης, 2.500 τραυματίες, από τους οποίους 2.000 έμειναν ανάπηροι, 645 αιχμαλωτίστηκαν, ενώ 150 παραφρόνησαν από τη φρίκη του πολέμου.

Οι επιχειρήσεις του πολέμου διαδραματίστηκαν στη στεριά και στη θάλασσα, αλλά ο πόλεμος αυτός κρίθηκε στη θάλασσα στις γιγαντιαίες ναυμαχίες του Ατλαντικού, του Ειρηνικού, του Ινδικού και της Μεσογείου, στην Δουνκέρκη, στο Περλ Χάρμπορ, στη Νορμανδία, τονίζει ο κ. Σταμάτης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Στις νηοπομπές που οργανώθηκαν, τα εμπορικά πλοία που συμμετείχαν αποτελούσαν τα 3/4 των πλοίων των νηοπομπών και τα πολεμικά το 1/4. Στην αρχή οι νηοπομπές των εμπορικών πλοίων δεν συνοδεύονταν από πολεμικά πλοία. Αργότερα, όμως, τα συνόδευαν στις 10 ημέρες μόνον τις 7, προς εξοικονόμηση καυσίμων. Τα παλιά ελληνικά φορτηγά που πήραν μέρος στις νηοπομπές, συχνά δεν μπορούσαν να πετύχουν τη σταθερή ταχύτητα των 8 κόμβων της νηοπομπής και πολλές φορές έμεναν εκτός προστασίας και αποτελούσαν εύκολο στόχο των γερμανικών υποβρυχίων. 

ΤΟΠΟΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ 

Από το καλοκαίρι του 1940 ως το χειμώνα ’40 – ’41 η Μεσόγειος υπήρξε τόπος σφοδρών θαλασσινών συγκρούσεων. Τα γερμανικά αεροπλάνα έπληξαν τον ελληνικό στόλο, τα λιμάνια και τα εμπορικά μας πλοία.

Κατά τις επιχειρήσεις κατάληψης του αεροδρομίου του Μάλεμε της Κρήτης από τους Γερμανούς στις 20 Μαΐου 1941, οι εισβολείς επίταξαν κάθε τύπο μικρών και μεγάλων ελληνικών σκαφών που συνοδεύονταν από γερμανικά τορπιλοβόλα, για να μεταφέρουν δια θαλάσσης στην Κρήτη 5.000 Γερμανούς στρατιώτες. Τα μεσάνυχτα της 21ης προς 22α Μαΐου 1941, ο συμμαχικός στόλος υπό τον Άγγλο ναύαρχο Κάννινγκαμ καταβύθισε ολόκληρο αυτόν τον στολίσκο μαζί με όλους τους επιβαίνοντες. Εξάλλου κατά την 12ήμερης διάρκειας επιχείρηση εκκένωσης της Κρήτης, μεταφέρθηκαν με ελληνικά σκάφη 16.000 στρατιώτες, από τους οποίους 14.850 Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί.

Σημειώνεται, συνεχίζει ο κ. Σταμάτης, ότι η αντάρτικη αντίσταση κατά την Κατοχή, από τη στεριά επεκτάθηκε και στη θάλασσα από τον Σεπτέμβριο του 1943, όπου έδρασε το Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό (ΕΛΑΝ) διαθέτοντας μικρά εξοπλισμένα καΐκια και ολιγάριθμο πλήρωμα, που εκτέλεσε καταδρομές, δολιοφθορές και παρακολουθήσεις των κατακτητών, ενώ από το εξωτερικό με διασυνδέσεις και στο εσωτερικό της χώρας έδρασε και η Ομοσπονδία Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων (ΟΕΝΟ) από το 1943.

Κατά τη συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία έπρεπε να δημιουργηθούν πρόχειρα τεχνητά λιμάνια λίγο πριν από την απόβαση, για να λειτουργήσουν σαν κυματοθραύστες των πελώριων κυμάτων του Ατλαντικού και να κινηθούν με ασφάλεια τα πολυάριθμα μικρά συμμαχικά αποβατικά σκάφη. Γι’ αυτό συγκροτήθηκε το «Κομβόι του θανάτου» από εθελοντές ναυτικούς. Μικρά φορτηγά προσάραξαν στις νορμανδικές ακτές, το ένα δίπλα στο άλλο, σχηματίζοντας έναν κυματοθραύστη. Συνολικά προσάραξαν 62 φορτηγά πλοία.

Ανάμεσά τους και τα ελληνικά φορτηγά «Γεώργιος Π.» και «Άγιος Σπυρίδων» με ελληνικά εθελοντικά πληρώματα. 

ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΩΜΑ 

Με την κήρυξη του πολέμου της 28ης Οκτωβρίου 1940, διατάχτηκε γενική επιστράτευση στις Ένοπλες Δυνάμεις και στο Λιμενικό Σώμα, το οποίο, σύμφωνα με τη νομοθεσία, μπήκε στις διαταγές του Πολεμικού Ναυτικού, για να λάβει συντονιστικό μέρος στις πολεμικές δια θαλάσσης μεταφορές, ασκώντας παράλληλα και τα άλλα καθήκοντά του. Αμέσως, κατά διαταγή του Υφυπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥφΕΝ), το Λιμενικό Σώμα συντόνισε τις υπηρεσίες κέντρου και περιφέρειας, αλλά και του εξωτερικού και συμμετείχε στον διοικητικό και πολεμικό μηχανισμό, με όλο το προσωπικό του.

Επιτάχτηκαν αμέσως 212 πλοία διαφόρων κατηγοριών για αντιμετώπιση των πρώτων πολεμικών αναγκών ως εξής: Για τον ανεφοδιασμό του Στρατού 142 φορτηγά και π/κ, για την Αεροπορία 6 πλοία, για τον έλεγχο από τη θάλασσα εισόδων φραγμάτων 6 πλοία, για τις ναυτικές αμυντικές περιοχές της χώρας 23 πλοία διαφόρων κατηγοριών, για τη ναρκαλιεία 21 ρυμουλκά, για τη μεταφορά τραυματιών 4 επιβατηγά και για την αραίωση πλοίων με υγρά καύσιμα 12 φορτηγά (σλέπια).

Στη συνέχεια εντοπίστηκαν σε όλο τον κόσμο τα ποντοπόρα ελληνικά πλοία, οργανώθηκαν οι εσωτερικές θαλάσσιες συγκοινωνίες, τέθηκε σε ετοιμότητα κάθε σκάφος του εσωτερικού και χρησιμοποιήθηκαν για την έγκαιρη μεταφορά εφέδρων σε λιμάνια του Αιγαίου και του Ιονίου πελάγους, που ήταν κοντινά στο αλβανικό μέτωπο.

Ιδρύθηκε η Διεύθυνση Θαλασσίων Κρατικών Μεταφορών, η οποία πραγματοποίησε 1.536 επιτάξεις κατά τη διάρκεια του πολέμου και άμεση επιστράτευση των ναυτικών και οργανώθηκαν, με τη συνεργασία του Πολεμικού Ναυτικού, έξι πολεμικά λιμάνια στην επικράτεια και συγκροτήθηκε δίκτυο συλλογής πληροφοριών για τις κινήσεις και τα σχέδια του εχθρού. Με την κατάρρευση του μετώπου και τη συνθηκολόγηση, το Λιμενικό Σώμα διασπάστηκε: Σε εκείνο του εσωτερικού, το οποίο συνέχισε να λειτουργεί ασκώντας τις μη στρατιωτικές του αρμοδιότητες, ενώ ανέπτυξε πλούσια δράση κατά των αρχών Κατοχής με αυταπάρνηση και θυσίες και στο άλλο, που με το ΥφΕΝ και με έναν υπολογίσιμο αριθμό αξιωματικών και ανδρών του (που στο διάστημα 1941 – 1944 έφταναν τους 100), ακολούθησαν σταδιακά την ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο. Εκεί διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο, συντονίζοντας τις θαλάσσιες πολεμικές μεταφορές με τη συμμετοχή πολλών ελληνικών πλοίων, τα οποία η εξόριστη κυβέρνηση μέσω του ΥφΕΝ χρονοναύλωσε σχεδόν στο σύνολό τους στους Άγγλους, με τη λεγόμενη «Αγγλοελληνική Συμφωνία», συγκροτώντας στο Λονδίνο την Ελληνική Ναυτιλιακή Επιτροπή και ιδρύοντας εκεί νέα Διεύθυνση Θαλασσίων Κρατικών Μεταφορών.

Όσοι Λιμενικοί παρέμειναν στην Ελλάδα, ασχολήθηκαν με την οργάνωση μεταφορών με καΐκια συμμάχων στη Μικρά Ασία και στην Αίγυπτο. Συνεργάστηκαν με το Στρατό και το Ναυτικό και με αξιόπιστους πλοηγούς του Πειραιά και δημιούργησαν μηχανισμούς μετάδοσης των συλλεγομένων πληροφοριών στο Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής.
Κορυφαία κοινωνική εκδήλωση του Λιμενικού Σώματος ήταν τα Οικονομικά Συσσίτια Εργατών Θαλάσσης, που λειτούργησαν σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής και μοίραζαν καθημερινά γύρω στις 25.000 μερίδες τροφής στους άνεργους ναυτικούς και στις οικογένειές τους, σε έξι Ναυτικές Εστίες, πέντε συνοικίες του Πειραιά και μια της Αθήνας.


