7 Δεκεμβρίου 2016

Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη για επιστροφή των Ελλήνων ναυτικών στα καράβια

Οι Έλληνες ναυτικοί τα τελευταία 50-60 χρόνια κατάφεραν μαζί με τους Έλληνες εφοπλιστές να σηκώσουν την Ελληνική ναυτιλία στην κορυφή, και αυτό είναι κάτι που δεν αμφισβητείται από κανέναν. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες ναυτικοί στα ποντοπόρα συρρικνώθηκαν στο ελάχιστο, τόσο ώστε στα περισσότερα καράβια συναντάμε μόνο Έλληνα καπετάνιο, Α’ μηχανικό, υποπλοίαρχο, Β’ μηχανικό, έναν ανθυποπλοίαρχο και έναν Γ’ μηχανικό. Υπάρχουν και κάποιες εταιρείες που έχουν περισσότερους Έλληνες αλλά είναι η εξαίρεση στον κανόνα. Οι υπόλοιποι μέσα στο καράβι είναι κυρίως Φιλιπινέζοι και κάποιοι λίγοι Ουκρανοί. 

Τα καινούρια καράβια και οι μικρότερες απαιτήσεις 

Κυρίως την προηγούμενη δεκαετία τα νεόχτιστα πλοία που απέκτησαν οι Έλληνες εφοπλιστές ήταν 100δες! Οι ανάγκες των πλοίων αυτών για συντήρηση και δουλειά δεν είχαν καμία σχέση με πλοία τα οποία ήταν 15ετίας, 20αετίας και 25ετίας που οι Έλληνες ναυτικοί ταξίδευσαν παλαιότερα και κατά κοινή ομολογία έδωσαν ότι είχαν και δεν είχαν μέσα σε αυτά. Οι Φιλιπινέζοι μπορεί να κοστίζουν λιγότερο αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να δουλέψουν στον ρυθμό που δούλευαν οι Έλληνες, ούτε έχουν το φιλότιμο που έχουν οι Έλληνες.

Τα χρόνια περνάνε όμως και μεγάλες ναυτιλιακές αγοράζουν μεγάλο αριθμό πλοίων από δεύτερο χέρι, δηλαδή μεταχειρισμένα. Ταυτόχρονα τα καινούρια καράβια έχουν αρχίσει και παλιώνουν πλέον, με τις απαιτήσεις για δουλειά να αρχίζουν να αυξάνονται σημαντικά. Είναι πλέον ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι τα υπάρχον πληρώματα είχαν μάθει σε light δουλειά και τώρα δεν μπορούν να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα… 

Η μάστιγα των ανθυποπλοιάρχων και Γ΄μηχανικών τύπου «μαθουσάλα» 

Εντάξει, δεν θα διαφωνήσω ότι αρκετοί Α μηχανικοί και κυρίως καπετάνιοι πολλές φορές προτιμούν κάποιον «μαθουσάλα» αυτής της ειδικότητας λόγω εμπειρίας. Δηλαδή ένας αν ανθυποπλοίαρχος 50-60 χρονών (ή και περισσότερο…) είναι αλήθεια ότι στην βάρδια του έχει μεγαλύτερη εμπειρία σε σύγκριση με έναν νεαρό που μπαρκάρει πρώτη ή δεύτερη φορά στην ειδικότητα αυτή. Βέβαια η άλλη πλευρά του νομίσματος είναι τελείως διαφορετική. 

Ένας νεαρός έλληνας ανθυποπλοίαρχος έχει φιλοδοξίες, φιλότιμο, γνώση υπολογιστών που πλέον χρειάζονται σε μεγάλο βαθμό, δίψα για γνώση, περισσότερη όρεξη και πολλά άλλα. Ακόμη στο σημείο που υστερεί, την βάρδια δηλαδή, κάποια στιγμή θα αποκτήσει και την ανάλογη εμπειρία και γνώση ώστε θα μπορεί να ανταπεξέλθει άνετα στην δουλειά του. Ο φιλιπινέζος μαθουσάλας όμως ποτέ δεν θα αποκτήσει αυτά που ένα νεότερο Ελληνόπουλο έχει. Ούτε όρεξη θα του έρθει για δουλειά ούτε φιλοδοξίες έχει ούτε γνώση για τους υπολογιστές και τα νέα συστήματα που πλέον εγκαθίστανται στα πλοία πρόκειται να αποκτήσει. 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Υπάρχουν Φιλιπινέζοι ανθυποπλοίαρχοι σε μεγάλη ηλικία που πραγματικά άξιζαν τα λεφτά τους και ήταν άνθρωποι με φιλότιμο. Είναι δυστυχώς δυσεύρετοι αυτοί. Βέβαια οι απέξω δεν νοιάζονται αν όλοι αυτοί φορτώνονται στην καμπούρα του εκάστοτε πλοιάρχου, Α’ μηχανικού, υποπλοιάρχου και Β’ μηχανικού. Αυτοί απλά κοιτάνε πώς θα γεμίσουν τις θέσεις του καραβιού. Αξίζει να σημειώσω εδώ ότι έχουν φτάσει οι φιλιπινέζοι ανθυποπλοίαρχοι να παίρνουν 5.000 τον μήνα…. Δεν τα λες και λίγα, αν συνυπολογίσεις ότι είναι επιεικώς απαράδεκτοι στην δουλειά τους, με μόνη ίσως εξαίρεση μια βάρδια που κάνουν. 

Οι μάγειρες που δεν είναι μάγειρες και το φαγητό που δεν είναι φαγητό… 

Στην περίπτωση των μαγείρων αποτυπώνεται η αλήθεια για το πόσο νοιάζονται για τον Έλληνα ναυτικό αυτοί που τους «προμοτάρουνε» και τους στέλνουν μέσα στα καράβια. Το φαγητό που φτιάχνουνε τις περισσότερες φορές δεν τρώγεται και πετιέται στα μπουγέλα με τα σκουπίδια, κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα και να μην τρώμε και η τροφοδοσία να ανεβαίνει σε τέτοια επίπεδα τα οποία σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν την ποιότητα του φαγητού. Επίσης δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο εκτός από την κουζίνα. Δεν ασχολούνται με τις αποθήκες, δεν ασχολούνται με την καθαριότητα του ακομοδεσίου και δεν νοιάζονται ούτε και ασχολούνται με το να γίνουν καλύτεροι ώστε να ικανοποιήσουν τον Έλληνα ναυτικό. 

Από την άλλη, καταντήσαμε οι Έλληνες αξιωματικοί να τρώνε χειρότερα από τους φιλιπινέζους ναύτες και τζόβενα. Αν είναι δυνατόν! Και εντάξει, κάποιος θα πει ότι είναι δουλειά του υποπλοιάρχου ή και του πλοιάρχου ακόμη να «κυνηγάει» τον μάγειρα με σκοπό την βελτίωση του. Από την άλλη εγώ θα πω ότι ο Έλληνας αξιωματικός δεν είναι μάγειρας και ούτε ξέρει να μαγειρεύει και στο κάτω κάτω ούτε είναι υποχρεωμένος να το κάνει, την στιγμή μάλιστα που απέναντί του έχει έναν επαγγελματία μάγειρα (που λέει ο λόγος δηλαδή) και όχι κάνα παιδάκι 18 χρονών. 

Με έναν Έλληνα μάγειρα, ο οποίος θα μαγειρεύει για τους Έλληνες (και τους ουκρανούς ή άλλους ευρωπαίους) και ο οποίος θα οργανώνει την ομάδα της κουζίνας θα λύνονταν όλα αυτά τα προβλήματα. Ο έλεγχος των αποθηκών τροφίμων θα ήταν επαρκείς και δεν θα γινόταν το πλιάτσικο που όλοι γνωρίζουμε πως γίνεται… Ο έλληνας αξιωματικός θα ήταν σε καλύτερη μοίρα και τα πράγματα στο καράβι θα λειτουργούσαν όπως πρέπει. Βέβαια, είπαμε και παραπάνω, κάποιοι οι οποίοι «προμοτάρουν» αυτή την κατάσταση δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τον Έλληνα ναυτικό και ίσως να θέλουν να τον εξοντώσουν κιόλας ή να τον υποβαθμίσουν ακόμα περισσότερο. Μάλλον οι ανασφάλειες του παρελθόντος θα φταίνε, δεν εξηγείται αλλιώς, γιατί μπορεί ο εφοπλιστής να ξέρει και να βλέπει τον μισθό του φιλιπινέζου πολύ χαμηλότερου από του Έλληνα, είμαι σίγουρος όμως ότι κανείς δεν του εξήγησε τα θετικά ενός Έλληνα μάγειρα… Είπαμε κάποιοι έχουν κολλήματα. 

Λοστρόμοι και λοιποί συγγενείς… 

Εντάξει, τι να πούμε τώρα για τους λοστρόμους; Μπορούν αυτοί τώρα να συγκριθούν με τους Έλληνες λοστρόμους; Ούτε μία στο εκατομμύριο. Όσο περνάνε τα χρόνια βλέπουμε τους λοστρόμους με ένα πινέλο στα χέρια και τους εκάστοτε γραμματικούς να οργανώνουν τον κόσμο στην κουβέρτα. Πάνε οι εποχές δηλαδή που ο γραμματικός έδινε δουλειά στον λοστρόμο και αυτός αναλάμβανε να οργανώσει ανάλογα τον κόσμο στην κουβέρτα. Άσε δηλαδή που πολλές φορές τον καβαλάνε οι ναυτάρες τον λοστρόμο και αυτός φοβάται και να μιλήσει γιατί μπορεί και να σκέπτεται τι θα του κάνουν πίσω στην Μανίλα… Βέβαια η απάντηση των ανθρώπων έξω στα γραφεία είναι ότι πρέπει να ασχοληθούμε εμείς ΚΑΙ με αυτό. Εύκολες απαντήσεις και καθόλου λύσεις. 

Για τους ναύτες και τους λοδοκαθαρισταδες τι να πούμε τώρα; Οι περισσότεροι χορτασμένοι πλέον και γνωρίζοντας ότι ΤΙΠΟΤΑ δεν τους αγγίζει, πολλές φορές η αδιαφορία τους είναι απαράδεκτη. Φυσικά και αν γνώριζαν ότι μπορεί άμεσα και να χάσουν την δουλειά τους θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα, αλλά είπαμε κάποιο τους προμοτάρουν… 

Συμπέρασμα
Καταλήγουμε λοιπόν ότι οι έλληνες αξιωματικοί είναι υποχρεωμένοι να κάνουν την δουλειά των φιλιπινέζων ανθυποπλοιάρχων, των μαγείρων των λοστρόμων, των Γ’ μηχανικών και καμιά φορά των ναυτών και των λαδάδων… Είμαστε λένε υποχρεωμένοι λες και αυτοί όλοι δεν πληρώνονται και δεν είναι επαγγελματίες. Με την ασφάλεια που τους προσφέρουν κάποιοι ότι κανείς δεν τους αγγίζει αυτό θα διαιωνίζεται και θα γίνεται όλο και χειρότερο.

