10 Ιουνίου 2024

Ναυτιλία: Ο νέος παγκόσµιος στόλος χτίζεται από Έλληνες

Της Αναστασίας Βαμβακά 
 
Έκρηξη των επενδύσεων από τους Έλληνες εφοπλιστές δείχνουν τα στοιχεία και για το 2024. Αν και η πλειονότητα των νέων ναυπηγήσεων αφορά πλοία µε συµβατικά καύσιµα, αισθητά αυξηµένες είναι και οι παραγγελίες για πλοία που χρησιµοποιούν εναλλακτικά καύσιµα, όπως υγροποιηµένο φυσικό αέριο, µεθανόλη, αµµωνία κ.λπ.
 
Σύµφωνα µε τον αµερικανικό νηογνώµονα ABS, o συνολικός στόλος παρουσιάζεται αυξηµένος κατά 102 πλοία σε σύγκριση µε τον Μάρτιο του 2023. Όλα δείχνουν πως αυτή η αυξητική τάση θα συνεχιστεί, λόγω της ανάγκης για ανανέωση του παγκόσµιου στόλου και της ζήτησης για πιο αποδοτικά πλοία, και επίσης πως η Ελλάδα θα παραµείνει παγκόσµια ναυτιλιακή δύναµη. 
 
Έξι χρόνια πριν από το πρώτο ορόσηµο για περιορισµό κατά 50% των εκποµπών διοξειδίου του άνθρακα το 2030, που έχει θέσει στόχο η Ευρωπαϊκή Ένωση, και δυόµισι δεκαετίες πριν από το 2050 –διάρκεια ζωής πολλών εκ των υπαρχόντων πλοίων του παγκόσµιου στόλου–, οπότε έχει τεθεί ως στόχος παγκοσµίως ο µηδενισµός των εκποµπών άνθρακα, η ναυτιλία ακόµη ψάχνει να βρει τον κύριο δρόµο που πρέπει να ακολουθήσει στις παραγγελίες πλοίων. Έως τώρα η ελληνική ναυτιλιακή κοινότητα έχει παραµείνει επιφυλακτική όσον αφορά την υιοθέτηση εναλλακτικών καυσίµων, που οφείλεται στους ενδοιασµούς που υπάρχουν ως προς το οικονοµικό βάρος των νέων καυσίµων και των αντίστοιχων µηχανών, σε συνδυασµό µε την επικινδυνότητα που συνεπάγεται η ασφαλής διαχείριση και χρήση τους. 
 
Ως αποτέλεσµα, παρ’ όλη την αύξηση των παραγγελιών πλοίων διπλού καυσίµου, ο αριθµός των νεότευκτων µε προδιαγραφή τη χρήση εναλλακτικών καυσίµων ως πρωτεύοντος καυσίµου ήταν µάλλον περιορισµένος.
 
Το 2023 σηµειώθηκε αύξηση 50% στις νέες παραγγελίες, που υποδηλώνει µια αυξανόµενη προτίµηση από τους Έλληνες πλοιοκτήτες για κατασκευή σύγχρονων πλοίων. Σύµφωνα µε τα τελευταία στοιχεία, οι Έλληνες βάλλουν κατά βούληση τα ναυπηγεία µε νέες παραγγελίες, που ανέρχονται συνολικά σε 373 πλοία. 
 
Σύµφωνα µε στοιχεία της βάσης δεδοµένων της VesselsValue, κατά το πρώτο τρίµηνο του 2024 καταγράφηκαν συµβόλαια µεταξύ πλοιοκτητών και ναυπηγείων για την κατασκευή 81 νεότευκτων πλοίων όλων σχεδόν των τύπων. Πολλές από αυτές τις παραγγελίες αφορούν και πλοία µε εναλλακτικά καύσιµα. 
 
Ο παγκόσµιος στόλος των πλοίων που δύνανται να χρησιµοποιούν υγροποιηµένο φυσικό αέριο ως καύσιµο (LNG) και ο οποίος βρίσκεται σε λειτουργία έχει υπερδιπλασιαστεί από το 2021, ενώ το ταχέως αυξανόµενο βιβλίο παραγγελιών των πλοίων µε χρήση µεθανόλης υποδηλώνει παρόµοια ανάπτυξη σε αυτό το τµήµα κατά την επόµενη πενταετία. Επίσης, ακόµα μία εξέλιξη που καταγράφεται είναι η ανάπτυξη από την αρχή του έτους του στόλου που χρησιµοποιεί ως καύσιµο αµµωνία, καθώς προστέθηκαν δύο νέες παραγγελίες τον Μάρτιο, επιπλέον τριών τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. 
 
Περισσότερα από 1.000 πλοία πλέουν ή θα πλέουν στις θάλασσες έχοντας ως καύσιµο το υγροποιηµένο φυσικό αέριο, εκ των οποίων 514 είναι υπό παραγγελία και 520 σε λειτουργία. 
 
Επίσης 226 πλοία χρησιµοποιούν ως καύσιµο υγραέριο (LPG), εκ των οποίων τα 119 είναι “στο νερό”. Ταυτόχρονα, καταγράφεται ένας στόλος 269 πλοίων µε καύσιµο µεθανόλη –236 νεότευκτα και 33 υπό ναυπήγηση– και 16 υπό παραγγελία πλοία µε καύσιµο αµµωνία. 
 
Πηγή: Forbes

9 Ιουνίου 2024

Πως εμπορικά πλοία μπορούν να αναβαθμίσουν το Πολεμικό Ναυτικό

Γράφει ο ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ  

Οι Βρετανοί πρώτοι αξιοποίησαν εμπορικά πλοία για μεταφορά κοντέινερ σε πολεμικές επιχειρήσεις στον Πόλεμο των Φόκλαντς. Σήμερα, το Πολεμικό Ναυτικό πρέπει να εξετάσει την χρήση εμπορικών πλοίων για οπλικά συστήματα που μπορούν να λειτουργήσουν σε κοντέινερ.  
 
Τέτοια πλοία και συστήματα θα επιτρέψουν στο Πολεμικό Ναυτικό να αναπτύξει γρήγορα νέες τεχνολογίες, να επεκτείνει τη ναυτιλιακή βιομηχανική βάση, να αυξήσει τις τάξεις των έμπειρων ναυτικών και να αποκτήσει πρόσθετες ικανότητες σε περιόδους εθνικής ανάγκης. Τα πλοία κοντέινερ, καθώς και τα πλοία κοντέινερ με ικανότητες roll-on/roll-off (ConRo), θα επέτρεπαν στο Πολεμικό Ναυτικό να προμηθευτεί οικονομικά ικανό αριθμό σκαφών σε σύγκριση με τα τυπικά πολεμικά πλοία και να ανοίξει νέες προοπτικές για σειρά αποστολών.
 
Αυτά τα πλοία θα επέτρεπαν στα πολεμικά να εστιάσουν τις υψηλών προδιαγραφών δυνατότητές τους σε αποστολές υψίστης προτεραιότητας, ενώ θα αυξάνουν πολλές από τις δυνατότητές τους με υποστήριξη εμπορικών πλοίων. Τα πλοία κοντέινερ μπορούν να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος και να διατηρήσουν σημαντικό βαθμό αρθρωτής ικανότητας σε μια εποχή που η συμβατική δομή της ναυτικής δύναμης υστερεί σε μια ταχέως εξελισσόμενη κατάσταση. 
 
Επειδή ακόμη και ένα μεγάλο πολεμικό πλοίο είναι μικρό κλάσμα σε χωρητικότητα ενός πλοίου μεταφοράς κοντέινερ, το τελευταίο αφήνει αρκετό χώρο για άλλα συστήματα και αντικείμενα που δεν είναι άμεσα απαραίτητα (αναλώσιμα, καύσιμα, κλπ) και μάλιστα σε προσιτές τιμές. Τα εμπορικά πλοία δεν περιορίζονται από βάρος όπως τα πολεμικά, δεδομένων δε των βαθιών αμπαριών κάτω από το κατάστρωμα, του πρόσθετου χώρου μεταξύ των κοντέινερ και της δυνατότητας στοίβαξής τους, ο πραγματικός ωφέλιμος χώρος είναι ακόμη μεγαλύτερος.
 
Δυνατότητες μεταφοράς 
 
Η χρήση εμπορικών πλοίων για τη μεταφορά όπλων, αισθητήρων και άλλων πολεμικών φορτίων παρέχει μοναδικές δυνατότητες. Οι αποκαλούμενες μονάδες “drop-in”, με ενσωματωμένα ανοιγόμενες καταπακτές, μπορούν να αντικαταστήσουν τα τυπικά καλύμματα κοντέινερ και να επιτρέψουν σ’ αυτά τα πλοία να μεταφέρουν κελιά κάθετης εκτόξευσης-VLS MK41. Συστήματα εκτοξευτών στο κατάστρωμα για αντιπλοϊκούς πυραύλους θα μπορούσαν να τοποθετηθούν χρησιμοποιώντας τυπικές διεπαφές. Ομοίως, θα μπορούσαν να αναπτυχθούν πυροβόλα, εξοπλισμός ναρκοθέτησης και άλλα οπλικά συστήματα. Η ύπαρξη μεγάλης επίπεδης επιφάνειας επιτρέπει την εκτόξευση συμβατικών χερσαίων συστημάτων από το κατάστρωμα, όπως πυραυλικά συστήματα πυροβολικού και αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα. 
 
Ισχύς και ψύξη μπορούν να παρέχονται από τις ενσωματωμένες διεπαφές. Περαιτέρω αύξηση αυτών των χαρακτηριστικών θα μπορούσε να παρέχεται ανάλογα με τις ανάγκες από γεννήτριες σε κοντέινερ και μονάδες ψύξης που θα τοποθετούνται κοντά στα συστήματα που τις απαιτούν. Τέτοιες μονάδες είναι άμεσα διαθέσιμες στο εμπόριο. Όπου τα συστήματα απαιτούν ιδιαίτερη ισχύ ή τάση, θα ενσωματώνεται ειδικός εξοπλισμός διεπαφής. 
 
Εκτός από οπλικά συστήματα, θα μπορούσαν να τοποθετηθούν όλα τα εξαρτήματα που κατασκευάστηκαν με συμβατές διεπαφές. Μια προφανής επιλογή θα ήταν αισθητήρες, όπως κινητά ραντάρ. Με διαθέσιμα μεγάλα αμπάρια και την τυπικά μεγάλη χωρητικότητα δεξαμενών των εμπορικών πλοίων, θα μπορούσε επίσης να μεταφερθεί εξοπλισμός ανεφοδιασμού εν πλω, και τα πλοία θα αύξαναν τις δυνατότητες των πλοίων επιμελητείας. Υπάρχουν επίσης πλοία μεταφοράς κοντέινερ με ενσωματωμένους γερανούς (geared container ships), για να επιτρέπεται η αυτοεκφόρτωση ή να διευκολυνθεί το εμπορικό πλοίο ως μέσο ανεφοδιασμού εν πλω πολεμικών πλοίων.
 