Το Λιμενικό Σώμα θρήνησε 26 νεκρούς. Ανάμεσά τους οι υποπλοίαρχοι Γεώργιος Κωτούλας και Ηλίας Καζάκος που ήταν οι πρώτοι, οι οποίοι εκτελέστηκαν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, καθώς και οχτώ ακόμη αξιωματικοί και δεκαέξι υπαξιωματικοί.

Η επίσημη αναγνώριση του ΥφΕΝ και του Λιμενικού Σώματος για την προσφορά τους στη διάρκεια του πολέμου 1940 – 1945, καταξιώθηκε με τη αναβάθμιση του ως τότε Υφυπουργείου Ναυτιλίας σε Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. 

ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 

Οι Έλληνες ναυτικοί πληροφορήθηκαν την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, αναφέρει ο κ. Σταμάτης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, από έκτακτο δελτίο της Ελληνικής Εκπομπής του BBC το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου 1940 και το βράδυ της επομένης από το σταθμό του Βανκούβερ μεταδόθηκε η γενική κλήση προς όλα τα ελληνικά πλοία που ταξίδευαν στον Ειρηνικό: «Σας ανατίθεται ο αγών των θαλασσίων πολεμικών μεταφορών…».

Το 94% των Ελλήνων ναυτικών, παρέμεινε εθελοντικά στα πλοία και είναι αξιοθαύμαστο ότι πολλοί ναυτικοί, των οποίων τα καράβια τορπιλίστηκαν και ναυάγησαν, συνέχισαν και ναυτολογήθηκαν σε άλλα. Μόλις το 6% των ελληνικών πληρωμάτων επέστρεψαν στην πατρίδα. Τα ελληνικά πληρώματα, ήταν συγκεντρωμένα κυρίως στα λιμάνια του Κάρδιφ και του Λίβερπουλ της Αγγλίας, αλλά και στην Λισσαβόνα και την Αλεξάνδρεια, όπου οργανώνονταν οι νηοπομπές και από εκεί έφευγαν για πολεμικές επιχειρήσεις.

Η εμπλοκή του Ελληνικού Εμπορικού Ναυτικού στον πόλεμο άρχισε στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1939, με τη βύθιση του ελληνικού φορτηγού «Κωστής» που προσέκρουσε σε νάρκη στη Βαλτική. Στην χρονική περίοδο 1940 – 1945, το εμπορικό ναυτικό συμμετείχε στο έπος του 40, στην αντίσταση, αλλα και σε πολεμικές επιχειρήσεις εκτός Ελλάδας.

Στην κατοχή, οι Γερμανοί κατάσχεσαν όλα σχεδόν τα ελληνικά σκάφη, ακόμη και εκείνα των εσωτερικών συγκοινωνιών και τα ενέταξαν στην πολεμική τους μηχανή. Στους Έλληνες απόμειναν ψαρόβαρκες και βομβαρδισμένα καΐκια, με τα οποία και επιβίωσαν, πραγματοποιώντας μεταφορές αγαθών και συχνά επικίνδυνες αποστολές υπό την καθοδήγηση και συμπαράσταση των ανδρών του Λιμενικού Σώματος.

Τα πληρώματα των κατασχεμένων πλοίων συνεργάστηκαν με τα πληρώματα των ελληνικών σκαφών, που είχαν διαφύγει στη Μέση Ανατολή και πλήρωσαν την τόλμη τους συχνά με το αίμα τους. Τα πλοία αυτά, κυριολεκτικά κάτω από τον γερμανικό εφιάλτη, μετέφεραν στρατιωτικούς Έλληνες και ξένους, το ταχυδρομείο, τις πληροφορίες και τα μηνύματα στο Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. Συμμετείχαν σε δολιοφθορές κατά του εχθρού και συνέλεξαν πολύτιμες πληροφορίες υπέρ των συμμάχων. Ένα από αυτά τα σκάφη παρέλαβε και μετέφερε από τον όρμο της Αγίας Γαλήνης Κρήτης, σε αγγλικό πολεμικό, τον βασιλιά Γεώργιο και την ακολουθία του για να μεταβούν στη Μέση Ανατολή.