Πόσα καράβια ανά τον κόσμο δεν έχουν Έλληνες; Πολλά. Τα περισσότερα δηλαδή. Ταξιδεύουν αυτά; Ταξιδεύουνν. Θέλουν όμως οι εφοπλιστές μας τα καράβια τους να είναι στην κατάσταση που είναι όλα αυτά; Δεν το πιστεύω. Και τι παραπάνω δηλαδή έχουν τα καράβια τα δικά μας με τα άλλα; Είναι κάτι που κατάλαβα όταν ένας Ινδός πρώτος μηχανικός σε ένα STS (ship to ship) επισκέφτηκε το πλοίο μας και έμεινε έκπληκτος από την κατάσταση στο οποίο αυτό βρισκόταν. Έβλεπες το πόσο είχε ενθουσιαστεί στα μάτια του. Να σημειώσω ότι το δικό μας πλοίο ήταν 10ετίας και το δικό τους 5ετίας. Το καταλαβαίνω κάθε φορά που επιθεωρητές, αρχές και διάφοροί άλλοι επισκέπτονται τα πλοία μας και μας λένε για το πόσο διαφορετικά είναι σε σχέση με άλλα που δεν έχουν έλληνες αξιωματικούς.

Είμαστε όλοι οι Έλληνες τόσο τέλειοι; Και φυσικά όχι. Υπάρχουν και καλοί και κακοί στην δουλειά τους, τα ποσοστά όμως είναι πολύ μικρότερα σε σχέση με άλλες εθνικότητες.

Βάλτε περισσότερους Γ’ μηχανικούς και ανθυποπλοιάρχους στα καράβια, βάλτε Έλληνες μαγείρους και λοστρόμους, βάλτε κάνα Έλληνα ναύτη (για να μπορεί να γίνει λοστρόμος σε μερικά χρόνια) και θα δείτε μεγάλη διαφορά, και στην δουλειά και στις επιθεωρήσεις και σε όλα.

Άκουσα για να μπουν Έλληνες τζόβενα με 1000 ευρώ μισθό με την προοπτική να γίνουν ναύτες με 1400 ευρώ μισθό. 1400 κοντεύει να φτάσει ο φιλιπινέζος ο οποίος δεν κάνει ούτε τα μισά του Έλληνα. Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος δεν γίνεται…

Και όλοι μαζί ας σταματήσουμε να υποστηρίζουμε πάντα τους ξένους. Ας υποστηρίξουμε πρώτα τους Έλληνες, οι οποίοι έφτυσαν αίμα στα καράβια τις προηγούμενες δεκαετίες και ας παραδεχτούμε επιτέλους ότι είναι καλύτεροι. Δεν είναι θέμα ρατσισμού είναι απλά η αλήθεια ότι οι Έλληνες είναι καλύτεροι.

Τα καράβια παλιώνουν και θέλουν πληρώματα με φιλότιμο και όρεξη να δουλέψουν. Τα καράβια δεν έχουν ανάγκη από πληρώματα που δεν ενδιαφέρονται για το περιβάλλον που δουλεύουν και για τον εφοπλιστή που τους πληρώνει. Αυτή η δημοσιοϋπαλληλική σχέση των κατώτερων πληρωμάτων πρέπει να σταματήσει επιτέλους. Όποιος αξίζει θα πρέπει να δουλεύει και όποιος όχι θα πρέπει να φεύγει άμεσα. Ακόμα και κάποιο άξιοι φιλιπινέζοι ναυτικοί δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να φορτώνονται στην καμπούρα του κάποιους που δεν έχουν όρεξη για δουλειά και είναι αδιάφοροι.

Καλά ταξίδια σε όλους!
c.o.

πηγή

28 Οκτωβρίου 2016

Τα θρυλικά υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού βύθισαν 35 εχθρικά σκάφη κατά την διάρκεια των 18.885 ωρών πολεμικής δράσης τους.

Η δράση του Πολεμικού Ναυτικού κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν πολυμερής και ευρύτατη τόσο σε έκταση όσο και σε σημασία, με αποτέλεσμα να υπερβαίνει κατά πολύ τα στενά γεωγραφικά όρια της πατρίδας μας, συνεισφέροντας ουσιαστικά στον αγώνα ενάντια στον φασισμό και ναζισμό. Ενδεικτική του σημαίνοντος ρόλου που διαδραμάτισε το Ναυτικό μας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελεί η ρήση του Ουίστον Τσώρτσιλ: «Το Ελληνικό Ναυτικό, μικρό αριθμητικώς αλλά πολύ μεγάλης αξίας, διεκρίθη σε όλες τις επιχειρήσεις».

Κατά την διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου, όπου η αναλογία δυνάμεων των δύο ναυτικών από πλευράς πλήθους πολεμικών πλοίων, προσέγγιζε το 10 προς 1 εις βάρος της Ελλάδος, το Ναυτικό μας προστάτευσε με νηοπομπές την ασφαλή εκτέλεση των εν γένει μεταφορών επιστράτευσης και συγκέντρωσης, οι οποίες συμπεριέλαβαν μεταξύ άλλων την προώθηση στο μέτωπο της Αλβανίας συνολικά 60.000 ανδρών, καθώς και ανάλογου πολεμικού υλικού και ζώων, χωρίς να σημειωθεί οιαδήποτε απώλεια. Επιπλέον, το Πολεμικό Ναυτικό με συνεχείς περιπολίες και προσβολές των θαλασσίων συγκοινωνιών του εχθρού, δυσχέρανε τους ανεφοδιασμούς του και κατέστησε ευχερέστερο το έργο των ελληνικών δυνάμεων ξηράς.

Παπανικολής
Μετά την κατάληψη της χώρας μας από τις δυνάμεις του άξονα, το Πολεμικό Ναυτικό συνέχισε τον αγώνα στο πλευρό των Συμμάχων, έχοντας ως κύριο ορμητήριο το ναύσταθμο της Αλεξάνδρειας, στην Αίγυπτο, όπου τα καταστρώματα των πλοίων μας απετέλεσαν την προέκταση του Ελληνικού εδάφους, που παρέμεινε ελεύθερο, δίνοντας υπόσταση στην εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση του Καΐρου να διαπραγματεύεται με τις υπόλοιπες συμμαχικές αρχές ως ίσος προς ίσο.

Μία σειρά από λαμπρές πράξεις στον Ατλαντικό, την Μεσόγειο και τον Ινδικό Ωκεανό δόξασε τις Σημαίες του Ναυτικού μας. Την πλούσια δράση του Στόλου μας κατά τη διάρκεια 1941- 44 μαρτυρούν οι 189.157 ώρες πλεύσης των πλοίων μας, κατά τις οποίες διένυσαν 1.929.117 ναυτικά μίλια. 

Κατά μέσο όρο δηλαδή, κάθε πλοίο μας πραγματοποίησε υπό πολεμικές συνθήκες περί το 80% του περίπλου της γης. Το γεγονός ότι η Μεγάλη Βρετανία ενίσχυσε τον Ελληνικό Στόλο με πλοία από το 1942 έως το 1944 μαρτυρά την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη των Συμμάχων στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος με την απώλεια συνολικά 28 κύριων μονάδων του (1 Θωρηκτό, 1 Καταδρομικό, 6 Αντιτορπιλικά, 4 Υποβρύχια, 10 Τορπιλοβόλα και 6 Ναρκαλιευτικά).

ΑΔΡΙΑΣ
Η συμμετοχή ελληνικών Πολεμικών Πλοίων στις κατά θάλασσα επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτελεί μοναδική στα παγκόσμια χρονικά επίδοση πολεμικού ναυτικού, με κατεχόμενο το εθνικό του έδαφος, καταδεικνύοντας περίτρανα τον εξέχοντα ρόλο που διαδραμάτισε ο Στόλος μας. Στις πολυάριθμες πράξεις ηρωισμού των πληρωμάτων των πλοίων μας δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε την ένδοξη δράση του Αντιτορπιλικού ΑΔΡΙΑΣ με αποκορύφωμα το κατόρθωμά του να πλεύσει άνευ πλώρης διανύοντας συνολικά τετρακόσια ναυτικά μίλια κατά την επιστροφή του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, την πολεμική δράση του Αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα, το οποίο είχε χαρακτηρισθεί από τους Συμμάχους ως το πιο επιτυχημένο Αντιτορπιλικό της Μεσογείου, τις αξιοθαύμαστες επιδόσεις του γηραιού για την εποχή του Θωρηκτού Γεώργιος Αβέρωφ στην προστασία νηοπομπών από τις αεροπορικές επιδρομές και τέλος τα θρυλικά μας Υποβρύχια τα οποία βύθισαν με τις τορπίλες τους 35 εχθρικά σκάφη κατά την διάρκεια των 18.885 ωρών πολεμικής δράσης τους.

πηγή

Δείτε αφιέρωμα στο ΑΔΡΙΑΣ ΕΔΩ

Ο ρόλος του Λιμενικού Σώματος και του Εμπορικού Ναυτικού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Τέταρτο Οπλο του Πολέμου» αποκλήθηκε το Εμπορικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καθώς σε συνεργασία με το Λιμενικό Σώμα, έπαιξε πολύ σπουδαίο ρόλο στον αγώνα κατά του Αξονα, με τεράστιες απώλειες σε ανθρώπους και πλοία.

Το Ελληνικό Εμπορικό Ναυτικό σχεδόν αφανίστηκε, δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ναύαρχος σε αποστρατεία του Λιμενικού σώματος, ιστορικός και λογοτέχνης Κώστας Σταμάτης καθώς στο διάστημα από 1ης Σεπτεμβρίου 1939 μέχρι τις 31 Μαρτίου 1945 είχαμε απώλεια 429 πλοίων χωρητικότητας 1.346.500 τόνων, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτά τα ελληνόκτητα υπό ξένες σημαίες, που συμμετείχαν σε πολεμικές επιχειρήσεις και ήταν πάνω από 150.

Από αυτά, 334 πλοία χάθηκαν από πολεμικές αιτίες, 31 από θαλάσσια ατυχήματα, 32 κατακράτησε ο εχθρός και 32 διαγράφηκαν από τα ελληνικά νηολόγια, για διάφορους λόγους.

Απείρως ποιο οδυνηρές ήταν, φυσικά, οι ανθρώπινες απώλειες. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, έχασαν τη ζωή τους 2.150 Έλληνες ναυτικοί, χωρίς να υπολογίζονται αυτοί που χάθηκαν εκτός πλοίων. Για τη σωστή εκτίμηση του εύρους των απωλειών, τονίζει ο κ. Σταμάτης, πρέπει να υπολογίσουμε ότι στις 31 Αυγούστου 1939 στα 600 περίπου με ελληνική σημαία εμπορικά πλοία, υπηρετούσαν περισσότεροι από 20.000 Έλληνες ναυτικοί. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος των πληρωμάτων στα πάνω από 150 ελληνόκτητα υπό ξένες σημαίες πλοία, που ήταν ναυλωμένα από τις συμμαχικές δυνάμεις, ήταν Ελληνες. Μεγάλος αριθμός Ελλήνων Ναυτικών χάθηκε πάνω στα ανώνυμα ιστιοφόρα, που καταβυθίστηκαν σχεδόν όλα, στη Μέση Ανατολή, σε βομβαρδισμούς πόλεων και λιμανιών, μέσα και έξω από την Ελλάδα, σε πλοία κατασχεμένα από τον εχθρό ή ναυλωμένα στους συμμάχους.