Μπορούν επίσης να είναι μητρικά πλοία για εναέρια και θαλάσσια drones με ειδικά σχεδιασμένα κοντέινερ που επιτρέπουν την ανάπτυξη μεγάλου αριθμού μικρών drones. Τα εσωτερικά αμπάρια θα παρείχαν περισσότερο χώρο για καύσιμα, ενώ μπορεί το κατάστρωμα να φιλοξενεί οπλισμό, αισθητήρες, αντίμετρα, κλπ. Αυτά τα πλοία θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως πλοία υποστήριξης/ανεφοδιασμού στη θάλασσα και ως κόμβοι διοίκησης για μεγαλύτερα μη επανδρωμένα υποβρύχια σκάφη (LUSV και MUSV). 
 
Συμπλήρωμα στο Πολεμικό Ναυτικό 
 
Τέτοια πλοία μπορούν να συμβάλουν στην εξαπάτηση του αντιπάλου. Η χρήση αεροφύλλων (chaff), φωτοβολίδων, διανομέων δολωμάτων και ανακλαστήρων ραντάρ μπορεί όχι μόνο να μειώσει την πιθανότητα πλήγματος, αλλά και για να μπερδέψει τις αντίπαλες προσπάθειες ανίχνευσης, περιπλέκοντας τον χώρο μάχης με περισσότερα ίχνη. Τα πολεμικά πλοία τοποθετούν συνήθως λίγους διανομείς δολωμάτων. Και ένα μόνο κοντέινερ που αναπτύσσει πολυάριθμα δολώματα μπορεί να κάνει σημαντική διαφορά στη διαμόρφωση του ηλεκτρομαγνητικού αποτυπώματος μιας δύναμης. 
 
Τα πλοία μεταφοράς κοντέινερ δεν είναι υψηλής βιωσιμότητας και δεν αντικαθιστούν πολεμικά πλοία. Δεν είναι κατάλληλα για ανεξάρτητες επιχειρήσεις σε περιβάλλοντα υψηλής απειλής και δεν μπορούν να συμβαδίσουν με στόλους που εκτελούν γρήγορες διελεύσεις, άρα σχηματισμούς που δίνουν προτεραιότητα στη συνεχή μέγιστη ταχύτητα. Αντίθετα, τα πλοία κοντέινερ θα χρησιμοποιούνται σε συνεννόηση με τον πολεμικό στόλο, συχνά πιο πίσω, ή με τρόπους που ελαχιστοποιούν την πιθανότητα εμπλοκής τους.
 
Αυτά τα πλοία μπορούν επίσης να παρέχουν υποστήριξη σε δυνάμεις που επιχειρούν σε παρακείμενες περιοχές υψηλότερης απειλής, όπου αυτές οι δυνάμεις θα μπορούσαν να μεταβιβάσουν τις πληροφορίες και την στόχευση σε πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων για να αξιοποιήσουν τα πυρά μεγάλης εμβέλειας, που δυνητικά θα φέρουν. Το εμπορικό πλοίο δεν μπορεί να πολεμήσει μετά από πλήγμα από αντιπλοϊκό πύραυλο ή τορπίλες. 
 
Ωστόσο, η τεράστια μάζα του παρέχει ανθεκτικότητα ακόμη και χωρίς συστήματα περιορισμού κραδασμών και ικανότητας ελέγχου ζημιών ενός πολεμικού πλοίου. Αυτό θα ίσχυε ιδιαίτερα εάν ο χώρος αποθήκευσης (πέραν όποιου εξοπλισμού αποστολής) ήταν γεμάτος με άδεια κοντέινερ. Το τεράστιο μέγεθος του πλοίου από μόνο του παρέχει ένα βαθμό ανθεκτικότητας, ειδικά έναντι πυραύλων με μικρότερες κεφαλές, όπως ο τουρκικός Atmaca (220 κιλά). Αυτοί οι πύραυλοι έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικοί εναντίον μικρών πολεμικών πλοίων. 
 
Η ευέλικτη διαμόρφωση των πλοίων μεταφοράς κοντέινερ περιπλέκει την ικανότητα προηγμένων πυραύλων να χρησιμοποιούν την ικανότητα επιλογής του σημείου που θα πλήξουν, κάτι που είναι εύκολο έναντι πολεμικών πλοίων όπου είναι σταθερές οι θέσεις των πυροβόλων και των εκτοξευτών. Ακόμη και αν δεχθεί πλήγμα το εμπορικό πλοίο μπορεί να αποτραπεί η ολική απώλεια και να διασωθούν οπλικά συστήματα. Όπλα που στοχεύουν σε ναυτικούς σχηματισμούς που συμπεριλαμβάνουν πλοία κοντέινερ έλκονται προς τα μεγαλύτερα πλοία, γεγονός που ενισχύει την επιβίωσης των πολεμικών πλοίων. 
 
Τρόποι απόκτησης 
 
Η προμήθεια πλοίων μεταφοράς κοντέινερ δεν είναι εναλλακτική λύση στην αγορά πολεμικών. Η εξισορρόπηση των πόρων απαιτήσει μία ισορροπία, καθώς ο προϋπολογισμός του Πολεμικού Ναυτικού είναι ορισμένος. Τα εμπορικά πλοία μπορούν να αγοραστούν από υπάρχον στοκ σε τιμές ευκαιρίας και να προσαρμοστούν. Τα δε κοντέινερ ειδικών αποστολών μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εγχώριας ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας.
 
Κοντέινερ αποστολών υπάρχουν, αλλά δεν διατίθενται στο εμπόριο. Υπάρχουν, όμως, συστήματα για χερσαία χρήση τα οποία μπορούν να χωρέσουν σε τροποποιημένα κοντέινερ. Μια πυροβολαρχία Exocet άνετα μπαίνει σε μια τέτοια συστοιχία κοντέινερ. Οι σχετικά μικρές προκλήσεις είναι η διασυνδεσιμότητα και η παροχή ενέργειας και ψύξης. Η μετάδοση πληροφοριών στόχευσης είναι η μεγαλύτερη πρόκληση. 
 
Με περίπου 500 εκατ. ευρώ, το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να παραγγείλει δύο πλοία μεταφοράς κοντέινερ ετησίως, χωρίς να υπολογίζεται το κόστος των κοντέινερ αποστολής. Με πολύ λιγότερο κόστος μετατρέπεις υπάρχον σκαρί, αλλά δεν επιτυγχάνεις ομοιομορφία. Δεδομένου ότι το πρόγραμμα θα χρησιμοποιούσε έναν απλό εμπορικό σχεδιασμό και θα αξιοποιούσε τα βιομηχανικά πρότυπα, θα μπορούσε να κατασκευάζεται σε διάφορα ναυπηγεία. Φυσικά, εξαρτήματα όπως οι κινητήρες και οι γεννήτριες θα ήταν καλό να είναι κοινά.
 
Το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να αγοράσει ή μισθώσει μεταχειρισμένα πλοία κοντέινερ για να ξεκινήσει αμέσως η εκπαίδευση και ο πειραματισμός, ενώ το πιθανό πρόγραμμα ναυπήγησης θα ήταν σε εξέλιξη. Τέτοιες παραγγελίες θα παρείχαν σταθερότητα της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας, χαμηλότερο κόστος ανά μονάδα και δυνητικά θα προσελκύσει πρόσθετες παραγγελίες από την εμπορική ναυτιλία, καθώς μειώνεται το κόστος και βελτιώνεται η τεχνογνωσία. 
 
Καθώς οι δυνατότητες αναβαθμίζονται, ανταλλάσσονται με νέα συστήματα ή καθίστανται απαρχαιωμένες, δεν θα απαιτούνταν να τεθεί εκτός λειτουργίας το ίδιο το πλοίο. Παλαιότερα συστήματα, όπως 30 ετών MK41 VLS ή ένα ραντάρ 10 ετών ίσως να μην είναι χρήσιμο σε νεότευκτο πολεμικό πλοίο. Ο βραχυπρόθεσμος χαρακτήρας της εγκατάστασης αρθρωτών συστημάτων σε πλοία κοντέινερ θα επέτρεπε την εξαγωγή της μέγιστης διάρκειας ζωής από τα αρθρωτά συστήματα, ανεξάρτητα από τα σκάφη στα οποία είναι εγκατεστημένα. 
 
Θέματα προσωπικού 
 
Υπάρχουν διάφορες συνταγές για το πως το Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να διαχειριστεί τέτοια πλοία. Η πρώτη λύση είναι να τα διαχειρίζεται, όπως τα τρέχοντα βοηθητικά. Μπορεί να φέρουν ή όχι όπλα, αλλά μπορούν να φορτωθούν τέτοια συστήματα όταν είναι επιθυμητό για επιχειρήσεις ή ασκήσεις. Επίσης μπορούν να εγκατασταθούν σ’ αυτά ευαίσθητα συστήματα C4I. Υπάρχει και η λύση να χρησιμοποιούνται σε ρόλο εφεδρείας όπου τα πλοία κοντέινερ θα φέρουν ελληνική σημαία και θα λειτουργούν εμπορικά. Η εταιρεία εκμεταλλεύσεως μπορεί να τα διαχειρίζεται με έκπτωση, αλλά με συμφωνία να παρασχεθούν στο Πολεμικό Ναυτικό σε περίπτωση εθνικής ανάγκης και σε ασκήσεις. 
 
Πρόβλημα είναι η προέλευση του πληρώματος. Τέτοια πλοία δεν μπορούν να επανδρώνονται από ξένους. Πρέπει να παρέχονται κίνητρα προσέλκυσης αποκλειστικά ελληνικών πληρωμάτων. Υπάρχουν νομικά θέματα, αλλά όχι δισεπίλυτα, όπως έχει δείξει το Αμερικανικό Ναυτικό. Όταν το πλοίο λειτουργεί ως εμπορικό θα έχει ελληνικό πλήρωμα. Όταν θα το αναλαμβάνει το Πολεμικό Ναυτικό θα χρησιμοποιούνται Έλληνες ναύτες και εν ενεργεία προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού. Οι ειδικοί για χρήση αισθητήρων και οπλικών συστημάτων θα είναι συνδεδεμένοι με τα αποθηκευμένα σε βάσεις ειδικά κοντέινερ κι όχι με το πλοίο. 
 
Σκοπός του Πολεμικού Ναυτικού με την ένταξη πλοία κοντέινερ είναι να προσθέσει χωρητικότητα όπλων και βελτιωμένη ευελιξία. Θα παρέχουν άμεση υποστήριξη αποστολών, υλικοτεχνική υποστήριξης μάχης και ταχύτερες δοκιμές νέων συστημάτων. Δεδομένης της φύσης αυτών των πλοίων, η επίτευξη κατάλληλης ισορροπίας θα βρεθεί μέσω ανάλυσης και ασκήσεων. Αυτά τα πλοία, όμως, σίγουρα θα βελτίωναν και το αξιόμαχο του στόλου και την εγχώρια ναυπηγική ικανότητα.
 