Πολλά είναι τα περιστατικά που αποδεικνύουν την γενναιότητα των ελληνικών πληρωμάτων και θα αναφερθούμε σε μερικά από αυτά: Αυτά με τα πλοία «Βιργινία» και «Λέσβος» που διέσπασαν τον αποκλεισμό και εφοδίασαν την ασφυκτικά πολιορκημένη φρουρά του Τομπρούκ. Ο ανεφοδιασμός της συμμαχικής στρατιάς, που καταδίωκε ο Ρόμμελ, από το ελληνικό φορτηγό «Ν. Κουλουκουντής» με 2.000 τόνους καυσίμων μέσα στο λιμάνι της Τρίπολης. Η μεταφορά ταχυδρομείου και μηνυμάτων στο στρατηγείο Μέσης Ανατολής είτε με καΐκια στην υπηρεσία των Γερμανών, είτε με τα 400 αντιστασιακά σκάφη που όργωναν το Αιγαίο, εκτελώντας εθνικές αποστολές.

Στις 13 Μαρτίου 1944 το ελληνικό φορτηγό «Πηλεύς», με πλοίαρχο τον Μηνά Μαυρή, ταξίδευε μόνο του στον Ατλαντικό, μεταφέροντας φορτίο για την Αργεντινή, με 35 μέλη πληρώματος και 5 άνδρες του Πολεμικού Ναυτικού για να χειρίζονται τα δυο κανόνια του πλοίου. Στις 19.00 ώρα το πλοίο τορπιλίστηκε από το γερμανικό υποβρύχιο 852 με κυβερνήτη τον Χέινζ Eκ.

Το φορτηγό βυθίστηκε αμέσως και όσοι πρόλαβαν έπεσαν στη θάλασσα για να σωθούν. Ο Γερμανός κυβερνήτης μαζί με άλλους 4 αξιωματικούς του, όλη τη νύχτα με πολυβόλα και χειροβομβίδες εξόντωσαν, όπως πίστευαν, όλους τους διασωθέντες από τον τορπιλισμό. Τέσσερις όμως, ο υποπλοίαρχος Αντώνης Λιώσης, οι ναύτες Αργυρός και Δημ. Κωνσταντινίδης και ο αλλοδαπός Rocco Said, διασώθηκαν κρυμμένοι σε μια σωσίβια λέμβο. Οι διασωθέντες περιπλανήθηκαν στον ωκεανού επί 38 ολόκληρες ημέρες. Στο διάστημα αυτής της περιπλάνησης, πέθανε από γάγγραινα ο ναύτης Δ. Κωνσταντινίδης. Τους υπόλοιπους εντόπισε και διέσωσε πορτογαλικό ατμόπλοιο στις 20 Απριλίου 1944. Αργότερα ο Eκ και η ομάδα του συνελήφθησαν και δικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου, με βάσει τις καταθέσεις των τριών διασωθέντων. Καταδικάσθηκαν (20 Οκτωβρίου 1945) από το έκτακτο στρατοδικείο του Αμβούργου, ο Εκ και δυο αξιωματικοί του σε θάνατο, ο τέταρτος σε ισόβια και ο πέμπτος σε 15 χρόνων κάθειρξη.

Ολοκληρώνουμε με το εξής απίστευτο περιστατικό ανθρωπιάς για να δούμε και μια άλλη όψη του πολέμου. Στις 3 Οκτωβρίου 1939 το γερμανικό υποβρύχιο 35 με κυβερνήτη τον Βέρνερ Λοτ, συνάντησε το ελληνικό φορτηγό «Διαμαντής» και ο κυβερνήτης του διέταξε τον Έλληνα πλοίαρχο να αποβιβάσει το πλήρωμά του στις σωσίβιες λέμβους, γιατί θα καταβύθιζε το πλοίο. Στη συνέχεια ο κυβερνήτης και το πλήρωμα του υποβρυχίου, παρά τις ρητές διαταγές του γερμανικού ναυαρχείου, σε μια φωτεινή έκρηξη ανθρωπιάς περισυνέλεξαν και τους 28 Έλληνες ναυτικούς. Τους επιβίβασαν στο υποβρύχιο, καταδύθηκαν, τορπίλισαν το πλοίο «Διαμαντής» και καταδιωκόμενοι από αεροπλάνα της RAF, μετά από 28 ώρες πλου, κατέπλευσαν στο μικρό λιμανάκι Βέντρι της Ιρλανδίας, παραβιάζοντας την ουδετερότητα της χώρας αυτής, όπου και αποβίβασαν με φουσκωτή βάρκα σώους τον πλοίαρχό του Πανάγο Πατέρα και τα 27 μέλη του πληρώματός του. Η αποβίβαση έγινε παρουσία πολλών κατοίκων του μικρού χωριού. Ο Βέρνερ Λοτ επισκέφτηκε ως τουρίστας πλέον το Βέντρι τον Σεπτέμβριο του 1984 και σε συνέντευξή του δήλωσε ότι παραβίασε την ιρλανδική ουδετερότητα και διέσωσε τους 28 Έλληνες στο «όνομα της ανθρωπότητας».

πηγή