Στους 2.150 νεκρούς ναυτικούς που συνήθως αναφέρονται, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Σταμάτης, πρέπει να προστεθούν και 850 τουλάχιστον νεκροί Έλληνες ναυτικοί, των οποίων η απώλεια προήλθε από άλλες πολεμικές αιτίες καθώς και 18 αύτανδρες απώλειες. Ο τελικός πίνακας των απωλειών των Ελλήνων ναυτικών στον πόλεμο είναι 2.150 νεκροί ναυτικοί σε πλοία από πολεμικές αιτίες, 850 νεκροί εκτός πλοίων, από διάφορες πολεμικές αιτίες και 18 σε αύτανδρες απώλειες, σύνολο 3.018.

Είχαμε, επίσης, 2.500 τραυματίες, από τους οποίους 2.000 έμειναν ανάπηροι, 645 αιχμαλωτίστηκαν, ενώ 150 παραφρόνησαν από τη φρίκη του πολέμου.

Οι επιχειρήσεις του πολέμου διαδραματίστηκαν στη στεριά και στη θάλασσα, αλλά ο πόλεμος αυτός κρίθηκε στη θάλασσα στις γιγαντιαίες ναυμαχίες του Ατλαντικού, του Ειρηνικού, του Ινδικού και της Μεσογείου, στην Δουνκέρκη, στο Περλ Χάρμπορ, στη Νορμανδία, τονίζει ο κ. Σταμάτης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Στις νηοπομπές που οργανώθηκαν, τα εμπορικά πλοία που συμμετείχαν αποτελούσαν τα 3/4 των πλοίων των νηοπομπών και τα πολεμικά το 1/4. Στην αρχή οι νηοπομπές των εμπορικών πλοίων δεν συνοδεύονταν από πολεμικά πλοία. Αργότερα, όμως, τα συνόδευαν στις 10 ημέρες μόνον τις 7, προς εξοικονόμηση καυσίμων. Τα παλιά ελληνικά φορτηγά που πήραν μέρος στις νηοπομπές, συχνά δεν μπορούσαν να πετύχουν τη σταθερή ταχύτητα των 8 κόμβων της νηοπομπής και πολλές φορές έμεναν εκτός προστασίας και αποτελούσαν εύκολο στόχο των γερμανικών υποβρυχίων. 

ΤΟΠΟΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ 

Από το καλοκαίρι του 1940 ως το χειμώνα ’40 – ’41 η Μεσόγειος υπήρξε τόπος σφοδρών θαλασσινών συγκρούσεων. Τα γερμανικά αεροπλάνα έπληξαν τον ελληνικό στόλο, τα λιμάνια και τα εμπορικά μας πλοία.

Κατά τις επιχειρήσεις κατάληψης του αεροδρομίου του Μάλεμε της Κρήτης από τους Γερμανούς στις 20 Μαΐου 1941, οι εισβολείς επίταξαν κάθε τύπο μικρών και μεγάλων ελληνικών σκαφών που συνοδεύονταν από γερμανικά τορπιλοβόλα, για να μεταφέρουν δια θαλάσσης στην Κρήτη 5.000 Γερμανούς στρατιώτες. Τα μεσάνυχτα της 21ης προς 22α Μαΐου 1941, ο συμμαχικός στόλος υπό τον Άγγλο ναύαρχο Κάννινγκαμ καταβύθισε ολόκληρο αυτόν τον στολίσκο μαζί με όλους τους επιβαίνοντες. Εξάλλου κατά την 12ήμερης διάρκειας επιχείρηση εκκένωσης της Κρήτης, μεταφέρθηκαν με ελληνικά σκάφη 16.000 στρατιώτες, από τους οποίους 14.850 Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί.

Σημειώνεται, συνεχίζει ο κ. Σταμάτης, ότι η αντάρτικη αντίσταση κατά την Κατοχή, από τη στεριά επεκτάθηκε και στη θάλασσα από τον Σεπτέμβριο του 1943, όπου έδρασε το Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό (ΕΛΑΝ) διαθέτοντας μικρά εξοπλισμένα καΐκια και ολιγάριθμο πλήρωμα, που εκτέλεσε καταδρομές, δολιοφθορές και παρακολουθήσεις των κατακτητών, ενώ από το εξωτερικό με διασυνδέσεις και στο εσωτερικό της χώρας έδρασε και η Ομοσπονδία Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων (ΟΕΝΟ) από το 1943.

Κατά τη συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία έπρεπε να δημιουργηθούν πρόχειρα τεχνητά λιμάνια λίγο πριν από την απόβαση, για να λειτουργήσουν σαν κυματοθραύστες των πελώριων κυμάτων του Ατλαντικού και να κινηθούν με ασφάλεια τα πολυάριθμα μικρά συμμαχικά αποβατικά σκάφη. Γι’ αυτό συγκροτήθηκε το «Κομβόι του θανάτου» από εθελοντές ναυτικούς. Μικρά φορτηγά προσάραξαν στις νορμανδικές ακτές, το ένα δίπλα στο άλλο, σχηματίζοντας έναν κυματοθραύστη. Συνολικά προσάραξαν 62 φορτηγά πλοία.

Ανάμεσά τους και τα ελληνικά φορτηγά «Γεώργιος Π.» και «Άγιος Σπυρίδων» με ελληνικά εθελοντικά πληρώματα. 

ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΩΜΑ 

Με την κήρυξη του πολέμου της 28ης Οκτωβρίου 1940, διατάχτηκε γενική επιστράτευση στις Ένοπλες Δυνάμεις και στο Λιμενικό Σώμα, το οποίο, σύμφωνα με τη νομοθεσία, μπήκε στις διαταγές του Πολεμικού Ναυτικού, για να λάβει συντονιστικό μέρος στις πολεμικές δια θαλάσσης μεταφορές, ασκώντας παράλληλα και τα άλλα καθήκοντά του. Αμέσως, κατά διαταγή του Υφυπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥφΕΝ), το Λιμενικό Σώμα συντόνισε τις υπηρεσίες κέντρου και περιφέρειας, αλλά και του εξωτερικού και συμμετείχε στον διοικητικό και πολεμικό μηχανισμό, με όλο το προσωπικό του.

Επιτάχτηκαν αμέσως 212 πλοία διαφόρων κατηγοριών για αντιμετώπιση των πρώτων πολεμικών αναγκών ως εξής: Για τον ανεφοδιασμό του Στρατού 142 φορτηγά και π/κ, για την Αεροπορία 6 πλοία, για τον έλεγχο από τη θάλασσα εισόδων φραγμάτων 6 πλοία, για τις ναυτικές αμυντικές περιοχές της χώρας 23 πλοία διαφόρων κατηγοριών, για τη ναρκαλιεία 21 ρυμουλκά, για τη μεταφορά τραυματιών 4 επιβατηγά και για την αραίωση πλοίων με υγρά καύσιμα 12 φορτηγά (σλέπια).

Στη συνέχεια εντοπίστηκαν σε όλο τον κόσμο τα ποντοπόρα ελληνικά πλοία, οργανώθηκαν οι εσωτερικές θαλάσσιες συγκοινωνίες, τέθηκε σε ετοιμότητα κάθε σκάφος του εσωτερικού και χρησιμοποιήθηκαν για την έγκαιρη μεταφορά εφέδρων σε λιμάνια του Αιγαίου και του Ιονίου πελάγους, που ήταν κοντινά στο αλβανικό μέτωπο.

Ιδρύθηκε η Διεύθυνση Θαλασσίων Κρατικών Μεταφορών, η οποία πραγματοποίησε 1.536 επιτάξεις κατά τη διάρκεια του πολέμου και άμεση επιστράτευση των ναυτικών και οργανώθηκαν, με τη συνεργασία του Πολεμικού Ναυτικού, έξι πολεμικά λιμάνια στην επικράτεια και συγκροτήθηκε δίκτυο συλλογής πληροφοριών για τις κινήσεις και τα σχέδια του εχθρού. Με την κατάρρευση του μετώπου και τη συνθηκολόγηση, το Λιμενικό Σώμα διασπάστηκε: Σε εκείνο του εσωτερικού, το οποίο συνέχισε να λειτουργεί ασκώντας τις μη στρατιωτικές του αρμοδιότητες, ενώ ανέπτυξε πλούσια δράση κατά των αρχών Κατοχής με αυταπάρνηση και θυσίες και στο άλλο, που με το ΥφΕΝ και με έναν υπολογίσιμο αριθμό αξιωματικών και ανδρών του (που στο διάστημα 1941 – 1944 έφταναν τους 100), ακολούθησαν σταδιακά την ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο. Εκεί διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο, συντονίζοντας τις θαλάσσιες πολεμικές μεταφορές με τη συμμετοχή πολλών ελληνικών πλοίων, τα οποία η εξόριστη κυβέρνηση μέσω του ΥφΕΝ χρονοναύλωσε σχεδόν στο σύνολό τους στους Άγγλους, με τη λεγόμενη «Αγγλοελληνική Συμφωνία», συγκροτώντας στο Λονδίνο την Ελληνική Ναυτιλιακή Επιτροπή και ιδρύοντας εκεί νέα Διεύθυνση Θαλασσίων Κρατικών Μεταφορών.

Όσοι Λιμενικοί παρέμειναν στην Ελλάδα, ασχολήθηκαν με την οργάνωση μεταφορών με καΐκια συμμάχων στη Μικρά Ασία και στην Αίγυπτο. Συνεργάστηκαν με το Στρατό και το Ναυτικό και με αξιόπιστους πλοηγούς του Πειραιά και δημιούργησαν μηχανισμούς μετάδοσης των συλλεγομένων πληροφοριών στο Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής.
Κορυφαία κοινωνική εκδήλωση του Λιμενικού Σώματος ήταν τα Οικονομικά Συσσίτια Εργατών Θαλάσσης, που λειτούργησαν σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής και μοίραζαν καθημερινά γύρω στις 25.000 μερίδες τροφής στους άνεργους ναυτικούς και στις οικογένειές τους, σε έξι Ναυτικές Εστίες, πέντε συνοικίες του Πειραιά και μια της Αθήνας.


Το Λιμενικό Σώμα θρήνησε 26 νεκρούς. Ανάμεσά τους οι υποπλοίαρχοι Γεώργιος Κωτούλας και Ηλίας Καζάκος που ήταν οι πρώτοι, οι οποίοι εκτελέστηκαν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, καθώς και οχτώ ακόμη αξιωματικοί και δεκαέξι υπαξιωματικοί.

Η επίσημη αναγνώριση του ΥφΕΝ και του Λιμενικού Σώματος για την προσφορά τους στη διάρκεια του πολέμου 1940 – 1945, καταξιώθηκε με τη αναβάθμιση του ως τότε Υφυπουργείου Ναυτιλίας σε Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. 

ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 

Οι Έλληνες ναυτικοί πληροφορήθηκαν την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, αναφέρει ο κ. Σταμάτης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, από έκτακτο δελτίο της Ελληνικής Εκπομπής του BBC το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου 1940 και το βράδυ της επομένης από το σταθμό του Βανκούβερ μεταδόθηκε η γενική κλήση προς όλα τα ελληνικά πλοία που ταξίδευαν στον Ειρηνικό: «Σας ανατίθεται ο αγών των θαλασσίων πολεμικών μεταφορών…».