Όλα τα μάτια εντός και εκτός Ελλάδας στο anti – drone σύστημα της φρεγάτας Ψαρά

Η φρεγάτα Ψαρά πλέει προς αντικατάστασης της φρεγάτας Ύδρα στην Ερυθρά Θάλασσα, με τα μάτια όλων εντός και… εκτός Ελλάδας να στρέφονται στο νέο anti – drone σύστημα που διαθέτει το ελληνικό πολεμικό πλοίο.

Πρόκειται για anti – drone ασπίδα που έχει κατασκευαστεί στην ΕΑΒ από Έλληνες επιστήμονες που μάλιστα άφησε άριστες εντυπώσεις στα δοκιμαστικά πριν από λίγο καιρό.

Ήταν δε τόσο ενθαρρυντικά τα αποτελέσματα που υπάρχει σοβαρή σκέψη το anti – drone αυτό σύστημα να μπει και σε άλλα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού.
 
Το… βλέμμα στο ελληνικό anti – drone θα είναι στραμμένο και από παράγοντες εκτός Ελλάδας, οι οποίοι πάντα παρακολουθούν με ενδιαφέρον το τι συμβαίνει στην περιοχή. 
 

11 Μαΐου 2024

Ενα ανώνυμο πυροβόλο στον Ναύσταθμο Σαλαμίνος αποκτά ταυτότητα

Γράφει ο Λεωνίδας Τσιαντούλας
 
Η περιοχή του Ναυστάθμου Σαλαμίνας είναι ένας χώρος με πολλά κρυμμένα ιστορικά κειμήλια, που περιμένουν κάποια συγκυρία για να έρθουν στο φως. Πριν λίγα χρόνια ταυτοποιήθηκαν τμήματα από τα πλοία “Καρτερία” και “Επιχείρησις” ενταγμένα σε κτίρια του Ναυστάθμου. Επίσης πριν λίγα χρόνια εντοπίστηκαν στον θαλάσσιο χώρο του στενού Ναυστάθμου – Αμφιάλης υπολείμματα από το “τιμητικά βυθισθέν” μπρίκι Άρης, του οποίου, μάλιστα, ο ιστός δεσπόζει και σήμερα στο κτίριο της Κίνησης Λιμένος υποστηριζόμενος από 6 σωλήνες που κατά πάσα πιθανότητα προέρχονται και αυτοί από το “Καρτερία”. Σήμερα θα σας μιλήσω για μια ακόμα ανακάλυψη που νομίζω ότι πρέπει να αξιοποιηθεί από το Πολεμικό Ναυτικό με την τιμή και τον σεβασμό που της αξίζει.
 
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η αρχή είναι η χρονική περίοδος 1911-12 που στα ναυπηγεία Vulkan AG στο Στετίνο (που βρίσκεται στη σημερινή Πολωνία) ναυπηγούνται τα γερμανικά τορπιλοβόλα κλάσης V1. Ήταν 6 στον αριθμό και αριθμήθηκαν από V1 έως V6. Η Ελλάδα τότε προετοιμαζόταν για την νέα και όπως φαινόταν αναπόφευκτη σύγκρουση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στο πλαίσιο της τεράστιας προσπάθειας για ταχεία ενίσχυση του Εθνικού Στόλου έγινε χρήση ακόμα και της συγγένειας της πριγκίπισσας Σοφίας (συζύγου του τότε διαδόχου Κωνσταντίνου) με τον Κάιζερ Γουλιέλμο (ήταν αδελφή του) με αποτέλεσμα να δεχθεί η γερμανική πλευρά να αγοράσουμε τα σχεδόν έτοιμα V5 και V6, τα οποία ονομάστηκαν “Νέα Γενεά” και “Κεραυνός”. Η ασυνήθιστη ονομασία του πρώτου οφείλεται στον ποιητή Σπύρο Ματσούκα, ο οποίος αφού με εράνους κατάφερε να συγκεντρώσει το μεγαλύτερο ποσό για την αγορά του έγινε και ονοματοδότης του. 
 
Τορπιλοβόλο κλάσης V1 
 
Λόγω του ότι ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος κηρύχθηκε πριν την επίσημη παράδοση των σκαφών στην ελληνική πλευρά, αυτά σχεδόν “απήχθησαν” από τα ελληνικά πληρώματα και κατέπλευσαν εσπευσμένα στο Αιγαίο όπου ενώθηκαν με τον Ελληνικό Στόλο στις 8 Δεκεμβρίου 1912, την ημέρα που άρχιζε η επιχείρηση απελευθέρωσης της Λέσβου. Τα πλοία αυτά, που αν και τορπιλοβόλα στον Ελληνικό Στόλο χαρακτηρίστηκαν ως αντιτορπιλικά , πήραν ενεργό μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις του Α’ και Β’ Βαλκανικού Πολέμου στο Ανατολικό Αιγαίο παρά τα σοβαρά λειτουργικά τους προβλήματα. Τα προβλήματα κυρίως οφείλονταν στο ότι ήταν τα πρώτα ελληνικά πλοία που κινούνταν με ατμοστρόβιλους, τεχνολογία εντελώς νέα εκείνη την εποχή για πλοία αυτού του μικρού μεγέθους. Διέθεταν από 3 λέβητες άνθρακα και από 1 λέβητα πετρελαίου οι οποίοι τροφοδοτούσαν 2 ατμοστρόβιλους συνολικής ισχύος 17.000 shp. Aυτοί θεωρητικά έδιναν μεγίστη ταχύτητα 32 κόμβους. Η πραγματικότητα, όμως δεν ήταν τόσο ρόδινη, αφού οι βλάβες έπεφταν βροχή. 
 
Λόγω της καθυστερημένης εισόδου της Ελλάδας στο πλευρό της Τριπλής Συμμαχίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο τα 2 πλοία κατασχέθηκαν από τους Συμμάχους τον Οκτώβριο του 1916 και χρησιμοποιήθηκαν ως περιπολικά από το Γαλλικό Ναυτικό μέχρι το 1918 που επιστράφηκαν στον Ελληνικό Στόλο. Αφού ύψωσαν ξανά την ελληνική σημαία τα πλοία εκτέλεσαν επιχειρησιακές αποστολές στο Αιγαίο (και όχι μόνο, αφού το “Κεραυνός” κατέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη από όπου επιχείρησε για ένα διάστημα στην περιοχή της Σεβαστούπολης σε συνεργασία με το “Κιλκίς”). Και τα 2 πλοία παροπλιστήκαν μετά τη λήξη του Πολέμου εξαιτίας της μεγάλης δυσχέρειας στη συντήρηση τους. Το “Νέα Γενεά” πωλήθηκε για σκραπ το 1921, ενώ το “Κεραυνός” αποδείχτηκε επτάψυχο, αφού μετά την εκποίηση του το 1924 μετατράπηκε σε φορτηγίδα. Μάλιστα τα στοιχεία λένε ότι το 1933 μετονομάστηκε σε “Άρης”και το 1960 σε “Αλέξανδρος”. Τα ίχνη του εντοπίζονται για τελευταία φορά το 1984 που καταγράφεται η πώλησή του αλλά δεν είναι γνωστό το τι απέγινε το ιστορικό πλοίο, αφού δεν καταχωρήθηκε ποτέ στο νηολόγιο η διαγραφή του. 
 
Πυροβόλο Κrupp 8,8 cm σε Γερμανικό τορπιλοβόλο 
 
Αλλά για να έρθουμε στο κυρίως θέμα μας, τα 2 αυτά πλοία ήταν εξοπλισμένα (εκτός των τορπιλοσωλήνων) με πυροβόλα Krupp 8,8 cm (4 κάθε πλοίο). Μετά τον παροπλισμό τους τα πυροβόλα αποθηκεύτηκαν και λίγα χρόνια μετά, την περίοδο 1926-28 (περίοδος σημαντικών μετασκευών – εκσυγχρονισμών σε πλοία του Ναυτικού χάρη στον Ναύαρχο Χατζηκυριάκο που διετέλεσε τότε Υπουργός Ναυτικών), τοποθετήθηκαν στα παρακάτω πλοία: 
 
α. Τα 4 πυροβόλα από το “Νέα Γενεά” τοποθετήθηκαν από 2 στα Αντιτορπιλικά “Ασπίς” και “Νίκη” αντικαθιστώντας τα πυροβόλα Hotchkiss που μέχρι τότε διέθεταν (τότε άλλαξε ο χαρακτηρισμός τους από αντιτορπιλικά σε τορπιλοβόλα). 
 
β. Τα 4 πυροβόλα από το “Κεραυνός” τοποθετήθηκαν από 2 στα Αντιτορπιλικά “Σφενδόνη” και “Θύελλα” αντικαθιστώντας τα πυροβόλα Hotchkiss που μέχρι τότε διέθεταν (τότε άλλαξε ο χαρακτηρισμός τους από αντιτορπιλικά σε τορπιλοβόλα). 
 
Εκτός από το “Θύελλα”, που βυθίστηκε στη Βουλιαγμένη τον Απρίλιο του 1941 μετά από γερμανική αεροπορική επιδρομή, τα “Ασπίς”, “Νίκη” και “Σφενδόνη”, παρά την παλαιότητα τους, ακολούθησαν τον Στόλο μας στη Μέση Ανατολή και επέστρεψαν στην Ελλάδα το 1944 με την απελευθέρωση, για να παροπλιστούν το 1945. 
 
Και τώρα ερχόμαστε στο σήμερα: Στην είσοδο του Διοικητηρίου του Ναυστάθμου Σαλαμίνας συναντάμε ως διακοσμητικό στοιχείο (σύνηθες στις Υπηρεσίες του ναυτικού) 2 παλιά ναυτικά πυροβόλα σε αρκετά καλή κατάσταση. 
 
Αν προσέξει κανείς καλύτερα θα δει επάνω στα πυροβόλα 2 ενσωματωμένες μπρούτζινες πινακίδες, πολύ αποκαλυπτικές για την ταυτότητά τους, οι οποίες αναγράφουν τα ακόλουθα: 
 
FRIED. KRUPP 
AG 
ESSEN A/R.Nr.1216 
 
και 
8,8cm Tbts.L. 
 
Από αυτές προκύπτει ότι έχουμε να κάνουμε με πυροβόλο διαμετρήματος 8,8 cm κατασκευασμένο από την εταιρεία Friedrich Krupp AG που εδρεύει στο Essen. Ο αριθμός παραγωγής του αντικειμένου είναι 1216. Τα αρχικά Tbts.L., σύμφωνα με την Γερμανική τυποποίηση, αντιστοιχούν στον χαρακτηρισμό Torpedoboots-Lafette, που έφεραν τα γερμανικά πυροβόλα που τοποθετούνταν σε τορπιλοβόλα. 
 
Είναι γνωστό ότι τα μόνα πυροβόλα Krupp 8,8 που υπηρέτησαν στο Ναυτικό μας ήταν εκείνα που τοποθετήθηκαν στα “Νέα Γενεά” και “Κεραυνός” από κατασκευής τους. Οι ατμοημιολίες “Αφρόεσσα”, “Πανόπη”, “Σφενδόνη” και “Πληξαύρα” του τέλους του 19ου αιώνα είχαν μεν από ένα πυροβόλο Krupp αλλά αυτά ήταν διαμέτρου 8,7 και όχι 8,8 cm. 
 
Ως τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό στοιχείο για την ταυτοποίηση των πυροβόλων επικαλούμαι μια πολύ σπάνια φωτογραφία που εικονίζει τον Υποπλοίαρχο Γ. Μπούμπουλη επί του “Νέα Γενεά” να ακουμπά σε ένα από αυτά τα πυροβόλα, τα χαρακτηριστικά του οποίου φαίνονται ευκρινέστατα. 
 
Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι έχουμε να κάνουμε με 2 (ίσως τα μοναδικά σωζόμενα) από τα 8 συνολικά περίφημα πυροβόλα Κrupp 8,8 cm των αντιτορπιλικών “Νέα Γενεά” και “Κεραυνός”. Πρόκειται για πυροβόλα που μέσα από διάφορα ιστορικά πλοία υποστήριξαν τον Ελληνικό Στόλο σε όλο το πρώτο μισό του 20ου αιώνα πολεμώντας σε 2 Βαλκανικούς Πολέμους, μια Μικρασιατική Εκστρατεία και 2 Παγκόσμιους Πολέμους! Δεν το λες και λίγο. 
 
ΠΗΓΗ: Navalhistory.gr

30 Απριλίου 2024

Μεγάλη Ἑβδομάδα 1941 «Ἡ Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν καί τῆς Σωτηρίας τοῦ Θ/Κ «Ἀβέρωφ»»

Γράφει ο Νικόλαος Παπανικολόπουλος,
Ὑποναύαρχος Λ.Σ. (ἐ.ἀ.) 
 
Ἡ κήρυξη τοῦ πολέμου τό 1940, βρῆκε τό θρυλικό Θ/Κ «Ἀβέρωφ» στόν Ναύσταθμο, μέ περιορισμένη ἐπιχειρησιακή ἱκανότητα. Μετά τόν βομβαρδισμό τοῦ Ναύσταθμου, τήν 1η Νοεμβρίου 1940, μεθόρμισε στόν κόλπο τῆς Ἐλευσίνας. Τίς δύσκολες μέρες τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1941, μέ τήν εἰσβολή τῶν Γερμανῶν, γιά τό Θ/Κ «Ἀβέρωφ», κυκλοφοροῦσαν φῆμες περί ἐγκατάλειψής του ἤ αὐτοβύθισής του.
 
Τό Σάββατο τοῦ Λαζάρου (12/04/1941) δόθηκε διαταγή νά ἐκκενωθεῖ.
Τήν ἑπομένη μέρα, Κυριακή τῶν Βαΐων, ἀποφασίστηκε ἡ ἐκ νέου λειτουργία του.
Τό ἀπόγευμα τῆς Μεγάλης Δευτέρας καί πάλι ἦταν ὅλα ἕτοιμα. Ὅμως, τή Μεγάλη Τέταρτη ἀνακοινώθηκε ἡ ἀναβολή τοῦ ἀπόπλου τῆς νηοπομπῆς στήν ὁποία θά συμμετεῖχε καί τό «Ἀβέρωφ».
 
Ὁρισμένοι ἀξιωματικοί καί μέλη τοῦ πληρώματος δέν μποροῦσαν νά ἀνεχτοῦν νά τό βυθίσουν ἤ νά τό ἐγκαταλείψουν καί ἀποφάσισαν ἀνεξάρτητα ἀπό διαταγή τοῦ Γ.Ε.Ν. νά ἀποπλεύσουν γιά τήν Κρήτη.
 
Ἔτσι, ξέσπασε βίαιη κίνηση τοῦ πληρώματος μέ αἴτημα τόν ἄμεσο ἀπόπλου του. 
 
Πρωταγωνιστικό ρόλο ἔπαιξε ὁ ‒τελευταῖος‒ ἱερέας του, Ἀρχιμανδρίτης Διονύσιος Παπανικολόπουλος (Σαλμενίκο Ἀχαΐας 1888 – Ἔδεσσα 1968) μετέπειτα Μητροπολίτης Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου (1944-1951) καί Μητροπολίτης Ἐδέσσης καί Πέλλης (25/09/1951 ἕως 24/01/1967).
 
Ἦταν ὁ ἴδιος στρατιωτικός ἱερέας πού, ὡς νεαρός κληρικός, εἶχε πρωταγωνιστήσει καί στήν ἐξύψωση τοῦ πατριωτικοῦ φρονήματος τῶν ἀνδρῶν τοῦ ἡρωικοῦ 9ου Συντάγματος Καλαμάτας, τῆς Δ΄ Μεραρχίας Πελοποννήσου, στή μάχη τῶν Γιαννιτσῶν (19 καί 20/10/1912) πού ἄνοιξε τόν δρόμο γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης.
 
Ἦταν ὁ ἴδιος στρατιωτικός ἱερέας πού καί στόν Β΄ Βαλκανικό πόλεμο εἶχε ἀξιοζήλευτη δράση στίς μάχες τοῦ Μπέλες, Κρέσνας, Τζουμαγιᾶς καί στήν πολύνεκρη μάχη τοῦ Κιλκίς, ὅπου τραυματίστηκε ἀπό θραῦσμα ὀβίδας στό κεφάλι. 
 
Ἦταν Μεγάλη Πέμπτη (17/04/1941).
Λίγο πρίν βραδιάσει, κάλεσε γύρω του τό πλήρωμα τοῦ καραβιοῦ. Τό Ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγίου Νικολάου στό κατάστρωμα τοῦ πλοίου ἦταν ἕτοιμο γιά τήν Ἱερά Ἀκολουθία τῶν Παθῶν. Τά μάτια του ἦταν βουρκωμένα.
 
Γενική συγκίνηση σέ ὅλο τό πλήρωμα. Τότε τούς εἶπε: «Παιδιά, θέλουν νά μᾶς βουλιάξουν τό θρυλικό μας καράβι. Τό βαστάει ἡ ψυχή σας νά ἔχει τέτοιο τέλος τό πιό δοξασμένο καράβι μας; Θά μᾶς καταριοῦνται ἀπό τόν οὐρανό οἱ ψυχές τῶν ἡρώων μας ναυτικῶν, τοῦ Μιαούλη, τοῦ Κανάρη, τοῦ Κουντουριώτη καί ἄλλων. Τί λέτε;». 
 
Οἱ ναῦτες καί οἱ ἀξιωματικοί, ὅσοι εἶχαν ἀπομείνει, σκέφτηκαν λίγο καί ἔπειτα μέ μιά φωνή εἶπαν «Παπά, θά κάνουμε ὅ,τι μᾶς πεῖς». 
 
Ὁ ἱερέας συνέχισε. «Πρέπει νά πάρουμε τόν Ἀβέρωφ καί νά φύγουμε. Πρέπει νά σώσουμε τήν τιμή του». 
 
«Σύμφωνοι όλοι», φώναξε τό πλήρωμα. 
Καί ὁ ἱερέας τούς ἀποκάλυψε τί τοῦ συνέβη: «Εἶδα σήμερα ὅραμα, παιδιά!!!
Ἕνας γέρος ἀσπρομάλλης παρουσιάσθηκε ἐμπρός μου. “Εἶμαι ὁ Ἅγιος Νικόλαος Μεγάλη Ἑβδομάδα 1941. Ἡ Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν καί τῆς Σωτηρίας τοῦ Θ/Κ «Ἀβέρωφ» καί ἦρθα νά σοῦ πῶ ὅτι θά εἶμαι μαζί σας”». 
 
Οἱ ναῦτες ἀνατριχιασμένοι ἔκαναν τόν Σταυρό τους καί φώναξαν: « Ὁ Θεός μαζί μας». Ἔτρεξαν ὅλοι νά ἑτοιμάσουν τό καράβι. Τελείωσε ἡ Ἀκολουθία τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου καί ὁ ἱερέας πέρασε τόν Ἐσταυρωμένο ἀπό ὅλα τά διαμερίσματα τοῦ πλοίου, τίς ἀποθῆκες τῶν πυρομαχικῶν, τά κανόνια, τούς πύργους καί, τέλος, τόν στερέωσε στόν πύργο τῆς πρώρας φωνάζοντας μέ ὅλη του τή δύναμη: «Παιδιά μου, ἔχουμε κυβερνήτη τόν ἴδιο τόν Χριστό»!
 
Τό «Ἀβέρωφ» ἀπέπλευσε μέ Κυβερνήτη τόν ἴδιο τόν Χριστό, ἐμψυχωτή τόν ἱερέα του, καπετάνιο τόν ἀξιωματικό Πυροβολικοῦ (!!!) Πλωτάρχη Πότη Δαμηλάτη, πλήρωμα μέ ὑψηλό ἠθικό καί σέ πλήρη συσκότιση.
 
Πέρασαν τόν δίαυλο τοῦ Ναυστάθμου, τό φράγμα τῆς Ψυτάλλειας καί συνέχισαν πρός τίς Φλέβες. Ἐκεῖ, ἔφθασε μιά βενζινάκατος μέ τόν κανονικό κυβερνήτη, Πλοίαρχο Ἰωάννη Βλαχόπουλο. Κάτω ἀπό αὐτές τίς συνθῆκες στάλθηκε στό «Ἀβέρωφ» καί τό σῆμα τοῦ Α/ΓΕΝ, πού ἔγραφε: « Ὁ Θεός μαζί σας. Συνεννοοῦμαι μέ συμμάχους διά πλοῦν σας.»
 
Τό θρυλικό «Ἀβέρωφ» ἔπλευσε πρός τίς ἀκτές τῆς Ἀρκαδίας. Ἐκεῖ, γιά νά ἀποφύγει τόν βομβαρδισμό τῶν ἀεροπλάνων, ζύγωσε ὅσο πιό κοντά στά πανύψηλα καί ἀπότομα ὄρη τῆς Κυνουρίας καί πέρασε ὅλη τήν ἡμέρα, χωρίς νά τό ἀνακαλύψουν τά ἀεροπλάνα τῶν Γερμανῶν. 
 
Μεγάλη Παρασκευή, μόλις νύχτωσε, ξεκίνησαν γιά τήν Κρήτη. Ὁ ἱερέας, «ἐν πλῷ», ἔψαλλε τήν Ἀκολουθία τοῦ Ἐπιταφίου, τόν ὁποῖο περιέφερε σέ ὅλο τό πλοῖο. 
 
Μεγάλο Σάββατο, ξημερώθηκαν στό λιμάνι τῆς Σούδας. Παντοῦ ἐρημιά, συντρίμμια καί ναυάγια ἀπό τίς ἀεροπορικές ἐπιδρομές. Ὅλοι ἀνέμεναν τήν τελετή τῆς Ἀνάστασης ‒καί συμβολικά‒ καί τήν ἀνάσταση τῆς σκλαβωμένης πατρίδας. 
 