Το 94% των Ελλήνων ναυτικών, παρέμεινε εθελοντικά στα πλοία και είναι αξιοθαύμαστο ότι πολλοί ναυτικοί, των οποίων τα καράβια τορπιλίστηκαν και ναυάγησαν, συνέχισαν και ναυτολογήθηκαν σε άλλα. Μόλις το 6% των ελληνικών πληρωμάτων επέστρεψαν στην πατρίδα. Τα ελληνικά πληρώματα, ήταν συγκεντρωμένα κυρίως στα λιμάνια του Κάρδιφ και του Λίβερπουλ της Αγγλίας, αλλά και στην Λισσαβόνα και την Αλεξάνδρεια, όπου οργανώνονταν οι νηοπομπές και από εκεί έφευγαν για πολεμικές επιχειρήσεις.

Η εμπλοκή του Ελληνικού Εμπορικού Ναυτικού στον πόλεμο άρχισε στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1939, με τη βύθιση του ελληνικού φορτηγού «Κωστής» που προσέκρουσε σε νάρκη στη Βαλτική. Στην χρονική περίοδο 1940 – 1945, το εμπορικό ναυτικό συμμετείχε στο έπος του 40, στην αντίσταση, αλλα και σε πολεμικές επιχειρήσεις εκτός Ελλάδας.

Στην κατοχή, οι Γερμανοί κατάσχεσαν όλα σχεδόν τα ελληνικά σκάφη, ακόμη και εκείνα των εσωτερικών συγκοινωνιών και τα ενέταξαν στην πολεμική τους μηχανή. Στους Έλληνες απόμειναν ψαρόβαρκες και βομβαρδισμένα καΐκια, με τα οποία και επιβίωσαν, πραγματοποιώντας μεταφορές αγαθών και συχνά επικίνδυνες αποστολές υπό την καθοδήγηση και συμπαράσταση των ανδρών του Λιμενικού Σώματος.

Τα πληρώματα των κατασχεμένων πλοίων συνεργάστηκαν με τα πληρώματα των ελληνικών σκαφών, που είχαν διαφύγει στη Μέση Ανατολή και πλήρωσαν την τόλμη τους συχνά με το αίμα τους. Τα πλοία αυτά, κυριολεκτικά κάτω από τον γερμανικό εφιάλτη, μετέφεραν στρατιωτικούς Έλληνες και ξένους, το ταχυδρομείο, τις πληροφορίες και τα μηνύματα στο Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. Συμμετείχαν σε δολιοφθορές κατά του εχθρού και συνέλεξαν πολύτιμες πληροφορίες υπέρ των συμμάχων. Ένα από αυτά τα σκάφη παρέλαβε και μετέφερε από τον όρμο της Αγίας Γαλήνης Κρήτης, σε αγγλικό πολεμικό, τον βασιλιά Γεώργιο και την ακολουθία του για να μεταβούν στη Μέση Ανατολή.

Πολλά είναι τα περιστατικά που αποδεικνύουν την γενναιότητα των ελληνικών πληρωμάτων και θα αναφερθούμε σε μερικά από αυτά: Αυτά με τα πλοία «Βιργινία» και «Λέσβος» που διέσπασαν τον αποκλεισμό και εφοδίασαν την ασφυκτικά πολιορκημένη φρουρά του Τομπρούκ. Ο ανεφοδιασμός της συμμαχικής στρατιάς, που καταδίωκε ο Ρόμμελ, από το ελληνικό φορτηγό «Ν. Κουλουκουντής» με 2.000 τόνους καυσίμων μέσα στο λιμάνι της Τρίπολης. Η μεταφορά ταχυδρομείου και μηνυμάτων στο στρατηγείο Μέσης Ανατολής είτε με καΐκια στην υπηρεσία των Γερμανών, είτε με τα 400 αντιστασιακά σκάφη που όργωναν το Αιγαίο, εκτελώντας εθνικές αποστολές.

Στις 13 Μαρτίου 1944 το ελληνικό φορτηγό «Πηλεύς», με πλοίαρχο τον Μηνά Μαυρή, ταξίδευε μόνο του στον Ατλαντικό, μεταφέροντας φορτίο για την Αργεντινή, με 35 μέλη πληρώματος και 5 άνδρες του Πολεμικού Ναυτικού για να χειρίζονται τα δυο κανόνια του πλοίου. Στις 19.00 ώρα το πλοίο τορπιλίστηκε από το γερμανικό υποβρύχιο 852 με κυβερνήτη τον Χέινζ Eκ.

Το φορτηγό βυθίστηκε αμέσως και όσοι πρόλαβαν έπεσαν στη θάλασσα για να σωθούν. Ο Γερμανός κυβερνήτης μαζί με άλλους 4 αξιωματικούς του, όλη τη νύχτα με πολυβόλα και χειροβομβίδες εξόντωσαν, όπως πίστευαν, όλους τους διασωθέντες από τον τορπιλισμό. Τέσσερις όμως, ο υποπλοίαρχος Αντώνης Λιώσης, οι ναύτες Αργυρός και Δημ. Κωνσταντινίδης και ο αλλοδαπός Rocco Said, διασώθηκαν κρυμμένοι σε μια σωσίβια λέμβο. Οι διασωθέντες περιπλανήθηκαν στον ωκεανού επί 38 ολόκληρες ημέρες. Στο διάστημα αυτής της περιπλάνησης, πέθανε από γάγγραινα ο ναύτης Δ. Κωνσταντινίδης. Τους υπόλοιπους εντόπισε και διέσωσε πορτογαλικό ατμόπλοιο στις 20 Απριλίου 1944. Αργότερα ο Eκ και η ομάδα του συνελήφθησαν και δικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου, με βάσει τις καταθέσεις των τριών διασωθέντων. Καταδικάσθηκαν (20 Οκτωβρίου 1945) από το έκτακτο στρατοδικείο του Αμβούργου, ο Εκ και δυο αξιωματικοί του σε θάνατο, ο τέταρτος σε ισόβια και ο πέμπτος σε 15 χρόνων κάθειρξη.

Ολοκληρώνουμε με το εξής απίστευτο περιστατικό ανθρωπιάς για να δούμε και μια άλλη όψη του πολέμου. Στις 3 Οκτωβρίου 1939 το γερμανικό υποβρύχιο 35 με κυβερνήτη τον Βέρνερ Λοτ, συνάντησε το ελληνικό φορτηγό «Διαμαντής» και ο κυβερνήτης του διέταξε τον Έλληνα πλοίαρχο να αποβιβάσει το πλήρωμά του στις σωσίβιες λέμβους, γιατί θα καταβύθιζε το πλοίο. Στη συνέχεια ο κυβερνήτης και το πλήρωμα του υποβρυχίου, παρά τις ρητές διαταγές του γερμανικού ναυαρχείου, σε μια φωτεινή έκρηξη ανθρωπιάς περισυνέλεξαν και τους 28 Έλληνες ναυτικούς. Τους επιβίβασαν στο υποβρύχιο, καταδύθηκαν, τορπίλισαν το πλοίο «Διαμαντής» και καταδιωκόμενοι από αεροπλάνα της RAF, μετά από 28 ώρες πλου, κατέπλευσαν στο μικρό λιμανάκι Βέντρι της Ιρλανδίας, παραβιάζοντας την ουδετερότητα της χώρας αυτής, όπου και αποβίβασαν με φουσκωτή βάρκα σώους τον πλοίαρχό του Πανάγο Πατέρα και τα 27 μέλη του πληρώματός του. Η αποβίβαση έγινε παρουσία πολλών κατοίκων του μικρού χωριού. Ο Βέρνερ Λοτ επισκέφτηκε ως τουρίστας πλέον το Βέντρι τον Σεπτέμβριο του 1984 και σε συνέντευξή του δήλωσε ότι παραβίασε την ιρλανδική ουδετερότητα και διέσωσε τους 28 Έλληνες στο «όνομα της ανθρωπότητας».

πηγή

26 Οκτωβρίου 2016

Ανοιχτά το τριήμερο για επίσκεψη τα πλοία του Στόλου για την 28η Οκτωβρίου.

Επισκέψεις του κοινού σε πλοία του Στόλου στη διάρκεια του τριήμερου εορτασμού 

Σε Πειραιά, Θεσσαλονίκη και Χαλκίδα – Αναλυτικά το πρόγραμμα επισκέψεων

Πολεμικά πλοία του Στόλου θα μπορεί να επισκεφθεί το κοινό στη διάρκεια των προσεχών ημερών, με αφορμή την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, στα λιμάνια του Πειραιώς, της Θεσσαλονίκης και της Χαλκίδος, μετά από σχετική απόφαση της ηγεσία του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.

Παράλληλα, ανήμερα της Εθνικής Επετείου, την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2016, με την ευκαιρία του ελλιμενισμού μιας φρεγάτας, μιας πυραυλακάτου και ενός υποβρυχίου στο λιμένα του Πειραιώς για τον εορτασμό, θα πραγματοποιηθεί ολιγόωρος πλους με τους προαναφερθέντες τύπους πλοίων, στο Σαρωνικό κόλπο με επιβαίνοντες εν αποστρατεία στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού και πολιτικούς υπαλλήλους του ΓΕΝ, που έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή μέσω των θεσμοθετημένων ενώσεων αποστράτων του ΠΝ.

Πρόκειται για τη φρεγάτα «ΨΑΡΑ», την πυραυλάκατο «ΜΠΛΕΣΣΑΣ» και το υποβρύχιο «ΠΟΝΤΟΣ» που θα καταπλεύσουν στον λιμένα του Πειραιά, όπου θα παραβάλουν στα κρηπιδώματα 11 και 12 μπροστά από το Εκθεσιακό Κέντρο του ΟΛΠ, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία στο κοινό να τα επισκεφθεί.

Οι ώρες του επισκεπτηρίου έχουν ως ακολούθως:
• Παρασκευή 28 Οκτωβρίου, από 15:00 έως 19:00
• Σάββατο 29 Οκτωβρίου, από 09:00 έως 19:00
• Κυριακή 30 Οκτωβρίου, από 09:00 έως 17:00


Επίσης έγινε γνωστό ότι στο πλαίσιο του εορτασμού της επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, τα αρματαγωγά «ΡΟΔΟΣ» και «ΛΕΣΒΟΣ», καθώς και η πυραυλάκατος «ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΔΗΣ» θα καταπλεύσουν στην Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια παραμονής τους στον λιμένα Θεσσαλονίκης, θα δοθεί η ευκαιρία στο κοινό να τα επισκεφθεί:

Οι ώρες του επισκεπτηρίου για τα αρματαγωγά «ΡΟΔΟΣ» και «ΛΕΣΒΟΣ» έχουν ως ακολούθως:
• Τετάρτη 26 Οκτωβρίου, από 09:00 έως 19:00.
• Πέμπτη 27 Οκτωβρίου, από 09:00 έως 19:00


Οι ώρες του επισκεπτηρίου για την πυραυλάκατο «ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΔΗΣ» έχουν ως ακολούθως:

• Πέμπτη 27 Οκτωβρίου, από 16:00 έως 19:00.

Τέλος, και κατά τον πλου της προς τη Θεσσαλονίκη, η πυραυλάκατος «ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΔΗΣ» θα καταπλεύσει στην Χαλκίδα, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία στο κοινό της πόλεως να την επισκεφθεί.