Κυριακή τοῦ Πάσχα (20/04/1941) ὅλοι μαζί, «ἐν ὅρμῳ», ἔψαλλαν τό «Χριστός Ἀνέστη», κρατώντας ἀναμμένο τό ἐλπιδοφόρο κερί τῆς Ἀνάστασης… Αὐθημερόν, τό «Ἀβέρωφ», ἀνεφοδιάστηκε καί ἐντάχθηκε σέ νηοπομπή, ἡ ὁποία κατέπλευσε στήν Ἀλεξάνδρεια τήν 23η Ἀπριλίου 1941.
 
Ἔτσι σώθηκε τό «Ἀβέρωφ» ‒ἕνα ἐθνικό σύμβολο‒ τό ὁποῖο διατηρεῖται μέχρι σήμερα στή Μαρίνα Φλοίσβου, συνεχίζοντας νά προσφέρει στήν Πατρίδα, ὡς Πλωτό Ναυτικό Μουσεῖο. 
 
Σύνδεσμος
Μηνιαῖο περιοδικό Ἑλληνορθόδοξης Μαρτυρίας
Χριστιανική Στέγη Καλαμάτας
Ἔτος ­57ο ­– Ἀπρίλιος ­2023 –­ Τεῦχος­ 578 
 
Ἀντιγραφή Μέλια γιὰ τὸ ἱστολόγιο Ἀβέρωφ  
Εἰκόνα ἀπό τό: Pinterest

26 Απριλίου 2024

Άρης (βρίκιο). Πολεμικό πλοίο κατά την Επανάσταση 1821.

Το βρίκιον Άρης (γνωστό και ως Αθηνά κατά την περίοδο 1829–1879) θεωρείται ένα από τα ενδοξότερα πλοία του ελληνικού ναυτικού στον αγώνα της ανεξαρτησίας της Ελλάδος, ήταν ιδιοκτησίας Αναστασίου Τσαμαδού. 
 
Ναυπηγήθηκε στη Βενετία το 1807 κατόπιν παραγγελίας του Αναστασίου Τσαμαδού και πήρε το όνομα του μυθικού θεού του πολέμου Άρη.
 
Το Μάρτιο του 1821, εν όψη του αγώνα της ανεξαρτησίας της Ελλάδος, εξοπλίστηκε και στη συνέχεια εντάχθηκε στο στόλο της Ύδρας. Έλαβε μέρος σε πολλές ναυμαχίες, αλλά δοξάστηκε στις 8 Μαΐου [Π.Η. 26 Απριλίου] 1825, λίγο πριν την Πτώση της Σφακτηρίας, με τη διάσπαση κατά την πολιορκία του νησιού, όπου πέρασε με επιτυχία ανάμεσα από τον κλοιό των Αιγυπτιακών πλοίων του Ιμπραήμ στην Σφακτηρία διαφεύγοντας σώο από τον κόλπο του Ναυαρίνου μετά από πολύωρη μάχη. 
 
Στις 5 Μαΐου(Π.Η.) του 1821 το βρίκιο «Άρης» βρέθηκε στον Παγασητικό και βοήθησε στο να επισπευθεί το αναφερόμενο ως κίνημα της Νοτιοανατολικής Θεσσαλίας, στη συνέχεια πήγε για περιπολία στα στενά μεταξύ Χίου και Ψαρών ως μέλος της μοίρας της Ύδρας μαζί με τη μοίρα των Σπετσών. Σύμφωνα με το ημερολόγιο του πλοίου περίμεναν την άφιξη μιας ισχυρής μοίρας του τουρκικού στόλου αποτελούμενη από οκτώ πλοία. Τελικά, εντοπίστηκε ένα τούρκικο δίκροτο της εμπροσθοφυλακής της, το οποίο βρήκε καταφύγιο στην Ερεσό, εκεί, στις 27 Μαΐου(Π.Η.) πήρε μέρος στην αποστολή για την πυρπόληση του τουρκικού δικρότου, την οποία πραγματοποίησε με επιτυχία ο Δημήτριος Παπανικολής. 
 
Το βρίκιο «Άρης» ήταν σε αποστολή μεταφοράς πολεμικού υλικού με προορισμό την Πάτρα όταν διερχόμενο από το Νεόκαστρο (ή την σημερινή Πύλο) στις 19 Απριλίου (Π.Η.) του 1825 ο κυβερνήτης του Aναστάσιος Tσαμαδός αυτεπαγγέλτως στάθμευσε και ζήτησε άδεια από τον Υπουργό Πολέμου της Κυβέρνησης να παραμείνει και να εφοδιάσει την άμυνα του λιμανιού λόγω του ότι ο Ιμπραήμ Πασάς ετοίμαζε εκεί απόβαση. 
 
Έτσι και έγινε, μετά από συμβούλιο που διεξήχθη τελικά στο πλοίο «Άρης» υπό του υπουργού Πολέμου Αναγνωσταρά, όπου αποφασίστηκε να ενισχυθεί η άμυνα του νησιού με 500 ακόμα άνδρες και ναυτικούς, καθώς και να ζητήσουν επιπλέον ενισχύσεις. Στις 22 Απριλίου (Π.Η.) ο ελληνικός στόλος βρέθηκε εμπρός στο Νεόκαστρο, ενώ ο εχθρικός γύρω στις Οινούσες. Ο Ανδρέας Μιαούλης αφού συσκέφθηκε με τον Τσαμαδό, παρατάχθηκε για μάχη, αλλά όλη η μέρα πέρασε με ακροβολισμούς, ομοίως, και οι επόμενες δύο επιθέσεις του ελληνικού στόλου δεν κατάφεραν να παρασύρουν τον εχθρικό στόλο σε κάποια ναυμαχία. Κύριος στόχος του Ιμπραήμ ήταν η Σφακτηρία. 
 
Σύμφωνα με το σχέδιό του η πρώτη μοίρα, που αποτελείτο από 3 φρεγάτες, 4 κορβέττες και 39 άλλα μικρότερα πλοία, διατάχθηκε να εισδύσει στον κόλπο να βομβαρδίσει το νησί και να καλύψει την απόβαση. Η δεύτερη μοίρα, που αποτελείτο από τα μεγαλύτερα πλοία, θα ορμούσε εναντίον του ελληνικού στόλου που λοξοδρομούσε κάτω από το νησί Πρώτη. Συγχρόνως τα αιγυπτιακά στρατεύματα της ξηράς θα επιτίθεντο εναντίον του Παλαιοκάστρου. 
 
Την νύχτα της 25ης Απριλίου (Π.Η.) προς την 26η Απριλίου (Π.Η.) ο Aιγυπτιακός Στόλος, έχοντας πλέον ευνοϊκό άνεμο, εισέπλευσε στον όρμο του Nαυαρίνου συνοδεύοντας αποβατικό σώμα τριών χιλιάδων ανδρών για να καταλάβει τον όρμο και το φρούριό του. O εχθρός αρχικά κατέλαβε τη Σφακτηρία φονεύοντας 350 από τους 800 υπερασπιστές της, μεταξύ των οποίων ήταν ο αρχηγός των Ελλήνων στη μάχη Αναγνωσταράς, ο φιλέλληνας Ιταλός κόμης Σαντόρε ντι Σανταρόζα και ο κυβερνήτης του βρικίου «Άρης», πλοίαρχος Aναστάσιος Tσαμαδός που βρισκόταν στην ξηρά στο πλευρό των αμυνομένων Ελλήνων μαζί με 200 περίπου αξιωματικούς και ναυτικούς που εγκατέλειψαν και αυτοί τις λέμβους τους για να βοηθήσουν στη μάχη. 
 
Tο γεγονός ότι όχι μόνο αυτός αλλά και ο κυβερνήτης του πλοίου «Aθηνά», ο πλοίαρχος Νικόλαος Βότσης, δεν πρόλαβαν να επιβιβασθούν στα πλοία τους σημαίνει ότι ο είσπλους των Aιγυπτίων έγινε αιφνιδιαστικά. 
 
Όταν οι ναυτικοί μας τράπηκαν σε φυγή, επιστρέφοντας ατάκτως στις λέμβους τους, επέβησαν όπου ήταν δυνατόν ανεξαρτήτως αν ήταν το πλήρωμα του σκάφους ή όχι. Δύο από τα πέντε άλλα πλοία μας που ήταν στον όρμο πρόλαβαν να σαλπάρουν έγκαιρα και να εξέλθουν ανενόχλητα, με κυβερνήτες τον Θεόδωρο Σάντο Σπετσιώτη και τον Βασίλειο Σ. Βουδούρη. 
 
Το «Aθηνά» χωρίς τον κυβερνήτη του επιχείρησε και επέτυχε ηρωική έξοδο. 
 
Στο βρίκιο «Αχιλλεύς», ενώ απέπλεε από τον όρμο υπό των αδελφών Γεωργίου και Αντωνίου Ορλάνδου, κρεμάσθηκαν τριάντα ναύτες στα πλευρά της λέμβου με το σώμα στη θάλασσα, όπως και σε άλλα πλοία. 
 
Επίσης, το τρικάταρτο και βαριά οπλισμένο «Ποσειδών» υπό του Θεοφίλου Μουλά, απέπλευσε οριακά φορτωμένο με βαρέλια νερό στην πλώρη για να μοιάζει πυρπολικό και έτσι κατάφερε να διαφύγει χωρίς να προσπαθήσουν να το εμβολίσουν. 
 
Tελευταίο έμεινε το βρίκιο «Άρης» που είχε μείνει μέσα στον όρμο περιμένοντας τον κυβερνήτη του. Mόλις το πλήρωμα έμαθε για το θάνατό του απέπλευσε με τον Πλοίαρχο Nικόλαο Bότση, που πρόλαβε να επιβιβαστεί την τελευταία στιγμή σε αυτό μαζί με τον Δημήτριο Σαχτούρη και τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. 
 
Η έξοδος του Άρη 
 
Το ημερολόγιο του πλοίου «Άρης» παραδόθηκε στους συγγενείς του Αλεξάνδρου Τσαμαδού και σώζεται μέχρι σήμερα από τους απογόνους του. Είναι γραμμένο με μολύβι και το παρακάτω απόσπασμά του αναφέρει συμβάντα της ημέρας της εξόδου του πλοίου, 8ης Μαΐου [Π.Η. 26ης Απριλίου] του 1825, μέχρι της στιγμής που το πλοίο ανοίγει τα πανιά του. 
 
Ημερολόγιον βρικίου Άρης — Κυριακή, 26 Απριλίου(Π.Η.) 1825: 
 
Έως εις τας 8 ώρας μ.μ. ο εχθρικός στόλος, γενόμενος εις δύο μοίρας, η μεν φυλάττουσα το Βλησίδι, εκανονιοβόλει το νησίον Σφακτηρία, ταυτοχρόνως δε και ο Ιμβραήμ πασάς δια ξη[ρ]άς την πόλιν. Ο κανονιοβολισμός διήρκεσεν ώραν 1 εις τας 5, όπου και έρριψαν τας βάρκας των οι εχθροί γεμάταις πολεμοφόδια να κάμουν απόβασιν· οι εν τῳ Νησίῳ έδωσαν το κατ' αρχάς αντίστασιν γενναίων και έτρεψαν ταις βάρκαις εις φυγήν και μία όμως εξ εκείνων μη δυνηθέντες να την εμποδίσωσιν έκαμεν απόβασιν και ταυτοχρόνως έκαμον και αι άλλαι και ούτως οι Έλληνες ετράπησαν εις φυγήν και άλλους εζώγρησαν, άλλους εθανάτωσαν και άλλους έπνιξαν και ούτως εκυριεύθη το Νησίον από τους εχθρούς, τα δε ιδικά μας πλοία, ιδόντα τον κίνδυνον και αβεβαιότητα μη κλεισθώσιν, έκαμον αρχή να κόπτουν τας άγκυρας αφού άφησαν το[...] έξω εις το Νησίον, άλλους συντρόφους, αρκετούς θανατωμένους και ζωγρησμένους· πρώτον το καράβι που έκαμε πανιά εστάθη το πλοίο του Βασιλείου Σ. Βουδούρη, και ακολούθως τα πλοία, ημείς δεν ηξήλθομεν και ο πλοίαρχός μας μετά του ναυκλήρου έξω και άλλοι σύντροφοι, ο δε Εκλαμπρότατος Μαυροκορδάτος έλλειπεν έξω εις το Νησίον· εστείλαμεν ταις βάρκαις μας δια να τους λάβωμεν, αλλά κατά δυστυχίαν ταις ανήγγειλον ότι εθανατώθη ο γενναίος πλοίαρχός μας, πολεμών μετά του ναυκλήρου Χριστοφίλου και λοιπών· τούτους επερίλαβον. Ο ναύκληρος Χριστόφιλος εσώθη κολυμβών εις το φρούριον. 
 
Ένα σύντομο και συνάμα ουσιώδες άρθρο για την περίφημη αυτή «Έξοδο του Άρη» παρουσιάζει με πολύ εκφραστικό τρόπο και το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας στην ιστοσελίδα του. 
 
Ιστοσελίδα ΓΕΕΘΑ για την Κυριακή, 26 Απριλίου(Π.Η.) 1825: 
 
Το βρίκι «Άρης» με κυβερνήτη τον Νικόλαο Βότση αρνείται να υποστείλει την ελληνική σημαία και να παραδοθεί. Εξέρχεται από το στενό του Ναυαρίνου, πλέοντος ανάμεσα σε 57 αιγυπτιακά πλοία που του έχουν φράξει τον έκπλου. Ένας αγώνας ζωής ή θανάτου αρχίζει. Οι Έλληνες ναύτες αυθόρμητα φέρνουν στο κατάστρωμα την εικόνα της Θεοτόκου και την τοποθετούν πάνω στο βαρούλκο. Ένας ιερέας που είχε διασωθεί πάνω στον «Άρη» μετά την καταστροφή στη Σφακτηρία, ψέλνει παρακλήσεις.
 
Πέντε ολόκληρες ώρες κρατά η υπεράνθρωπη πάλη εκείνων των Ελλήνων ναυτικών. Οι χαρακτηριστικές αυτές σκηνές είναι αυθεντικές, από τις ωραιότερες του ναυτικού Αγώνα και τις περιγράφει διεξοδικά ο μεγάλος ιστορικός Σπυρίδων Τρικούπης. Είχε τις πληροφορίες από τον κουνιάδο του, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, που επέβαινε στον «Άρη» κατά την υπεράνθρωπη εκείνη συμπλοκή.
 
Τριάντα πέντε εχθρικά καράβια συγκρούσθηκαν συνολικά με τον «Άρη», κατά κύματα. Ο αριθμός είναι επίσημα εξακριβωμένος. Δεκάδες κανόνια χτυπούσαν όλα μαζί το ελληνικό σιτοκάραβο από όλες τις διευθύνσεις. Αλλά, το ένα μετά το άλλο τα αιγυπτιακά καράβια υποχωρούν με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Πέντε εχθρικά καράβια αχρηστεύτηκαν παντελώς.
 
Ο «Άρης» κατόρθωσε να ξεφύγει από τον κλοιό του θανάτου, να βγει σώος στο ανοικτό πέλαγος και να ενωθεί με τον ελληνικό στόλο. Δεν είχε απλώς διαφύγει τη σύλληψη και τη βύθιση, ήταν ο αναμφισβήτητος νικητής. Οι Αιγύπτιοι σαστίζουν, δεν μπορούν να κρύψουν το θαυμασμό τους και σταματούν τη ναυμαχία. 
 
Το 1829, αγοράστηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση και μετονομάστηκε σε «Αθηνά», αλλά το 1879 μετονομάστηκε εκ νέου σε «Άρης». Χρησιμοποιήθηκε ως Σχολή Ναυτικών Δοκίμων μέχρι το 1900, καθώς και σχολή για το κατώτερο προσωπικό το διάστημα 1863–1865 και 1882–1885. Μετά το 1900 το πλοίο έμεινε προσορμισμένο στον Πόρο και λειτουργούσε ως Σχολή Ναυτοπαίδων. Διατηρήθηκε μέχρι τις 25 Μαρτίου 1921 οπότε και βυθίστηκε «τιμητικά», κατά τον εορτασμό των 100 ετών από την ελληνική επανάσταση, στα νερά του Σαρωνικού κοντά στη νησίδα «Κυρά Σαλαμίνος» του Ναυστάθμου, ουσιαστικά όμως λόγω οικονομικής αδυναμίας συντήρησης και επισκευής του. Το ακρόπρωρο του πλοίου, τοποθετήθηκε στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο στην Αθήνα. O ιστός του τοποθετήθηκε στο Nαύσταθμο Σαλαμίνας και με τον καιρό ξεχάστηκε η προέλευσή του, εκεί βρίσκεται ακόμα και σήμερα σε χρήση για τις ανάγκες του σηματορείου. 

13 Μαρτίου 2024

Ενα εκπληκτικό 30ήμερο ταξίδι με εμπορικό πλοίο σε 10 λεπτά (timelapse)

από το κανάλι JeffHK
 
Ανεβάστε την ποιότητα του βίντεο και απολαύστε ένα ταξίδι με ένα εμπορικό πλοίο 30 ημερών σε 10 λεπτά.
 
Ζήστε λίγο από τα όσα ζουν οι ναυτικοί ταξιδεύοντας στα πέρατα της οικουμένης...
Το ταξίδι ήταν Ερυθρά Θάλασσα, Κόπλος του Αντεν, Ινδικός Ωκεανός, Κολόμπο, Στενά του Μαλάκα, Σινγκαπούρη, Θάλασσα της Κίνας και Χονγκ Κόνγκ.

3 Μαρτίου 2024

Στην πρώτη τριάδα παγκοσμίως η αξία του ελληνόκτητου στόλου: Ποσά και μεγέθη που ζαλίζουν

Πρωτοπόροι στην παγκόσμια πλοιοκτησία σε αξία στόλου παραμένουν Ιαπωνία, Κίνα και Ελλάδα.
 
Σύμφωνα με τον ετήσιο κατάλογο με τους δέκα κορυφαίους στόλους στον κόσμο που παρουσίασε η VesselValues της Veson Nautical η Ιαπωνία καταλαμβάνει την πρώτη θέση σε αξία στόλου 206,3 δισ. δολ. ΗΠΑ σε περιουσιακά στοιχεία, η Κίνα τη δεύτερη με τρέχουσα αξία 204 δισ.δολ και η Ελλάδα την 3η θέση με στόλο αξίας 169 δισ. δολ.
 
Ο ελληνικός στόλος δεξαμενόπλοιων έχει την υψηλότερη αξία με 69,5 δισ. δολ., ξεπερνώντας τη δεύτερη Κίνα κατά 22,1 δισ. δολ., που ωστόσο κατέχει περισσότερα δεξαμενόπλοια.
 
Η Ελλάδα είναι επίσης ο ιδιοκτήτης του δεύτερου μεγαλύτερου στόλου LNG, με 143 πλοία και αξία στόλου 31,1 δισ. δολ..
 
Η Ιαπωνία που καταλαμβάνει την πρώτη θέση έχει πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις στον τομέα των δεξαμενόπλοιων με την προσθήκη σχεδόν 100 πλοίων στο στόλο, αυξάνοντας τη συνολική αξία κατά 15,5% περίπου. Επιπλέον, οι αξίες του τομέα αυτού συνέχισαν να ενισχύονται σχεδόν σε όλους τους επιμέρους τομείς και τις ηλικιακές κατηγορίες κατά το τελευταίο έτος.
 
Στα εξειδικευμένα τμήματα των πλοίων μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου και υγραερίου, οι στόλοι της Ιαπωνίας διαθέτουν αξίες 37,8 δισ. δολαρίων και 13,4 δισ. δολαρίων, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία της με 202 πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου και 344 πλοία μεταφοράς υγραερίου.
 
Επιπλέον, η Ιαπωνία ηγείται της αγοράς μεταφορέων οχημάτων με 334 πλοία, συνολικής αξίας 22,9 δισ. δολαρίων.
 
Η Κίνα διατηρεί την παρουσία της με τον μεγαλύτερο σε αριθμό στόλο, μετρώντας 6.084 πλοία συνολικής αξίας 204 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
 
Η Κίνα κατέχει επίσης τον μεγαλύτερο αριθμό δεξαμενόπλοιων και εμπορευματοκιβωτίων. Ο στόλος των δεξαμενόπλοιων αποτελείται από 1.576 πλοία συνολικής αξίας 47,4 δισ. δολαρίων και ο στόλος των εμπορευματοκιβωτίων 1.011 πλοία, αξίας 42,6 δισ. δολαρίων.
 
Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν σημαντικός παίκτης, διατηρώντας την τέταρτη θέση με συνολική αξία στόλου 99,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με άξονα την ηγετική τους θέση στον τομέα της κρουαζιέρας αξίας 49 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
 
Οι δύο κορυφαίες εταιρείες κρουαζιέρας, Carnival και Royal Caribbean, έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ.
 
Παρά τη μείωση της αξίας του στόλου κατά συνολικά 4,7 δισ. δολάρια ΗΠΑ από την τελευταία έκθεση, οι ΗΠΑ διατηρούν την κυριαρχία τους στον κλάδο της κρουαζιέρας.
 
Οι ΗΠΑ είναι επίσης ένας εξέχων ιδιοκτήτης στον τομέα των RoRo, με τον μεγαλύτερο στόλο από πλευράς αξίας, 2,5 δισ. δολ.
 
Η Σιγκαπούρη και η Νότια Κορέα ακολουθούν στην 5η και 6η θέση αντίστοιχα.Η αξία του στόλου της Σιγκαπούρης φθάνει περίπου στα 85,7 δισ. δολάρια ΗΠΑ.
 
Ο στόλος εμπορευματοκιβωτίων της Σιγκαπούρης είναι ο τρίτος πιο πολύτιμος παγκοσμίως, αξίας 22,1 δισ. δολαρίων ΗΠΑ, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το ένα τέταρτο της αξίας ολόκληρου του στόλου.
 