Οι ώρες του επισκεπτηρίου έχουν ως ακολούθως:
• Τετάρτη 26 Οκτωβρίου, από 10:00 έως 17:30

Λ.Σ.Μ

πηγή

4 Οκτωβρίου 2016

Φωτογραφίες και βίντεο από την εκδήλωση της παρουσίασης του βιβλίου «Τριήρης. Τακτική & Επιχειρησιακό Περιβάλλον στην Αρχαία Ελλάδα»

Τελετή Απονομής Βραβείων Διαγωνισμού Ναυτικής Επιθεώρησης & Παρουσίαση Βιβλίου με τίτλο «Τριήρης. Τακτική & Επιχειρησιακό Περιβάλλον στην Αρχαία Ελλάδα»

 
Την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2016, πραγματοποιήθηκε επί του Πλωτού Ναυτικού Μουσείου Θωρηκτό Γ. ΑΒΕΡΩΦ, η τελετή απονομής βραβείων του διαγωνισμού Φωτογραφίας και Μελετών του περιοδικού Ναυτική Επιθεώρηση, από τον Υπαρχηγό ΓΕΝ Υποναύαρχο Δημοσθένη Χέλμη ΠΝ.

Εν συνεχεία, ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού (ΥΙΝ), Πλοίαρχος Λεωνίδας Τσιαντούλας ΠΝ, παρουσίασε το βιβλίο με τίτλο: «Τριήρης. Τακτική & Επιχειρησιακό Περιβάλλον στην Αρχαία Ελλάδα».

 
Το εν λόγω βιβλίο, εκδόσεως ΥΙΝ, προλόγισε ο Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κύριος Ιωάννης Μάζης, ενώ χαιρετισμό απεύθυνε και η συγγραφέας του, κυρία Κρίστυ Εμίλιο-Ιωαννίδου.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση του παιδικού παραμυθιού της συγγραφέως "Ναυσίμαχος, ο πιο μικρός κυβερνήτης Τριήρους" από την κόρη της Κασσάνδρα Θεοδωράτου.

Φωτογραφίες και βίντεο από το Φρυκτωρίες διαδικτυακό κανάλι

(Ευχαριστούμε θερμά το Φρυκτωρίες)


το είδαμε στο ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

17 Σεπτεμβρίου 2016

Βιβλίο για τριήρεις παρουσιάζει το Π.Ν. στο «Θ/Κ ΑΒΕΡΩΦ»


Το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού μας προσκαλεί στην παρουσίαση της νέας έκδοσης της Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού με τίτλο «Τριήρης: Τακτικές και Επιχειρησιακό Περιβάλλον» που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2016 και ώρα 19:00 στο Πλωτό Ναυτικό Μουσείο «Θ/Κ ΑΒΕΡΩΦ», στο Άλσος Ελληνικής Ναυτικής Παράδοσης, στον Φλοίσβο στο παλαιό Φάληρο. 

Ομιλητές στην ενδιαφέρουσα αυτή εκδήλωση θα είναι, ο Πλοίαρχος Λ. Τσιαντούλας ΠΝ, Διευθυντής Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού, ο Ιωάννης Θ. Μάζης, Καθηγητής Γεωπολιτικής στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και η Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου, συγγραφέας του βιβλίου και ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας. 

Στην εκδήλωση θα λάβει χώρα και η απονομή των βραβείων του ετήσιου διαγωνισμού μελέτης και φωτογραφίας του περιοδικού «Ναυτική Επιθεώρηση».

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό, οπότε… όσοι πιστοί προσέλθετε!


ΣΧΟΛΙΟ
Με χαρά είδα ότι η συγγραφέας του βιβλίου είναι η αγαπητή φίλη Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου, διαχειρίστρια του εξαιρετικού φιλικού μου ιστολογίου Περι Αλός.

Είναι μια ευκαιρία να γνωρίσετε όλοι την εξαίρετη συγγραφέα και να επισκεφθείτε το ιστορικό μας Θωρηκτό Αβέρωφ.
 

22 Αυγούστου 2016

«Aegean Unity»: Ελληνικό το πρώτο δεξαμενόπλοιο που διέσχισε τη διευρυμένη διώρυγα του Παναμά.

Το πρώτο δεξαμενόπλοιο που διέσχισε τη διευρυμένη διώρυγα του Παναμά είναι ελληνικό. Πρόκειται για το υπό ελληνική σημαία, νεότευκτο, «Aegean Unity» της Arcadia Shipmanagement. 

Το πέρασμα έγινε στις 18 Αυγούστου μέσα από τις νεοκασκευασθείσες λεκάνες (NEOPANAMAX LOCKS) πλάτους 49 μέτρων και βάθους 15 μέτρων. Οι αρχές της διώρυγας απένειμαν τιμητική πλακέτα στον έλληνα πλοίαρχο.

Με το ταξίδι του αυτό ανοίγει νέους εμπορικούς δρόμους  για τη μεταφορά πετρελαίου. Πριν τα έργα διαπλάτυνσης,  πλοία τύπου suezmax δεν μπορούσαν να διασχίσουν τη διώρυγα.  «Aegean Unity»  μπορεί να μεταφέρει έως ένα εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου.

Το πλοίο  κατασκευάστηκε στα κορεατικά ναυπηγεία HHI στο Uslan και παραδόθηκε στις 5 Ιουλίου 2016. Είναι ένα από τα έξι δεξαμενόπλοια που περιλαμβάνει το ναυπηγικό πρόγραμμα της Arcadia Shipping. Έχουν παραδοθεί ήδη τα δύο πρώτα.

πηγή

29 Ιουλίου 2016

Καθελκύστηκε η νέα χειροποίητη Αθηναϊκή Τρίηρης του κ. Κων. Λάππα.

Ενα ακόμα εκπληκτικό χειροποίητο έργο του αγαπητού φίλου, ναυπηγού και καλλιτέχνη κ. Κωνσταντίνου Λάππα.


Η εικόνες βρίσκονται στο προφίλ του κ Λάππα στο facebook ΕΔΩ


Συνοδεύονται από το εξής σχόλιο:

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΤΡΙΗΡΗΣ ΚΑΘΕΛΚΥΣΤΗΚΕ ΟΠΩΣ ΕΙΧΑ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ.
ΦΕΡΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΛΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΟΥ ΤΕΧΝΙΚΗΣ.. 


Δείτε παλιότερα έργα του ΕΔΩ κι ΕΔΩ

27 Ιουνίου 2016

Οι Έλληνες εφοπλιστές του Λονδίνου πανηγυρίζουν για το Brexit

Με περισσή αισιοδοξία υποδέχθηκαν στο City του Λονδίνου την είδηση για την έξοδο της Μ.Βρετανίας από την Ε.Ε., με τον ελληνικό εφοπλιστικό κόσμο στην πλειοψηφία του να πανηγυρίζει. 

Όπως δήλωσε χαρκτηριστικά χθες ο Martin Stopford, πρόεδρος του ναυλομεσιτικού οίκου Clarkson Research, "Είναι μια συναρπαστική προοπτική, διότι, όπως κάθε Έλληνας εφοπλιστής ξέρει, η αλλαγή δημιουργεί ευκαιρίες", προαναγγέλοντας μαζικές επενδύσεις των Ελλήνων εφοπλιστών στη χώρα. 

Το γεγονός αυτό έχει μία λογική, αν σκεφτεί κανείς ότι το 70% του παγκόσμιου στόλου εμπορεύεται κάτω από διεθνείς σημαίες εκτός Ε.Ε. Πολλές είναι επίσης οι ναυτιλιακές εταιρίες εκτός Μ.Βρετανίας που είχαν δηλώσει πως σε περίπτωση Brexit θα επιστρέψουν και πάλι πίσω, έτοιμες, κατά τους ειδήμονες, να αφήσουν ζεστό χρήμα στην εγχώρια αγορά της Βρετανίας. 

πηγή

26 Ιουνίου 2016

Όλα τα εν εξελίξει προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού

Aναδημοσίευση από το e-Amyna 

Ως επιστέγασμα των επιμέρους σχετικών άρθρων αλλά και ως βάση μελλοντικών αναφορών μας στα του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.), κρίνεται σκόπιμη εδώ μια επισκόπηση όλων των νεότερων πληροφοριών για τα εν εξελίξει προγράμματα του Κλάδου. 

Εν πολλοίς, τα προγράμματα αυτά θέτουν το γενικότερο πλαίσιο εντός του οποίου θα κινηθεί το Π.Ν. τα επόμενα χρόνια, συνυπολογίζοντας πάντοτε και τα ισχύοντα σκληρά δημοσιονομικά δεδομένα. Τα δεδομένα αυτά επιβάλλουν την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των ήδη υπαρχόντων μέσων, την ανάληψη πρωτοβουλιών για τη μεγιστοποίηση της απόδοσής του και την εκμετάλλευση κάθε υλοποιήσιμης ευκαιρίας που παρουσιάζεται ή θα παρουσιαστεί και θα προσφέρει ανανέωση του υλικού ή/και επαύξηση των επιχειρησιακών του δυνατοτήτων. 

Ρεαλιστικά μιλώντας, τα παραπάνω αποτελούν μονόδρομο τον οποίον το Π.Ν., ορθά κινούμενου, δείχνει να έχει αντιληφθεί πλήρως επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστη προσαρμοστικότητα, ενώ παράλληλα επιχειρεί να αναπροσαρμόσει κάποιους σχεδιασμούς που πλέον δεν είναι εφικτοί αλλά και να αμβλύνει τις συνέπειες ορισμένων λανθασμένων επιλογών του πρόσφατου παρελθόντος. Εν ολίγοις το Π.Ν. έχει κατανοήσει πως, αν χρειαστεί, θα πολεμήσει με τα μέσα που έχει και όχι με εκείνα που θα ήθελε να έχει. Έτσι, υπό αντίξοες συνθήκες, φροντίζει να τα διατηρεί αξιόμαχα και με υψηλότατες διαθεσιμότητες, ενώ αναβαθμίζει συστηματικά και την εκπαίδευση του προσωπικού που τα στελεχώνει. 

Διοίκηση Φρεγατών 

Βασικός στόχος του Π.Ν. στον τομέα των κύριων μονάδων επιφανείας, είναι η εξεύρεση των απαραίτητων κονδυλίων για την εκκίνηση του εγκεκριμένου προγράμματος εκσυγχρονισμού των φρεγατών MEKO-200HN, εκτιμώμενου κόστους 400 εκατομμυρίων ευρώ. Οι σχετικές απαιτήσεις έχουν ήδη καταγραφεί και το εύρος των εργασιών θα εξαρτηθεί από τις διαθέσιμες πιστώσεις τη δεδομένη στιγμή. Εξάλλου, μόλις το σχετικό πρόγραμμα ανάπτυξης ολοκληρωθεί και τα οικονομικά δεδομένα το επιτρέψουν, το Π.Ν. είναι μάλλον βέβαιο ότι θα υιοθετήσει και την εξελιγμένη έκδοση Block-2 του βλήματος ESSM (στην ανάπτυξη της οποίας συμμετέχει η χώρα μας). Οι φρεγάτες ΜΕΚΟ αναμένεται να είναι τα πρώτα σκάφη που θα εφοδιαστούν με αυτό προς το τέλος της δεκαετίας, έστω και ανεξαρτήτως του δυνητικού προγράμματος εκσυγχρονισμού τους.