Οι βελτιώσεις στον τομέα των LPG και οι ισχυρότερες αξίες έχουν προκαλέσει αύξηση της δραστηριότητας πώλησης και αγοράς για τη Σιγκαπούρη.
 
Η τρέχουσα αποτίμηση του στόλου υγραερίου ανέρχεται σε 9,3 δισ. δολάρια ΗΠΑ, σημειώνοντας σημαντική αύξηση 57% από την τελευταία έκθεση.
 
Η αύξηση αυτή ανεβάζει τη Σιγκαπούρη στη δεύτερη θέση όσον αφορά την αξία στον τομέα των υγραερίων. Η Νότια Κορέα διατήρησε τη θέση της στην 6η θέση φέτος και η αξία του στόλου της ανέρχεται πλέον σε 67 εκατ. δολάρια ΗΠΑ, σημειώνοντας αύξηση λίγο πάνω από 1 δισ. δολάρια ΗΠΑ από την τελευταία έκθεση που ολοκληρώθηκε.
 
Ωστόσο, η χώρα απομακρύνθηκε από την πρώτη 10άδα όσον αφορά τον αριθμό των πλοίων που διαθέτει, καθώς την ξεπέρασαν νεοεισερχόμενες χώρες όπως τα ΗΑΕ, η Ρωσία και οι Κάτω Χώρες.
 
Η Νορβηγία σημειώνει πρόοδο, ανεβαίνοντας στην έβδομη θέση με αξία στόλου 59,3 δισ. δολαρίων, ξεπερνώντας τη Γερμανία.
 
Αυτό οφείλεται κυρίως στις επενδύσεις στους τομείς του φυσικού αερίου και η αξία του νορβηγικού στόλου ΥΦΑ αυξήθηκε κατά 16,7% περίπου από την τελευταία έκθεση, από 12,2 δισ. δολάρια ΗΠΑ σε 14,2 δισ. δολάρια ΗΠΑ. Η αξία του στόλου υγραερίου αυξήθηκε κατά 55% περίπου από 2,9 δισ. δολάρια σε 4,5 δισ. δολάρια, λόγω της αύξησης των πωλήσεων μεταχειρισμένων και των παραγγελιών νέων πλοίων. Κατά τη διάρκεια του 2023, η Νορβηγία πρόσθεσε 10 πλοία LPG στο παγκόσμιο βιβλίο παραγγελιών.
 
Το Ηνωμένο Βασίλειο ανέβηκε και πάλι στην 8η θέση με αξία 53,8 δισ. δολάρια ΗΠΑ. Υπήρξαν αξιοσημείωτες επενδύσεις στον τομέα του υγραερίου και η αξία αυτού του στόλου έχει αυξηθεί από αξία 2,9 δισ. δολάρια ΗΠΑ στην τελευταία μας έκθεση σε 5 δισ. δολάρια ΗΠΑ σήμερα, δηλαδή αύξηση κατά περίπου 30%.
 
Η Γερμανία παρουσίασε πτώση στην παγκόσμια κατάταξή της, πέφτοντας από την 7η θέση στην 9η θέση φέτος. Σημαντικό μέρος του στόλου της αποτελείται παραδοσιακά από πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, όπου η Γερμανία κατέχει σήμερα τη δεύτερη θέση όσον αφορά τον αριθμό των πλοίων. Η αξία του στόλου της Γερμανίας έχει μειωθεί από 32,1 δισ. δολάρια ΗΠΑ στην τελευταία έκθεση σε 17,8 δισ. δολάρια ΗΠΑ, γεγονός που αντιπροσωπεύει μείωση περίπου 45%.
 
Το Χονγκ Κονγκ είναι νεοεισερχόμενο στη λίστα με συνολική αξία στόλου 44,7 δισ. δολάρια ΗΠΑ. Ειδικότερα, οι σημαντικές επενδύσεις του στον τομέα των χύδην πλοίων ανέβασαν το Χονγκ Κονγκ στην πέμπτη θέση της πρώτης 10άδας. Μόνο αυτός ο τομέας συνεισφέρει πάνω από το ένα τέταρτο της συνολικής αξίας του στόλου, περίπου το 29%, που ανέρχεται σε 13 δισ. δολάρια ΗΠΑ
 
Σε όρους DWT
 
Στη δεύτερη θέση μετά την Κίνα τοποθετείται σε όρους dwt (μονάδα μέτρησης που ορίζει το βάρος του φορτίου που επιτρέπεται να κουβαλήσει ένα πλοίο) η ελληνόκτητος ναυτιλία, ενώ την τρίτη θέσει καταλαμβάνει η Ιαπωνία.
 
O κινεζικός στόλος σε όρους dwt συγκεντρώνει συνολική χωρητικότητα 420.064.563 εκατ. τόνων έναντι 403.955.270 εκατ. τόνων του ελληνόκτητου στόλου, που καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση.Σύμφωνα με τα στοιχεία της Veson Nautical, στην τρίτη θέση είναι η Ιαπωνία με 294.890.188 εκατ. dwt και ακολουθεί η Σιγκαπούρη με 133.401.900 dwt και η Νότια Κορέα 98.153.4500 εκατ. dwt
 

2 Φεβρουαρίου 2024

Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου: ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΒΑΡΙΑ (ρίψη ανθρώπων στη θάλασσα) ως αβαρία στη ναυτική Ιστορία

 
Δυστυχώς στην Ιστορία έχουν καταγραφεί γεγονότα ανθρώπινης αβαρίας, ανθρώπινης εκβολής (human jettison), περιπτώσεις όπου ρίφθηκαν στη θάλασσα άνθρωποι προκειμένου να σώσουν τους υπολοίπους επιβαίνοντες. Επιλεκτικώς γίνεται αναφορά σε τρία περιστατικά ανθρώπινης αβαρίας ενώ παραλείπονται όσα ανήκουν σε πνιγμούς από ατυχήματα, πολεμικές συγκρούσεις, πειρατεία, κλπ. Το ντοκιμαντέρ βασίζεται στο άρθρο της συγγραφέως Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου, με τίτλο «Πράξεις ανθρώπινης εκβολής (ρίψη ανθρώπων στην θάλασσα ως αβαρία στη Ναυτική Ιστορία)», που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ναυτική Ελλάς, εκδ. ΕΑΑΝ, Α΄ΜΕΡΟΣ: τ. 1.044 (Νοέμβριος 2020), σσ. 64-65. Β’ ΜΕΡΟΣ: τ. 1045 (Δεκέμβριος 2020). 
 
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αγαπημένοι φίλοι, κατά την εκφώνηση, αναφέρθηκε εκ παραδρομής, ότι ο Alexander Holmes (της υπόθεσης William Brown) καταδικάστηκε σε 2 μήνες φυλάκιση, αντί για 6 που είναι το σωστό, όπως σωστά αναφέρεται και στο αντίστοιχο άρθρο της συγγραφέως. Ζητούμε συγγνώμη για την σύγχυση που τυχόν προκλήθηκε.

13 Ιανουαρίου 2024

Ιράν: Σε ομηρία το ελληνόκτητο πλοίο St Nikolas - Αγωνία για τον Έλληνα ναυτικό

Συνεχίζεται η αγωνία για την τύχη του Έλληνα ναυτικού δοκίμου και του υπόλοιπου πληρώματος του ελληνόκτητου δεξαμενόπλοιου St NIKOLAS, το οποίο τελεί υπό κατάληψη στα ανοιχτά του Ομάν από το ιρανικό Πολεμικό Ναυτικό σύμφωνα με το πρακτορείο Tasnim, ενώ η διαχειρίστρια εταιρεία δεν έχει καταφέρει ακόμη να έρθει σε άμεση επαφή με το πλήρωμα. 
 
Σύμφωνα με νεότερο ενημερωτικό σημείωμα που εξέδωσε το απόγευμα της Παρασκευής, η διαχειρίστρια εταιρεία Empire Navigation επιβεβαιώνει ότι το πλοίο παραμένει αγκυροβολημένο στο Μπαντάρ Αμπάς στο Ιράν από χθες, προσθέτοντας ότι έως αυτή τη στιγμή δεν έχει καταφέρει να έρθει σε άμεση επαφή με το πλήρωμα, μετά την κατάληψη, καθώς το σύστημα δορυφορικών επικοινωνιών έχει απενεργοποιηθεί.
 
Και ενώ η αρχική εντύπωση ήταν ότι το πλοίο έχει καταληφθεί από πειρατές, σύμφωνα με δημοσίευμα του Ιρανικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Tasnim, το ιρανικό Πολεμικό Ναυτικό φαίνεται να επιβεβαίωσε επίσημα την «κατάσχεση αμερικανικού πετρελαιοφόρου στη Θάλασσα του Ομάν με δικαστική έγκριση». 
 
Συγκεκριμένα αναφέρεται: «Μετονομάζοντας τον εαυτό του σε ST Nicolas, το σκάφος κατασχέθηκε την Παρασκευή από το Στρατηγικό Ναυτικό του Ιρανικού Στρατού. Αυτή η ενέργεια έρχεται ως αντίποινα για την κλοπή ιρανικού πετρελαίου από το αμερικανικό τάνκερ τον Μάιο. Το εν λόγω πετρελαιοφόρο είχε πάρει παράνομα ένα φορτίο ιρανικού πετρελαίου υπό την καθοδήγηση των Ηνωμένων Πολιτειών και το μετέφερε σε αμερικανικά λιμάνια»
 
Το Στρατηγικό Ναυτικό του Ιρανικού Στρατού πραγματοποίησε την κατάληψη στη Θάλασσα του Ομάν με δικαστική έγκριση και επιβεβαίωση του Οργανισμού Λιμένων και Ναυτιλίας, μετέδωσε το πρακτορείο, το οποίο ενημέρωσε νωρίτερα ότι το δεξαμενόπλοιο θα μεταφερόταν προς το παρόν στα λιμάνια του Ιράν για παράδοση στις δικαστικές αρχές. 
 
Το Sky News Arabia ανέφερε νωρίτερα, επικαλούμενο τον Οργανισμό Ναυτιλιακών Επιχειρήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, «Λάβαμε μια αναφορά για ένα περιστατικό στα 50 ναυτικά μίλια ανατολικά της ακτής του Ομάν». 
 
Οι αρχές του Ομάν ερευνούν το περιστατικό ασφαλείας στα ανοικτά των ακτών του Ομάν, όπως επιβεβαίωσε ο Οργανισμός Ναυτιλιακών Επιχειρήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου. 
 
Για την ασφάλεια και τον επαναπατρισμό του Έλληνα ναυτικού μέλους του πληρώματος, μεριμνά το υπουργείο Εξωτερικών, σύμφωνα με ασφαλείς πηγές. 
 
Σύμφωνα με την Empire Navigation, κύριο μέλημα και ύψιστη προτεραιότητα παραμένει η ασφάλεια του πληρώματος του πλοίου St. Nikolas, συνολικά 19 ναυτικών (18 Φιλιππινέζοι και ένας Έλληνας). 
 
Για το συμβάν επισημαίνει ότι έχει ενημερώσει από την πρώτη στιγμή τις αρμόδιες αρχές και βρίσκεται σε στενή και συνεχή συνεργασία με αυτές καθώς και με τους συγγενείς των μελών του πληρώματος. 
 
Σημειώνεται ότι το δεξαμενόπλοιο είχε φορτώσει τις προηγούμενες ημέρες στη Μπάσρα (Ιράκ) φορτίο περίπου 145.000 κ.μ. αργού πετρελαίου με προορισμό την Αλιάγα (Τουρκίας), μέσω της διώρυγας του Σουέζ. Ο ναυλωτής του πλοίου είναι η Tupras. 
 

Οι επιθέσεις των Χούθι έχουν “πλήξει” και το λιμάνι του Πειραιά

Handelsblatt: Οι επιθέσεις των Χούθι έχουν σοβαρό αντίκτυπο στο λιμάνι του Πειραιά
 
Τις τελευταίες εβδομάδες οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν αντάρτες Χούθι έχουν εντείνει τις επιθέσεις τους στα εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα, τα οποία βάλλουν με πυραύλους ή μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
 
«Με αυτόν τον τρόπο εκδηλώνουν την αλληλεγγύη τους προς τους Παλαιστινίους και υποστηρίζουν τη Χαμάς», γράφει η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt. «Οι επιθέσεις όμως έχουν σοβαρό αντίκτυπο στη ναυσιπλοΐα μεταξύ Ασίας και Ευρώπης».
 
Το μεγαλύτερο πλήγμα το δέχεται μάλιστα ο Πειραιάς, «ο οποίος αποτελεί το μεγαλύτερο λιμάνι εμπορευματοκιβωτίων στη Μεσόγειο. […] Ο Πειραιάς είναι και το πρώτο μεγάλο λιμάνι που προσεγγίζουν τα φορτηγά πλοία που φτάνουν στην Ευρώπη έχοντας διασχίσει τη διώρυγα του Σουέζ». Από τον Πειραιά μεταφέρονται ακολούθως τα εμπορευματοκιβώτια στην Ευρώπη. Το 2023 «ο Πειραιάς ήταν το τέταρτο μεγαλύτερο κέντρο διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων της Ευρώπης μετά το Ρότερνταμ, την Αμβέρσα και το Αμβούργο», προσθέτει η γερμανική εφημερίδα.
 
Η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα όμως έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα. «Τα πλοία που μεταφέρουν εμπορευματοκιβώτια από την Άπω Ανατολή φτάνουν με καθυστέρηση εβδομάδων ή δεν έρχονται καθόλου στον Πειραιά, διότι ακολουθούν τη διαδρομή γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας και ξεφορτώνουν τα φορτία τους σε λιμάνια της Βορείου Θάλασσας».
 
Προ της κρίσης «το 30% της διεθνούς διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων περνούσε από την Ερυθρά Θάλασσα και τη διώρυγα του Σουέζ. Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Ναυτιλίας (IMO) 18 ναυτιλιακές εταιρείες αποφεύγουν πλέον τη συγκεκριμένη διαδρομή – μεταξύ αυτών και η Hapag-Lloyd, η μεγαλύτερη γερμανική ναυτιλιακή εταιρεία. Η γαλλική CMA CGM, η κινέζικη Cosco Container Lines, η Evergreen Line από την Ταϊβάν και η OOCL από το Χονγκ Κονγκ έχουν διαγράψει τον Πειραιά ως ενδιάμεσο σταθμό στα περισσότερα από τα εβδομαδιαία δρομολόγιά τους από την Ασία προς την Ευρώπη, επιλέγοντας και αυτές τη διαδρομή γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας προς τη Βόρειο Ευρώπη». 
 
Φορτηγά πλοία άλλων εταιρειών προσεγγίζουν τον Πειραιά «ως τελευταίο λιμάνι, προτού επιστρέψουν ξανά γύρω από την Αφρική πίσω στην Άπω Ανατολή. Στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Μεσογείου υπάρχουν ήδη καθυστερήσεις στις παραδόσεις ρούχων, υποδημάτων, οικιακών και ηλεκτρονικών συσκευών και αυτοκινήτων από την Ασία».
 
Πηγή: Deutsche Welle
το είδαμε ΕΔΩ

6 Δεκεμβρίου 2023

Το Εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου που προστάτευσε το Θωρηκτό «Αβέρωφ» – Το μοναδικό πλοίο που έχει ναό στο κατάστρωμα

 

Είναι το μοναδικό πλοίο που έχει ναό στο κατάστρωμα. Δεν υπέστειλε ποτέ την ελληνική σημαία και δεν έχασε καμία μάχη.
 
Ο Αγιος Νικόλαος θεωρείται ο προστάτης των ναυτικών, διότι στον βίο του αναφέρονται θαύματα που έχουν σχέση με τη θάλασσα. Δεν είναι τυχαίο που στα πλοία, εμπορικά και πολεμικά, υπάρχει η εικόνα του. Στο θωρηκτό «Αβέρωφ» όμως βρίσκεται ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον Αγιο Νικόλαο. Για κάποιους αυτό προστάτευσε το πλοίο και ήταν ο λόγος που δεν έχασε ούτε μία μάχη.
 
«Τα χριστιανικά αισθήματα της τότε ελληνικής κοινωνίας αλλά και οι προσωπικές πεποιθήσεις των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού και όχι μόνο του Π. Κουντουριώτη φρόντισαν ώστε στο νέο εύδρομο του στόλου, το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», να υπάρχει εκκλησία επί του καταστρώματος, παρότι δεν προβλεπόταν από τα αρχικά σχέδια του πλοίου, τα οποία προσαρμόστηκαν κατόπιν σχετικής επιθυμίας και παραγγελίας του Πολεμικού Ναυτικού» περιγράφει ο αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Μαρμαρινός, συνταγματάρχης (ΣΙ) ιερέας ΓΕΝ.
 
Το εκκλησάκι έγινε στο σημείο που ήταν σχεδιασμένη η πυριταποθήκη. Πρόκειται για το μοναδικό πολεμικό πλοίο με ναό και μάλιστα πάντα υπηρετούσε ιερέας, ο οποίος ήταν ο τρίτος στην αρχαιότητα σε βαθμό.
 
«Η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου επέδρασε ουσιαστικά στην ψυχολογία του πληρώματος και συνετέλεσε στην επιτυχία της αποστολής του. Καθ’ όλη τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, επέβαινε του πλοίου στρατιωτικός ιερέας ως κανονικό μέλος του πληρώματος και λειτουργούσε Κυριακές και γιορτές». Στο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου τελέσθηκαν και μυστήρια, όπως γάμοι και βαπτίσεις, ιδιαίτερα παιδιών ομογενών κατά τα ταξίδια του θωρηκτού στη βόρεια Αφρική.
 
Το σημάδι από τον Θεό
 
Ο Άγιος Νικόλαος πάντοτε προστάτευε το πλοίο, αναφέρουν μαρτυρίες. «Παραμονές της ναυμαχίας της Έλλης, ένας υποκελευστής καθάριζε το πλοίο με έναν κουβά. Μόλις τελείωσε, ξάπλωσε να κοιμηθεί και, όταν ξύπνησε, είδε συγκλονισμένος επάνω στον κουβά σχηματισμένο το πρόσωπο ενός Αγίου» περιγράφει ο κυβερνήτης του «Αβέρωφ» κ. Χαραλαμπόπουλος και συνεχίζει: «Η συγκίνηση όλων ήταν φανερή, κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει την εικόνα, ήταν πράγματι η μορφή ενός Αγίου. Συγκλονισμένοι, πήραν τον κουβά και πήγαν στον Κουντουριώτη, ο οποίος ήταν βαθιά θρησκευόμενος.
 
Με δάκρυα στα μάτια, ο κυβερνήτης είπε ότι αυτό είναι ένα σημάδι από τον Θεό ότι θα κερδίσουμε τη μάχη. Και, πράγματι, έτσι έγινε. Γι’ αυτό και ο Κουντουριώτης διέταξε μετά τη θριαμβευτική νίκη να γίνει λιτανεία. Στη συνέχεια, ο κουβάς τοποθετήθηκε στο εκκλησάκι. Ιερέας τότε ήταν ο Δάφνος, ο οποίος, όταν το 1915 έγινε Μητροπολίτης Σπάρτης, πήρε τον κουβά μαζί του.
 
Το 1937 ο βασιλεύς πήγε επίσκεψη στη Σπάρτη και, όταν ο Μητροπολίτης του εξήγησε την ιστορία, ο βασιλιάς του ζήτησε να επιστρέψει τον κουβά στο πλοίο, όπου και ανήκει. Σήμερα μπορεί όποιος θέλει να δει στο “Αβέρωφ” τον κουβά με τη μορφή του Αγίου». Αυτό ήταν ένα από τα θαύματα που καταγράφονται στο ημερολόγιο του πλοίου.
 
Το θαύμα της ασημένιας εικόνας
 
Άλλη μία μαρτυρία όμως φανερώνει ότι ακόμη μία νίκη οφείλεται στη δύναμη της πίστης. Το 1942 ο Άγγλος διοικητής, που ήταν υπεύθυνος για την περιοχή του Ινδικού Ωκεανού, κάλεσε τον κυβερνήτη του «Αβέρωφ» και του ζήτησε να συνοδεύσει 70 εμπορικά πλοία, λέγοντάς του μάλιστα πως, επειδή η απειλή είναι γνωστή, θα ήταν ικανοποιημένοι αν κατάφερναν να φτάσουν τα μισά εμπορικά στον προορισμό τους. Ο κυβερνήτης του πλοίου εξιστορεί: «Λόγω της ζέστης, για να δροσιστούν, έβγαζαν τα στρώματα και κοιμόντουσαν στο κατάστρωμα.
 
Ένα βράδυ ο Παπανικολόπουλος είχε βγάλει το στρώμα του στην πρύμνη και κοιμόταν.
Ξαφνικά, τον ξύπνησε ένας επαναλαμβανόμενος θόρυβος. Σηκώθηκε και είδε κάτι να ασημίζει μέσα στο νερό και να ακουμπάει στο πλοίο. Φώναξε στη γέφυρα να σταματήσουν και κατέβηκε ο ίδιος να δει τι ήταν αυτό που προκαλούσε τον θόρυβο. Εκείνο που αντίκρισε ήταν μια ασημένια εικόνα του Αγίου Νικολάου, η οποία με έναν ανεξήγητο τρόπο βρέθηκε στην θάλασσα και ακολουθούσε το πλοίο.
 
Όλο το πλήρωμα με βουρκωμένα μάτια έδειξε στον κυβερνήτη την εικόνα, ο οποίος αμέσως ζήτησε να γίνει λειτουργία και λιτανεία.
 
Ο Άγιος Νικόλαος ήταν στο πλευρό τους. Έκαναν 3.500 μίλια και δεν χάθηκε ούτε ένα εμπορικό!
 
Οι φωτογραφίες από ΕΔΩ