Από εκεί και πέρα, το Π.Ν. είναι αναγκασμένο να συνεχίσει να αξιοποιεί τις φρεγάτες S που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του Στόλου και οι οποίες (τουλάχιστον οι 6 εκσυγχρονισμένες) θα παραμείνουν σε υπηρεσία για αρκετά χρόνια ακόμη. Καθοριστική σημασία σε αυτό παίζει η σχετικά πρόσφατη έλευση ανέλπιστα μεγάλων ποσοτήτων ανταλλακτικών για τα εν λόγω πλοία, από τα ΗΑΕ. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί πως πριν τα ΗΑΕ είχε επιχειρηθεί ανάλογη προσέγγιση τουλάχιστον μιας ακόμη χώρας από πλοία της οποίας θα μπορούσαν να προκύψουν ανταλλακτικά για τις S (και, συγκεκριμένα, για τους κινητήρες του), χωρίς όμως κάποιο αποτέλεσμα. 

Σε κάθε περίπτωση, τα υλικά που παραλήφθηκαν από τα ΗΑΕ μαζί με τα ανταλλακτικά που εξασφαλίστηκαν από την παροπλισθείσα F463 Μπουμπουλίνα, εγγυώνται την απρόσκοπτη υποστήριξη των υπολοίπων 9 φρεγατών S για τα επόμενα χρόνια. Άλλωστε το Π.Ν. «εκμεταλλεύεται» και το γεγονός ότι ουσιαστικά αποτελεί τον εργοδότη του συνόλου του προσωπικού των ΕΝΑΕ, υλοποιώντας εκεί, χωρίς ιδιαίτερο κόστος, προγραμματισμένες εργασίες επισκευής/συντήρησης και άλλες δευτερεύουσες μετασκευές στις φρεγάτες S, αξιοποιώντας και τις παρεχόμενες δυνατότητες δεξαμενισμού των πλοίων (αυτή την περίοδο σειρά έχει η φρεγάτα F462 Κουντουριώτης σε αυτή τη διαδικασία).

Εξάλλου, ακόμη και σε περίπτωση που η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας βελτιωθεί ραγδαία μέσα στα επόμενα χρόνια, η υλοποίηση ενός ναυπηγικού προγράμματος που θα επέτρεπε την ένα προς ένα αντικατάσταση και των 9 αυτών πλοίων, φαντάζει ουτοπική μεσοπρόθεσμα. Σε περίπτωση δε που προκύψει η δυνατότητα απόκτησης νεότερων και ικανότερων αξιόλογων φρεγατών ή αντιτορπιλικών που θα αποσύρει/παραχωρήσει κάποια ναυτική δύναμη, απόλυτη προτεραιότητα αντικατάστασης θα έχουν οι 3 μη εκσυγχρονισμένες S. Από αυτές θα μπορούσαν να προκύψουν πρόσθετες σημαντικές ποσότητες ανταλλακτικών για τη συνέχιση της χρήση των 6 εκσυγχρονισμένων πλοίων του τύπου. 

Ιδανικά, σε μια τέτοια περίπτωση, κάποια από τα οπλικά συστήματα των μη εκσυγχρονισθέντων πλοίων θα μπορούσαν να μετεγκατασταθούν σε ορισμένα εκσυγχρονισμένα που τα στερούνται, βελτιώνοντας σημαντικά την ισχύ πυρός τους (π.χ. δεύτερο OTO-Melara και δεύτερο Phallanx, όπως ισχύει ήδη για τις F450 Έλλη και F451 Λήμνος). Εφόσον οι 6 εκσυγχρονισμένες S μείνουν σε υπηρεσία επί μακρόν, δεν θα ήταν παράλογη η έστω και καθυστερημένη ενσωμάτωση του βλήματος RIM-162D ESSM στον υφιστάμενο εκτοξευτή Mk.29, δεδομένου και του ότι το όριο ζωής των RIM-7 Sea Sparrow αργά ή γρήγορα θα λήξει.

Τέλος, το Π.Ν. φαίνεται να επιδιώκει την τροποποίηση και των υπολοίπων φρεγατών S ώστε να μπορούν να υποδέχονται απροβλημάτιστα και να υποστηρίζουν πλήρως (και εντός υποστέγου) ελικόπτερα S-70 Aegean Hawk. Υπό αυτά, ίσως, τα δεδομένα το Π.Ν. να υπέβαλε το αίτημα για την απόκτηση αριθμού SH-60F (βλ. παρακάτω), με σκοπό την αντικατάσταση των υφιστάμενων AB-212ASW. Αν κάτι τέτοιο υλοποιηθεί, όλες οι φρεγάτες S θα πρέπει να είναι πλήρως συμβατές με τα S-70/SH-60. 

Διοίκηση Υποβρυχίων 

Πολύ θετικότερες είναι οι εξελίξεις στον τομέα των υποβρυχίων. Εκεί, σε συνδυασμό και με τις καθυστερήσεις στο αντίστοιχο τουρκικό πρόγραμμα, το Π.Ν. απολαμβάνει απόλυτη ποιοτική υπεροχή έναντι του αντιπάλου, αλλά και -λίαν συντόμως- τον πλέον πολυάριθμο στόλο υποβρυχίων στην ιστορία του, με 11 σκάφη. Το ενδέκατο υποβρύχιο θα είναι το S123 Κατσώνης, το οποίο παραδόθηκε σήμερα στο Π.Ν. και αναμένεται να ξεκινήσει θαλάσσιες δοκιμές άμεσα. 

Εν τω μεταξύ ήρθησαν κάποιες εκκρεμότητες που υπολείποντο για την ολοκλήρωση της ναυπήγησής του, σχετικές με τα συστήματα επικοινωνιών του. Στόχος είναι, εφόσον όλα πάνε καλά στις δοκιμές, το Κατσώνης να έχει ενταχθεί επιχειρησιακά στη δύναμη του Στόλου, έως το τέλος του 2016. Υπενθυμίζεται πως τα S121 Πιπίνος, S122 Ματρώζος και S118 Ωκεανός έχουν ενταχθεί πλήρως στο Π.Ν. και, μαζί με το S120 Παπανικολής αποτελούν την αιχμή του δόρατός του, διαπρέποντας σε κάθε άσκηση ή επιχείρηση -εθνική και συμμαχική- που λαμβάνουν μέρος. Απομένει η απόκτηση σύγχρονων τορπιλών που θα ολοκληρώσουν την επένδυση που έχει γίνει για τα σκάφη αυτά. Και φυσικά, μόλις ολοκληρωθούν οι εν εξελίξει δικαστικές διαδικασίες, να ξεκαθαριστεί τι θα γίνει με το 5ο και το 6ο υποβρύχιο Type-214HN.

Όσον αφορά τα παλαιότερα υποβρύχια, αυτά θα συνεχίσουν να επιχειρούν απροβλημάτιστα και τα επόμενα χρόνια, καθώς λαμβάνουν νέους συσσωρευτές, διαδικασίες που ήδη έχει ολοκληρωθεί σε τουλάχιστον 4 από τα 6 σκάφη. Μάλιστα, το πρόγραμμα παράδοσης των συγκροτημάτων συσσωρευτών προσαρμόστηκε από την κατασκευάστρια Sunlight έτσι ώστε να μην υπάρχουν περισσότερα από δύο υποβρύχια σε ακινησία ταυτόχρονα. 

Επιπλέον, έχει ήδη εξασφαλιστεί η προμήθεια 5 ακόμη συγκροτημάτων συσσωρευτών για τα Type-214HN (αρχής γενομένης από το S120 Παπανικολής που περνά την πρώτη του εκτεταμένη συντήρηση, με τις σχετικές εργασίες να είναι ενταγμένες στην ευρύτερη συμφωνία Π.Ν.-ΕΝΑΕ) και το S118 Ωκεανός, προεξοφλώντας έτσι το απρόσκοπτο της εφοδιαστικής τους υποστήριξης σε έναν κρίσιμο τομέα. Από εκεί και πέρα, και παρά την ηλικία τους, τα Type-209 επιδεικνύουν υψηλότατη διαθεσιμότητα, χάρη και στα ανταλλακτικά που εξασφαλίστηκαν για τα μεν Type-209/1100 από το παροπλισθέν S110 Γλαύκος, για τα δε Type-209/1200 από τα συστήματα και απάρτια που αφαιρέθηκαν από το S118 Ωκεανός για να αντικατασταθούν με νέα κατά τον εκσυγχρονισμό του. Τέλος, πρόσφατα προκηρύχθηκε διαγωνισμός για την διετή εφοδιαστική υποστήριξη με συγκεκριμένα υλικά για τα εν λόγω υποβρύχια.

Βάσει και των παραπάνω, και με το Π.Ν. να διαθέτει τον ισχυρότερο υποβρυχιακό στόλο που είχε ποτέ, δεν είναι τυχαίο που το τελευταίο διάστημα επιλέγεται κάποιο υποβρύχιο ως συμμετοχή της χώρας μας στις διεθνείς επιχειρήσεις που λαμβάνει μέρος («Active Endeavour», «Sophia» κ.ά.). 

Διοίκηση Ταχέων Σκαφών 

Μετά και την ομαλή ένταξη της πυραυλακάτου P71 Ρίτσος στη δύναμή του, ο Στόλος αναμένει την απόδοση των τελευταίων ΤΠΚ Super Vita (Καραθανάσης και Βλαχάκος) εντός δυο ετών. Υπενθυμίζεται ότι πλέον το Π.Ν. έχει αναλάβει τον γενικό έλεγχο του προγράμματος, επαναλαμβάνοντας το επιτυχημένο πρότυπο που είχε ακολουθηθεί και στο πρόγραμμα των υποβρυχίων. Με τις μέχρι τώρα πληροφορίες οι εργασίες στις δύο υπό ναυπήγηση Super Vita, φαίνεται πως κυλούν ομαλά και ότι θα έχουν ολοκληρωθεί εντός του προβλεπόμενου χρονοδιαγράμματος. Η παράδοση των δύο αυτών σκαφών θα επιτρέψει τον παροπλισμό των τριών εναπομεινάντων S-148.

Από αυτές θα προκύψουν χρήσιμα ανταλλακτικά για τις Combattante-IIIA/B που θα παραμείνουν σε υπηρεσία. Ήδη το Π.Ν. υλοποιεί προγράμματα αξιοποίησης των υλικών που προέκυψαν από τις άλλες τρεις S-148 που παροπλίστηκαν προ μερικών ετών αλλά και ενεργοποίηση άλλων (π.χ. κύριες μηχανές) που είχε σε απόθεση. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν και τα απάρτια που προέκυψαν από την αφαίρεση/αντικατάσταση συστημάτων κατά τον εκσυγχρονισμό των Combattante-IIIA τα οποία και διατίθενται πλέον ως αμοιβά για τις Combattante-IIIB που διατηρούν τον αρχικό ηλεκτρονικό τους εξοπλισμό.

Υπενθυμίζεται ότι στις τελευταίες βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη πρόγραμμα αντικατάστασης των 6 βλημάτων Penguin (των οποίων το όριο ζωής έληξε) με 4 Harpoon. Αυτά, αλλά και τα αντίστοιχα συστήματα ελέγχου βολής, προέρχονται από αποσυρθέντα πλοία του Π.Ν. και από τα υλικά που παρελήφθησαν από τα ΗΑΕ. Οι δε εργασίες της μετασκευής των σκαφών υλοποιούνται εξολοκλήρου από προσωπικό των Ναυστάθμων Σαλαμίνας και Κρήτης, με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Οι εργασίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί στην πυραυλάκατο Ρ29 Σταράκης, ολοκληρώνονται σύντομα και στις Ρ26 Ντεγιάννης και Ρ27 Ξένος, για να ακολουθήσουν τα δύο άλλα σκάφη του τύπου.

Ανάλογες μετασκευές αναμένεται να υποστούν και οι 4 Combattante-IIIA στις οποίες τα 4 βλήματα MM-38 Exocet η επιχειρησιακή ζωή των οποίων επίσης βαίνει προς το τέλος της, θα αντικατασταθούν από MM-40 Exocet Block-II που, μαζί με τα αντίστοιχα συστήματα ελέγχου βολή ITL-70A, θα προέλθουν από τις τρεις αρχικές Super Vita (εκεί θα αντικατασταθούν από MM-40 Block-III και ITL-70A/B3 αντίστοιχα, που αναμένεται να παραγγελθούν). Απομένει η παραγγελία ενός ακόμη συστήματος ελέγχου βολής για την τέταρτη πυραυλάκατο Combattante-IIIA.

Αυτή δεν είναι άλλη από την P22 Μυκόνιος, οι εργασίες για την αποκατάσταση της οποίας βρίσκονται στην τελική τους φάση. Υπενθυμίζεται ότι προ ετών το σκάφος είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά και έκτοτε πολλά από τα ανέπαφα ηλεκτρονικά του συστήματα αφαιρέθηκαν για να χρησιμοποιηθούν ως αμοιβά για τις άλλες τρεις Combattante-IIIA. Έτσι, για την πλήρη αποκατάστασή του αποκτήθηκαν και τοποθετούνται εντελώς νέα συστήματα, συμπεριλαμβανομένων οργάνων ναυτιλίας, επικοινωνιών, ελέγχου κλπ. Οι σχετικές εργασίες εκτελούνται στο πλαίσιο των Α.Ω. του προγράμματος των Super Vita. Επίσης, οι τεχνικές υπηρεσίες του Π.Ν. έχουν κατασκευάσει με ελάχιστο κόστος και μια σειρά πρόσθετων υδραυλικών και μηχανικών/μηχανολογικών απαρτίων για το συγκεκριμένο σκάφος, προς αντικατάσταση των αντίστοιχων βεβλαμμένων που αφαιρέθηκαν. Το ίδιο ισχύει και για όλες τις εργασίες που απαιτούνται στο προωστήριο σκεύος του σκάφους, με ανεξάρτητους διαγωνισμούς να βρίσκονται σε εξέλιξη για την προμήθεια των απαραίτητων υλικών.

Με την ολοκλήρωση όλων των προαναφερθέντων, θα αναβαθμιστούν κατακόρυφα (και με σχετικά μικρή δαπάνη) οι επιχειρησιακές δυνατότητες της ΔΤΣ. Μόλις το επιτρέψουν οι δημοσιονομικές συνθήκες, η δεδομένη απόκτηση νέων Α/Α βλημάτων RAM Block-2 για τους αναβαθμισμένους εκτοξευτές Mk.49 mod.3 των Super Vita, θα συμπληρώσει την όλη εικόνα. Μένει να φανεί εάν οι Combattante-IIIA θα εφοδιαστούν με 4, 6 ή 8 βλήματα MM-40. Ο υφιστάμενος αριθμός των MM-40 Exocet Block-II μπορεί να καλύψει και την περίπτωση των 6 βλημάτων ανά σκάφος (24=4×6), ενώ για τη περίπτωση των 8, θα απαιτηθεί η αγορά 8 νέων βλημάτων για το τέταρτο σκάφος.[1] Σε κάθε περίπτωση δεν αναμένεται να εμφανιστούν ιδιαίτερα προβλήματα βάρους και ευστάθειας, δεδομένου και του ότι τα πανομοιότυπα σκάφη των Ναυτικών της Τυνησίας και του Κατάρ ήδη επιχειρούν απροβλημάτιστα με 8 βλήματα MM-40 Exocet ανά σκάφος. 

Διοίκηση Ελικοπτέρων Ναυτικού 

Όπως προαναφέρθηκε το Π.Ν. επιδιώκει την απόκτηση ενός αριθμού μεταχειρισμένων SH-60F από το Αμερικανικό Ναυτικό. Το ζήτημα τέθηκε πρόσφατα επί τάπητος και πλέον αναμένεται η απάντηση του τελευταίου. Στόχος είναι τα συγκεκριμένα ελικόπτερα να αντικαταστήσουν τα 7 εναπομείναντα AB-212ASW, κάτι που θα επέφερε σημαντική βελτίωση στον τομέα της ομοιοτυπίας. Εφόσον τα διαθέσιμα SH-60F βρίσκονται σε καλή κατάσταση και προσφέρονται έναντι προσιτού αντιτίμου, θα ήταν η καλύτερη λύση για κάτι τέτοιο, από τη στιγμή μάλιστα που αποτελούν και το μοντέλο με τα περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά με τα υπάρχοντας S-70 Aegean Hawk. Ιδανικό θα ήταν να συνοδευτούν και από αριθμό HH-60H, κατάλληλων για την εκτέλεση μια πλειάδας αποστολών όπως είχαμε αναφέρει αναλυτικότερα και σε σχετική μας ανάρτηση.

Εφόσον η προσπάθεια απόκτησης των SH-60F δεν ευοδωθεί, το Π.Ν. θα πρέπει να συνεχίσει να αξιοποιεί τα AB-212ASW, συμπληρώνοντας ή και επεκτείνοντας το πακέτο εκσυγχρονισμού τους που έχει αναπτυχθεί εκ των έσω από τη ΔΕΝ. Υπενθυμίζεται εξάλλου πως για την τελευταία βρίσκεται σε εξέλιξη και διαγωνισμός για την προμήθεια δύο νέων εκπαιδευτικών ελικοπτέρων (συνοδευόμενων από επίγειο εξοπλισμό υποστήριξης, υπηρεσίες εκπαίδευσης προσωπικού και ανταλλακτικά για διάστημα 2 ετών), προϋπολογιζόμενου κόστους 1,5 εκατ. ευρώ. Τα ελικόπτερα αυτά θα αποτελέσουν τον καθυστερημένο διάδοχο των δύο SA-319B Alouette-III που αποσύρθηκαν προ μερικών ετών χωρίς να αντικατασταθούν. Σημειώνεται πάντως ότι η απόσυρσή τους αυτή μέχρι σήμερα δεν έχει επηρεάσει ιδιαίτερα τη ΔΕΝ, καθώς αυτή είχε μεριμνήσει έγκαιρα για την επάρκεια του ιπτάμενου προσωπικού της, τόσο από ποσοτικής, όσο και από ποιοτικής πλευράς. 

Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας 

Το πολυσυζητημένο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των P-3B Orion ενεργοποιήθηκε με την εκταμίευση της προκαταβολής και την υπογραφή σχετικής σύμβασης τον περασμένο Ιανουάριο, για την προμήθεια νέων δομικών μερών προς εγκατάσταση στα αεροσκάφη που θα λάβουν το κανονικό πακέτο εκσυγχρονισμού ώστε να επεκτείνουν τον επιχειρησιακό τους βίο κατά 15.000 ώρες τουλάχιστον. 

Όσον αφορά το -μοναδικό τελικά- αεροσκάφος της ενδιάμεσης λύσης, αυτό ήδη βρίσκεται στην ΕΑΒ για τις απαραίτητες εργασίες επιθεώρησης, αποκατάστασης και ενεργοποίησης και προβλέπεται να παραδοθεί στα τέλη του 2016 ή στις αρχές του 2017. Πρόκειται πιθανότατα για το «152744» που ήταν και το τελευταίο που είχε καθηλωθεί όντας και σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τα υπόλοιπα. Εν τω μεταξύ και στο «153441» που βρισκόταν στην Ελευσίνα, εκτελέστηκαν η απαραίτητες εργασίες ελέγχου για να πετάξει με ασφάλεια έως την Τανάγρα όπου ήδη βρίσκονται και τα άλλα 3 P-3B («153427», «153424», «153415») που θα υποβληθούν σε κανονικό εκσυγχρονισμό (το έκτο αεροσκάφος «152747» θα αξιοποιηθεί για ανταλλακτικά). Απομένει η οριστικοποίηση κάποιων επιμέρους συμφωνιών μεταξύ ΕΑΒ και Lockheed Martin, για να προχωρήσει το όλο θέμα. Άλλωστε, πρόθεση του Π.Ν. είναι το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού να επεκταθεί και σε πέμπτο αεροσκάφος (το οποίο θα είναι αυτό της ενδιάμεσης λύσης), κάτι που θα μπορούσε ίσως να αποτελέσει και σημαντικό διαπραγματευτικό χαρτί της ελληνικής πλευράς, ώστε να αποκομίσει κάθε δυνατό όφελος από πλευράς τελικής δαπάνης.

Αναμένονται επίσης οι τελικές αποφάσεις και οι συμβάσεις για τους νέους αισθητήρες των αεροσκαφών με το τοπίο να είναι συγκεχυμένο, ιδιαίτερα ως προς το σκέλος των ASW και ASuW, με το δεύτερο να αφορά και την ενσωμάτωση ικανότητας βολής όπλων αέρος-επιφανείας, όπου θα μπορούσε ίσως να επανεξεταστεί η παλαιότερη οικονομικότατη πρόταση της Διεύθυνσης Ναυτικών Όπλων (ΔΝΟ) για την εγκατάσταση στα αεροσκάφη συστημάτων ελέγχου βολής Harpoon από παροπλισμένα πλοία. 

Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών 

Τα τελευταία χρόνια η ΔΥΚ έχει συντελέσει ορισμένα αθόρυβα αλλά πολύ σημαντικά βήματα εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης. Αποκτήθηκαν νέα ατομικά υλικά (κράνη, εξαρτήσεις μάχης, plate carriers, στολές, ΔΝΟ, σκοπευτικές διόπτρες, συστήματα επιτήρησης και επικοινωνιών, υλικά αποστολών VBSS κ.ά.), που σε συνδυασμό με τη δωρεάν παραχώρηση οπλισμού από τις ΗΠΑ (υποαραβίδες, τυφέκια ακριβείας, παρελκόμενα και πρόσθετα υλικά) και τον Ε.Σ. (πολυβόλα, διόπτρες) αναμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό τη συνολική εικόνα και τις δυνατότητες του προσωπικού της Μονάδας.

Το σημαντικότερο όμως που υλοποιείται είναι η αποκατάσταση και η ανανέωση του στολίσκου των ΣΑΠ της. Παλαιότερα ΣΑΠ αποσύρθηκαν και δόθηκαν σε άλλες Μονάδες, ενώ συστηματική είναι και η προσπάθεια αποκατάστασης όλων των υπολοίπων μεγαλύτερων σκαφών. Η παράδοση των Νέμεσις, ΣΑΠ12 και Ωκύαλος επίσης συντελεί προς την ανανέωση του στολίσκου, ενός προς τη θετική κατεύθυνση κινείται και η απόφαση ανάπτυξης του βελτιωμένου Ωκύαλος-ΙΙ για την προμήθεια του οποίου αναζητούνται οι απαραίτητες πιστώσεις. 

Εξάλλου αναμένεται και η απάντηση των ΗΠΑ στο ελληνικό αίτημα για την παραχώρηση 4 σκαφών ειδικών επιχειρήσεων Mk.V SOC, τα οποία εφόσον βρίσκονται σε καλή κατάσταση, θα αποτελέσουν σημαντική αναβάθμιση για τις δυνατότητες της ΔΥΚ (το ίδιο θα ίσχυε και για τυχόν απόκτηση ελικοπτέρων HH-60H, όπως αναφέραμε και πιο πάνω). Η επιμονή του Π.Ν. για τα σκάφη αυτά, ανεξαρτήτως κατάληξης της υπόθεσης, αποδεικνύει την ύπαρξη πραγματικού ενδιαφέροντος για την απόκτησή τους παρά τα όσα περί του αντιθέτου διέρρεαν εντελώς αβάσιμα ορισμένα έντυπα του χώρου. Ξεκαθαρίζεται επίσης πως τυχόν προμήθεια των Mk.V SOC δεν θεωρείται ανταγωνιστική αλλά συμπληρωματική του προγράμματος Ωκύαλος-ΙΙ, καθώς τα δύο σκάφη ανήκουν σε εντελώς διαφορετικές κατηγορίες.

Τέλος, από οργανωτικής πλευράς, μένει να ξεκαθαριστεί εάν κάποια στιγμή η ΔΥΚ θα πάψει να υπάγεται διοικητικά στο Αρχηγείο Στόλου, ώστε να υπαχθεί πλήρως από τον καιρό της ειρήνης στην ΔΔΕΕ του ΓΕΕΘΑ, όπως έχει συμβεί ήδη με την Ζ΄ ΜΑΚ και το ΕΤΑ από πλευράς Στρατού Ξηράς. 

Διοίκηση Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού 

Παρά την οικονομική δυσπραγία, τα τελευταία χρόνια το Π.Ν. κινούμενο σε απολύτως ορθολογικά πλαίσια, επένδυσε σημαντικά ποσά στη δημιουργία νέων και την αναβάθμιση των ήδη υφιστάμενων υποδομών συντήρησης και υποστήριξης που διαθέτει, βελτιώνοντας σημαντικά τις οργανικές του επισκευαστικές δυνατότητες. Μεταξύ άλλον από τα τέλη του 2013 λειτουργεί το νέο ενοποιημένο Συνεργείο Ηλεκτρολογικού & Ηλεκτρονικού Υλικού στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, για να ακολουθήσει το επίσης νεοϊδρυθέν Συνεργείο Επισκευής & Συντήρησης Εξωλέμβιων Κινητήρων της ΔΥΚ. Επιπλέον, έχει αποκατασταθεί πλήρως και η λειτουργικότητα του syncro-lift στη Σαλαμίνα, ενώ σημαντικά κονδύλια δόθηκαν και για τη βελτίωση των εγκαταστάσεων των διαφόρων συνεργείων της Διεύθυνσης Τεχνικού και της Διεύθυνσης Ναυτικών Όπλων του Ναυστάθμου. Το πλέον πρόσφατο σχετικό πρόγραμμα που δρομολογήθηκε είναι αυτό της συντήρησης και αποκατάστασης όλων των γερανογεφυρών τους. 

Και τρεις προτάσεις 

Τα μόλις 4 διαθέσιμα πλοία της ΔΝΑΡ είναι πολύ λίγα για να καλύψουν το σύνολο των σχετικών αναγκών. Από την άλλη πλευρά η ναυπήγηση νέων σκαφών είναι αδύνατη ενώ και η απόκτηση μεταχειρισμένων ναρκοθηρευτικών/ναρκαλιευτικών και τρίτου διαφορετικού τύπου, επίσης θα πρέπει να αποκλειστεί. Οι επιλογές περιορίζονται ακόμη περισσότερο καθώς το Royal Navy εκσυγχρονίζει τα ναρκοθηρευτικά Hunt που διαθέτει για να παραμείνουν σε υπηρεσία (κυρίως σε καθήκοντα περιπολιών) ενώ τα εναπομείναντα Osprey του U.S. Navy εκποιήθηκαν για σκραπ. Υπό αυτά τα δεδομένα, η μόνη λύση θα ήταν μια συνεννόηση με την Αίγυπτο στο πλαίσιο της διευρυμένης διμερούς στρατιωτικής συνεργασίας (εξάλλου το Ελληνικό και το Αιγυπτιακό Ναυτικό διατηρούν άριστες σχέσεις) ώστε να υπάρξει ένα πρόγραμμα ανταλλαγής των δύο Osprey που διαθέτει η βορειοαφρικανική χώρα, με τις τρεις ΤΠΚ S148 που θα παροπλίσει το Π.Ν. μέσα στα επόμενα χρόνια. Οι ΗΠΑ δεν αναμένεται να έχουν ιδιαίτερες αντιρρήσεις για μια τέτοια κίνηση.

Παρά τις αξιόλογες κινήσεις όσον αφορά τις υποδομές συντήρησης/υποστήριξης του Π.Ν., αυτό αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα που δεν είναι άλλο από την έλλειψη έμπειρου προσωπικού (κυρίως λόγω συνταξιοδοτήσεων χωρίς αντικατάσταση) στις Διευθύνσεις Τεχνικού και Ναυτικών Όπλων των δύο κύριων Ναυστάθμων. Δεδομένου του ότι στο πλαίσιο των προγραμμάτων των Υ/Β Type-214 και των ΤΠΚ Super Vita, το Π.Ν. και το ΥΠΕΘΑ έχουν αναλάβει τη μισθοδοσία του συνόλου του προσωπικού των δύο μεγάλων ελληνικών ναυπηγείων (άσχετα με το αν αυτοί εμπλέκονται στα προαναφερθέντα προγράμματα ή όχι), θα μπορούσε να το «εκμεταλλευτεί» πολύ καλύτερα. 

Πιο συγκεκριμένα, έμπειρο και επιλεγμένο προσωπικό από τα δύο ναυπηγεία που δεν έχει αντικείμενο απασχόλησης στα παραπάνω προγράμματα, θα μπορούσε να εργαστεί στα συνεργεία και τις εγκαταστάσεις τεχνικής υποστήριξης του Ναύσταθμου Σαλαμίνας για όσο διάστημα διαρκούν οι σχετικές συμβάσεις. Ακόμη και αν η απασχόλησή τους αυτή είναι ολιγόμηνη, θα δοθεί μια έστω και προσωρινή σημαντική «ανάσα» στις τεχνικές υπηρεσίες του Π.Ν. που πλήττονται από την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού. Παράλληλα, τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων θα αξιοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο.

Όπως φαίνεται οι ΤΠΚ Combattante-ΙΙΙΒ θα παραμείνουν σε υπηρεσία για αρκετά χρόνια ακόμη. Συνεπώς, κάποιες οικονομικές κινήσεις εκσυγχρονισμού τους και βελτίωσης της υποστηριξιμότητάς τους, κρίνονται σκόπιμες. Μία από αυτές θα ήταν οι αντικατάσταση των δύο οπτικών σταθμών εντοπισμού στόχων Panda από ισάριθμους σύγχρονους TDS, ίδιους με εκείνους των Super Vita και των εκσυγχρονισμένων Combattante-IIIA. Οι νέοι σταθμοί είναι κατά πολύ συμπαγέστεροι, ελαφρύτεροι και πιο εύχρηστοι από τους Panda, ενώ θα προσέφεραν και ομοιοτυπία. Στις τελευταίες τους εκδόσεις ενσωματώνουν και τηλέμετρο λέιζερ, ενώ με την τοποθέτηση επ’ αυτών μιας απλής βάσης picatinny θα μπορούσε να προστεθεί και μια θερμική διόπτρα (προσφέρονται σύγχρονες τέτοιες από ελληνικές εταιρείες) που θα αναβάθμιζε ακόμη περισσότερο τις δυνατότητές τους. 

Επιπροσθέτως, οι υπάρχοντες εκτοξευτές αναλωσίμων θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από νέους αχρησιμοποίητους ALEX/SRBOC που εξασφαλίστηκαν από τα ΗΑΕ. Αυτό θα συνέτεινε και πάλι στην ομοιοτυπία με τις Super Vita και Combattante-IIIA. Τέλος, στο σύνολο των 9 Combattante-IIIA/B, οι πυργίσκοι δίδυμων Α/Α πυροβόλων Emerlec-30 και οι συμβατικοί έστορες πολυβόλων 7,62mm θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από ελαφρύτερους και συμπαγέστερους σύγχρονους τηλεχειριζόμενους σταθμούς οπλισμού. Ενδεικτικά, αυτοί θα μπορούσαν να ενσωματώνουν σταθεροποιούμενο συγκρότημα σκοπευτικών ημέρας/νύκτας, ένα πυροβόλο Mauser Mk.30F των 30mm με πηνίο στην κάννη για βολή πυρομαχικών AHEAD, ένα συζυγές πολυβόλο των 7,62mm και, ίσως, 2-4 βλήματα Stinger.

Τέτοιοι σταθμοί οπλισμού προσφέρονται από πολλές εταιρείες στη διεθνή αγορά. Μια συμφωνία με έναν ισραηλινό κατασκευαστή για παράδειγμα, θα μπορούσε να επιτρέψει τη συμπαραγωγή τους στην Ελλάδα, κάτι που θα άνοιγε τον δρόμο για αξιοποίησή τους και σε μια πλειάδα άλλων εφαρμογών. Η δε τοποθέτηση τους στις Combattante-IIIA/B θα αναβάθμιζε σημαντικά την αντιβληματική και αντιαεροπορική τους άμυνα, ενώ παράλληλα θα προσέφερε μείωση του βάρους και ομοιοτυπία σε επίπεδο πυροβόλου και πυρομαχικών με τις Super Vita, που χρησιμοποιούν τα Mauser Mk.30F σε συμβατικούς πυργίσκους OTO-Breda (όπου επίσης θα πρέπει να γίνουν οι απαραίτητες μετατροπές ώστε να βάλλουν πυρομαχικά ΑΗΕΑD) [2]. 

Σημειώσεις:
[1] Ιδανικά, το πρόσθετο σύστημα ελέγχου βολής και τα βλήματα που θα παραγγελθούν για το τέταρτο σκάφος Combattante-IIIA, θα μπορούσαν είναι ITL-70A/B3 και MM-40 Exocet Block-III αντίστοιχα. Η δε προμήθειά τους θα μπορούσε να αποτελέσει ενιαίο πακέτο με εκείνο για τον επανεξοπλισμό των τριών αρχικών Super Vita. Έτσι, όλες οι Combattante-IIIA και, φυσικά, όλες οι Super Vita θα διέθεταν από 8 βλήματα MM-40 (24 Block-II και 64 Block-III συνολικά), που μαζί με τα 20 Harpoon των Combattante-IIIB θα αποτελούσαν μια φονική απειλή ικανή να πλήξει στόχους σε μεγάλα βεληνεκή και επαρκή αριθμητικά για την εκδήλωση επιθέσεων κορεσμού.
[2] Τα πυροβόλα Oerlikon KCB του Emerlec-30 χρησιμοποιούν πυρομαχικά των 30x170mm, ενώ τα Mauser Mk.30F των OTO-Breda τα ισχυρότερα 30x173mm. Τα δύο διαμετρήματα είναι ασύμβατα μεταξύ τους, περιπλέκοντας έτσι χωρίς λόγο την εφοδιαστική αλυσίδα της ΔΤΣ, έστω και σε αυτό το δευτερεύον κομμάτι.

από ΕΔΩ